Sagittarius (Boogschutter)

SAGIn de meridiaan 10 p.m. (GMT) 1 augustus. Zichtbaar van juli t/m september.

Sagittarius is een van de sterrenbeelden van de dierenriem. Het opvallendste aspect van Sagittarius is de groep sterren erin die op een theepot lijkt, compleet met tuit en handvat

De kaarten markeren de oostelijke reeks heldere sterren van Sagittarius als een vierzijdig figuur, het handvat van de theepot. De westelijke groep, afgebeeld als een driehoek, is de tuit. Het handvat zelf wordt apart ook wel Melklepen genoemd.

De Arabieren, die niet veel van theepotten afwisten, zagen de westelijke driehoek als een groep struisvogels die uit de melkweg gingen drinken, en de oostelijke vierhoek als struisvogels die terugkeerden. Algemeen wordt Sagittarius gezien als een centaur (half mens/half paard), gewoonlijk Chiron, die ook geïdentificeerd wordt met het sterrenbeeld Centaurus. Maar Sagittarius houdt een gespannen boog vast, wat niet overeenstemt met het karakter van Chiron, die bekend stond om zijn wijsheid en vredelievendheid. Sommige zeggen dat Chiron de constellatie schiep om Jason en de Argonauten te gidsen toen zij op Argo zeilden.

Sagittarius ligt op de Melkweg in de richten van het centrum van de galaxie. Hier is de band van de Melkweg het breedst, zij het doorsneden door donkere stofbanen. Het is een schatkamer van galactische en bolvormige sterrenhopen, lichte en donkere nevels. In dit galactische centrum vond men een bron van zeer intense straling die Sagittarius A* werd genoemd.
SGR

 Beta (β) Sagittarii: Een paar van m4 sterren zichtbaar met het blote oog. Door een kleine telescoop is te zien dat de noordelijkste ster een m7 begeleider heeft, de drie sterren zijn echter niet aan elkaar gerelateerd.

 W Sagittarii: Een Cepheid variabele variërende tussen m4,3 en 5,1 iedere 7,6 dagen.

 X Sagittarii: Een Cepheid variabele variërende tussen m4,2 en 4,9 iedere 7 dagen.

 M 22: Dit is een erg grote bolvormige sterrenhoop, de mooiste van de vele bolvormige van het sterrenbeeld en onder goede omstandigheden met het blote oog zichtbaar. Met m6,5 is hij door een verrekijker gemakkelijk zichtbaar, maar door een telescoop zie je de echte schoonheid van de cluster. Op een afstand van maar 10000 lichtjaren is hij een van de dichtstbijzijnde bolvormige sterrenhopen. Met een 200mm-telescoop moet je de schijnbaar talloze sterren afzonderlijk kunnen zien.

 M 23: M 23, een van de vele galactische sterrenhopen in Sagittarius, bevat meer dan 100 sterren in een gebied ter grootte van de Maan. Het is een geweldig gezicht door een verrekijker of een telescoop met een kleine vergroting.

 M 24: Niet een echt cluster maar een breed Melkweg veld van 4 schijnbare Maan diameters lang en het best te observeren door een verrekijker.

 Lagunenevel (M 8): Deze spectaculaire diffuse nevel omgeeft de sterrenhoop NGC 6530. Op een donker avond is de nevel zichtbaar met het blote oog, juist ten noorden van het rijkste deel van de Melkweg in Sagittarius. Op de foto’s wordt de uitgestrekte nevel gemarkeerd door verscheidene kleine donkere vlekjes. Bart Bok identificeerde deze als globulen waarin nieuwe sterren worden gevormd.

M020-M008-Lagoon-Trifid-12x30sec-40x120sec-20160628-SW6D-L-HDRCombi-resample50

Lagunanvel (M 8) en Trifidnevel (M 20 ). © Kees Scherer

 Trifidnevel (M 20): Deze nevel, die slechts 1/1/2 graad ten noordwesten van de Lagunenevel te vinden is, maakt waarschijnlijk deel uit van hetzelfde nevelcomplex. Hij wordt drielobbig genoemd omdat drie banen van donkere wolken de nevel op een prachtige manier verdelen. Je kunt deze donkere banen onder een goede hemel met een 155mm-telescoop onderscheiden.

 Omeganevel (M 17): Deze nevel, ook de Zwaan en het Hoefijzer genoemd, is met een verrekijker heel duidelijk te zien en is een verbazingwekkend gezicht door een grote telescoop.