Reply To: Meten van field curvature (beeldveldwelving) en tilt (kanteling)

Activity Forums Astrotechniek Methoden en Technieken Meten van field curvature (beeldveldwelving) en tilt (kanteling) Reply To: Meten van field curvature (beeldveldwelving) en tilt (kanteling)

#22874
InFINNityDeck
Participant

Ik zie nu dat ik een schrijffout maakte, ik bedoelde de Median Absolute Deviation, die wijkt iets af van de Mean Absolute Deviation, en is nog een stuk robuuster. Normaal gesproken worden uitschieters bepaald door het gemiddelde en standaardafwijking van een serie waarnemingen te berekenen. Vervolgens wordt aangenomen dat iedere waarneming die plus en min [kappa x standaardafwijking] van het gemiddelde afzit, een uitschieter is (met kappa 1, 2, 3 etc. voor een waarschijnlijkheid van respectievelijk 68%, 95%, 98%). Het probleem daarbij is, dat het gemiddelde direct beïnvloedt wordt door die uitschieter(s), vooral bij kleine populaties. De Median Absolute Deviation doet een robuuste inschatting van het gemiddelde en de standaardafwijking aan de hand van de mediaan. Ik heb mijn code destijds geschreven aan de hand van een artikel van Peter Rousseeuw en Christophe Croux. De methode wordt op de eerste pagina ervan uitgelegd.

In het kort komt de methode er op neer dat je eerst de mediaan bepaalt van de waarnemingen, vervolgens het absolute verschil tussen de waarnemingen en deze mediaan. Van die absolute verschillen neem je vervolgens nogmaals de mediaan. Deze tweede mediaan is de MAD (formule 1.2 in het artikel). Vervolgens loop je nogmaals door alle waarnemingen en kijk je of de absolute verschillen tussen die waarnemingen en die eerste mediaan kleiner zijn dan de MAD x 1.4826 x kappa (1.4826 staat uitgelegd in het artikel, kappa wederom 1, 2, 3, etc.). Zijn de verschillen groter, dan zijn de bijbehorende waarnemingen uitbijters.

Het voordeel van de kwadratische fit is inderdaad dat de beste focuspositie direct berekend kan worden, maar ik neem aan dat dit ook bij een hyperbool mogelijk is (heb ik me nog nooit in verdiept). Wellicht dat de code van Carsten dit verduidelijkt. Zolang de focusstappen klein blijven en daarmee het totale focusbereik klein, dan is de bodem van de hyperbolische curve goed te fitten met een parabool.

Nicolàs

PS Zie ik goed dat jouw code in een soort Pascal geschreven is? Het is alweer 25 jaar geleden dat ik daarin liep te rommelen… :-)

https://www.dehilster.info/astronomy

In the observatory: Mount: 10Micron GM3000HPS, OTAs mounted: SW Esprit 80ED & Esprit 150ED, Celestron C11 XLT EdgeHD, Lunt LS80THA single stack, GTT60 (60mm aperture Galilean Type Telescope), Cameras: ZWO ASI1600MM Cool (2x), ASI174MM, ASI290MM & MC, QHYCCD QHY163M, OTAs on the ground: SW Explorer 300PDS, Bresser Messier 130/650 & 90/500.

Scroll to Top