En mijn reactie op Read Noise bij veel lichtvervuiling: inderdaad, als je veel lichtvervuiling hebt gaat de read noise snel een ondergeschikte rol spelen omdat de read noise verdrinkt in de shot noise van de hemelachtergrond. Dit aspect wil je meenemen in de bepaling van je exposure duur, dit is veel nuttiger dan de histogrammen op 1/3 te proberen te krijgen.
Stel je werkt op ISO400, vanuit je bias frames kan je hopelijk zien wat de read noise is op ISO400, stel dat dat 10ADUs is in 14bits. Ik neem even een typisch geval van een DSLR. Dan is de de RN in 16bits omgerekend 10 * 2×2 = 10×4 = 40 ADUs. Elke bit hoger is een factor 2.
Dus een read noise van 40 adus moet je verdrinken in de shot noise van de hemelachtergrond. De shotnoise van de hemelachtergrond word gegeven door Poisson statistiek, dat is gelukkig simpel, dat is de wortel uit de waarde van de hemelachtergrond.
Dus als je 40 in het kwadraat zet, 40^2 = 1600 ADUs.
Dat betekent dus, dat als je opname in 16bits een hemelachtergrond heeft van 1600 ADUs, dat je shotnoise en de Read noise gelijk zijn qua grootte. Ga je langer belichten zodat je bijvoorbeeld een achtergrond krijgt van 6400 ADUs ( ongeveer 10% van 65535, het 16bits bereik). Dan wordt je shot noise 4x groter dan je read noise, nu ben je de read noise lekker aan het verdrinken ;-) veel langer belichten kan, maar wordt steeds meer een kwestie van afnemende meeropbrengsten. Maar je blijft zeker wel winnen. Je moet jezelf wel afvragen tot waar je wilt accepteren dat de hemelachtergrond komt in in je opnames, omdat je steeds meer sterren gaat satureren bij langer belichtingstijd. Met mijn D5100 en D610 ging ik vaak tot ongeveer 15-20% van mijn lineaire histogram. In het niet-lineare bereik (je histogram op je camera) zie je dan een peak op wel 2/3 ofzo. Dat kan echt prima dus ;-)
Ik vind dus de stelregel van Lodriguss voor 1/3 van het histogram een extreem simpele stelregel die veel fotografen zal beperken in hun resultaten.. ;-) Ook bij veel lichtvervuiling.