- This topic has 5 replies, 2 voices, and was last updated 1 year, 3 months ago by
.
-
Posts
-
Op 27 januari 2025 was het eindelijk weer eens een beetje helder. De hemel was hier bedekt met circa 30% cumuli, gecombineerd met cirrus en wat dunne stratus. Neem daarbij een forse wind van circa 6-7Bft en het mag duidelijk zijn dat de omstandigheden niet ideaal waren. ‘s Ochtends had ik tijdens de dagelijkse zonnevlektelling echter een seeing van gemiddeld 0.9 boogseconden gemeten, dus wat dat betreft was het veelbelovend. De voorspelling was dat de opklaring een uur of twee zou duren.
Na controle van collimatie van de C11 EdgeHD ben ik begonnen met Venus. Deze stond op dat moment op een hoogte van circa 22 graden in het zuidwesten, een goede 7.5 graden boven Saturnus. Eerst de ADC afgesteld met een kleurencamera en daarna de ZWO ASI174MM gemonteerd en met Bahtinov-masker scherp gesteld. Tussen de bewolking door rond 18:03UTC een aantal opnames gemaakt en snel doorgegaan naar Jupiter. Aangezien deze in het zuidoosten stond de collimatie opnieuw gecontroleerd en wederom met de ASI174MM een serie opnames gemaakt om erachter te komen dat het filterwiel niet aangestuurd werd (typisch dingetje van FireCapture: als het filterwiel niet geïnitialiseerd is, dan kan je evengoed per filter de belichting regelen en een serie opnames maken zonder dat deze terugkoppelt dat er helemaal geen filterwiel verbonden is). Beetje jammer, van de eerste opnames en bovendien betekende het dat de opnames van Venus allemaal in luminance geschoten waren. Venus stond op dat moment op een afstand van 0.553AU van ons en had een schijnbare diameter van 30.16 boogseconden.
Filterwiel geïnitialiseerd en vervolgens twee LRGB series geschoten van Jupiter van 30 seconden per filter bij een framerate van 200FPS voor luminance en 100FPS voor RGB (belichting respectievelijk 5ms en 10ms. De gestapeld met AutoStakkert3!, gederoteerd met WinJupos en nabewerkt met PSP. De tweede opname (19:02UTC) bleek de beste te zijn en toont ons Jupiter met links ervan Ganymedes (wederom met detail op deze maan) en rechts Io waarvan de schaduw prachtig te zien is op de planeet. Jupiter stond op dat moment op een afstand van 4.484AU van ons en had een schijnbare diameter van 43.97 boogseconden.
Tot slot de kijker gericht op Mars en daarvan om 19:11UTC, 19:14UTC, 19:24UTC en 19:26UTC een viertal opnamereeksen gemaakt. De derde hiervan bleek door de dunne bewolking niet te redden, de overige drie waren best redelijk en die van 19:14UTC bleek de beste te zijn. Hier werd een framerate van maar liefst 364FPS in luminance (2ms belichting) en 190FPS (5ms) in RGB gehaald. Ook nu weer vier keer 30s aan beeldjes opgenomen. Stapeling weer in AS3!, verwerking zonder derotatie in PSP gedaan. Mars stond op dat moment op een afstand van 0.668AU van ons en had een schijnbare diameter van 14.02 boogseconden.
Ik heb de drie planeten op dezelfde pixelschaal in één afbeelding gezet.
Nicolàs
https://www.dehilster.info/astronomy
In the observatory: Mount: 10Micron GM3000HPS, OTAs mounted: SW Esprit 80ED & Esprit 150ED, Celestron C11 XLT EdgeHD, Lunt LS80THA single stack, GTT60 (60mm aperture Galilean Type Telescope), Cameras: ZWO ASI1600MM Cool (2x), ASI174MM, ASI290MM & MC, QHYCCD QHY163M, OTAs on the ground: SW Explorer 300PDS, Bresser Messier 130/650 & 90/500.
Hoi Nicolàs, uitgebreid en fraai verslag. En dito resultaat.
Wilde je toch nog wat vragen.
- Hoe meet jij de seeing?
- Gebruik jij ook verscherping in Registax (wavelets)?
- Controle collimatie: is het perse noodzakelijk iedere keer weer de collimatie te checken op één avond? Bij een SCT als de Edge verloopt dat toch niet zo snel?Groet,Frank
Hoi Frank,
1): de seeing meet ik overdag met een Solar Scintillation Seeing Monitor (SSSM), zie dit artikel van @paulvolman en ondergetekende:
Een zelfbouw sensor voor het bepalen van de seeing bij zonnefotografie
2): In de bewerking gebruik ik vrijwel geen verscherping. AutoStakkert laat ik het werk doen (sharpening met 30% raw blend), in de rest van de verwerking doe ik geen verscherping meer (als ik Topaz al gebruik voor ruisreductie, dan staat daarin de verscherping op nul). Ik heb nog even naar jouw opnames van 13 januari gekeken en het lijkt erop dat je iets te enthousiast aan het verscherpen bent geweest.
