Gallery

IC 405 (ook bekend als Vlammende ster nevel, Sh 2-229 of Caldwell 31) is een emissie / reflectienevel in het sterrenbeeld Voerman. De nevel "schijnt" met een magnitude van 6. De nevel omringt de ster AE Aurigae en ligt vlak bij nevel IC 410, de open sterrenhopen Messier 38 en Messier 36 en de met het blote oog zichtbare Hassaleh, een ster van spectraalklasse K. De nevel ligt ongeveer 1500 lichtjaar van de Aarde verwijderd. Totaal 16 uur en 45 min (201x 5 min) belicht in de nachten van 28 februari, 1, 2, 3, 4 en 5 maart 2025. Calibratie met 50 darks, 25 flats en 25 darkflats. Telescoop: Skywatcher QUATTRO150 @F/3.45 Camera: Altair Astro Hypercam 269C ProTec @0°C, 282 HCG, offset 150. Filter: Optolong L-pro Focuser: ZWO EAF Montering: Skywatcher NEQ6 Guiding: QHY5 9x50 Finderguider Software: N.I.N.A (EQmod/ASTAP/PHD2) Pre- and Post-Processing: PixInsight (WBPP / GraXpert / SPCC / BN / RC astro BXT/NXT/SXT / slGHS / SetiAstro Starstretch / SCNR). #35IC405_16hr45min_GraXpert_BN_SPCC_BXT_NXT_SXT_slGHS_SAstarstretch_SCNR80

16 Januari 2025 Mars Op deze opname van de rode planeet Mars zijn al wat meer details te zien dan op de foto van 13 januari. Nu opgenomen bij f/10 TechTalk: SetUp : Celestron C11 EdgeHD f/10.0 Filter : UV/IR reject Camera : ASI462MC Tsensor= 6.5°C Belichting : gain 100, gamma 30, 97 f/s : 8991 frames / used: 900 Pixelscale : 0.21\"/pix. PostProces : AutoStakkert, Registax, PS 2025 Seeing/transp : P5/AII/T6 SQM: - Bortle scale : -5- 20250216-205539_Mars_C11E-f10-UVIRrej_462MC_gn100_10ms_8991fr_as900-drzle15_rs_pstxt

M78 (Messier 78; NGC 2068) is een reflectienevel in het sterrenbeeld Orion. Hij werd in 1780 ontdekt door Pierre Méchain en in datzelfde jaar door Charles Messier opgenomen in zijn catalogus van komeetachtige objecten als nummer 78. M78 is een onderdeel van het Orioncomplex een gebied van nevels en gaswolken die het grootste deel van het sterrenbeeld beslaat en onder andere de Orionnevel, Barnard's Loop en de Paardenkopnevel behelst. M78 is het helderste lid van een groepje nevels in dit gebied dat ook NGC 2064, NGC 2067 en NGC 2071 bevat. Met een kleine telescoop is M78 al te zien als een wazig vlekje met daarin twee sterren van magnitude 10 waarvan het licht de nevel reflecteert. Er zijn in M78 ongeveer 45 veranderlijke sterren van het type T Tauri ontdekt, jonge sterren die zich nog in het vormingsprocess bevinden alsmede 17 Herbig-Haro objecten. (bron: Wikipedia) Boven in beeld is ook nog een klein stukje van het Halfa gebied van Bernard loop te zien. Totaal 9 uur en 20 min (112x 5 min) belicht in de nachten van 16/17, 17/18 en 18/19 februari 2025. Calibratie met 50 darks, 25 flats en 25 darkflats. Telescoop: Skywatcher QUATTRO150 @F/3.45 Camera: Altair Astro Hypercam 269C ProTec @0°C, 282 HCG, offset 150. Filter: Optolong L-pro Focuser: ZWO EAF Montering: Skywatcher NEQ6 Guiding: QHY5 9x50 Finderguider Software: N.I.N.A (EQmod/ASTAP/PHD2) Pre- and Post-Processing: PixInsight (WBPP / MSGC / SPCC / RC astro BXT/NXT / slGHS / SetiAstro Starstretch / SCNR / BGneu).#33M78_9hrs20min_MSGC_SPCC_BXT_NXT_slGHS_SAstarstretch_GHS_BGneu80

