De Perseiden in Eperheide

Viewing 6 posts - 1 through 6 (of 6 total)
  • Author
    Posts
  • #8025

    Theunissen
    Keymaster
    posts: 1072

    Nog nooit eerder heb ik opnames gemaakt met mijn DSLR zonder de 8″ SCT als lens te gebruiken. Gisteravond was het dan eindelijk weer eens helder. De Melkweg  was rond Perseus en rond Cygnus (het Grote Rift) richting het zuiden goed zichtbaar totdat deze wegvloeide in het maanlicht.

    Het was een heerlijk nacht, wat heb ik dat toch gemist dit jaar. Een heerlijke nacht en voor de gelegenheid heb ik het oude Meade ETX-125 statief opgezet en daarop de Canon 7D MK2 op zijn rug rechtop richting de Zenith gericht. Ik heb toch een tik met ronde sterren, en wetende dat de 7D MK2 toch wel iets in zijn mars heeft: http://www.clarkvision.com/reviews/evaluation-canon-7dii opnames gemaakt van 10s op 3200 ISO met … een KIT lens. Te weten, een Canon 18-135 mm STM lens op F3,5, 18mm.

    Omdat experimenteren toch leuk is, direct veel BIAS frames en Darks gemaakt. In de tussentijd viel rond 11:30 de eerste echte lange Perseid. De maan zakte verder en verder weg … en ik bedacht me dat het toch wel heel nerd-achtig werd om het PixInsight BatchPreProcessing script in de achtertuin te draaien terwijl boven mij de activiteit zichtbaar toenam. Het werd dus tijd om wat anders te draaien, Marillion, een beetje Out of this World, Ocean Cloud en Neverland (voor de liefhebber 🙂 ).

    Dus nog een witbiertje opengetrokken, en rond 12:45, de maan was inmiddels praktisch onder, viel hij dan. DE vallende ster, die niet tussen de pauze van 2 seconden van de spiegel inviel, niet buiten het beeldveld, maar recht op mijn sensor.

    Rond 01:30 een hartverzakking, achter mij viel een bloempot of iets, en tippelde een kat bij nadere inspectie snel weg. Vanaf dat punt werd de strijd tegen condensvorming op de lens serieus. Ik ben wat gaan experimenteren met verschillende belichtingstijden en ISO waardes, en onderdrukte de dauw met het schieten van calibratie frames, of te wel, het kapje op de lens en de sensor warmte het werk laten doen.

    In de tussentijd werden het Dubbelcluster en de Andromeda nevel met het blote oog zichtbaar, als plukjes aan de hemel. De Plejaden staken in het oosten inmiddels boven de bomen uit.

    Rond 03:30 vond ik het wel welletjes, en met 20,5GB aan data (lights en calibratie) tijd om op te breken. Net op dit moment vielen 4 perseiden snel achter elkaar … een mooie afsluiting.

    Bijgevoegd, ik moet nog heel wat data “blinken” en bewerken in een poging de melkweg op te krikken, de 00:45 opname, 10s, 3200 ISO met de kitlens op F3,5 en 18mm. Snelle bewerking, alleen rawconversie in Photoshop 2015 en de witbalans aangepast.

    • 2 people like this.
    #8026

    KeesScherer
    Participant
    posts: 1486

    Mooi uitgebreid verslag Marc! Ik ben benieuwd wat je tevoorschijn kan halen uit 10seconden f3.5 iso3200 opnamen.

    #8027

    Theunissen
    Keymaster
    posts: 1072

    Ik ook 🙂 … het viel me al op dat de vignettering behoorlijk is (dit lijkt me ook logisch). Dus ik ga dadelijk op het flatpanel van de iMac flats schieten, kijken hoever ik kom.

    Ik ben benieuwd wat je tevoorschijn kan halen uit 10seconden f3.5 iso3200 opnamen.

    Juist om die rede heb ik ook behoorlijk veel lights geschoten (voor mijn doen).

    #8029

    Theunissen
    Keymaster
    posts: 1072

    Deze, erg vergelijkbaar met de eerste viel om 01:29. Zelfde opname gegevens en “bewerking”.

    #8092

    Theunissen
    Keymaster
    posts: 1072

    Voor @keesscherer, de ongeduldige :-).

    Stacken van vallende sterren in PixInsight. Voorlopige enige resultaat maar niet het best mogelijke voor mijn gevoel (integratie settings):

    1. Rejection: none
    2. Combination: Maximum.

     
    In 10 minuten erdoor geduwd … en bijgevoegd als PoC :-).

    • 2 people like this.
    #8094

    KeesScherer
    Participant
    posts: 1486

    Dat werkt op zich prima zo,

Viewing 6 posts - 1 through 6 (of 6 total)

You need to log in or to reply to this topic.