- This topic has 11 replies, 2 voices, and was last updated 4 years, 1 month ago by
.
-
Posts
-
Onlangs heeft Han een SQM-routine aan zijn ASTAP toegevoegd. Na opgave van de gemiddelde dark-waarde, kan ASTAP aan de hand van de sterrencatalogus de SQM-waarde van de waarneemlocatie bepalen. Mijn observatorium, InFINNity Deck, bevindt zich aan de zuidwestelijke rand van Castricum en het is me geregeld opgevallen dat noordelijke objecten meestal wat meer aandacht van APP’s Light-Pollution-Filter nodig hebben. Bovendien heeft een van onze buren een batterij tuinverlichting hangen dat je het gevoel krijgt dat ze iets van Graaf Dracula te vrezen hebben (ze doen deze verlichting rond elf uur ‘s avonds gelukkig weer uit). Tijd dus voor een onderzoekje…
In Java heb ik een tooltje gemaakt dat, van een gegeven verzameling FITS-bestand, automatisch de tijd, RA, DEC, Alt en Azi uit de FITS header haalt en bovendien de FITS met ASTAP opent om daaruit weer RA, DEC en SQM te halen (en de flag die aangeeft of de plate-solve gelukt is). Als data heb ik de LRGB-FITS van NGC4151 en NGC4490 gebruikt die ik eind februari en begin maart met de Esprit 150ED in combinatie met de ZWO ASI1600MM Pro Cool en ZWO 36mm unmounted LRGB filters op de korrel genomen heb.
In totaal heb ik 1477 subs geschoten en met mijn tool de bovenstaande info eruit gehaald en daar de volgende twee grafieken mee gemaakt:
– SQM versus tijd
– SQM versus azimutMet de eerste kan ik zien of of er tijdsafhankelijke invloeden zijn, terwijl de tweede richtingsafhankelijke invloeden toont.
Het meest opvallende is dat het gekozen filter duidelijk van invloed is op de gemeten SQM-waarde. In de eerste grafiek heb ik zo goed mogelijk de LRGB filters geannoteerd, ze staan iedere keer bij het midden van de tijdsspanne voor dit filter.
NGC4151 begon wat laat, zo rond 20:30 UTC, met het rood-filter, gevolgd door groen, blauw en lum. De volgende nacht eerst tot circa 22:30 RGB geschoten en de rest van de nacht lum. De derde nacht hoofdzakelijk RGB en nog een klein beetje lum.
NGC4490 begon de eerste nacht met rood en groen, maar bewolking maakte een voortijdig einde aan de sessie. De tweede nacht nog wat rood en groen erbij geschoten een een flinke lading blauw ter compensatie van de eerste nacht. Na circa 00:30 alleen nog maar lum geschoten. De blauw-sessie van deze tweede nacht laat mooi zien dat er toch wat sluierbewolking voorbij trok rond een uur of elf, hetgeen ook met de sky-cam bevestigd werd.
Het uitschakelen van de tuinverlichting laat geen sporen na in de grafiek en geeft dus geen aantoonbare verstoring van de opnames.
Wat wel opvalt is dat de SQM-waarden in de grafieken aan de linkerkant langzamer oplopen dan dat ze aan de rechterkant dalen. De tweede grafiek toont de SQM-waarden van alle data met in de achtergrond de hoogte waarop deze geschoten is. Duidelijk is de asymmetrie hier te zien. De opnames zijn vrijwel allemaal gemaakt vanaf het moment dat de Zon ‘s avonds 15.5° onder de horizon zakt tot het moment dat deze ‘s ochtends weer boven de 15.5° komt, alleen bij de eerste nacht met NGC4151 is er te lang doorgegaan met fotograferen.
Dat de grafieken laag beginnen aan het begin van de avond, komt doordat de telescoop dan nog over Castricum heen kijkt. Vanaf het observatorium gezien eindigt de bebouwde kom op een azimut van circa 85° (wij zitten ten zuidwesten van Castricum). Dat dit van invloed is op de fotografie lijkt hieruit wel naar voren te komen.
Al met al een nuttige exercitie (Han bedankt voor het meedenken en aanpassen van ASTAP!). Nu nog de rest van mijn data op deze manier verwerken en kijken of het ook mogelijk is een hemisfeer-plotje ervan te maken. Tot nog toe is de voorzichtige conclusie dat de zuidelijke hemel van ons observatorium Bortle 5 is en dat de noordelijke hemel ergens rond de Bortle 6 tot 7 zit.