Afgelopen periode voor het eerst een opname gemaakt met een 5 nm Ha-Oiii Dual Band filter, met de Kattenoog Nevel (NGC 6543) als dankbaar testobject. De Kattenoognevel (NGC 6543) is een planetaire nevel die zich in het sterrenbeeld Draak bevindt. Planetaire nevels ontstaan als oudere, lichte sterren op het einde van hun leven materie van hun buitenzijde wegblazen. De gelaagdheid van de nevels van de Kattenoognevel zou erop kunnen wijzen dat het uitstoten van die materie onregelmatig is gebeurd, met tijdsintervallen van 1500 jaar. Deze uitstoot zou 1000 jaar geleden definitief gestopt zijn. Waardoor de uitstoot eerst periodiek was en daarna gestopt is, is niet bekend. De centrale ster die de nevel heeft veroorzaakt is nog in het midden van de nevel als een witte punt te zien. Het is nu een witte dwerg. Door de gelaagdheid van de nevel heeft het object ook een enorm verschil in helderheid tussen de kern en de buitenste schil, waardoor een HDR opname vereist is. Beeld is een 40% crop van het totale beeldveld ivm de kleine grootte van dit object. Data collectie: 28 Januari, 2, 3 en 7 Februari, 2025. In totaal, 183 frames van 5 minuten, HDR gecombineerd met 65 frames van 60 seconden voor een totale integratie van 16 uur en 20 min. Locatie: The Sting of the Scorpion Observatory, Bortle 5-6. Optiek: Skywatcher QUATTRO 150P/0.85x Aplanische Coma Corrector (F/3,45). Filters: Antlia ALP-T 5 nm Dual Band filter Ha Oiii Camera: Altair Astro 269C PROTEC HYPERCAM, gekoeld tot 0°C, GAIN 282 (HCG), offset 150. Montering: Skywatcher NEQ6. Guiding: 9x50 Finderguider/QHY5. Focusing: ZWO EAF Control: N.I.N.A. (montering (EQmod)/camera/guiding (PHD2)/autofocus/platesolving (ASTAP)/meridian flip). Calibratie: 50 darks / 25 flats / 25 darkflats. Processing: PixInsight (MSGC / SPCC / HDRcombination / BXT / NXT / GHS / SCNR)#32NGC6543L_15hrs_MSGC_SPCC_1hrs5min_SPCC_MSGC_SPCC_HDRhigh_BXT_NXT_GHS_SCNR_GHSsat_crop

Vorige week M44 op de korrel genomen: Afbeelding van WhatsApp op 2025-02-02 om 10.31.45_689d3de2

Op 11 januari en 1 en 2 februari heb ik de SkyWatcher Esprit 80ED op de Soulnevel gericht en met de ZWO ASI1600MM Pro Cool de nodige smalbandopnames gemaakt. De Soulnevel, ook wel bekend als Westerhout 5 en Sharpless 2-199, is een emissienevel op 7500 lichtjaar van ons en bevindt zich in het midden tussen de sterrenbeelden Giraffe, Cassiopeia en Perseus. De sterrencluster in het meest linker blauwe deel van deze nevel staat bekend als CR34. De opname is gemaakt in NINA met ZWO smalbandfilters: 49 x 210s H-alpha, 105 x 210s O-iii en 101 x 210s S-ii, in totaal 255 subs, samen goed voor 14 uur en 52.5 minuten aan data. Alle subs zijn unguided geschoten met de 10Micron GM3000HPS. Verwerking met APP (Hubble SHO palette 3), Siril (green noise removal), Topaz (ruisonderdrukking) en PSP (crop, stretching). De volledige plaat staat op mijn server. NicolàsIC1848_250110c

Op 31 januari was het wederom kortstondig helder. Aangezien het gaatje beperkt was alleen een poging gedaan Jupiter en Mars vast te leggen met de gebruikelijke combi van Celestron C11 EdgeHD, TeleVue 2x PowerMate (f/20), ZWO ADC, ZWO EFW-mini met ZWO LRGB filters en ZWO ASI174MM. Eerst van Jupiter tussen 18:01UTC en 18:12UTC zes LRGB-series opgenomen van 30s per filter bij een belichting van 4ms in L en 10ms in RGB, beide bij gain 300. Stapeling gedaan in AutoStakkert4! met verscherping en 30% raw blend. De afzonderlijke LRGB-masters in WinJupos gederoteerd. In de nabewerking in PSP nog een Sharpen More toegepast de de daaruit voortvloeiende artefacten met Topaz weer weggewerkt (Severe Noise: Remove noise: 77%, Enhance sharpness 21%, Recover original detail 65%, Colour noise reduction 0%). Daarna in PSP de verzadiging 30% opgeschroefd en een 19% vibrancy toegepast. De eerste opname bleek de beste te zijn, de anderen werden in toenemende mate verslechterd door op komende hoge bewolking. De Mars-opnames waren er drie, opgenomen tussen 18:22UTC en 18:26UTC, maar slechts de tweede was goed genoeg. Wederom 30s per filter belicht bij een belichting van 2ms in L en 5ms in RGB, beide bij gain 300. Stapeling in AS4! met 30% raw blend, maar daarna geen derotatie toegepast. RGB samengesteld in PSP met de L als luminance laag. Daarna 200% opgeschaald, blauw iets gereduceerd, en vibrancy toegepast. De eerste opname toont Jupiter om 18:01UTC met rechts de maan Io en links de manen Europa (onder) en Callisto. De tweede afbeelding is Mars om 18:24UTC, de derde de animatie van Jupiter. De originelen van Mars, Jupiter en de animatie staan op mijn server. NicolàsJupiter250131_1801UTCMars_250131_1824UTCJupiter250131_ani

