Ik denk dat die voorzichtigheid voortkomt uit de risico’s die beschadigingen met zich mee kunnen brengen. Stel er zit een gaatje in de folie van 0.2mm diameter, dan past de Zon hier doorheen als dat gaatje op 23mm van het oog zit en dat is ongeveer de afstand waarop je een eclipsebril houdt. Op een armlengte afstand, zeg 70cm, heeft datzelfde gaatje een schijnbare diameter van 59 boogseconden, dus circa 1 boogminuut. De zon heeft een schijnbare diameter van circa 30 boogminuten, het gaatje is dus circa een factor 900 kleiner qua oppervlak dan de Zon en laat dus slechts een promille van het licht door. De ND-waarde wordt daardoor circa 2.95 en hoewel dat veel te laag is om constant mee waar te nemen, is het veilig genoeg om te testen, we kunnen immers ook onbeschermd kortstondig rechtstreeks naar de Zon kijken.
Bij gebruik van deze beschadigde folie op een kijker zal deze verhouding verder afnemen met de diameter. Bij een 100mm diameter kijker is dat gaatje een 250 duizendste deel van het oppervlak en bij een C11 (diameter 279mm) is dat gaatje nog slechts een 2 miljoenste deel van het totale oppervlak. Bij die 100mm kijker wordt de folie door dat gaatje gedegradeerd tot ND4.85, bij de C11 tot ND4.98.
Nu weet ik niet precies wat wel en niet veilig is, dus is het advies elk gaatje toch maar te dichten, zien doe je het toch niet.
Nicolàs
https://www.dehilster.info/astronomy
In the observatory: Mount: 10Micron GM3000HPS, OTAs mounted: SW Esprit 80ED & Esprit 150ED, Celestron C11 XLT EdgeHD, Lunt LS80THA single stack, GTT60 (60mm aperture Galilean Type Telescope), Cameras: ZWO ASI1600MM Cool (2x), ASI174MM, ASI290MM & MC, QHYCCD QHY163M, OTAs on the ground: SW Explorer 300PDS, Bresser Messier 130/650 & 90/500.