Gallery

Ik doe een poging om dit forum overeind te houden. Mijn bijdrage. Gisteravond eindelijk dan, na uitvoerig testen, de 1st Light met de gepimpte Epsilon130. M42 zou het wezen. 100 subs van 30s R-G-B. 50 minuten in totaal dus. Omstandigheden waren redelijk. Niet kraakhelder, maar wel met een SQM van 21.75 (Cloudwatcher) lekker donker. Alleen RGB geschoten. Geen darks en geen flats gebruikt. Ik ben wel tevreden met het resultaat. Deze combinatie werkt. Misschien nog een beetje aan de collimatie prutsen. M42RGB1stLightEpsilonV2

We gaan weer eens met een Epsilon stoeien. Een E130 deze keer. De ASI2600MC achterop het filterwiel. De Touptek 2600 mono verhuist naar Servie. RGB door het LUM filter en Ha met O3 (scheelt een duur dual-band filter) met hun eigen filter. Ik heb weinig tot geen ervaring met OSC fotograferen. Dus dat wordt \"new territory\" voor mij. IMG_6491

De verbouwing is bijna klaar. Inregelen maar . . . . IMG_6756

Even een upgrade gedaan. Nieuwe focuser. Nu nog zien hem weer gecollimeerd te krijgen. IMG_6611IMG_6608

Even een upgrade gedaan. Nieuwe focuser. Nu nog zien hem weer gecollimeerd te krijgen. IMG_6611IMG_6608

Dit was een vingeroefening om eens te zien wat deze OSC camera kan met HOO. Valt helemaal niet tegen. Dus gewoon door een Ha en O3 filter geschoten. Geen moeilijk dual-band filter.NGC6992_HOO_ASI2600MC_V1

DIt is dan de \"First Light\" 94x180s OSC V2-small

Er was even een helder moment. Optisch klopt het meteen. Meer geluk dan wijsheid. Volgens de NINA aberration Inspector is er amper tilt en ligt de back focus ook binnen de CFZ. Zodra het echt helder wordt, gaan we de uitlijning doen. Screenshot 2025-08-07 214737

Het zijn komkommertijden voor de astrofotograaf . . . IMG_6361

Hoi Caspar, ik ben met jouw lights, flats, bias en darks aan de slag gegaan en heb er dit resultaat uit weten te peuteren. Ik denk wel dat de flats een stuk beter kunnen en er lijkt toch nog steeds flink wat verdraaiing in de opnames te zitten, ik vermoed dat de poolafstelling beter kan. Maar om antwoord te geven op jouw oorspronkelijke vraag: ja, je kan met een C11 prima fotograferen... :-) NicolàsM81b

De laatste tijd is het een beetje trendy geworden om behalve de galaxies of andere objecten, ook wat van de achtergrond te laten zien. Vaak hangen er wel donkere of aangestraalde stofwolken, of zgn. IFN stroken. Maar die zijn zo lichtzwak dat ze doorgaans niet afgebeeld kunnen worden. Met het gevoeliger worden van de apparatuur en verbeteren van de software, (en de handigheid daarmee) lukt het evenwel steeds vaker. Zie deze plaat. De regio waar M81 en M82 zich bevinden, hangt vol met van alles en nog wat. Dit is het resultaat van: Takahashi FSQ85 0.73x Touptek2600M Antlia filters Alles bij elkaar bijna 20 uur exposure. Lokatie bij mij in de wei Bedankt voor het kijken. ArieM81M82LRGBDustV2