Op 31 januari was het wederom kortstondig helder. Aangezien het gaatje beperkt was alleen een poging gedaan Jupiter en Mars vast te leggen met de gebruikelijke combi van Celestron C11 EdgeHD, TeleVue 2x PowerMate (f/20), ZWO ADC, ZWO EFW-mini met ZWO LRGB filters en ZWO ASI174MM. Eerst van Jupiter tussen 18:01UTC en 18:12UTC zes LRGB-series opgenomen van 30s per filter bij een belichting van 4ms in L en 10ms in RGB, beide bij gain 300. Stapeling gedaan in AutoStakkert4! met verscherping en 30% raw blend. De afzonderlijke LRGB-masters in WinJupos gederoteerd. In de nabewerking in PSP nog een Sharpen More toegepast de de daaruit voortvloeiende artefacten met Topaz weer weggewerkt (Severe Noise: Remove noise: 77%, Enhance sharpness 21%, Recover original detail 65%, Colour noise reduction 0%). Daarna in PSP de verzadiging 30% opgeschroefd en een 19% vibrancy toegepast. De eerste opname bleek de beste te zijn, de anderen werden in toenemende mate verslechterd door op komende hoge bewolking. De Mars-opnames waren er drie, opgenomen tussen 18:22UTC en 18:26UTC, maar slechts de tweede was goed genoeg. Wederom 30s per filter belicht bij een belichting van 2ms in L en 5ms in RGB, beide bij gain 300. Stapeling in AS4! met 30% raw blend, maar daarna geen derotatie toegepast. RGB samengesteld in PSP met de L als luminance laag. Daarna 200% opgeschaald, blauw iets gereduceerd, en vibrancy toegepast. De eerste opname toont Jupiter om 18:01UTC met rechts de maan Io en links de manen Europa (onder) en Callisto. De tweede afbeelding is Mars om 18:24UTC, de derde de animatie van Jupiter. De originelen van Mars, Jupiter en de animatie staan op mijn server. NicolàsJupiter250131_1801UTCMars_250131_1824UTCJupiter250131_ani

Op 31 januari was het wederom kortstondig helder. Aangezien het gaatje beperkt was alleen een poging gedaan Jupiter en Mars vast te leggen met de gebruikelijke combi van Celestron C11 EdgeHD, TeleVue 2x PowerMate (f/20), ZWO ADC, ZWO EFW-mini met ZWO LRGB filters en ZWO ASI174MM. Eerst van Jupiter tussen 18:01UTC en 18:12UTC zes LRGB-series opgenomen van 30s per filter bij een belichting van 4ms in L en 10ms in RGB, beide bij gain 300. Stapeling gedaan in AutoStakkert4! met verscherping en 30% raw blend. De afzonderlijke LRGB-masters in WinJupos gederoteerd. In de nabewerking in PSP nog een Sharpen More toegepast de de daaruit voortvloeiende artefacten met Topaz weer weggewerkt (Severe Noise: Remove noise: 77%, Enhance sharpness 21%, Recover original detail 65%, Colour noise reduction 0%). Daarna in PSP de verzadiging 30% opgeschroefd en een 19% vibrancy toegepast. De eerste opname bleek de beste te zijn, de anderen werden in toenemende mate verslechterd door op komende hoge bewolking. De Mars-opnames waren er drie, opgenomen tussen 18:22UTC en 18:26UTC, maar slechts de tweede was goed genoeg. Wederom 30s per filter belicht bij een belichting van 2ms in L en 5ms in RGB, beide bij gain 300. Stapeling in AS4! met 30% raw blend, maar daarna geen derotatie toegepast. RGB samengesteld in PSP met de L als luminance laag. Daarna 200% opgeschaald, blauw iets gereduceerd, en vibrancy toegepast. De eerste opname toont Jupiter om 18:01UTC met rechts de maan Io en links de manen Europa (onder) en Callisto. De tweede afbeelding is Mars om 18:24UTC, de derde de animatie van Jupiter. De originelen van Mars, Jupiter en de animatie staan op mijn server. NicolàsJupiter250131_1801UTCMars_250131_1824UTCJupiter250131_ani

