-
Bus posted an update 10 years, 10 months ago · updated 10 years, 9 months ago
Hallo,
Ik ben al een tijdje actief op het forum en ook al met astrofotografie.
Ik ben begonnen met het aanschaffen van een Meade LXD-75 met daarop een 6″ Newton f/5 en visueel waarnemen. Dit viel mee enigszins tegen door de lage seeing van het apparaat (weinig anders zichtbaar dan sterretjes). Daarna kwamen al snel de hulpstukken zoals camera adapter, Comacorrector en sinds kort ook een LVI smartguider met 50mm f2/8 finderscope.
Nu wilde ik laatst de Sluiernevel op de foto zetten nadat ik dit onderwerp de avond ervoor al eens had bestookt met een 20-tal korte opnames van 15′ op ISO5000. Omdat de sluiernevel een relatief heldere ster in het midden heeft zitten leek het mij een ideaal object om de volgcamera op te proberen.
Dus, zo gezegd zo gedaan. Montering uitgelijnd op Polaris, GoTo handcontroler ingesteld en uitgelijnd. Daarna De sluiernevel laten opzoeken en door de volgkijker de meest heldere ster in het midden gezet middels het parfocale oculair.
Vervolgens de volgcamera achter de volgkijker gehangen en de LVI smartguider aan het werk gezet. In eerste instantie zegt hij dat hij een volgster heeft gevonden (en dat is goed) maar als hij daarna de belichtingscompensatie aan gaat passen verliest hij de volgster weer en krijg je de foutmelding “Star not Found”
Zou het kunnen dat de ster die ik probeer te volgen net niet helder genoeg is??? Volgens de handleiding moet het mogelijk zijn om een 1000mm telescoop aan te sturen op een mag8 ster???? Ik had het idee dat mijn volgster deze magnitude makkelijk haalde. Heb ik dan toch een volgkijker nodig met een langer brandpunt??? 80mm ipv 50mm
Uiteindelijk heb ik dus alleen maar een stack van de niet-gevolgde lights gemaakt:
Ben erg benieuwd wat er mogelijk is als ik de volgcamera wel aan de praat krijg met de montering. Ik ben in ieder geval nog niet uitgetest.
Hoe doen jullie dat eigenlijk als je een lichtzwak object waar geen duidelijke/heldere volgsterren in de buurt zijn toch willen volgen??? Ps. Ik gebruik mijn volgkijker Piggybacked op de Newton.
Groeten, Rutger.
Hoi Rutger, in antwoord op (een aantal van je vragen):
Iso-waarde, schiet zo ergens tussen 800 en 1600, 5000 is veel te hoog en maakt het leven moeilijker bij postprocessing wegens extra ruis (door de kunstmatige verhoging van de gevoeligheid van je sensor)
Magnitude volgster, ja, dit kan bepalend zijn, alhoewel uit jouw omschrijving eerder is af te leiden dat het volgen mis gaat bij belichtingscompensatie (bedoel je hier dark correctie mee?), probeer anders eens zonder die correctie te werken.
In mijn imagetrain heb ik een OAG opgenomen, d.w.z. dat mijn beeldveld hetzelfde is als op de CCD-sensor van mijn DSRL valt, ik heb dus regelmatig last van geen volgster kunnen vinden (M 81 is zo’n galaxie waar ik geen volgster voor gevonden heb tot dusver). Wat soms wel werkt is het onderwerp uit het centrum halen (en het beeldveld richting heldere ster schuiven).
Groet,
Marc
Alles hangt van de gebruikte optiek, montering en camera af. Heb je een klein brandpunt om op te nemen, zeg maar 500 mm dan zal een OAG goed voldoen vanwege het vrij grote beeldveld en zul je met je volgcamera makkelijk met PHD 2 kunnen volgen. Wordt het brandpunt langer, zeg maar 1000mm dan kan een OAG voor problemen zorgen omdat er geen goede heldere volgster voorhanden is. Wat Marc schrijft is een beetje schuiven met de aandrijving van je kijker en proberen wel een heldere te pakken. Het hangt ook van je volg camera af, als je een goede hebt moet die magnitude 10 wel kunnen halen maar vaak valt dit tegen. Om dit op te lossen is een volgkijker nodig die je op de bestaande kijker monteert en behoeft geen grote diameter te hebben, 60mm voldoet al heel goed en zelfs 50mm maar als je 70 of 80mm neemt heb je wel meer mogelijkheden. De optische assen moeten op elkaar afgestemd zijn. Ik neem weinig met DSLR camera’s op maar ISO 5000 is veel te hoog, in de praktijk zal ISO 400 tot ISO 1600 heel goed voldoen. Het brandpunt van je volgkijker moet 1/3 of 2/3 van het op te nemen brandpunt zijn, dus neem je een kijker van 100mm F 7 , dus 700mm brandpunt, moet de volgkijker 300 a 600mm brandpunt hebben of daar tussen in. Werk je met lichtsterke kijkers dan zal een OAG voldoende zijn. Kijkers van 250mm F 7 bijvoorbeeld moeten in de regel een volgkijker hebben daar met een OAG het beeldveld te klein wordt. Soms heb je geluk dat je er een vindt. In de regel wordt aan de onderzijde van je opname een volgster genomen met een OAG, met een volgkijker heb je meer keus en kun je in het centrum wellicht een exemplaar kiezen. Daar zijn de afbeeldingsfouten van een volgkijker ook kleiner. Met een OAG pak je dus volgsterren die boven of onder de opnamepositie staan en dat levert nog wel eens problemen op omdat het sterbeeldje niet helemaal rond is en soms wat langwerpig door de afbeeldingsfouten van de optiek, dan kan het opname programma het beeldje niet zo goed volgen en dat geeft op de uiteindelijke opname afwijkingen te zien zoals streepjes enz. Ik werk met een volg chip van de camera en dat is natuurlijk makkelijker maar met lange brandpunten moet ik ook uitwijken naar een volgkijker, ik gebruik dan een REMOTE HEAD, dat is een volgcamera die op de hoofdcamera wordt aangesloten en die uiteindelijk hetzelfde werk doet als een volg chip van de camera zelf. Succes verder, als je vragen hebt, stel ze gerust, we zijn er voor om elkaar te helpen.
M81 is inderdaad in een gebied met weinig sterren.
Nu volg ik al mijn setups met OAG’s (3 op dit moment). Eigenlijk al een jaar of 10 en dat gaat altijd goed. Op een grote beeldveld met een SSAG. Die is niet heel gevoelig maar op een groter beeldveld zijn er nu eenmaal meer sterren te vinden.
Het lange brandpunt tot 2500 gaat met een Lodestar en dat gaat eigenlijk ook altijd goed. Deze setups draaien ook remote waarbij het programma wat t regelt (in dit geval SGP i.c.m. PhD) zelf z’n volgsterren kiest. Ook dat gaat altijd goed.