Ha, heren en naar ik hoop ook dames, hierbij nog maar een van de door mij geproduceerde juweeltjes (ik durf het eigenlijk amper op de site te zetten). Maar, het gaat om wat we hier zien fout gaan. Ik heb alle foto's die ik had in de stack gekieperd, Het was deels bewolkt donderdagavond en het is een experiment. Er moet ook nog gemeld worden dat ik de guiding niet meer goed op gang kreeg. Vooralsnog gaat dat direct op de mount, en ik kreeg de melding van PHD ( star dit not move enough)  en dat er geen contact de montering leek te zijn. Als het goed is wordt dat binnenkort allemaal opgelost als de nieuwe besturing via Onestep gaat. Er zit nu een 6,3 reducer op mijn C11 en ik hoopte dat hierdoor de meeste problemen waren opgelost Het lijkt er op dat er nog steeds een probleem is met veldrotatie, want de sterren rechtsboven zijn mooi klein maar links zijn ze echt uitgesmeerd. Ook blijkt dat ik nog steeds het maken van flats niet onder controle heb. Mijn vraag is uiteindelijk: Zien jullie, toekomst in mijn pogingen met de C11? Want tot nu toe valt het mij erg tegen.    C11_f6-St

Hoi Hans, ook hier was de tweede helft van de nacht prut, duidelijk te zien aan de Median in deze grafiek. Nicolàs sky-quality_250302

Hierbij nog een groot raadsel. Deze opname van NGC 3718 is gemaakt met mijn TOA 130 mm F7,7 met een fieldflatner, een Canon RP (mod) en een UHC clip in filter. In het eindresultaat na stacken was een duidelijke ring te zien. Totaal waren het 30 opnames van 6 minuten met Flats, Darks en Darkflats. Toen ik naar de grafiek van APP keek naar de sky background grafiek keek waren de laatste 6 foto’s veel slechter. Die heb ik dus er afgegooid, dit gaf geen enkele verbetering (zie 3e foto) Daarna heb ik gestacked met Bias ipv darkflats weer geen verbetering. Heb ook nog andere flats gebruikt hielp ook niet. Het meest merkwaardige is dat ik de volgende nachten met de zelfde configuratie geen enkel probleem ondervond. Ik vraag me af of er die avond gewoon te veel vocht in de lucht zat en dit samen met de verlichting van het honkbalstadion (LED) voor de problemen heeft gezorgd. Misschien heeft iemand anders een ander idee. (2)NGC_3718_2-3-2025_20x6min_TOA_RP_UHC RING(3)Grafiek 2-3-2025(4)NGC_3718_2-3-2025_TOA30x6min _RP_UHCRING

Hierbij nog een groot raadsel. Deze opname van NGC 3718 is gemaakt met mijn TOA 130 mm F7,7 met een fieldflatner, een Canon RP (mod) en een UHC clip in filter. In het eindresultaat na stacken was een duidelijke ring te zien. Totaal waren het 30 opnames van 6 minuten met Flats, Darks en Darkflats. Toen ik naar de grafiek van APP keek naar de sky background grafiek keek waren de laatste 6 foto’s veel slechter. Die heb ik dus er afgegooid, dit gaf geen enkele verbetering (zie 3e foto) Daarna heb ik gestacked met Bias ipv darkflats weer geen verbetering. Heb ook nog andere flats gebruikt hielp ook niet. Het meest merkwaardige is dat ik de volgende nachten met de zelfde configuratie geen enkel probleem ondervond. Ik vraag me af of er die avond gewoon te veel vocht in de lucht zat en dit samen met de verlichting van het honkbalstadion (LED) voor de problemen heeft gezorgd. Misschien heeft iemand anders een ander idee. (2)NGC_3718_2-3-2025_20x6min_TOA_RP_UHC RING(3)Grafiek 2-3-2025(4)NGC_3718_2-3-2025_TOA30x6min _RP_UHCRING

Hierbij nog een groot raadsel. Deze opname van NGC 3718 is gemaakt met mijn TOA 130 mm F7,7 met een fieldflatner, een Canon RP (mod) en een UHC clip in filter. In het eindresultaat na stacken was een duidelijke ring te zien. Totaal waren het 30 opnames van 6 minuten met Flats, Darks en Darkflats. Toen ik naar de grafiek van APP keek naar de sky background grafiek keek waren de laatste 6 foto’s veel slechter. Die heb ik dus er afgegooid, dit gaf geen enkele verbetering (zie 3e foto) Daarna heb ik gestacked met Bias ipv darkflats weer geen verbetering. Heb ook nog andere flats gebruikt hielp ook niet. Het meest merkwaardige is dat ik de volgende nachten met de zelfde configuratie geen enkel probleem ondervond. Ik vraag me af of er die avond gewoon te veel vocht in de lucht zat en dit samen met de verlichting van het honkbalstadion (LED) voor de problemen heeft gezorgd. Misschien heeft iemand anders een ander idee. (2)NGC_3718_2-3-2025_20x6min_TOA_RP_UHC RING(3)Grafiek 2-3-2025(4)NGC_3718_2-3-2025_TOA30x6min _RP_UHCRING

