Ik begon met een eveneens goedkope refractor (lenzenkijker) van 1 meter aan brandpuntsafstand en 102mm grootte van de lens. F10 dus en vrijdag lastig om mee te beginner vanwege die 1000mm lengte. Dat ging in het begin verrassend goed, zoals Kees aangeeft heel eenvoudig omdat een lenzenkijker geen colimatie nodig heeft, mooie ronde sterretjes heeft zonder streepjes die horen bij een spiegelkijker etc. Maar dat ging op een gegeven moment opeens niet meer goed, het guiden wilde niet meer. Heel veel getest en geprobeerd, maar ik denk dat er iets met de montering niet meer goed zat. Ipv dit op te lossen met de fabrikant, bedacht ik mij dat ik later vast een zwaardere telescoop wilde. Dus verkocht aan iemand die het geen probleem vond en toen de AZ-EQ6. Een EQ6 zoals Kees aangeeft is ook prima, veel goedkoper, heel veel ervaring op Internet over te vinden en veel plaatsen waar zoiets is te optimaliseren.
Ik zou uiteindelijk dus kiezen voor een goede montering welke een beetje op je verwachte toekomst is voorbereidt en een simpele telescoop om alles mee te leren. Een lenzenkijker is daar heel geschikt voor, maar dan wat korter dan die ik had en niet zo’n dure. Nadeel vond ik wel dat je daar dan vanalles voor gaat kopen (niet doen) en dan besluit over te stappen op een hele andere telescoop en ik dus zit met veel spul wat niet gebruikt wordt. :) Als je langzaam begint dan is dit voor planeten prima, maar als je al weet dat je meer dan dat wilt, zou ik niet gaan voor een vrij dure telescoop die op F7 zit.