Experiment met een stack van 80×120 seconden iso1600 Canon 5DmkII+EF24mm f1.4 op f4 van 12 augustus. In zo’n stack die dan ook nog met de “maximum” setting van DeepSkyStacker gemaakt is zie je alles wat de pixels maar hebben geproduceerd (na de calibratie met darks, flats en bias) De hotpixels trekken hun baantje vanwege de niet optimale pool-uitlijning, de afwijkende sterren in de hoeken worden vervormde strepen en vlekken, maar, en daar gaat het in dit geval om, we zien ook de meteoren en de satellietsporen. En dat gaat beter wanneer we een inverse grijsschaal foto ervan maken en met curves de contrasten aanpassen. Ik tel 9 Perseiden en verder satellietsporen.. (Dit is ook een mooie manier om planetoiden zichtbaar te krijgen bij telescoopfoto’s, die maken dan een streepje)