Nicolàs
https://www.dehilster.info/astronomy
In the observatory: Mount: 10Micron GM3000HPS, OTAs mounted: SW Esprit 80ED & Esprit 150ED, Celestron C11 XLT EdgeHD, Lunt LS80THA single stack, GTT60 (60mm aperture Galilean Type Telescope), Cameras: ZWO ASI1600MM Cool (2x), ASI174MM, ASI290MM & MC, QHYCCD QHY163M, OTAs on the ground: SW Explorer 300PDS, Bresser Messier 130/650 & 90/500.
Mooi resultaat!
Daar een camera het hele zichtbare spectrum afdekt inclusief het rode gebied verwacht ik dat de ASTAP meting in het algemeen een iets slechtere hemel dus lagere SQM aangeeft dan een Unihedron meter. De Unihedron meter is niet gevoelig voor rood.
Hopelijk zijn er gebruikers die hun Unihedron SQM metingen kunnen vergelijken met de ASTAP SQM bepaling van hun opnames. De verschillen wil ik nader onderzoeken.
De ASTAP meting compenseert voor altitude. De SQM kan van een enkele opname bepaald worden maar ook batchwise zoals Nicolàs heeft gedaan.
Han
Afgelopen maanden heb ik drie metingen gedaan en nu pas verwerkt. Dit zijn mijn resultaten voor een ASI1600 camera en alleen een UV/Ir filter:
Dank je Han,
zelf heb ik geen SQM meter, dus kon ik dat vergelijk niet doen. Als we jouw metingen met de mijne vergelijken, dan kunnen we dus constateren dat het rood- en blauwfilter een te positief beeld geven van de SQM-waarde. Rood is daarbij circa 0.15 mag/”^2 te optimistisch, groen circa 0.04 mag/”^2 te conservatief en blauw circa 0.20 mag/”^2 te optimistisch. De verschillen voor groen en blauw heb ik numeriek bepaald uit de verschillen tussen de eerste en tweede grafiek van NGC4151 voor de perioden 23:00 – 00:00, 00:00 – 01:00 en 01:40 – 02:40, waarbij ik er even voor het gemak ervan uitgegaan ben dat de hemel constant en de lichtvervuiling beide nachten hetzelfde was. De standaardafwijking van de verschillen is circa 0.02 mag/”^2.
Nicolàs
https://www.dehilster.info/astronomy
In the observatory: Mount: 10Micron GM3000HPS, OTAs mounted: SW Esprit 80ED & Esprit 150ED, Celestron C11 XLT EdgeHD, Lunt LS80THA single stack, GTT60 (60mm aperture Galilean Type Telescope), Cameras: ZWO ASI1600MM Cool (2x), ASI174MM, ASI290MM & MC, QHYCCD QHY163M, OTAs on the ground: SW Explorer 300PDS, Bresser Messier 130/650 & 90/500.
Inmiddels heb ik mijn tool FITSalize beschikbaar gesteld waarmee bovenstaande grafieken gemaakt zijn. FITSalize is nu ook geschikt om deformatiemetingen mee te doen.
Nicolàs
https://www.dehilster.info/astronomy
In the observatory: Mount: 10Micron GM3000HPS, OTAs mounted: SW Esprit 80ED & Esprit 150ED, Celestron C11 XLT EdgeHD, Lunt LS80THA single stack, GTT60 (60mm aperture Galilean Type Telescope), Cameras: ZWO ASI1600MM Cool (2x), ASI174MM, ASI290MM & MC, QHYCCD QHY163M, OTAs on the ground: SW Explorer 300PDS, Bresser Messier 130/650 & 90/500.
Vandaag nog wat SQM metingen verwerkt. De condities waren de afgelopen maand niet zo goed. Vreemd genoeg geeft dit een flinke afwijkingen in de resultaten. Ik vermoed dat het sterrenlicht meer verzwakt is dan de luchtmassa aangeeft. Meer onderzoek is nodig. Bij de volgende metingen ga ik de altitude aanpassen om te kijken of de compensatie voor de luchtmasss goed werkt.