Ook bij mij was het, net als bij @InFINNityDeck , op 27 januari 2025 weer eens helder. Maar wel met hindernissen. Om 17:00 u was de netspanning uitgevallen, zal je net zien, en zaten verschillende dorpen zonder stoom. Ook mijn locatie Heerhugowaard. Rond 18:30 hadden we weer spanning op het lichtnet, maar werd ik gelijk gebeld door mijn stiefmoeder, want ook daar was de stroom uitgevallen en nu deed de kachel het niet meer, dus op naar Sint-Pancras en daar de instellen van de thermostaat weer goed gezet. Thuis gekomen en meteen maar aan de slag gegaan, gelukkig want lang kon ik er niet van geniet i.v.m. de bewolking. Hoe dan ook het was wel een succes geworden. Venus ging niet meer ook van wegen de wind moest ik mijn westzijde, een wand die ik kan omklappen, recht op laten staan om de telescoop in de luwte te houden. Het eerste object was Jupiter met 2 maantjes links Ganymedes en rechts IO. De opname is gemaakt om 21:21u UTC Ik heb er meerdere opnamen van gemaakt, maar deze kwam als beste uit de bus. De telescoop is een Intes MK-72 met barlow waardoor het brandpunt 3600mm was geworden, met 7 inch opening een F/20 systeem. De camera is een Player One Saturn-C SQR. Een kleurencamera mer IMX533 sensor. Voor de camera zit een IR-cut filter en ik gebruik ook een ADC. De foto is gemaakt van 25% van de 1000 frames met een sluitertijd van 25,93ms. De opname was al in kleur dus daar hoef ik verder niets aan te doen. Stacker heb ik gedaan met AS!4 . De ruwe stack gaat bij mij door Astra Image 3.0 voor deconvolutie en unscharpmask. In PS heb ik niet veel gedaan, alleen wat aanpassen van de kleur en de verzadiging. Na Jupiter was Uranus aan de beurt, eigenlijk was de seeing te slecht om iets knaps uit Uranus te halen. De opname van Uranus is gemaakt om 21:24u UTC. Deze opname bestond uit 500 frames van 100ms elk, Ook hiervan heb ik 25% gebruikt voor de stack. Het stacken is gedaan in AS!4 en deconvolutie met Astra Image 3.0 en nabewerking in PS. Na Uranus was Mars aan de beurt en ik moest snel zijn want de bewolking kwam er aan. Uit een reeks van opnamen heb ik de beste genomen en dat was om 21:32u UTC. De opname van Mars bestaat ook uit een film van 1000 frames met nu een sluitertijd van 10,265sec. Ook deze foto is een stack van 25% van de frames met AS!4 en de deconvolutie en unsharpmask zijn met Astra Images 3.0 gedaan. Ook hier is PS alleen gebruikt voor de kleuren en verzadiging. Uiteindelijk heb ik net als Nicolãs de 3 planeten bij elkaar gezet in de zelfde pixel schaal. Lijkt mij leuk te zien hoe verschillende personen het zelfde object op verschillende manieren waarnemen en bewerken. De Intes heeft trouwens geen last van mirror-flop dus bij de meridiaan flip was collimatie niet nodig en door de kleuren camera is het wisselen van filter en daarna het corrigeren van de rotatie van met name Jupiter ook niet nodig. Om 21:40u UTC was het uit met de pret en nam de bewolking de overhand, zie AllSky foto. In de foto zie je links Mars, daarna Jupiter met links Ganymedes en rechts IO en helemaal rechts op de foto staat Uranus. Paul        Mars-Jupiter-Uranus_2025-01-27_212100-ai2a212158_0102a

