Hoi Han,
ik lees dat jij curve fitting gebruikt. Onlangs heb ik meegewerkt aan het verbeteren van de autofocus-routine van SGP. Mijn bijdrage daar was vooral het robuust detecteren en verwijderen van uitschieters, het testen van algoritmes en het leveren van data. Er was op dat moment al gekozen voor een kwadratische best-fit (dus een parabool). Zolang de stapgrootte klein genoeg is, zodat de Y-waarden niet te groot worden, is de parabolische fit een redelijke benadering. Net als jouw routine leveren autofocus-routines grafieken die bij grotere afstand vanaf best focus lineair worden en daarom beter gefit kunnen worden met een hyperbolische fit zoals beschreven door Carsten van Lost Infinity (inclusief source code).
Uiteraard ben ik dus benieuwd welke methode jij gevolgd hebt. :-)
Nicolàs
https://www.dehilster.info/astronomy
In the observatory: Mount: 10Micron GM3000HPS, OTAs mounted: SW Esprit 80ED & Esprit 150ED, Celestron C11 XLT EdgeHD, Lunt LS80THA single stack, GTT60 (60mm aperture Galilean Type Telescope), Cameras: ZWO ASI1600MM Cool (2x), ASI174MM, ASI290MM & MC, QHYCCD QHY163M, OTAs on the ground: SW Explorer 300PDS, Bresser Messier 130/650 & 90/500.