3): De Celestron C11 SCT’s hebben last van mirror-shift (het scheef-duwen van de primaire spiegel door het focusmechanisme) en mirror-flop (het scheef-vallen van de primaire spiegel door de zwaartekracht). Van dat eerste is netjes gespecificeerd wat het afkeurcriterium is, van dat laatste is niets bekend (zie onderstaand artikel). Mijn SCT is helemaal terug naar Celestron in de VS geweest om de mirror-flop te repareren, maar dat had niet het gewenste resultaat, zie dit artikel:
De invloed van mirror-flop op collimatie in Celestron C11 SCT’s
Dus, ja, het is noodzakelijk de collimatie te controleren, zeker na een meridiaan-flip in geval van een equatoriale montering. Om teveel gedoe te voorkomen fotografeer ik daarom de planeten vrijwel altijd in het oostelijk halfrond, maar deze keer heb ik toch in beide halfronden gefotografeerd en dus de collimatie gecontroleerd.
Verder:
4): Om goede opnames te produceren koel ik de SCT mechanisch met een eigenbouw ventilatorsysteem:
Dit ding zit in een van de ventilatie-openingen van de kijker gemonteerd. De ventilator die direct aan de aluminium plaat gemonteerd zit zuigt de lucht uit de kijker (de EdgeHD heeft drie van die openingen, de andere twee zorgen voor toevoer van verse lucht). De tweede ventilator blaast diagonaal naar de rand van de primaire spiegel, zodat de aangezogen lucht ook voor de spiegel terecht komt. Inmiddels zit er ook een standaard 12V spanningsregelaar erbij gemonteerd, zodat ik het toerental kan regelen. De kijker heb ik verder niet van isolatie voorzien.
5): De EdgeHD hebben een flattener achterin de kijker en dus is het van belang dat de camera op de juiste back-focus afstand zit. Er zit een MoonLite focuser gemonteerd en daarvoor heb ik uitgezocht wat de juiste stand is om de camera (met een 2″ adapter, maar zonder Barlow) precies in het focuspunt te krijgen. Dat punt heb ik op de MoonLite focusbuis gemarkeerd en voorafgaand aan een sessie zet ik eerst de focuser in de juiste stand en dan focus ik de primaire spiegel met de eigen focuser. Vervolgens verwijder ik de 2″ adapter en plaats ik de optische trein voor de fotografie en stel ik focus af met de MoonLite focuser (door de telecentrische Barlow ligt het focuspunt meer naar achteren). Het vervelende is dat vanwege de MoonLite focuser bij visueel werk de spiegel iets anders moet staan dan de ideale situatie, dus dit is iets dat ik elke keer moet controleren.
6): Verder fotografeer ik in monochroom, maar met behulp van een ADC die ik weer afstel met een kleurencamera (ASI290MC).
7):Tot slot is goede focus uiteraard nog van belang en dat doe ik met een Bahtinov-masker op een heldere ster of, in geval van Jupiter, op een van de manen. Dit focusen doe ik handmatig, dus niet met een focusmotor.
Het is jammer dat je niet om de hoek woont, anders zouden we een keer samen kunnen fotograferen.
Nicolàs
https://www.dehilster.info/astronomy
In the observatory: Mount: 10Micron GM3000HPS, OTAs mounted: SW Esprit 80ED & Esprit 150ED, Celestron C11 XLT EdgeHD, Lunt LS80THA single stack, GTT60 (60mm aperture Galilean Type Telescope), Cameras: ZWO ASI1600MM Cool (2x), ASI174MM, ASI290MM & MC, QHYCCD QHY163M, OTAs on the ground: SW Explorer 300PDS, Bresser Messier 130/650 & 90/500.
Hoi Nicolàs,
Bedankt voor je uitgebreide antwoord.
ad 1. De seeing-sensor ziet er goed uit. Gaat mij net iets boven m’n pet. Dus die parkeer ik even.
ad 2. Na Autostakkert! ( ca 10-25% en 1,5x drizzle) gebruik ik altijd nog de wavelets-tool uit Registax. Probeer daar altijd daar de meeste winst mee uit te halen. Ik denk dat de mindere resultaten mogelijk te wijten zijn aan 1. Seeing 2. te weinig opnamen en 3. de ms per frame. Dus tijd voor nog meer geëxperimenteer.
ad.3. Dat verhaal van jouw mirror-shift herinner ik mij nog al te goed. Wat een drama :-(. Mijn C11 Edge blijft de collimatie eigenlijk goed. De mirror-flop is er natuurlijk wel. Maar als de primaire spiegel in focus is, zet ik deze vast en tune ik het focus verder met een Moonlite AF.