Volgens mij is dit inderdaad vocht in de lucht. Kijk ik op mijn cloudsensor, zie bijlage, dan was het op 2-3-2025 erg vochtig waarbij zelfs de regensensor constant meldingen gaf ( de spikes binnen de rode cirkel ), maar het heeft die nacht niet geregend. Paul Afbeelding1

Hoi Caspar en Nicolàs. Ik kom ook op een rotatie van 0.86° en het centrum ligt binnen de beeldveld, een sterretje in de rechter bovenhoek zie rode cirkel. Hoogstwaarschijnlijk de volgster en dat betekend dat de poolas niet goed heeft gestaan. Bij een mirrorflop ligt het kantelpunt buiten het beeldveld. Als ik hierna de gestackte foto over deze animatie plaats en de sterren vergelijk met elkaar dan kom ik tot de conclusie dat APP ook geprobeerd heeft de stofjes in de foto mee te stacken en hiermee de losse frames heeft vervormd. Hoe je de stack ook roteer over de eerste en de laatste frame de sterren komen dan nooit precies op alle plekken. Dit betekend dat de kalibratie van de frame niet goed is gegaan of niet is uitgevoerd. Ik heb zelf geen APP maar de frames moeten eerst gekalibreerd worden met darks en flats voordat je de stack uitvoert. Dit lijk in APP niet juist zijn gegaan. Dan nog iets over de linker bovenhoek, die is in de losse frame goed wat helderheid betreft ten opzichte van de andere hoeken. Dus ook hier weer gaf je al zelf aan dat de flats waarschijnlijk niet goed zijn en dat lijkt mij ook het geval. PaulScreenshot-2025-04-10-at-20-30-09-www.Starry-Night

Het is weer een tijdje geleden dat ik wat heb gepost. Hierbij een foto van de maan gemaakt op 6-4-2025 met mijn TOA 130 mm F7,7 met 5x powermate. Canon 600D 20 foto\'s van 1/100 seconde gestacked in RegiStax en bewerkt in Canon DPP en AP. Te zien de krater Plato , Montes Alpes en vallis Alpes. IMG_2250LINKWAVDPPAPbest

Hierbij zoals gevraagd door Paul een paar losse plaatjes: een van de eerste en een van de laatste van de nacht. Dankjewel trouwens voor het meedenken! Er bestaat overigens een kans dat mijn (sky)flats niet echt goed waren. misschien dat dat ook die lichte plek in de foto's veroorzaakte, want in mijn sterrenwacht is het best donker. Maar ik ga de zoeker afplakken. Mocht de bewolking meevallen dan ga ik mijn reducer er tussen prutsen en dan zit ik geloof ik op f6,5. Want f10 is toch wel erg onhandig.    2025-04-07_21-59-07__15c_30.00s_00132025-04-08_01-53-37__16c_30.00s_0399

Hierbij zoals gevraagd door Paul een paar losse plaatjes: een van de eerste en een van de laatste van de nacht. Dankjewel trouwens voor het meedenken! Er bestaat overigens een kans dat mijn (sky)flats niet echt goed waren. misschien dat dat ook die lichte plek in de foto's veroorzaakte, want in mijn sterrenwacht is het best donker. Maar ik ga de zoeker afplakken. Mocht de bewolking meevallen dan ga ik mijn reducer er tussen prutsen en dan zit ik geloof ik op f6,5. Want f10 is toch wel erg onhandig.    2025-04-07_21-59-07__15c_30.00s_00132025-04-08_01-53-37__16c_30.00s_0399

