Sagittarius & Scorpius

De Grote Sagittarius Sterrenwolk is de binnenste galactische structuur op de grootste afstand van ons die we in zichtbaar licht kunnen observeren.

De structuur loopt enkele graden noord van gamma (γ) Sagittarii en delta (δ) Sagittarii en is een prachtig zicht in verrekijkers. In een verrekijker zie je in dit gebied, onderdeel van de centrale uitstulping, flitsen van sprankelende sterren.

Sagittarius&Scorpius

Sagittarius & Scorpius en binnenste galactische structuur. Image data © Serge Brunier

De centrale uitstulping is gas- en stofloos waardoor er geen nieuwe sterren worden gevorm dus in tegenstelling tot de spiraal armen bevat dit gebied geen heldere jonge blauwe sterren. De helderste sterren zijn zogenaamde K-type Oranje Reuzen. Op kleurenfoto’s zie je in dit gebied een oranje-gele tint.

De meeste structuren in de centrale uitstulping zijn door het stof in de spiraalarmen verborgen voor ons, als we de hele centrale uitstulping zouden kunnen zien zou deze van de staart van Scorpius naar de Grote Sagittarius Sterrenwolk (M 24) richting Antares lopen. De Grote Sagittarius Sterrenwolk is uitsluitend zichtbaar en met dank aan een relatief groot stofloos gebied in de kern van de Melkweg.

Verschillende andere gebieden vrij van stof stellen ons in staat relatief ver weg staande gebieden door de spiraalarmen te observeren. Een ander gebied waarin we een fractie van de centrale uitstulping kunnen zien is in de richting van M 7 in de staart van Scorpius.

 M 7:  Deze grote heldere open sterrenhoop, ten zuidoosten van M 6, kun je slechts waarnemen wanneer je hem door het grote beeldveld van een verrekijker bekijkt. Op kleurenfoto’s heeft de kleine ster rond M 7 dezelfde gele kleur als de Sagittarius Sterrenwolk richting het noorden. We zien M 7 dus op een afstand van ongeveer 1000 lichtjaren voor de verder weg gelegen centrale uitstulping.

Copyright © 2016 starry-night.nl