Forum Replies Created
-
Posts
-
After reboot of computer the next integration did run, but somehow integrated only 2 of the 3 frames (without error).
When I then try to do the 3rd integration (so 2nd after the reboot), now simply nothing happens when clicking the integrate button
Selecting the previous 3 again does run the integration process, but I already see that the console states only 2 files instead of 3. Also I see a ‘loading image’ followed by the ‘cancel loading image’ notification
After re-opening I tried to integrate the registered files, and now I get the error; “Please supply more than 1 frame for stacking” eventhough I have selected 3.
Selecting 3 different files results in the same error
Another addition to this: It would be good to be able to rename the frame in the file list.
I get different stacks, and if you export the weight maps and do this for multiple frames it can get disorganized quite quickly.
Or for starters at least name the frame a bit more descriptive. Now both the light integration and the weight map are called ‘stack #’
context mee neemt en leidend maakt imho;
Mee eens, context, iets betere hemels dan gemiddeld, SQM 21 – 21,5 geen uitzondering. Komt streven naar de optimale DR het eindresultaat niet altijd ten goede?
Nee, naar mijn mening althans niet. SNR is onze grootste struggle meestal, dus bij een donkere lucht (sqm 21-21.5) zou ik zeker voor minder read noise gaan voor een betere SNR in de meeste gevallen. Tenzij je een fov hebt als deze, met zoveel signaal en geen ‘lege’ background en heldere sterren dan zou ik voor meer DR gaan en de ruis voor lief nemen.
Bekijken we de 5D Mark II, dan heeft deze bij ISO 100 een uitleesruis van 23,5 elektronen. De full well depth van de sensor in 5d Mark II bedraagt (circa) 60.000 elektronen. Het dynamisch bereik bij ISO 100 bedraagt derhalve log2 (60.000 / 23,5 * 2^0) = 11,32 f-stops.
Ik heb voor mijn Canon 7D Mark2 gekozen met name door Clark’s review en natuurlijk bewust voor een APS-C sensor DSLR. Nu schiet ik zelf altijd op ISO800 en al experimenterende de laatste sessies op ISO1600. Nu is mijn vraag, waar heb ik meer aan: Iets meer ruis (RN) en meer dynamisch bereik (ISO800) of toch iets minder readnoise en iets minder DR (ISO1600). Of wellicht zelfs ISO400, in vergelijk met de overige genoteerde Canon DSLR’s camera’s is de 7D Mark2 dan nog steeds goed qua prestaties en heeft dan bijna het optimale dynamische bereik. Bovenstaande vind ik dan de moeilijke keuzes
Afwijken van de ‘kort door de bocht richtlijn’ kan alleen maar zinvol zijn als je de context mee neemt en leidend maakt imho; wat is de helderheid van je hemel (in hoeverre speelt read noise uberhaupt een rol), en wat is het fov/onderwerp wat je fotografeert. (in hoeverre is DR een issue)
De uitleesruis (uitgedrukt in elektronen) is bij lage ISO’s dermate hoog dat zwakke details – aan de schaduwzijde van het histogram – verdrinken in de ruis en daaronder niet te onderscheiden zijn
Voor de volledigheid; dit is alleen een probleem onder een voldoende donkere hemel of bij gebruik van narrow band. Anders ben je niet read noise limited en verdrinkt je zwakke signaal al in de ruis van de lichtvervuiling :)
Aangezien dat verlies aan de hooglichtzijde gebeurt en we bij deepsky-fotografie veelal bezig zijn met het “lostrekken” van zwakke details van de achtergrond, lijkt mij dat een acceptabel compromis om te kunnen profiteren van beduidend lagere uitleesruis aan de schaduwzijde.
Absoluut! Daarom zijn dit ook de ‘ideale’ ISOs om te gebruiken.
Omdat de winst aan vermindering van de uitleesruis met het verhogen van de ISO-waarde niet lineair verloopt, moet er bij Canon DSLRs gezocht worden naar een optimum
Maar de read noise vlakt wel af, waardoor je wel een lineair gebied krijgt van de afname van je dynamic range bij ISO op een log scale (zoals je kunt zien in je grafiek) het begin van dit lineaire gebruik is een goede keus voor de ‘beste ISO’ aangezien daarboven geen/nauwelijks nog winst behaald wordt.
Een Nikon DSLR is daarom het best te gebruiken op ISO 100.
Pas aub op met dit soort absolute uitspraken :) Dit verschilt alsnog per model en er zijn Nikons die je op 400 of 800 wilt gebruiken.
Moet wel toegeven dat er inderdaad ook wel degelijk sites/mensen zijn die beweren dat je de ISO moet varieren om 1/3 histogram belichting te krijgen (jerry bijv. en volgens mij ook craig stark). Als ik met ze in discussie ben daarover en aangeef dat ze waarschijnlijk alleen sluitertijd bedoelen blijft het helaas akelig stil. Stark heeft het ook nog over unity gain en beweert dat je op 0.5/0.3 van unity gain moet zitten voor de faintest details. Ook dat blijkt niet uit mijn onderzoek en helaas is een discussie hierover met hem onmogelijk.
Het feit dat mensen inhoudelijk een discussie niet aan willen (durven?) gaan en daarbij vasthouden aan hun denkbeelden is voor mij een absolute red flag en reden te meer om die denkbeelden nauwkeurig te onderzoeken…
Uiteraard maakt de helderheid van de hemel veel uit in astrofotografie! Dat betwist ik ook niet. Ik beweer alleen dat het weinig invloed zou moeten hebben op je ISO keuze :)
Lagere ISO is meer dynamisch bereik (betere sterbeheersing/kleuren bijvoorbeeld), dus er is zeker een goeie reden om ISO te verlagen.