M81_c11_6D_nofilter_7-4-25-1-StM82_C11_6D_nofilter_4-4-25-St

M81_c11_6D_nofilter_7-4-25-1-StM82_C11_6D_nofilter_4-4-25-St

De maan blijft fascineren. Voor de een is het licht vervuiling en de ander vind het prachtig.Een volle maan geeft natuurlijk wel veel licht, maar een maansikkel vind ik zelf toch het mooist. Wil je het asgrauw schijnsel en de sikkel mooi weergeven dan is hier toch meer voor nodig dan je zou verwachten zomaar een klik en je heb een foto is er niet bij. Deze foto is gemaakt in de nacht van 31 maart 2025 met een Omegon 104/650 Pro telescoop. Als camera heb ik de Player-One Poseidon-M Pro gebruikt, gekoeld op -10°C. Deze camera heeft een Full-Well Capacity van 71.7 K e- en dus ideaal voor zwakke en ook heldere delen zonder overbelichting. In totaal zijn het 180 opname van 0,05 sec met een OIII filter. Elke opname is in .fit 16 bits formaat opgenomen met MaximDL. Daarna is elke opname handmatig met MaximDL omgezet naar .TIFF formaat met behoud van alle details. Automatisch was niet mogelijk van wegen het grote contrast tussen de schaduw en sikkel. De 180 TIFF files heb ik handmatig in Photoschop bewerkt met auto-contrast, ook hier weer binnen de grenzen van het histogram en gesaved als TIF files in 16bits. Door invloed van de atmosfeer zie je dat elke foto een andere structuur heeft, de maan wordt als het ware gekneed. Dus gewoon stacken met MaximDL gaat dan niet goed en kost details in de sikkel. Daarom zijn alle 180 TIF files in Autostakkert4! Gezet en gestackt met 339 alignment points op de sikkel. Van de 180 foto’s / frames is uiteindelijk 50% gebruikt voor de stack. Het resultaat van de stack is vervolgens verscherpt met Astra Images 3.0 in Lucy Richardson Deconvolutie Point Spread Function Type Moffat met een PSF Wing van 2.50 en een PSF Size van 0.5. Hierna is de foto bewerkt met PhotoShop, geroteerd voor de juiste positie, het asgrauw schijnsel is met hulp van het histogram opgekrikt en de sikkel is verscherpt met Unsharp Mask. De ontstaande ruis in het asgrauw schijnsel is weer met NoiseXterminator weggehaald. Daarna is de foto omgezet naar een JPG bestand. Paul2025-03-31 Maan sikkel_lapl4_ap339a-ai-c

Het Draaikolkstelsel (ook bekend als Draaikolknevel, Messier 51a, M51a en NGC 5194) is een interagerend spiraalvormig sterrenstelsel op een afstand van ongeveer 31 miljoen lichtjaar van de Melkweg in het sterrenbeeld Jachthonden (Canes Venatici). Het begeleidende stelsel bevindt zich net achter het eind van een van de spiraalarmen en heeft de aanduiding NGC 5195. Het is een mooi voorbeeld van een sterrenstelsel dat recht van boven gezien wordt en geeft een goed beeld van de spiraalstructuur in dergelijke stelsels. Totaal 14 uur en 50 min (178x 5 min) belicht in de nachten van 3, 4 en 5 maart 2025. Calibratie met 50 darks, 25 flats en 25 darkflats. Telescoop: Skywatcher QUATTRO150 @F/3.45 Camera: Altair Astro Hypercam 269C ProTec @0°C, 282 HCG, offset 150. Filter: Optolong L-pro Focuser: ZWO EAF Montering: Skywatcher NEQ6 Guiding: QHY5 9x50 Finderguider Software: N.I.N.A (EQmod/ASTAP/PHD2) Pre- and Post-Processing: PixInsight (WBPP / GraXpert / SPCC / BN / RC astro BXT/NXT / GHS / SCNR). <span class="x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs x1xmvt09 x1lliihq x1s928wv xhkezso x1gmr53x x1cpjm7i x1fgarty x1943h6x xudqn12 x3x7a5m x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u x1yc453h" dir="auto">Nog even aan het speuren geweest in deze opname van M51. Daar staan een flink aantal Quasars in. Quasar staat in het Engels voor quasi-stellar radio source, oftewel de actieve kern van een vroeg sterrenstelsel met een zeer hoge helderheid. Het gaat om een superzwaar zwart gat in het centrum van een sterrenstelsel, waarvan de omringende schijf met materie licht en straling uitzendt wanneer deze naar het zwarte gat wordt getrokken. Quasars staan per definitie ver van ons verwijderd omdat ze in een rap tempo het gas uit de directe omgeving van het zwarte gat opslokken, waardoor de "brandstof" voor het zwarte gat op raakt en ze geen licht en straling meer uitzenden. De gemarkeerde (gele pijl) quasar in deze luminantie laag is een van de verst registreerbare objecten voor de amateur astronoom en dit object staat op een duizelingwekkende afstand van 11 miljard lichtjaar van ons toen het opgevangen licht werd uitgezonden. Momenteel staat dit stelsel nog vele malen verder van ons weg doordat het heelal nog steeds uitzet.</span> #36M51_14hr50min_GraXpert_SPCC_BXT_NXT_GHS_SCNR90M51_Quasars

