-
Vandaag nogmaals de RC8 van Theo nagekeken. De vorige afstelbeurt had al een enorme verbetering gegeven, deze nieuwe beurt was om te kijken of de spiegelafstand nog verder verbeterd kon worden en of de focuser netjes in lijn staat met de optische as, iets dat we de vorige keer niet bekeken hadden.
De spiegelafstand is wederom met de Ronchi-test gecontroleerd, maar nu met een iets andere procedure. Eerst werd de collimatie gecontroleerd, dan met de Ronchi-test de spiegelafstand getest, vervolgens de secondaire spiegel versteld en wederom eerst volledig gecollimeerd alvorens de Ronchi-test te herhalen. De vorige keer deed ik de collimatie globaal, maar dat heeft een nadelig effect op de Ronchi-test. De Ronchi-test is sowieso niet heel erg gevoelig, dus is het van belang de collimatie zo goed mogelijk in orde te hebben.
Het controleren van de focuser gaat hetzelfde als de eerste stap zoals beschreven in mijn artikel over het collimeren van een RC, maar dan met de lichtbron (in dit geval een kunstster) in de focuser. Deze kunstster hadden Paul en Theo naar mijn voorbeeld gemaakt. Voor de controle wordt eerst de oplijning van de primaire spiegel gecontroleerd en vervolgens het hulpstuk in de visual back vervangen door de focuser met daarin het hulpstuk (of een kunstster). Vervolgens wordt de oplijning van de camera met de OTA gecontroleerd op het beeld van het hulpstuk in de secundaire spiegelhouder en het gereflecteerde beeld van de cameralens. Als daarbij de lichtbron in de focuser netjes gecentreerd getoond wordt, dan is deze oplijning in orde. Vervolgens wordt de focuser van de ene uiterste stand naar de andere uiterste stand gedraaid. Indien de focuser goed opgelijnd is, dan mag de positie van de lichtbron niet verschuiven.
Om e.e.a. makkelijker te maken heb ik afgelopen week een nieuwe alt/azi-tafel gemaakt om de kijker te sturen. De vorige twee waren nog van hout en dienden als prototypen voor dit (voorlopig) definitieve ontwerp. Het is gemaakt van massief aluminium balk (40x30mm) en aluminium strip (200x20mm). Alles bij elkaar weegt dit bokje circa 10kg, hetgeen de stabiliteit ten gunste komt.
Nicolàs
Gisteravond kreeg ik de bevestiging dat de afstelbeurt goed resultaat had. Theo stuurde me onderstaande foto van Vega. De diffractiespikes van de spider zijn messcherp. De foto is zonder flattener genomen hetgeen de mogelijkheid geeft te zien of de collimatie goed gebalanceerd is. In de hoeken is coma te zien en die wijzen allemaal naar het midden van de opname, hetgeen een goed teken is.
Voorafgaand aan deze laatste afstelbeurt had Theo de brandpuntsafstand bepaald op 1646mm, terwijl de ontwerpmaat 1624mm was. Nu had ik ergens gelezen dat het verstellen van de secundaire spiegel een tienvoudig effect zou hebben op de brandpuntsafstand. We hebben de secundaire spiegel vervolgens circa 2.25mm (drie slagen met de M5 boutjes) naar buiten gebracht. Ter controle heb ik met een schuifmaat deze maat gecontroleerd en kwam op een werkelijk verschil van 2.6mm. De foto van Vega leerde ons dat de nieuwe brandpuntsafstand 1617mm is geworden, een verschil van 29mm, waarmee de factor waarmee de brandpuntsafstand verandert dus op circa 11x uitkomt.
Nicolàsvega 41020 20s bin2a
Geweldig om zon strak sterbeeld te hebben. Als ik dit vergelijk met mijn eigen RC6 dan denk ik (dat vermoeden had ik ook al) dat er aan mijn systeem ook nog wel het één en ander te collimeren en uit te lijnen valt. Met name de berekende FL van 1121mm door platesolving klinkt mij iets raar in de oren aangezien ik volgens de specs (1370mm x 0.67x reducer) op ongeveer 917mm zou moeten uitkomen.