En ik betwist dus dat de nevel niet te zien is bij lagere ISO in je RAW file als je dit genoeg stretched. aantal fotonen wat je opgevangen hebt is immers gelijk (bij dezelfde belichtingstijd), dus die informatie is er zeker wel maar vereist iets meer versterking achteraf omdat je dat bij hogere ISO in de camera doet.
Wat bedoel je precies met je conclusie? (en waar baseer je het op?)
Nogmaals; Ben je read noise limited (donkere lucht) dan wil je de ideale ISO gebruiken zodat je minder read noise hebt. (maar verder verhogen heeft geen geen enkel nut).
even voor de duidelijkheid; uiteraard gaat dit er van uit dat je in RAW schiet ;)
Ik noem dit toch even vanwege je opmerking in de eerste post, dat de nevel alleen bij ISO6400 op de foto te zien is. Ik neem aan dat je dan de preview achterop de camera bedoelt. Dat is geen goeie indicatie en de nevel staat net zo goed bij ISO1600 en ISO100 op de foto, dat is puur afhankelijk van je belichtingstijd. (je vangt niet ineens meer photonen door je ISO te verhogen)Dit gebruik ik vaak als referentie:
https://theory.uchicago.edu/~ejm/pix/20d/tests/noise/noise-p3a.html
Verder doet deze interactieve vergelijking van DPreview voor de D5500 het altijd wel goed; Verschillende ISOs bij dezelfde belichtingstijd vergeleken door ze in post processing gelijk te trekken qua belichting.
https://www.dpreview.com/reviews/nikon-d5500/9
Vaak wordt nog gezegd dat er bijna geen ISOless cameras zijn en dan wordt gezegd dat dit allemaal niet van toepassing is. Echter is het hele punt dat veel cameras dit wel degelijk zijn vanaf een bepaalde ISO waarde en dat daar geen winst is te behalen door ISO verder op te hogen.
Zat net nog verder te lezen. Hij stelt, dat de histogram op ongeveer 1/3 dient te staan. Persoonlijk denk ik dat dat een goed uitgangspunt is de hemel, de camera met ISO waarde worden dan beide meegenomen. Op deze manier kan een goede balans worden bereikt.
En ik betwist dat dus (tenzij het als max gebruikt wordt, maar dat is vaak niet het geval) :)
Als je in het ISOless bereik van een camera zit maakt het niet uit waar je histogram zich bevindt (mits je niet overbelicht). Het eind resultaat met stretchen in nabewerking zal hetzelfde zijn qua signaal/ruis verhouding als de ISO aanpassen, aangezien de ISO puur het signaal en ruis wat al aanwezig is versterkt. Dit terwijl je dynamic range verliest.
De reden dat ik de helderheid van de hemel niet mee neem is omdat dit geen rol speelt in welke ISO je zou moeten gebruiken. Die veronderstelling is gebaseerd op (een onjuist begrip van) de exposure triangle en gaat er van uit dat je een bepaald histogram niveau na zou streven en je dit met ISO beinvloed. De reden waarom dit niet relevant is en zelfs averechts werkt is dat je met ISO je hoeveelheid licht wat je opvangt niet bepaald.
Met vergelijkt vaak met exposure en ISO aan elkaar gekoppeld (zelf in het verleden ook vaak genoeg gedaan!) bijvoorbeeld 10min ISO400 vs 5min ISO800. Maar dit is geen eerlijke vergelijking omdat je met 10min 2x zoveel licht opvangt.
ISO en belichtingstijd zijn dan ook 2 factoren die je grotendeels onafhankelijk van elkaar wilt bepalen. De enige situatie waarin je die combineert is als je bijv. 3minuten wilt en kunt belichten, maar dan overbelicht met je ideale max ISO. Dan stel je de ISO naar beneden bij (read noise speelt dan toch geen rol)
Juist bij belichtingstijd speelt de helderheid van de hemel een rol, in zoverre dat je subframe exposure length niet veel uit maakt vanuit een lichtvervuild gebied.
Voor een trip als naar namibie waar ik elke minuut van de nacht/avond wil gebruiken plan ik zeer uitgebreid.
- In excel een long list van mogelijke targets, met daarbij aangemerkt welke camera scope combi
- Dan in stellarium kijken vanaf welk tijdstip ik het object redelijkerwijs kan en wil imagen en tot welk tijdstip
- Dan maak ik een planning waarbij ik de avond/nacht in 3en deel; 19:00 – 23:00, 23:00 – 3:00 en 3:00 – 5:00 met maantijden
Daar zet ik al m’n targets vervolgens in voor de 2 weken. - Dan met de blackwaterskies tool composities plannen
- Reference images googlen en opslaan
- Eventueel stack/align ik nog mijn FOV vanuit Stellarium op de reference image voor de compositie (als de blackwaterskies tool te onduidelijk is)
En dan ter plekke planning aanpassen aan de hand van de omstandigheden en hoeveel data ik denk nodig te hebben etc ;)
Oh, en inderdaad wat @mauricetoet al zegt; coordinaten van composities of eerdere exposures noteren. Dat scheelt een hele hoop gekloot :-)
Daarnaast had je toch ook gecalibreerd op een andere manier dan met Batch Preprocessing zodat je WB settings applied werden?
@bula Ben dan vooral benieuwd hoe ze gecalibreerd hebben en of dit dan dus ook gebeurd als je ‘gewoon’ Batch Preprocessing gebruikt (en dus NIET de WB setting toepast). Geldt natuurlijk ook voor de manier waarop de MasterFlats gemaakt zijn
Ikzelf heb het in elk geval nooit gemerkt, maar wellicht zie ik het compleet over het hoofd :P
