-
Verheijen posted an update 12 years ago
Speciaal voor Clear Skies deze opname van NGC 7331 die ik overigens niet zo geweldig vindt omdat het een moeilijk te fotograferen stelsel is die een lange belichtingstijd vergt. Een half uur is nog te weinig. Bovendien is de achtergrond te zwart. Ik had nogal last van artefacten bij het maken van deze opname ( vliegtuigsporen, beweging in de sterpuntjes, kunstmanen etc.) Die opname gaat over in een wat groter instrument. Bedankt voor het kijken! NGC 7331 300mm F 4 ATIK 320 E 1200 seconds 16-10-2011.
7331 en z’n vlooien, ook op 5 september 2013:
NGC7331, het grote westelijke stelsel is erg fel, uitgerekt van NNW naar ZZO. Feller ten oosten van het midden en iets afgeplat aan de westkant op een lijn van NNW naar ZZO. Feller in het middelste deel dat iets in dezelfde richting is uitgerekt met een felle kern die duidelijk zichtbaar is zonder AV. Met AV strekt de buitenste halo van het stelsel zich duidelijk uit van NNW naar ZZO.
Ten ONO staat NGC7335, iets uitgerekt van NW naar ZO, zonder AV gelijkmatig fel, met AV iets feller in een klein, rond middelste deel.
Ten NO staat NGC7336, springt af en toe in het zicht als een klein, rond vlekje, op de grens van zichtbaarheid, het zwakste stelsel van de groep.
NGC7340 is een klein, zwak, rond vlekje ten ZZO een erg afgeplatte driehoek van drie sterren met de punt richting het WNW (mag. 10).
NGC7337 is een klein, zwak, iets van noord naar zuid uitgerekt vlekje, het op één na zwakste stelsel van de groep. Op de ZO rand staat een mag. 12 ster. Ten oosten staat een mag. 12.5 ster, twee keer zo ver ten WZW staat ook een mag. 12 ster.
1/3 FoV ten NW staat het sterrenstelsel NGC7326.
Dichterbij NGC7331 staan overigens nog twee NGC’s: NGC7333 en NGC7338. Dat zijn echter geen DSO’s maar enkele sterren, zoals de NGC en IC catalogi er tallozen bevatten.
Bedankt voor al je commentaren. Zo leer ik nog eens wat. Ik zal Uranometria 2000 er ook eens bijhouden en je commentaar er op los laten. Vroeger kende ik ook veel objecten uit mijn hoofd en nu os dat wat minder omdat ik alleen fotografie doe.
Ik ken ze echt niet uit m’n hoofd hoor!
Dat begrijp ik ook wel. Maar vroeger moest je alles opzoeken met de cirkels die op de montering zaten zoals RA en declinatie. Je werd daar zo bedreven in dat je in de loop van de tijd veel objecten met het blote hoofd kon vinden. Dat vonden de meesten vreemd. Maar ik was altijd buiten als het helder was ook achter mijn ouderlijk huis. Ik ben vanaf mijn vierde jaar begonnen met een verrekijker in de nachtelijke uren en lag op een matje om geen kou te vatten. Mijn vader liet mij eens een keer door zijn prismakijker naar de sterren kijken. in de jaren 50 van de vorige eeuw was de hemel veel helderder dan nu. Ik zag allemaal sterren in kleuren en veel neveltjes. Ik wist natuurlijk niet was het was, ik kon toen ook niet lezen. Geld om een kijker te kopen was uit den boze, te duur. Je was aangewezen om zelf een newton spiegel van 15 cm te slijpen en dat heb ik op mijn acht jarige leeftijd ook gedaan toen ik junior lid was van de KVWS te Arnhem in een groepje. De spiegel was wel aardig maar de kijker is nooit gekomen. Die kreeg ik van mijn vader toen ik geslaagd was voor mijn HBS opleiding, een 60mm Polarex azimuthale refractor. voor die tijd was ik aangewezen op de verrekijker van mijn vader. daar heb ik ook mooie dingen door gezien, ik heb toen ook al alles opgeschreven wat ik zag in een logboek. Zo ging dat vroeger.
Mooi stukje nostalgie. De sterrenhemel is hetzelfde gebleven, de aanpak ook, alleen is veel nu digitaal. Settingcircles zijn nu electronisch, boeken maken plaats voor tablets, logboeken voor programma’s en spreadsheets, epoch J1950.0 maakte plaats voor J2000.0, maar die sterrenhemel, die bleef nagenoeg gelijk.