De uitleesruis (uitgedrukt in elektronen) is bij lage ISO’s dermate hoog dat zwakke details – aan de schaduwzijde van het histogram – verdrinken in de ruis en daaronder niet te onderscheiden zijn
Voor de volledigheid; dit is alleen een probleem onder een voldoende donkere hemel of bij gebruik van narrow band. Anders ben je niet read noise limited en verdrinkt je zwakke signaal al in de ruis van de lichtvervuiling :)
Aangezien dat verlies aan de hooglichtzijde gebeurt en we bij deepsky-fotografie veelal bezig zijn met het “lostrekken” van zwakke details van de achtergrond, lijkt mij dat een acceptabel compromis om te kunnen profiteren van beduidend lagere uitleesruis aan de schaduwzijde.
Absoluut! Daarom zijn dit ook de ‘ideale’ ISOs om te gebruiken.
Omdat de winst aan vermindering van de uitleesruis met het verhogen van de ISO-waarde niet lineair verloopt, moet er bij Canon DSLRs gezocht worden naar een optimum
Maar de read noise vlakt wel af, waardoor je wel een lineair gebied krijgt van de afname van je dynamic range bij ISO op een log scale (zoals je kunt zien in je grafiek) het begin van dit lineaire gebruik is een goede keus voor de ‘beste ISO’ aangezien daarboven geen/nauwelijks nog winst behaald wordt.
Een Nikon DSLR is daarom het best te gebruiken op ISO 100.
Pas aub op met dit soort absolute uitspraken :) Dit verschilt alsnog per model en er zijn Nikons die je op 400 of 800 wilt gebruiken.