- This topic has 2 replies, 2 voices, and was last updated 12 years ago by
.
-
Posts
-
Vandaag was een heerlijke dag, een van de eerste lente dagen waarvan we er nog een paar te goed hebben. Eigenlijk had ik vanavond geen observatie plannen, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan dus veel te laat met de OTA naar buiten.
Wegens de zoete inval gekozen voor de Edge HD8/AVX en belangrijker de StarSense. Telescoop opgesteld, losjes richting het noorden, deze keer geen polar alignment met de poolzoeker. Gelukkig functioneerde de StarSense weer goed, onder de 3 minuten verscheen Jupiter in mijn oculair. De opzet, snel observeren met goede GO-TO’s werkt.
Als oculair vanavond voor Meade UWA 5000 (80º) 24mm gekozen, voor het eerst dat ik deze met de Edge HD8 gebruik. De OTA vanzelfsprekend onrustig en duidelijk niet in evenwicht met de omgevings temperatuur en niet gediend van 13 graden temperatuur verschil.
Als eerste object even de Orionnevel meepikken, met de lente in aantocht is de tijd van de grote jager toch bijna voorbij. Ondanks de maan toch goed zichtbaar en met de widefield view van het Meade oculair een genot.
Dubbel cluster, de laatste keer dat ik beide clusters in een FoV heb gezien is toch bijna een jaar geleden met mijn RCX400. Enigzins wazig, de OTA is nog steeds niet op temperatuur. De spiegel los gedraaid en vergeten vast te draaien terwijl de telescoop slewed naar Betelgeuse, snel de telescoop resetten en opnieuw auto-alignen.
Inmiddels begint de OTA wat af te koelen, en de Edge HD8 doet qua optische kwaliteit nauwelijks voor de RCX OTA onder. Wat een genot, daar waar ik voor de RCX altijd afhankelijk was van hulp om het ding naar buiten te slepen, is Celestron’s Edge/AVX combinatie werkelijk de ideale telescope voor visuele waarneming (voor mij).
Even naar Betelgeuse, op de een of andere manier vind ik dit toch altijd een prachtig ster om te zien, wetende dat deze ster op 642.5 lichtjaar afstand staat en een supernova kandidaat is (hopelijk nog in ons leven) blijft dit een fascinerend object. De atmosfeer is toch wat vochtig, om de maan is ook een duidelijke halo zichtbaar.
Volgende, M67, open cluster, heldere sterren goed zichtbaar met een hint van zwakkere sterren.
NGC1528, leuk klein open cluster, eerste keer bekeken maar deze gaat op mijn vaste “te bezoeken” lijst.
M53, laag in het oosten, lichtvervuiling van parkstad komt toch ongeveer 35º hoog . Toch een duidelijk wolkje zichtbaar.
Eveneens laag en opkomend in het oosten, Mars. Ik heb Mars al jaren niet meer gezien, wetende wat ik kon verwachten toch naar Mars geslewd, rood en stampend. Toch meen ik even een hint van de pool te zien, waarschijnlijk refractie.
Nog snel even naar Jupiter, inmiddels hoger geklommen, en met de OTA gestabiliseerd, werkelijk prachtig, de vlek duidelijk zichtbaar … met dit prachtige laatste plaatje nog helder op mijn netvlies de telescoop afgebroken om 23:30 en snel mijn eerste waarneem verslag op Starry-Night.nl schrijven.
Eerste post! Maar eventjes inhaken op bovenstaande objecten en wat waarnemingen delen.
Dubbelcluster in Perseus, drie keer een waarneming voor vastgelegd, meest recent op 15 januari 2012, 12″ LX200 + 41mm Panoptic (74x / 55′):
“Bijna op een lijn van oost naar west (net iets WNW-OZO), met gebruik van dit oculair staan beide clusters gelijktijdig in beeld.
NGC884, het oostelijke cluster: Gespreider dan NGC869, iets geconcentreerder in het ZW deel, centraal iets armer, iets rijker in het westelijke deel op een lijn van ZZO naar NNW.
Tussen de clusters in is de feloranje gekleurde mag. 7.5 ster FZ Persei zichtbaar.
NGC869, het westelijke cluster: Rijker dan NGC884, een boogje van sterren met de opening naar het NW, direct ten ZO van het midden staat een gele mag. 6 ster, het cluster is rijker in het WNW deel en centraal daarin iets geconcentreerder. Op de NNO rand staat een witgele mag. 6.5 ster.”Messier 67, OC in Cancer, vijf keer een waarneming voor vastgelegd, deze is van 2 maart 2009, 12″ LX200 + 24mm Panoptic (127x / 32′):
“Losstaand, ongeveer 1/2 FOV groot, bestaat uit mag. 9.5 en zwakkere sterren. Aan de NO kant staat een mag. 8.5 witgele ster. Op de achtergrond staan unresolved sterren. In het midden staat een NNO-ZZW uitgerekt deel dat iets rijker is. Het cluster is iets armer aan de westkant en direct ten OZO van het midden. De felste sterren vormen een T met het uitgerekte deel aan de onderkant dat aan de noordkant uitwaaiert naar het NW en naar het oosten.”
NGC1528, OC in Perseus, Twee waarnemingen, laatste keer alweer een tijdje geleden (26 december 2008) in mijn vorige scope, een 8″ LX200 + 24mm Panoptic (85x / 48′):
“Een gespreide groep, redelijk losstaand, bestaat uit mag. 8 en zwakkere sterren, afgeplat aan de oostkant gezien vanaf een lijn van NNW naar ZZO. Aan de oostkant van het cluster staan zwakkere sterren (mag. 10 en zwakker). Aan de westkant staan mag. 8 sterren die een boog vormen met de opening naar het westen. Op de achtergrond zijn zwak enkele unresolved sterren zichtbaar. Een redelijk mooi cluster.”
Messier 53, GC in Coma Berenices. Drie keer een waarneming vastgelegd, laatste keer op 13 april 2007, 8″ LX200 + 26mm Plossl (78x / 38′):
“Groot cluster met een ronde, felle kern. Rond de kern zijn veel sterren te resolven, met averted vision resolven er nog veel meer. Mooi cluster! Ten ZZO staan twee mag, 9 sterren naast elkaar (dubbelster South 648) met ten zuiden daarvan een mag. 11 ster.”
Mooie verslagen!
NGC869, het westelijke cluster: Rijker dan NGC884, een boogje van sterren met de opening naar het NW, direct ten ZO van het midden staat een gele mag. 6 ster, het cluster is rijker in het WNW deel en centraal daarin iets geconcentreerder. Op de NNO rand staat een witgele mag. 6.5 ster.”
Ik vind de gele (witgele) sterren altijd een genot om te observeren.
- You must be logged in to reply to this topic.