ZTF C/2022 E3 op 9 feb 2023

Activity Forums Astrofotografie Zonnestelsel Kometen ZTF C/2022 E3 op 9 feb 2023

Viewing 5 posts - 1 through 5 (of 5 total)
  • Author
    Posts
  • #27791
    Volman
    Participant

    Ook voor mij waren de omstandigheden op 9 februari 2023 goed voor het waarnemen van de komeet, met redelijk goede seeing. Wel last van de maan. Al met al was dit voor een van de betere avonden voor de komeet C/2022 E3 (ZTF). De foto’s bestaand op 40 opname van 30sec in LRGB wel met bin2x2 hierdoor iets undersampling, maar daardoor wel een kortere download tijd van mij camera. De telescoop is een Omegon Pro 104/650 met een QSI583wsg camera. De montering is een iOptron CEM120 en ik heb gevolgd op de komeet met een Robtics 80ED met ASI174mm camera. Beide foto’s zijn van de zelfde datasets. Stacken doe ik in MaximDL waarbij de ene stack op average gedaan is en de andere op median. Bij de median stack vallen de sterren nagenoeg weg. Hierdoor komt de komeet meer tot zijn recht en is de zeer zwakke plasmastaart goed te zien. Nabewerking gaat in Photoshop CS5.

    Paul

     

    #27792
    Meijer
    Participant

    Even mijn gedachten kronkel voordat ik de vraag stel.

    De komeet heeft een bepaalde samenstelling waarbij mijn vermoeden is dat er een metaal aanwezig is van koper (immers een groene kleur). En door de snelheid,  en daarbij de hoge temperaturen, een aggregatietoestand ontstaat van plasma wat de energie geeft voor “ontbranding” van de stofdeeltjes (geïoniseerd). Deze plasma zou dan de groene staart geven… Dit is wat ik kan bedenken als eerste, maar geen idee of het klopt.

    Mijn vraag: Waarom kleurt de komeet groen?

     

    Hartelijke groet,

    Steffen

     

    PS: Mooi om de foto te zien, blijft mij verbazen dat dit haalbaar is (maar daar is het apparatuur ook naar zoals ik inmiddels heb opgezocht, mooi om door te nemen wat men gebruikt).

    #27793
    Volman
    Participant

    Hoi Steffen,

    Een komeet is eigenlijk een vuile sneew of ijsbal waar ook nog de nodige stoffen en gassen in zitten. Alles in een diep bevroren toestand. Op het moment dar de komeet dichter bij de zon komt gaat het ijs sublimeren, gaat in eenklap over van ijs in waterdamp, en neemt daarbij ook wat stofdeeltjes en gassen mee. De komeet krijgt dan een staart. Meestal zijn dat twee starten een plasma staart en een stofstaart. Beide staarten zijn altijd van de zon af gewend. De plasma staart is meestal een rechte staart en de stofstaart heeft vaak een bepaalde kromming, dit komt door de massatraagheid van de stofdeeltjes. Als de komeet van de zon weg gaat zit de staart niet achter de komeet, maar voor de komeet. Die richting komt door de zonnewind. De kleur van de komeet wordt bepaald door de samenstelling van de gassen. Bij ZTF C/2022 E3 is die rondom de kop voornamelijk groen dit komt door de emissielijnen van diatomische koolstof. De stofstaart en de plasma staart hebben andere kleuren, maar ook die worden voornamelijk bepaalde door de samenstelling en de aanwezige gassen. Ik weet even niet wat er allemaal in de staart van deze komeet zit. De kleur wordt dus niet bepaald door koper of een metaal. Op het moment dat de komeet verder van de zon verwijderd raakt zal de invloed van de zon en de zonnewind op de komeet kleiner worden en zal de komeet weer afkoelen en ijs blijft ijs met alles wat daar nog ik zit en bijkomt in zijn volgen de rondjes van oortwolk weer terug naar de zon een reis van zo’n 52000 jaar.

    Paul

    #27794
    InFINNityDeck
    Participant

    Het andere molecuul waaruit deze komeet bestaat is Cyanogeen (het molecuul (CN)2).  Samen met de door @paulvolman genoemde diatomisch koolstof zorgt dit, onder invloed van zonlicht, voor de groene kleur. Bovendien is hij daardoor bijzonder giftig en stinkt ie behoorlijk naar amandeltjes….

    Nicolàs

     

    https://www.dehilster.info/astronomy

    In the observatory: Mount: 10Micron GM3000HPS, OTAs mounted: SW Esprit 80ED & Esprit 150ED, Celestron C11 XLT EdgeHD, Lunt LS80THA single stack, GTT60 (60mm aperture Galilean Type Telescope), Cameras: ZWO ASI1600MM Cool (2x), ASI174MM, ASI290MM & MC, QHYCCD QHY163M, OTAs on the ground: SW Explorer 300PDS, Bresser Messier 130/650 & 90/500.

    #27816
    Meijer
    Participant

    Beste heren,

    Het onderwerp was mij even ontglipt om verder aan te werken en heb zojuist even diverse doorgenomen. Nu zoek ik op een stukje over  verschillende emissielijnen (zoek nog een soort overzicht of programma welke wat meer inzicht geeft) en ik ben wat informatie aan het opzoeken over Ångström hoe deze van invloed is.

    In de basis is het mij nu duidelijk, maar aanvullende informatie vergaar ik tussentijds nog verder. Wat het interessant maakt, is de gedachte dat een exoplaneet op gelijkwaardige manier gemeten kan worden (met wat en hoe komt later voor mij), dus op afstand weten we dat bepaalde elementen uit het periodiek systeem aanwezig zijn in de atmosfeer en hoe deze kunnen ontstaan; door microben als voorbeeld wat aanduiding geeft op leven. In mijn gedachte moet je dan veel over de ster weten en de afstand tot de planeet; heel simpel gezegd zonder vergaande uitleg.

    Nu kunnen we bij bepaalde planeten of kometen niets meten omdat er geen ster in de buurt is, of er domweg niet voldoende atmosfeer is om iets via het lichtspectrum te meten – ik begrijp nu ineens de reden van diverse filters voor foto opnames en beantwoord al een vraag over LRGB die ik wou stellen – . De meest voor de hand liggende optie is dan een ruimtesonde gebruiken die kan “snuffelen”.

    Mooi om te leren dit en wil hier meer van weten.

    Hartelijk dank,

    Steffen

Viewing 5 posts - 1 through 5 (of 5 total)
  • You must be logged in to reply to this topic.
Scroll to Top