Het Draaikolkstelsel (ook bekend als Draaikolknevel, Messier 51a, M51a en NGC 5194) is een interagerend spiraalvormig sterrenstelsel op een afstand van ongeveer 31 miljoen lichtjaar van de Melkweg in het sterrenbeeld Jachthonden (Canes Venatici). Het begeleidende stelsel bevindt zich net achter het eind van een van de spiraalarmen en heeft de aanduiding NGC 5195. Het is een mooi voorbeeld van een sterrenstelsel dat recht van boven gezien wordt en geeft een goed beeld van de spiraalstructuur in dergelijke stelsels. Totaal 14 uur en 50 min (178x 5 min) belicht in de nachten van 3, 4 en 5 maart 2025. Calibratie met 50 darks, 25 flats en 25 darkflats. Telescoop: Skywatcher QUATTRO150 @F/3.45 Camera: Altair Astro Hypercam 269C ProTec @0°C, 282 HCG, offset 150. Filter: Optolong L-pro Focuser: ZWO EAF Montering: Skywatcher NEQ6 Guiding: QHY5 9x50 Finderguider Software: N.I.N.A (EQmod/ASTAP/PHD2) Pre- and Post-Processing: PixInsight (WBPP / GraXpert / SPCC / BN / RC astro BXT/NXT / GHS / SCNR). <span class="x193iq5w xeuugli x13faqbe x1vvkbs x1xmvt09 x1lliihq x1s928wv xhkezso x1gmr53x x1cpjm7i x1fgarty x1943h6x xudqn12 x3x7a5m x6prxxf xvq8zen xo1l8bm xzsf02u x1yc453h" dir="auto">Nog even aan het speuren geweest in deze opname van M51. Daar staan een flink aantal Quasars in. Quasar staat in het Engels voor quasi-stellar radio source, oftewel de actieve kern van een vroeg sterrenstelsel met een zeer hoge helderheid. Het gaat om een superzwaar zwart gat in het centrum van een sterrenstelsel, waarvan de omringende schijf met materie licht en straling uitzendt wanneer deze naar het zwarte gat wordt getrokken. Quasars staan per definitie ver van ons verwijderd omdat ze in een rap tempo het gas uit de directe omgeving van het zwarte gat opslokken, waardoor de "brandstof" voor het zwarte gat op raakt en ze geen licht en straling meer uitzenden. De gemarkeerde (gele pijl) quasar in deze luminantie laag is een van de verst registreerbare objecten voor de amateur astronoom en dit object staat op een duizelingwekkende afstand van 11 miljard lichtjaar van ons toen het opgevangen licht werd uitgezonden. Momenteel staat dit stelsel nog vele malen verder van ons weg doordat het heelal nog steeds uitzet.</span> #36M51_14hr50min_GraXpert_SPCC_BXT_NXT_GHS_SCNR90M51_Quasars