Dit eenzame lid van de lokale groep heeft geen interactie met andere stelsels en toch is er sprake van explosieve stervorming. Het stelsel bevat vrijwel geen stof en het was lange tijd een raadsel wat de reden van stervorming is in geisoleerde stelsels zonder stof maar studies als  "The little things Survey" laten zien dat stervorming ook hier gewoon door gaat. (Hier een poster over stervorming in IC1613).  Het stelsel is relatief dichtbij ( 2.5 miljoen lichtjaar), maar toch best wel zwak met een oppervlakte helderheid van 24.9 mag/ sq. arcsec. "Linksboven" in IC1613 is een Ha gebied te zien en "Linksonder" een Zuurstof Wolf-Rayet ster met blauwe bi-polaire jets. Esprit 100 f5.5 met QHY16200 CCD @-15C, 45x R, 42x G en 52x B (11.5 uur) op 2,3,4,5 en 6 oktober 2018.IC1613-45R42G52B-combine_RGB_image_cbg_DBE-100proc

” waarom ik bij sommige oranje sterren, rode pixels zie in de rand…” Tip2; Zie het derde blok van onderen in de toelichting van APP rejection filters. Wanneer je Winsor clipping gebruikt is het mogelijk dat er problemen te zien zijn in de sterranden. Dus een keer sigma clipping gebruiken als test in dat geval.APP-outlier-rejection-filters2

” waarom ik bij sommige oranje sterren, rode pixels zie in de rand…” Tip2; Zie het derde blok van onderen in de toelichting van APP rejection filters. Wanneer je Winsor clipping gebruikt is het mogelijk dat er problemen te zien zijn in de sterranden. Dus een keer sigma clipping gebruiken als test in dat geval.APP-outlier-rejection-filters2

APP 1.068 aan het werk. Nog steeds een vergrootglas nodig (Linux Mint 18.3 Cinnamon op Hi-DPI 4K scherm met interface scaling op double)app1068

Wanneer de heldere, grote objecten \"op\" zijn is het leuk om verder te gaan met minder populaire dingen. Na 2 uur data is er al iets te zien van deze dwerg. Nu de komende nachten verder met zoveel mogelijk RGB. (Dit is een stack van R+G+B). wip-dwarf

Vanmorgen is het de eerste keer gelukt omnaast de crepuscular rays  ook de anti-crepuscular rays vast te leggen. Met het blote oog waren deze niet te zien, alleen na flink bewerken van contrast en toepassen van LocalHistogramEqualisation in Pixinsight kwamen ze naast de maan tevoorschijn.20180926-Crepuscular_raysAnti-Crepuscular-Rays-20180926

Vanmorgen is het de eerste keer gelukt omnaast de crepuscular rays  ook de anti-crepuscular rays vast te leggen. Met het blote oog waren deze niet te zien, alleen na flink bewerken van contrast en toepassen van LocalHistogramEqualisation in Pixinsight kwamen ze naast de maan tevoorschijn.20180926-Crepuscular_raysAnti-Crepuscular-Rays-20180926

Heerlijk, van die meer zeldzame objecten. Wat mijn aandacht ook trok was de helder rode neveligheid linksboven, waarvan is dat? Dank je! Dat gebied linksboven is een emissienevel waar ik geen catalogusnummer van kan vinden , onder in beeld is een deel van sh2-202 te zien. Hier het volledige beeldveld:CE-cam-82R82G128B-300secHa40x600sec-combi-solved-G2v-arcsinh-hist-curve-04-2p22arcsec

Deze nevels zijn zo zwak dat er op de subs eigenlijk niets van neveligheid te zien is. Voor deze HaRGB opname heb ik 31 uur data verzameld, 82x300 sec rood, 82x 300 sec groen, 128x 300 sec blauw en 40x 600 sec Ha. De blauwe reflectienevel links is vdB15 rond de blauwe superreus HD21389. De heldere ster rechts is blauwe superreus HD21291 met daarboven de reflectienevel vdB14. Zelfs de Ha stack liet met 6.7 uur integratie heel weinig signaal zien, maar de combinatie van alles gaf toch een goed resultaat. Een uitgebreide bespreking van dit gebied staat in deze PDF. Flickr link.    Astrobin link.CE-cam-82R82G128B-300secHa40x600sec-combi-solved-G2v-arcsinh-hist-curve-04-2p22arcsec-crop