Ook bij mij was het, net als bij @InFINNityDeck , op 27 januari 2025 weer eens helder. Maar wel met hindernissen. Om 17:00 u was de netspanning uitgevallen, zal je net zien, en zaten verschillende dorpen zonder stoom. Ook mijn locatie Heerhugowaard. Rond 18:30 hadden we weer spanning op het lichtnet, maar werd ik gelijk gebeld door mijn stiefmoeder, want ook daar was de stroom uitgevallen en nu deed de kachel het niet meer, dus op naar Sint-Pancras en daar de instellen van de thermostaat weer goed gezet. Thuis gekomen en meteen maar aan de slag gegaan, gelukkig want lang kon ik er niet van geniet i.v.m. de bewolking. Hoe dan ook het was wel een succes geworden. Venus ging niet meer ook van wegen de wind moest ik mijn westzijde, een wand die ik kan omklappen, recht op laten staan om de telescoop in de luwte te houden. Het eerste object was Jupiter met 2 maantjes links Ganymedes en rechts IO. De opname is gemaakt om 21:21u UTC Ik heb er meerdere opnamen van gemaakt, maar deze kwam als beste uit de bus. De telescoop is een Intes MK-72 met barlow waardoor het brandpunt 3600mm was geworden, met 7 inch opening een F/20 systeem. De camera is een Player One Saturn-C SQR. Een kleurencamera mer IMX533 sensor. Voor de camera zit een IR-cut filter en ik gebruik ook een ADC. De foto is gemaakt van 25% van de 1000 frames met een sluitertijd van 25,93ms. De opname was al in kleur dus daar hoef ik verder niets aan te doen. Stacker heb ik gedaan met AS!4 . De ruwe stack gaat bij mij door Astra Image 3.0 voor deconvolutie en unscharpmask. In PS heb ik niet veel gedaan, alleen wat aanpassen van de kleur en de verzadiging. Na Jupiter was Uranus aan de beurt, eigenlijk was de seeing te slecht om iets knaps uit Uranus te halen. De opname van Uranus is gemaakt om 21:24u UTC. Deze opname bestond uit 500 frames van 100ms elk, Ook hiervan heb ik 25% gebruikt voor de stack. Het stacken is gedaan in AS!4 en deconvolutie met Astra Image 3.0 en nabewerking in PS. Na Uranus was Mars aan de beurt en ik moest snel zijn want de bewolking kwam er aan. Uit een reeks van opnamen heb ik de beste genomen en dat was om 21:32u UTC. De opname van Mars bestaat ook uit een film van 1000 frames met nu een sluitertijd van 10,265sec. Ook deze foto is een stack van 25% van de frames met AS!4 en de deconvolutie en unsharpmask zijn met Astra Images 3.0 gedaan. Ook hier is PS alleen gebruikt voor de kleuren en verzadiging. Uiteindelijk heb ik net als Nicolãs de 3 planeten bij elkaar gezet in de zelfde pixel schaal. Lijkt mij leuk te zien hoe verschillende personen het zelfde object op verschillende manieren waarnemen en bewerken. De Intes heeft trouwens geen last van mirror-flop dus bij de meridiaan flip was collimatie niet nodig en door de kleuren camera is het wisselen van filter en daarna het corrigeren van de rotatie van met name Jupiter ook niet nodig. Om 21:40u UTC was het uit met de pret en nam de bewolking de overhand, zie AllSky foto. In de foto zie je links Mars, daarna Jupiter met links Ganymedes en rechts IO en helemaal rechts op de foto staat Uranus. Paul        Mars-Jupiter-Uranus_2025-01-27_212100-ai2a212158_0102a

Op 27 januari 2025 was het eindelijk weer eens een beetje helder. De hemel was hier bedekt met circa 30% cumuli, gecombineerd met cirrus en wat dunne stratus. Neem daarbij een forse wind van circa 6-7Bft en het mag duidelijk zijn dat de omstandigheden niet ideaal waren. 's Ochtends had ik tijdens de dagelijkse zonnevlektelling echter een seeing van gemiddeld 0.9 boogseconden gemeten, dus wat dat betreft was het veelbelovend. De voorspelling was dat de opklaring een uur of twee zou duren. Na controle van collimatie van de C11 EdgeHD ben ik begonnen met Venus. Deze stond op dat moment op een hoogte van circa 22 graden in het zuidwesten, een goede 7.5 graden boven Saturnus. Eerst de ADC afgesteld met een kleurencamera en daarna de ZWO ASI174MM gemonteerd en met Bahtinov-masker scherp gesteld. Tussen de bewolking door rond 18:03UTC een aantal opnames gemaakt en snel doorgegaan naar Jupiter. Aangezien deze in het zuidoosten stond de collimatie opnieuw gecontroleerd en wederom met de ASI174MM een serie opnames gemaakt om erachter te komen dat het filterwiel niet aangestuurd werd (typisch dingetje van FireCapture: als het filterwiel niet geïnitialiseerd is, dan kan je evengoed per filter de belichting regelen en een serie opnames maken zonder dat deze terugkoppelt dat er helemaal geen filterwiel verbonden is). Beetje jammer, van de eerste opnames en bovendien betekende het dat de opnames van Venus allemaal in luminance geschoten waren. Venus stond op dat moment op een afstand van 0.553AU van ons en had een schijnbare diameter van 30.16 boogseconden. Filterwiel geïnitialiseerd en vervolgens twee LRGB series geschoten van Jupiter van 30 seconden per filter bij een framerate van 200FPS voor luminance en 100FPS voor RGB (belichting respectievelijk 5ms en 10ms. De gestapeld met AutoStakkert3!, gederoteerd met WinJupos en nabewerkt met PSP. De tweede opname (19:02UTC) bleek de beste te zijn en toont ons Jupiter met links ervan Ganymedes (wederom met detail op deze maan) en rechts Io waarvan de schaduw prachtig te zien is op de planeet. Jupiter stond op dat moment op een afstand van 4.484AU van ons en had een schijnbare diameter van 43.97 boogseconden. Tot slot de kijker gericht op Mars en daarvan om 19:11UTC, 19:14UTC, 19:24UTC en 19:26UTC een viertal opnamereeksen gemaakt. De derde hiervan bleek door de dunne bewolking niet te redden, de overige drie waren best redelijk en die van 19:14UTC bleek de beste te zijn. Hier werd een framerate van maar liefst 364FPS in luminance (2ms belichting) en 190FPS (5ms) in RGB gehaald. Ook nu weer vier keer 30s aan beeldjes opgenomen. Stapeling weer in AS3!, verwerking zonder derotatie in PSP gedaan. Mars stond op dat moment op een afstand van 0.668AU van ons en had een schijnbare diameter van 14.02 boogseconden. Ik heb de drie planeten op dezelfde pixelschaal in één afbeelding gezet. NicolàsMarsJupiterVenus250127

