Is het ook niet zo dat ISO eigenlijk voor verwarring zorgt, je denkt aan de tijd van een gewone film, waar het daadwerkelijk iets met de gevoeligheid inhield. Maar ISO in een DSLR is volgens mij gewoon interne versterking van het signaal, kunstmatig dus en met precies dezelfde signaal/lichtvervuilingsruis verhouding. Wat meteen zou inhouden dat het idd niet uitmaakt waarop je schiet, hoewel er intern dus nog wel verschillen bestaan in hoeveel ruis er komt uit een interne versterking van dat signaal… en daar is dan een optimum voor.
Of zie ik dat te eenvoudig? :)