De afgelopen weken zijn we bijzonder verwend met heldere nachten. Zoveel zelfs dat ik wat achterloop met de verwerking van de data. In de nachten beginnende op 10, 18 en 23 maart heb ik een poging gedaan de Kattenoognevel te fotograferen. Deze planetaire nevel bevindt zich in het sterrenbeeld Draak op een afstand van circa 3200 lichtjaar. Het is de restant van een licht oude ster die zijn buitenste schil weggeblazen heeft. Waar dit bij de meeste planetaire nevels een redelijk egale structuur oplevert, is dit bij de Kattenoognevel toch wel heel spectaculair uitgepakt.
De opname is gemaakt in H-alpha, O-iii en S-ii met sub-lengtes van 420 seconden, allemaal unguided met de Skywatcher Esprit 150ED, ZWO filters en ZWO ASI1600MM Pro Cool camera op de GM3000HPS montering.
Het grootste probleem was de kern in detail te krijgen. Aanvankelijk had ik ook nog een vijf en een half uur luminance geschoten, maar daarbij waren zelfs bij een belichting van 30 seconden de kern overbelicht, terwijl de stack vrijwel niets van de nevel zelf toonde. Uiteindelijk is de kern het resultaat van de S-ii opname. De luminance-subs heb ik weggegooid en in plats daarvan nog een nacht Ha-alpha en O-iii bijgeschoten. In totaal 92 x 420s H-alpha, 92 x 420s O-iii en 31 x 420s S-ii, bij elkaar 25 uur en 5 minuten integratietijd.
De getoonde plaat is een crop van het origineel op mijn server.
Nicolàs
https://www.dehilster.info/astronomy
In the observatory: Mount: 10Micron GM3000HPS, OTAs mounted: SW Esprit 80ED & Esprit 150ED, Celestron C11 XLT EdgeHD, Lunt LS80THA single stack, GTT60 (60mm aperture Galilean Type Telescope), Cameras: ZWO ASI1600MM Cool (2x), ASI174MM, ASI290MM & MC, QHYCCD QHY163M, OTAs on the ground: SW Explorer 300PDS, Bresser Messier 130/650 & 90/500.