Han
Onder de resultaten van een vergelijktest tussen de Unihedron L meter en ASTAP met een ASI1600 camera op 2 April. Het was een heldere avond/nacht. Er zijn twee elevaties gemeten. In het Zenith en ongeveer op 30 graden boven de horizon. Er is gemeten tijdens de schemering todat het astronomisch donker was. Bij de hoogste SQM waarden geeft de Unihedron meter circa 0.3 a 0.4 magnitudes hoger aan. Ik vermoed dat dit komt doordat de telescoop het hele spectrum ziet terwijl de Unihedron het gevoeligst is in het in het groene deel van het spectrum. De camera ziet dan meer lichtvervuiling. De spectraal response van de Unihedron is vergelijkbaar met die van het menselijk oog.
Een vergelijkingstest met een groen/Johnson-V filter voor de camera kan hier misschien uitsluitsel geven.
Han
Na wat nadenken lijkt het gebruik van de V17 Johnson -V magnitudes als referentie niet de goede manier. Mijn camera is over een groter spectraal gebied gevoelig en ziet daardoor meer lichtvervuiling dan de Unihedron SQM-L meter. Vooral in het blauwe gebied laat de Unihedron het afweten. Met De H17 of H18 database met de Gaia blauw magnitude (BP) als referentie kloppen de ASTAP waarden al een stuk beter. Zie nieuwe grafieken.
De doorlaat van mijn Baader sperfilter klopt heel aardig met de Gaia blauw bandpass.
Han
Hoi Han,
dank voor deze test. Gebruikt ASTAP per definitie de V17, ook als H17 of H18 geïnstalleerd is, of is het slechts afhankelijk van welke database geïnstalleerd is?
Nicolàs
https://www.dehilster.info/astronomy
In the observatory: Mount: 10Micron GM3000HPS, OTAs mounted: SW Esprit 80ED & Esprit 150ED, Celestron C11 XLT EdgeHD, Lunt LS80THA single stack, GTT60 (60mm aperture Galilean Type Telescope), Cameras: ZWO ASI1600MM Cool (2x), ASI174MM, ASI290MM & MC, QHYCCD QHY163M, OTAs on the ground: SW Explorer 300PDS, Bresser Messier 130/650 & 90/500.
Als ASTAP een database heeft gevonden dan houdt hij die instelling vast. Je kan hem op H18 or H17 forceren als;:
1) Eest rrm opname in ASTAP laat
2) Ga naar stack menut (ctrl+A), tab alignment en daar H18 selecteer.
3) Save instellingen in viewer door “menu file”, “settinga”, .. save.. of door of solve knop te drukken.
Waarschijnlijk is het eenvoudiger om de V17 te deinstalleren of eenvoudige te deleten. Dan selecteert ASTAP automatisch de andere database.
Han
Waarvoor dank!
Ik zie dat ik G17 geïnstalleerd heb. Weet jij ook hoe die presteert in verhouding tot V17, H17 en H18?
Nicolàs
https://www.dehilster.info/astronomy
In the observatory: Mount: 10Micron GM3000HPS, OTAs mounted: SW Esprit 80ED & Esprit 150ED, Celestron C11 XLT EdgeHD, Lunt LS80THA single stack, GTT60 (60mm aperture Galilean Type Telescope), Cameras: ZWO ASI1600MM Cool (2x), ASI174MM, ASI290MM & MC, QHYCCD QHY163M, OTAs on the ground: SW Explorer 300PDS, Bresser Messier 130/650 & 90/500.
De G17 is een ouder formaat en geëvolueerd naar de H17. De database segmenten zijn verkleint van circa 10×10 naar 5×5 graden om het programma sneller te maken. Beide bevatten de Gaia blauw magnitude dus de meetresultaten zijn het zelfde.
Het handigste is de G17 te de-installeren of te deleten (g*.290). Installeer dan de H18 (h18*.1476).
Ik krijg terugmelding op een Engelstalig forum dat de ASTAP SQM meting goed meet tot minstens SQM 21.2. Van de 10micron gebruiker Carl krijg ik de terugmelding dat bij een Unihedron meting van 20.54 ASTAP voor een van zijn telescopen 20.54 meet en voor een ander 20.43. Dit bevestigd dat het allemaal goed werkt.
Wat ook duidelijk is dat ASTAP SQM meting bij een slechte hemel transparantie lagere waarden gaat aangeven dan de Unihedron. Verder verwacht ik dat ASTAP door het meetprincipe minder last heeft van de Melkweglicht dan de Unihedron maar in hoeverre blijft gissen.
Han
- You must be logged in to reply to this topic.