Uitlees ruis is totaal onbelangrijk bij RGB fotografie.
“Hemellicht” zorgt al snel voor een achtergrond die uitlees ruis doet verdwijnen in de achtergrond.
Veel belangrijker zijn quantum efficiëntie, kwaliteit van de chip (kolom defecten, hot en dead pixels, amp glow, en andere shit), full well capacity, dynamisch bereik.
Wat heb je aan lage uitlees ruis als je slechts 30 seconden of korter kunt belicht voordat de opname overbelicht is.
Het maken van veel subs lijkt dan de oplossing. Ja, de ruis gaat naar beneden, maar het signaal wordt gemiddeld, niet opgeteld.
Moraal van het verhaal: de CCD camera is niet dood. Wil je echt het uiterste er uit halen, dan kun je er eigenlijk niet omheen. Helaas hangt daar wel een prijskaartje aan.
PS: neemt niet weg dat er astrofotografen onder ons zijn die werkelijk tot prachtige resultaten komen met een “simpele” DSLR. Dat zijn dan wel de mannen/vrouwen die de hobby tot in de puntjes beheersen, die weten wat te fotograferen, en waar. Laat hen los met een CCD camera onder een donkere hemel, en je weet niet wat je ziet.