13 Januari 2025 Saturnus Voorlopig mijn laatste opname van de noordzijde van het ringensysteem van Saturnus. Pas op 15 oktober 2038 zien we deze zijde weer terug. TechTalk: SetUp : Celestron C11 EdgeHD f/20.0 Filter : UV/IR reject Camera : ASI462MC Tsensor= gem. 7.7°C Belichting : 4801 frames / used: 1200 Pixelscale : gain 353 ps: 0.11\"/pix. PostProces : AutoStakkert, Registax, PS 2025 20250113-165435_Sat_C11E-f20_UVIRrej_462MC_gn353_25.0ms_1200fr_lapl4_ap45_drzzl15_rs-ii-pstxt

Jupiter op 13 januari 2025 TechTalk: SetUp : Celestron C11 EdgeHD f/20.0 (PM 2x) Filter : Baader UV/IR reject Camera : ASI462MC Tsensor= 8.0°C Belichting : 2352 frames / used: 800 Pixelscale : gain 225 ps: 0.11\"/pix. PostProces : AutoStakkert, Registax, PS 2025 Seeing/transp : P5/AIII/T4 SQM: - Bortle scale: -5- 20250113-185821_Jup_C11E-f20_UVIRrej_462MC_gn225_17.0ms_800fr_lapl4_ap210_drzzl15_rs-pstxt

LDN 1400 is een moleculaire wolk binnen een complex van moleculaire wolken in het sterrenbeeld Giraffe. De complex bevat naast LDN 1400 ook nog LDN 1392, 1393, 1394, 1395, 1396, 1397, 1398, 1399, 1401, 1402, 1403, 1404, 1405, 1406, 1407, 1408, 1409, 1410 en 1411 en Barnard 8, 9, 11, 12 en 13, waarvan de meesten ook in dit beeldveld (deels) zichtbaar zijn. Daarnaast ligt achter de donkere stofwolken ook een oud zwak supernova restant verborgen (SNR G150.3+4.5), welke straalt in Ha en OIII maar waarvoor eigenlijk Narrowband opnamen nodig zijn om het zichtbaar te maken. Totaal 39 uur en 35 min (475x 5 min) belicht in de nachten van 2-5 en 26-30 november, en 4 december 2024. Calibratie met 50 darks, 25 flats en 25 darkflats. Telescoop: Skywatcher QUATTRO150 @F/3.45 Camera: Altair Astro Hypercam 269C ProTec @0°C, 282 HCG, offset 150. Filter: Optolong L-pro Focuser: ZWO EAF Montering: Skywatcher NEQ6 Guiding: QHY5 9x50 Finderguider Software: N.I.N.A (EQmod/ASTAP/PHD2) Pre- and Post-Processing: PixInsight (WBPP / MSGC / SPCC / RC astro BXT/NXT / slGHS / SetiAstro Starstretch / SCNR). #31LDN1400_39hr_35min_DynCrop_MSGC256_SPCC_BXT_NXT67_slGHS_StarStretchSA_NXT50_GHSsat_SCNR_80_BGN

