- This topic has 4 replies, 2 voices, and was last updated 1 year, 6 months ago by
.
-
Posts
-
De heldere nachten van afgelopen week heb ik besteed aan M33, ook wel bekend als de Driehoeksnevel (Triangulum Galaxy). Dit sterrenstelsel is onderdeel van de Lokale Groep waar ook M31 en onze Melkweg deel van uitmaken (M33 staat overigens op slechts 15 graden van M31, symmetrisch ten opzichte van de ster Mirach). Het staat op een afstand van circa 2.73 miljoen lichtjaar van ons in het sterrenbeeld Driehoek (Triangulum) en nadert ons met een snelheid van 182km/s. Dit laatste lijkt snel, maar door de enorme afstand duurt het nog circa 4.5 miljard jaar voordat het ons bereikt heeft. Tegen die tijd heeft de Zon waarschijnlijk al het einde van haar leven bereikt en haar binnenplaneten, en dus ook ons, opgeslokt, voordat ze in een witte dwerg verandert.
De grootte, helderheid en afstand van M33 maakt dat dit stelsel het verst afgelegen object is dat een mens nog zonder kijker kan waarnemen, al zal dit in Nederland door de lichtvervuiling waarschijnlijk niet lukken. De schijnbare diameter is 73 × 45 boogminuten, met circa 31 boogminuten zijn de Maan en de Zon dus schijnbaar ruimschoots kleiner dan dit stelsel.
M33 werd voor 1654 ontdekt door Giovanni Battista Hodierna (1597 – 1660), een Italiaanse astronoom aan het hof van Giulio Tomasi, hertog van Palma. Hij stelde een catalogus samen van kometen en andere hemellichamen met ongeveer 40 vermeldingen, waaronder minstens 19 echte en verifieerbare nevelachtige objecten die verward zouden kunnen worden met kometen. M33 was dus een ervan en werd op 25 augustus 1764 herontdekt door Charles Messier en aan diens inmiddels zeer bekende lijst toegevoegd.
De hier getoonde opname werd gemaakt in de nachten van 2 en 3 november met de SkyWatcher Esprit 80ED, ZWO EFW met ZWO filters en ZWO ASI1600MM Pro Cool, alles unguided op een 10Micron GM3000HPS. Belicht werd in luminance (900 × 30s), RGB (80 × 60s per filter) en H-alpha (99 × 210s), in totaal 17 uur en 17 minuten. Opname met NINA, verwerking met APP, nabewerking met PSP en Topaz.
De hier getoonde afbeelding is een crop, de volledige plaat staat op mijn server.
Nicolàs
https://www.dehilster.info/astronomy
In the observatory: Mount: 10Micron GM3000HPS, OTAs mounted: SW Esprit 80ED & Esprit 150ED, Celestron C11 XLT EdgeHD, Lunt LS80THA single stack, GTT60 (60mm aperture Galilean Type Telescope), Cameras: ZWO ASI1600MM Cool (2x), ASI174MM, ASI290MM & MC, QHYCCD QHY163M, OTAs on the ground: SW Explorer 300PDS, Bresser Messier 130/650 & 90/500.
Dat is weer een mooie foto geworden met een mooie bewerking. Ik heb wel een beetje het idee dat de sterren toch iets aan de rode kant zijn. Als ik de foto van de server neem en die in Photoshop zet en bij info in het histogram zie je toch dat de waarde van rood duidelijk wat hoger licht. Ga ik met auto color aan de gang, dan lijken de sterren wel iets beter maar wordt de nevel weer wat te blauw. Ik weet het nog even niet. Kan het zijn dat de nevel en de sterren onafhankelijk van elkaar zijn bewerkt en dan met name de kleur?
Paul
Hoi Paul,
dank voor je commentaar! Zoals gewoonlijk zijn sterren en nevel tegelijkertijd bewerkt, ik maak alleen bij kometen gebruik van starless bewerkingen. Bij mijn eerste bewerking paste ik in APP ook Calibrate Star Colors toe, maar daarmee werd de plaat in z’n geheel te roze. Overigens heb ik in APP de LRGB -alpha 2 methode gebruikt voor het samenstellen van de kleurenplaat. Rood en H-alpha hebben daarbij naast 100% rood ook 20% groen en 10% blauw. De rode sterren komen voornamelijk door de toevoeging van H-alpha.
Zojuist even snel de plaat zonder H-alpha verwerkt met bijgaand resultaat. Het stelsel wordt inderdaad een stuk blauwer en de sterren minder rood.
Nicolàs
https://www.dehilster.info/astronomy
In the observatory: Mount: 10Micron GM3000HPS, OTAs mounted: SW Esprit 80ED & Esprit 150ED, Celestron C11 XLT EdgeHD, Lunt LS80THA single stack, GTT60 (60mm aperture Galilean Type Telescope), Cameras: ZWO ASI1600MM Cool (2x), ASI174MM, ASI290MM & MC, QHYCCD QHY163M, OTAs on the ground: SW Explorer 300PDS, Bresser Messier 130/650 & 90/500.
Ja inderdaad is het die H-alpha die de sterren roder maakt. De foto nu lijkt meer op wat ik in CS5 had gedaan. Maar dat H-alpha laat wel meer van de sterren in de nevel zien. Dan krijg je de vraag is dit object meer voor LRGB of toch ook Ha-LRGB zoals je dat vaak bij M51 zier gebeuren. en andere optie zou dan toch weer de sterren eruit halen en de sterren en nevel apart bewerken. Ook dat wordt veel bij M51 gedaan.
Dan krijg je de vraag is dit object meer voor LRGB of toch ook Ha-LRGB zoals je dat vaak bij M51 zier gebeuren.
Dat is uiteraard geheel afhankelijk van wat je wilt bereiken. Met H-alpha erbij zie je de stervormingsgebieden, in alleen LRGB vallen die veel minder op of zijn ze zelfs (vrijwel) onzichtbaar. Zelf ben ik geen voorstander van het apart bewerken van nevel en sterren, ik geef er de voorkeur aan met zo min mogelijk handelingen een plaat te produceren om zo dicht mogelijk bij de werkelijkheid te blijven (bovendien ben ik liever lui dan moe ;-)). Maar uiteindelijk zijn geen van de foto’s die ik en verreweg de meeste andere astro-fotografen produceren een representatie van de werkelijkheid (en wat is dat?), want zodra we iets van background-extraction of non-linear stretch, etc. toepassen, wijken we daar al van af… Neemt niet weg dat ik ook sterloze of ster-gereduceerde platen kan waarderen. :-)
https://www.dehilster.info/astronomy
In the observatory: Mount: 10Micron GM3000HPS, OTAs mounted: SW Esprit 80ED & Esprit 150ED, Celestron C11 XLT EdgeHD, Lunt LS80THA single stack, GTT60 (60mm aperture Galilean Type Telescope), Cameras: ZWO ASI1600MM Cool (2x), ASI174MM, ASI290MM & MC, QHYCCD QHY163M, OTAs on the ground: SW Explorer 300PDS, Bresser Messier 130/650 & 90/500.
- You must be logged in to reply to this topic.