- This topic has 4 replies, 3 voices, and was last updated 8 years, 4 months ago by
.
-
Posts
-
Wat zou er te ontdekken zijn in en rond Ra 12h36m49s/Dec +62d12m58s oftewel het lege stuk hemel bij de Galactische pool waar in 1995 de Hubble telescoop 10 dagen lang de opnamen maakte voor het Hubble Deep Field? En dan met 550 mm brandpunt I.p.v. 576000 mm, en met 100 mm opening I.p.v. 2400 mm. En zo begon dit leuke project, het “Knight Observatory Deep Field”.
Gelukkig kon ik net als de Directeur van de HST, Bob Williams beslissen over het gebruiken van een belachelijke hoeveelheid telescooptijd, maar dan zonder risico mijn baan te verliezen.
De QHY16200 heeft voor deze serie alleen het Rood filter gebruikt, goed inzetbaar vanaf 30 graden boven de horizon en tijdens 12 heldere maanloze nachten kon ik 246 subs van 600 seconden verzamelen. (41 uur). Ter vergelijking, de Hubble WFPC2 (Wide Field and Planetary Camera 2) verzamelde 30.3 uur met het rood filer met piek op 606 nm. Bij f12.9 , de Esprit is f 5.5 (Hubble: 240 cm spiegel met brandpunt 57.6 meter, maar bij gebruik van de WFPC2 werd dat gereduceerd, zie pagina 1-6 van deze pdf).
DSS, PI of APP voor het stacken? Alle drie natuurlijk, mooie testgelegenheid! En voor het piepkleine HDF gebied natuurlijk 2x en 3x drizzle. (Komt in aparte posts)
Deze montage laat de vergelijking zien tussen de HST en KO versies als inset in het grote beeldveld. Voorlopig tel ik 30 van de 3000 stelsels die in het HDF gevonden zijn en kom tot magnitude 22. (De 2 referentiepunten met rode lijn verbonden zijn een goede start).
Ik kwam er achter dat BBC/Sky at Night in april 2015 een oproep voor inzendingen had gedaan voor het Hubble Deep Field maar de inzendingen gingen niet echt diep. Het Sky at Night artikel geeft wel een prachtige uitleg.
Maar kijk ook eens naar midden rechts in de KODF opname, dat is een enorme cluster van slelsels en maar 3 daarvan hebben b.v. een PGC nummer. En er zijn veel meer clusters te zien.
Opnamedata: 30/nov- 1,12,13,16,17,18,20,21,22,23/dec 2017. Esprit 100 triplet APO f5.5/QHY16200 CCD @ -20C
Deze Youtube Video is ook de moeite van het bekijken waard.
Hier de 100% weergave op Astrobin. En de Flickr link.
Allereerst Kees, wat een prachtig project en interessant resultaat, als Sky At Night liefhebber, citizen science wordt niet meer citizen science dan dit.
DSS, PI of APP voor het stacken? Alle drie natuurlijk, mooie testgelegenheid!
Welke stack heb je uiteindelijk gebruikt?
Maar kijk ook eens naar midden rechts in de KODF opname, dat is een enorme cluster van slelsels en maar 3 daarvan hebben b.v. een PGC nummer.
Ik neem aan dat je “visueel” de objecten hebt “geannoteerd”?
Is dit project nu afgerond of is er nog iets wat je kunt doen om nog dieper te gaan?
Dank je Marc! Het KODF overzicht is een APP stack, de “800%” inset is een 2x Drizzle DSS stack. Hier is een geannoteerde versie waarop merkwaardig genoeg sommige niet heel zwakke stelsels geen PGC nummer hebben, en ook in de SDSS catalogus zie ik (nog) geen matches, al een hele serie magnitude ranges getest.
Maar als voorbeeld, 2 heldere stelsels in de grote cluster rechts (PGC2650542 en PGC2651193) staan op 2.2 en 4.9 miljard lichtjaar afstand….. Het voorlopige recordstelsel dat net zichtbaar is : PGC3084770 op 8.4 miljard lichtjaar.
Qua data verzamelen is dit nu klaar, ik ben al wel een nieuw gebied aan het zoeken en ik kom hier nog op terug wanneer ik de grote telescoop heb natuurlijk.
Het gebruik van het Drizzle algorithme bij het KODF is extra interessant omdat deze techniek speciaal is bedacht voor het Hubble Deep Field. Voorwaarde 1 is undersampeling, simpel gezegd dat de camerapixel groter is dan het scheidend vermogen van de gebruikte telescoop. Voorwaarde 2 is heel veel subs die met dithering zijn gemaakt.Een hele goede uitleg wordt gegeven door Graig Stark in deze PDF. In bijgaande schermprint zijn 3 verschillende drizzleschalen gebruikt, van links naar rechts 1X, 2X en 3X. Goed te zien is de resolutie toename in de 2X Drizzle versie, terwijl de toename van ruis in de 3X drizzle versie laat zien dat dat te veel van het goede is. Dit voorbeeld is gemaakt met DeepSkyStacker (DSS), een gelijkwaardig resultaat bereikte ik met APP (door gebruik van een tophatkernel met droplet 0.5, drizzle en scale 2).
Nice! Ik ben alweer vergeten hoe ik het scheidend vermogen van mijn setup bereken.. ;) Overigens, zou deconvolutie nog wat kunnen betekenen voor de zwakke en zeer kleine sterren? Het hielp mij enorm bij Andromeda. De blauwe gebieden aan de buitenkant waren oorspronkelijk gewoon kringeltjes/sliertjes en na drizzling aparte sterren. Ik moest echt even controleren of dat ook wel echt klopte, maar wat een verschil was dat!
- You must be logged in to reply to this topic.