Voor iedereen de beste wensen voor 2025! Het jaar begon goed met mooie heldere perioden op 2 januari. Tussen 19:15UTC en 19:29UTC een poging gedaan Jupiter vast te leggen. De seeing was niet heel geweldig. Rond 18:00UTC had ik nog een poging gedaan Saturnus vast te leggen, maar door de lage stand van deze planeet (28 graden) was de kwaliteit niet geweldig. Jupiter daarentegen stond op een hoogte van circa 50 graden en door het buiige karakter van het weer was de transparantie erg goed. Nast de planeet zijn de manen Io (links) en Ganymedes te zien, op de laatste is zelfs nog wat detail zichtbaar. Opnames gemaakt met de Celestron C11 EdgeHD, Televue 2x Powermate, ZWO ADC, ZWO EFW mini met LRGB filters en ZWO ASI174MM. De ADC is afgeregeld met een ZWO ASI290MC, scherpstellen is gedaan met een Bahtinov-masker. Belichting in L was 3ms, in RGB 9ms, hetgeen in L resulteerde in een frame-rate van circa 300fps en bijna 18000 frames in 60s. In RGB was dit respectievelijk 110fps en een kleine 7000 frames per minuut. Uiteindelijk met FireCapture drie opnames gemaakt, die met AutoStakkert! gestapeld (verscherpt met 30% blend) en met WinJupos gederoteerd. De verscherpte opnames gederoteerd, 200% opgeschaald om met unsharp mask te verscherpen en vervolgens weer teruggeschaald. Tot slot was vibrancy toegevoegd en met gifmaker samengevoegd tot deze animatie. NicolàsJupiter250102_ani

Hoi Paul, dank voor je commentaar! Zoals gewoonlijk zijn sterren en nevel tegelijkertijd bewerkt, ik maak alleen bij kometen gebruik van starless bewerkingen. Bij mijn eerste bewerking paste ik in APP ook Calibrate Star Colors toe, maar daarmee werd de plaat in z'n geheel te roze. Overigens heb ik in APP de LRGB -alpha 2 methode gebruikt voor het samenstellen van de kleurenplaat. Rood en H-alpha hebben daarbij naast 100% rood ook 20% groen en 10% blauw. De rode sterren komen voornamelijk door de toevoeging van H-alpha. Zojuist even snel de plaat zonder H-alpha verwerkt met bijgaand resultaat. Het stelsel wordt inderdaad een stuk blauwer en de sterren minder rood. Nicolàs    M33_241102_LRGB_crop

De heldere nachten van afgelopen week heb ik besteed aan M33, ook wel bekend als de Driehoeksnevel (Triangulum Galaxy). Dit sterrenstelsel is onderdeel van de Lokale Groep waar ook M31 en onze Melkweg deel van uitmaken (M33 staat overigens op slechts 15 graden van M31, symmetrisch ten opzichte van de ster Mirach). Het staat op een afstand van circa 2.73 miljoen lichtjaar van ons in het sterrenbeeld Driehoek (Triangulum) en nadert ons met een snelheid van 182km/s. Dit laatste lijkt snel, maar door de enorme afstand duurt het nog circa 4.5 miljard jaar voordat het ons bereikt heeft. Tegen die tijd heeft de Zon waarschijnlijk al het einde van haar leven bereikt en haar binnenplaneten, en dus ook ons, opgeslokt, voordat ze in een witte dwerg verandert. De grootte, helderheid en afstand van M33 maakt dat dit stelsel het verst afgelegen object is dat een mens nog zonder kijker kan waarnemen, al zal dit in Nederland door de lichtvervuiling waarschijnlijk niet lukken. De schijnbare diameter is 73 × 45 boogminuten, met circa 31 boogminuten zijn de Maan en de Zon dus schijnbaar ruimschoots kleiner dan dit stelsel. M33 werd voor 1654 ontdekt door Giovanni Battista Hodierna (1597 – 1660), een Italiaanse astronoom aan het hof van Giulio Tomasi, hertog van Palma. Hij stelde een catalogus samen van kometen en andere hemellichamen met ongeveer 40 vermeldingen, waaronder minstens 19 echte en verifieerbare nevelachtige objecten die verward zouden kunnen worden met kometen. M33 was dus een ervan en werd op 25 augustus 1764 herontdekt door Charles Messier en aan diens inmiddels zeer bekende lijst toegevoegd. De hier getoonde opname werd gemaakt in de nachten van 2 en 3 november met de SkyWatcher Esprit 80ED, ZWO EFW met ZWO filters en ZWO ASI1600MM Pro Cool, alles unguided op een 10Micron GM3000HPS. Belicht werd in luminance (900 × 30s), RGB (80 × 60s per filter) en H-alpha (99 × 210s), in totaal 17 uur en 17 minuten. Opname met NINA, verwerking met APP, nabewerking met PSP en Topaz. De hier getoonde afbeelding is een crop, de volledige plaat staat op mijn server. NicolàsM33_16_9