Ik was nog vergeten om de volledige versie te posten. (Flickr link)M031-RGB-68-67-74-x300sec-2018-processed-20180825-full2

Ja, het is toch wat met die LED verlichting. De sterkleuren zijn mooi gelukt, alleen jammer dat de achtergrond geclipped is, de hele linkerkant van het histogram is verdwenen.histo

APP heeft als optie om 4 verschillende stacks in 1 keer te maken, de R,G, en B stacks en een totaalstack. Deze monoversie is gemaakt van de 189 subs.Deer-Lick-Stephans-Q-mono-_Red_Green_Blue_ABE-etc-crop

Esprit 100 f5.5/ QHY16200 CCD @-15C &-20C. 10,11,12,14,15 aug+ 6,7,9,10,11,12,13,14 Sep. 63xRood, 55xGroen en 71xBlauw x 300 seconden (15.75 uur). APP 2x drizzle (1.11 boogseconden per pixel). De Deer Lick groep, rechts in beeld met NGC7331 als "grootste" stelsel op 40 miljoen lichtjaar. Erbij staan 4 stelsels op 300-350 miljoen lichtjaar afstand. Linksonder is Stephan's Quintet te zien. Het blauwige stelsel is NGC7320 op 40 miljoen LJ, de overige 4 staan op 210-340 Miljoen LJ en hebben sterke interactie met een enorme "Tidal Tail"/ Schokgolf die ook richting NGC7320 gaat, het zesde stelsel "boven" het vijftal. Ik ben nog niet tevreden over de bewerking, maar laat het hier even bij......Deer-Lick-Stephans-Quintet-63R55G71B-300sec-15p75hr-2x_drizzle-etc-01

De Esprit 100 is met 550 mm brandpuntsafstand niet de aangewezen telescoop om manen van Uranus te fotograferen, maar ..... En dus 3x120 seconden subs gemaakt tussendoor op 10 en 11 september. In Stellarium en met de hulp van de Sky & Telescope "Moons of Uranus" pagina is dan de positie van de 5 grootste manen te zien. Op de 2 foto's is dan de verplaatsing per 24 uur van Uranus t.o.v. de achtergrond sterren te zien, en dan zien we ook Oberon en Tatiana. Deze 2 manen werden door Hershel ontdekt op 11 januari 1787, maar ze kregen pas een naam in 1852 toen ook Ariel en Umbriel waren ontdekt. Zie verder deze Wikipedia pagina. Dit zou een leuk projectje zijn voor mensen met een telescoop met brandpuntsafstand van 2 tot 4 meter, ook omdat er erg weinig amateurfoto's te vinden zijn met dit onderwerp. Flickr LinkUranus-Oberon-Titania-20180910-11

Een hele serie van 21P vlak naast M37, dit keer een set met RGB en de rest Luminance. Genoeg om een tijdje mee te stoeien! 21P-20180911

21P/ Giacobini-Zinner bij M37. Enkele opname 120 sec om 03:43 op 10 september 2018.21P_Giacobini_Zinner_2018_09_10_0001_034359_120sec_1x1_IDAS_LP2_15C_fpos_16314_crop21P_Giacobini_Zinner_2018_09_10_0001_034359_120sec_1x1_IDAS_LP2_15C_fpos_16314_annotated-crop

21P/ Giacobini-Zinner bij M37. Enkele opname 120 sec om 03:43 op 10 september 2018.21P_Giacobini_Zinner_2018_09_10_0001_034359_120sec_1x1_IDAS_LP2_15C_fpos_16314_crop21P_Giacobini_Zinner_2018_09_10_0001_034359_120sec_1x1_IDAS_LP2_15C_fpos_16314_annotated-crop

De Posities op https://theskylive.com/ kloppen altijd precies. Wanneer je de pagina voor 21P kiest en je gaat naar "compute ephimeris" dan zie je dit scherm waarin je de datum en tijd kan invoeren. (Wel even de juiste lokatie invoeren.) EDIT: 4 minuten verschil in het antwoord....21P

Een kleurrijk verschijnsel tijdens zonsopkomst vanmorgen, ik moest even opzoeken hoe dit verschijnsel heet, het zijn "Crepuscular rays", parallel lopende stralen die vanwege het perspectief uit 1 punt lijken te komen. De stralen lopen door tot aan het tegenoverliggende punt aan de horizon en heten dan "anti-Crepuscular rays".Crepuscular-Rays-20180901

