Hierna was het collimeren van de secundaire spiegel aan de beurt. Eerst werd deze uiteraard op ongeveer de juiste, vooraf berekende afstand van 86,5mm terug gezet in de telescoop. Hierna monteerde we de 2,5″ Moonlite focusser op de nieuwe flens en monteerde we hierachter de camera. Met de camera enkele slagen voorbij het focuspunt werd vervolgens met behulp van het CollimatorGrabber programma van Nicolàs de secundaire spiegel zorgvuldig gecollimeerd. Dit is nog behoorlijk lastig omdat bij deze brandpuntsafstand (ruim 2000 mm) elke minieme draai aan de collimatie boutjes ervoor zorgen dat je je sterbeeld weer kwijt bent en je de telescoop opnieuw moet uitlijnen.
Uiteindelijk lukte het de vier kwadranten netjes op elkaar te laten aansluiten waarmee de secundaire spiegel is gecollimeerd.