Tien dagen na mijn vorige foto van de komeet en twee dagen na die van Tim toch op 24 oktober nog een keer kans gezien hem te vereeuwigen (maar niet eerder de tijd gehad het hier te laten zien). Inmiddels was de afstand tot de Zon (0.786AU) en Aarde (0.730AU) flink toegenomen en de komeet daardoor flink in helderheid afgenomen. Inmiddels was C/2023 A3 Tsuchinshan-Atlas opgeschoven naar het sterrenbeeld Slangendrager en bevond ie zich ruim 10 graden ten zuiden van Rasalhague. Net als vorige keer de opname gemaakt met de SkyWatcher Esprit 80ED, ZWO EFW met ZWO LRGB filters en ZWO ASI1600MM Pro Cool, alles unguided maar met tracking op de komeet. De opname was kort en vond plaats tussen 18:03UTC en 18:21UTC: 20 x 10s voor RGB en 60 x 5s voor L, in totaal dus 15 minuten data. Stapeling wederom in APP, verdere verwerking in PSP, Siril en Topaz. Het drukke sterrenveld waar de komeet langzaam voorlangs schoof maakte de bewerking er niet eenvoudiger op, de sterren lieten zich niet helemaal wegrekenen. Mijn normale procedure is het produceren van twee stacks: eentje met registratie op de komeet en eentje met registratie op de sterren. Die tweede is in APP makkelijk sterloos te maken en die sterloze versie trek je dan af van de oorspronkelijke stack om alleen de sterren over te houden. De eerste stack (geregistreed op de komeet) verliest normaal gesproken automatisch z'n sterren bij het stapelen, maar omdat de eigenbeweging laag was lukte dat nu niet. Uiteindelijk de net niet helemaal sterloze plaat handmatig opgeschoond en daarna de komeet er weer netjes overheen gelegd. De originele plaat staat op mijn server. Nicolàs  C-2023-A3-Tsuchinshan-Atlas_241024_1812UTC

Apparatuur: Nikon Z8, Nikon 180-600mm op 400mm, Sky Watcher Adventurer GTi 120 foto’s van 30 sec. elk, iso 690, F 6.3, geen darks of flats.Andromeda sterrenstelsel M31

Eerste poging om een komeet vast te leggen. Dit is 22 minuten en 30 seconden, vastgelegd op 22 oktober 2024. Kalibratie met 50 darks, 25 flats en 25 darkflats. Telescoop: Skywatcher QUATTRO150 @F/3.45 Camera: Altair Astro Hypercam 269C ProTec @0°C, 282 HCG, offset 150. Filter: Optolong L-pro Focuser: ZWO EAF Montering: Skywatcher NEQ6 Guiding: QHY5 9x50 Finderguider Software: N.I.N.A (EQmod/ASTAP/PHD2) Pre- en Post-Processing: PixInsight.#30C2023_A3_Tsuchinshan_ATLAS_22min30sec

LDN 1228 is een moleculaire wolk binnen het complex van moleculaire wolken van Cepheus en is in de opname links gelegen, LBN 552 staat aan de rechterkant en bevat meerdere Herbig-Haro objecten zichtbaar zijn als Oranje/Rode "slangetjes". Deze objecten zijn jonge protosterren omringt door het stof van de moleculaire wolken waarin ze ontstaan. In de toekomst zal deze opname nog verder uitgebreid gaan worden richting LBN 552. Totaal 13 uur en 45 min (165x 5 min) belicht in de nachten van 11/12 en 14/15 oktober 2024. Calibratie met 50 darks, 25 flats en 25 darkflats. Telescoop: Skywatcher QUATTRO150 @F/3.45 Camera: Altair Astro Hypercam 269C ProTec @0°C, 282 HCG, offset 150. Filter: Optolong L-pro Focuser: ZWO EAF Montering: Skywatcher NEQ6 Guiding: QHY5 9x50 Finderguider Software: N.I.N.A (EQmod/ASTAP/PHD2) Pre- and Post-Processing: PixInsight (WBPP / aDBE / GraXpert / SPCC / RC astro BxT/NxT / GHS / SCNR).  #29LDN1228_13hrs45min_aDBE_GraXpert_SPCC_BxT_NxT_GHS_NxT_SCNR_GHSbp_80

CED214 Cederblad 47x300s Ha 71x300s S2 71x300s O3 Over twee nachten verdeeld. Met de 10\" newton op f3. Ik heb deze nevel nog niet vaak voorbij zien komen op diverse forums. Vaak de naam gezien, maar ik dacht altijd dat hij alleen op het zuidelijk halfrond te zien was. Niet dus. Hij staat recht boven mijn hoofd prominent te stralen. Zo zie je maar weer. Nooit te oud om te leren.CED214CederbladSHO_V2_small