Vooral de afbeelding in de volgende post in dat draadje is zeer verhelderend:
https://www.cloudynights.com/topic/577605-adc-and-mono-camera/#entry7890843
Die twee web-links die ik eerder deelde bespreken ook de afstand tussen de ADC en beeldchip. Als ik het goed begrepen heb (en de auteur ook ;-)), dan wordt het eenvoudiger om correcties uit te voeren met de ADC als de afstand tussen ADC en beeldchip wordt vergroot. Nadeel is dat de ADC zelf ook aberratie veroorzaakt en dat die met de afstand toeneemt. Deze aberratie is echter afhankelijk van de draaihoek van de ADC en bij een grotere afstand hoeft de ADC minder verdraaid te worden. Zoals ik het begrepen heb, is het voordeel van de mindere draaihoek groter dan de toegenomen aberratie door de afstand. Als voorbeeld geeft hij figuur 2 waar de afstand bij de ene groep 70 mm is en bij de andere 105mm. Deze 1.5 vergroting van de afstand zorgt ervoor dat de hoek een factor 1.5 mag afnemen. In plaats van 6° wordt de hoek nu 4° en dan zie je in die figuur dat de aberratie (4° bij 105mm) inderdaad kleiner is bij de grotere afstand (6° bij 70mm) tussen ADC en beeldchip.
Overigens was ik er al min of meer proefondervindelijk achter gekomen dat ik, bij gebruik van 2 x PowerMate op de C11, de dispersie makkelijker kon corrigeren als ik een vulbus van 40mm tussen ADC en camera plaatste. Inmiddels gebruik ik geen PowerMate meer op de C11 en zal ik eens kijken of het beeld beter of slechter is als ik die 40mm vulbus weer wegneem.
Wordt vervolgt!
Nicolàs
https://www.dehilster.info/astronomy
In the observatory: Mount: 10Micron GM3000HPS, OTAs mounted: SW Esprit 80ED & Esprit 150ED, Celestron C11 XLT EdgeHD, Lunt LS80THA single stack, GTT60 (60mm aperture Galilean Type Telescope), Cameras: ZWO ASI1600MM Cool (2x), ASI174MM, ASI290MM & MC, QHYCCD QHY163M, OTAs on the ground: SW Explorer 300PDS, Bresser Messier 130/650 & 90/500.