ad. 4. Fraaie koel-systeem! Ik gebruik de natuurlijke weg: uur of wat afkoelen aan de buitenlucht. De roostertjes zijn bekend. Ik heb wel ooit een geforceerde koeling gezien waarbij er een soort buis met fan in de focusseer-tube geschoven wordt en zo werd geventileerd (= van Lymax)
<h2 class=”fs-18re”><span style=”font-size: 14px;”>ad.5. De Scott-lens is bekend. Ook de backfocus. Maar in hoeverre is de precieze backfocus-afstand van belang bij planeten sequenties?</span></h2>ad.6. Fotografeer thans met ASI462 icm IV/IR reject filter en een Powermate 2x. Ook is er een ADC aanwezig. Zie foto
ad.7. The same workflow..
Ik woon een aardig eindje weg van Castricum beste Nicolàs! Er is hoop want mijn zoon woont toevallig in Heiloo. En dat is de buurt. Dus een bezoekje aan je fraaie sterrenwacht is zeker de moeite waard dan. Neem tzt wel contact met je op.
Hopelijk mengen er zich meer leden in dit onderwerp …
groeten en goed weekend, Frank
Hoi Frank,
dank voor de foto van je opstelling, altijd leuk andermans spullen te zien!
Ad 2): de sluitertijd kan inderdaad veel uitmaken, zie hieronder bij Ad 6).
Ad 4): Die koelbuis van Lymax kan helaas alleen bij niet-EdgeHD kijkers worden toegepast. Bij de EdgeHD zit er namelijk een lensgroep in de focusbuis:
Ad 5): in hoeverre de juiste backfocus van belang is bij planetaire opnames is mij ook niet geheel duidelijk. Op een bepaald moment was ik het zat altijd maar wazige opnames te creëren en ben ik alle foutenbronnen gaan elimineren (focus, backfocus, collimatie, koeling, ADC). Ik heb dit echter in één keer gedaan, dus weet nu niet 100% welke verbetering het meeste effect heeft. Feit is dat daarna mijn opnames stukken beter geworden zijn. De back-focus afstand is 146.05mm:
Ad 6): jij kan wellicht een enorme stap maken door niet meer op f/20 te fotograferen. De ASI462 heeft een pixelgrootte van 2.9 micron. Volgens mijn berekeningen en simulaties heeft het geen zin om boven de focal-ratio van 3 x pixelgrootte uit te komen, zie mijn artikel (of hier in het Engels). Alleen als je in UV gaat fotograferen zou 5 x pixelgrootte wellicht wat meer detail kunnen geven (en dan alleen bij perfecte seeing van minder dan 0.4 boogseconden voor de C11). Ga je op de native f/10 fotograferen, dan krijg je dezelfde pixelresolutie als ik (de ASI174MM heeft een pixelgrootte van 5.9 micron), maar met als bonus een circa vier keer kortere sluitertijd en daar zit mogelijk winst. Wil je de planeet groter op je beeldscherm hebben, dan pas je simpelweg een 200% resize toe, zie mijn Mars opnames. Vergelijk mijn Mars-opnames van 26 december 2022 met de ASI174MM en ASI290MM maar eens met elkaar. De ASI290MM geeft ook een pixelgrootte van 2.9 micron en leverde op f/20 dus een in pixels grotere planeet op dan de ASI174MM. De opname van de ASI174MM heb ik daarom 200% vergroot, het resultaat zie je op mijn website.
Heiloo is inderdaad om de hoek, je bent hier van harte welkom!
Nicolàs
https://www.dehilster.info/astronomy
In the observatory: Mount: 10Micron GM3000HPS, OTAs mounted: SW Esprit 80ED & Esprit 150ED, Celestron C11 XLT EdgeHD, Lunt LS80THA single stack, GTT60 (60mm aperture Galilean Type Telescope), Cameras: ZWO ASI1600MM Cool (2x), ASI174MM, ASI290MM & MC, QHYCCD QHY163M, OTAs on the ground: SW Explorer 300PDS, Bresser Messier 130/650 & 90/500.
Dag Nicolàs
ad.2. Mee eens! Ik wil veel opnames met een zo kort mogelijke sluitertijd in ms.
ad.4. Optie: zaag er en stuk van af! :-) (grapje. Ik ga dat ding sowieso niet aanschaffen. Niet zo best om te gebruiken bij een grote luchtvochtigheid…)
ad.5. Elimineren van risico’s en optimaliseren. Ga toch eens met die back-focus aan het werk. Kijken of het wat oplevert.
ad. 6. Dit is wel een goed punt natuurlijk. Ik fotografeer nu met de 462MC en UV/IR reject filter (dus niet in UV bereik). Ik ga hopelijk binnenkort eens op F/10 werken.
Frank
- You must be logged in to reply to this topic.