De Nova heeft nog steeds de status "Unconfirmed" omdat de follow-up observaties met spectroscoop onvoldoende signaal zagen. Malhar Kendurkar (Director, Prince George Astronomical Observatory.Global Supernova Search Team) bevestigde mij vandaag dat de maximum helderheid werd bereikt op 17/18 augustus. "We discovered this nova on 2018-08-21. We are thinking, this was a very short lived nova. Liverpool Telescope (LT) observed this on 2018-08-21.066 which says source detected - too faint (Spectroscopic I assume). I have my data from 2018-08-16 to 21st. By looking at my data, the peak was somewhere between 2018-08-17th to 18th. When we discovered it was +16.29 and fading rapidly. @Andrea Mantero was using 0.25m using telescope, so I don't think he was able to capture this nova anyhow on 22th Aug. Observations from LT magnitude > +19, that's why they are not able to confirm it with spectroscopic observations. I saw your image on Flickr ( where you said, "the Nova was already brightening before 21 august"? The answer is 'Yes'. Cheers, Malhar"asras-20180829

Deze Transient ExtraGalactic Nova (Hier een  Uitleg pdf) heeft een ontdekkingsdatum van 20 augustus (Discovery Image). en is te vinden vlak bij de kern van M31. In de 10 nachten daarvoor had ik subs opgenomen voor mijn nieuwe M31 opname en ik was benieuwd wat er te zien is op die plek. Er is op de flink opgeblazen opname een zwakke ster te zien die wat beter zichtbaar wordt op de inverse weergave linksonder. Daarvan weer een 3D helderheidsplot gemaakt die rechtsonder te zien is. (Dit resultaat is opgestuurd naar David Bishop van Rochester Astronomy). Er is nog niet veel duidelijk over deze Nova, maar het is alvast leuk om extra studie te kunnen doen met de M31 data. Nu nog subs gemaakt op afzonderlijke nachten stacken om verder te zien of er helderheidsontwikkeling te zien is tussen 10 en 20 Augustus. Waarbij het extra leuk is omdat het gaat om processen op een witte dwerg met de afmeting van de aarde die met het 100mm telescoopje op 2.5 miljoen lichtjaar afstand zichtbaar gemaakt kunnen worden.M31-AT2018-fhy-annotated-3D-

Een variabele ster in Messier 31 zette de astronomische wereld op z'n kop toen Edwin Hubble in 1923 een mogelijke nova in de Andromeda nevel bestudeerde met de Hooker 100 inch telescoop. De helderheid van de Nova liet een lichtvariatie zien die niet paste bij een nova, maar wel bij een Cepheide. Het was deze ster waarmee duidelijk werd dat de Andromeda nevel in werkelijkheid een sterrenstelsel was. De ster kreeg de benaming V1 en heeft een periode van 31.4 dagen. Edwin Hubble bepaalde de afstand tot de ster als zijnde 900.000 lichtjaar, waarmee hij aantoonde dat M31 ver buiten de melkweg lag. (Later werd de afstand nauwkeuriger bepaald op ca. 2.4000.000 lichtjaar). De Ster V1 is de belangrijkste ster in de geschiedenis van de kosmologie. Tijdens Shuttle missies met de Hubble Space telescope werden kopieen van de oorspronkelijke glasplaat van de ontdekking van V1 meegenomen ter ere van Edwin Hubble. Lees meer in deze NASA PDF "Revisiting Star V1". De Ster V1 staat ook op mijn opname van M31, wel zwak, want magnitude 18.5-19, zie de opgeblazen detail weergave.M31-APPt-combine-RGB-tool-solved-Sdm-hist-curv-02-crop-annotated-Cepheid-V1

Opgenomen op: 10,11,12,14,15 en 16 augustus 2018 met QHY16200 CCD @-20C/ Esprit 100. 68 Rood, 67 Groen, 74 Blauw (300 seconden). Verwerkt met Astropixelprocessor (2x Drizzle, 60 darks, 256 Bias, 3x 25 flats), nabewerkt met Pixinsight (PhotometricColorCalibration, Arcsinh Stretch, Curves, HDRMultiscale, LocalHistogramEqualisation.) Dit is een flinke crop om een beetje af te wijken van de standaard weergave. Flickr link, Astrobin linkM31-APPt-combine-RGB-tool-solved-Sdm-arcsinh-hist-curv-etc-02-crop-crop-Badj