Een update over het verwijderen van de hardnekkige vlek, dit is prima gelukt met "Smear Away", een produkt van Visible Dust. Ik had slechts 3 druppels op 1 swab nodig. Daarna nog 1 swab met "Visible Dust plus". (Amazing Discoveries Alert ;) ) De foto laat mijn arsenaal aan sensor reinigingsmiddelen zien.....Smear-Away-V-dust-plus

De data is al maanden binnen, het worstelen ermee is nog niet afgelopen. De registratie gaat prima, maar ik blijf nog problemen houden met het "dambord" effect (Of Illumination wave effect) zoals vooral goed te zien is rechtsonder op deze (tot 15% teruggeschaalde) inverse weergave van 25 panelen. Ik gebruik de 1.059 APP versie en heb in overleg met Mabula nu deze instellingen gebruikt als uitgangspunt: "For the individual mosaic panels:

• LNC 1st degree 3 iterations
• MBB at 5-10%

For the mosaic:

• LNC 2nd - 4th degree 3 iterations (only increase iterations and degree if needed) A higher degree can cause more illumination waves in the mosaic. (LNC upgrade for this is being worked on)
• MBB at 10-25% (depends on the amount of overlap between the mosaic panels, 10% overlap -> 10% MBB, 20% overlap -> 20%MBB)

Then the mosaic calculation is reduced to only 9 frames and calculating that is done in a couple of minutes on most hardware. So that will reduce the amount of time needed for registration greatly and it will even give better and more robust registration for your mosaic " De LNC upgrade zal verbetering moeten gaan brengen.Inverse-Orion-25p

En weer een stapje verder met PhotometricColorcalibration met "K2i star". Ik weet niet of dat alleen goed werkt met mijn data, de standaardinstelling met "Average Spiral Galaxy" werkt voor geen meter.M81

Update, opname van "vanmorgen" 00:40-03:54 . (67 Miljoen lichtjaar...) De oogst is weer onderweg naar ASRAS (Astronomy Section Rochester Academy of Science, New York )SN2018gj_in_NGC6217_20180321_35x300sec_IDAS_LP2_x_2_0_0_5_dr_Annotated

Het is druk met de grote knallen op 60 tot 70 miljoen lichtjaar afstand. Deze Type 2 Supernova SN2018zd in NGC2146 (70 M lj) is ontdekt op 2 maart 2018 en was vorige week op zijn maximum. Nu is de helderheid ca mag 14.0. NGC2146 heeft een bijzonder uiterlijk, zie de Wikipedia pagina.SN2018zd_in_NGC2146_20180320_7x300sec_IDAS_LP2_x_2_0_0_5_dr_Annotated1

En nu is de helderheids afname goed te zien, van mag 12.8 in januari tot mag 15 nu. Naast elkaar in beeld gebracht. De opname is onderweg naar de ASRAS pagina. Voor de lightcurve zie hier.SN2018gv-in-NGC2525-20180126-20180319-PI-SCRNPRT

Gebruikmakende van PhotometricColorCalibration in Pixinsight heb ik het spectraaltype van de oranje-gele ster HIP81848 die zo prominent in beeld is als uitgangspunt genomen voor de kleur calibratie. Vervolgens Arcsinhstretch en een histogramstretch tot het goede nivo. Dan kan de kleurverzadiging omhoog want er is zelfs geen HDRMultiscale nodig (beetje "overboard" gegaan met verzadiging om het effect te laten zien).M013-51R45G58B-combi-crop-DBE-PCC-K2i-star-arcsinh-hist-curv--etc-okM13HIP81848-K2-starM13PCC-K21-star

Gebruikmakende van PhotometricColorCalibration in Pixinsight heb ik het spectraaltype van de oranje-gele ster HIP81848 die zo prominent in beeld is als uitgangspunt genomen voor de kleur calibratie. Vervolgens Arcsinhstretch en een histogramstretch tot het goede nivo. Dan kan de kleurverzadiging omhoog want er is zelfs geen HDRMultiscale nodig (beetje "overboard" gegaan met verzadiging om het effect te laten zien).M013-51R45G58B-combi-crop-DBE-PCC-K2i-star-arcsinh-hist-curv--etc-okM13HIP81848-K2-starM13PCC-K21-star

Gebruikmakende van PhotometricColorCalibration in Pixinsight heb ik het spectraaltype van de oranje-gele ster HIP81848 die zo prominent in beeld is als uitgangspunt genomen voor de kleur calibratie. Vervolgens Arcsinhstretch en een histogramstretch tot het goede nivo. Dan kan de kleurverzadiging omhoog want er is zelfs geen HDRMultiscale nodig (beetje "overboard" gegaan met verzadiging om het effect te laten zien).M013-51R45G58B-combi-crop-DBE-PCC-K2i-star-arcsinh-hist-curv--etc-okM13HIP81848-K2-starM13PCC-K21-star

De combinatie in APP lukt wel, maar de enige opties voor de "stack" zijn "Median" of "Average". En ik wil juist de achtergrond versterken met het optellen van beide stacks.M82-6D-APPstack

Meedenkers gevraagd: Wat is de beste methode om RGB data van 2 verschillende camera's te combineren? Ik heb zo'n 15 uur RGB van de CCD en zo'n 14 uur RGB van de Canon 6Da. Mijn methode is nu om de 2 stacks te registreren en achtergrond+kleurcalibratie te doen. Dan meet ik de achtergrond ADU waarde van de stacks en gebruik Pixelmath voor het combineren. In dit geval wil ik zwakke stelsels beter zichtbaar maken en gebruik een optelling. In rekenvoorbeeld: achtergrond ADU 6Da=3456, van CCD=423. De berekening wordt dan: Resultaat=6Da/8.17+CCD. Screenprint laat van links naar rechts zien: De CCD stack, De 6Da stack, De optelling.M82-6D-addition-pixelmath-CCD

Er is 240 cm verschil in opening en de HST spiegel heeft 625 x meer oppervlakte. En geen last van atmosfeer en etc. Maar toch blijft het leuk om te vergelijken (wel een paar keer opblazen), vooral ook om de kleurbalans in te stellen. Linker opname is deze pagina.M82-Hubble-vs-Esprit100

Met de Canon 6Da had ik al aardig wat data verzameld, toen met nadruk op IFN. De QHY16200 data is wat beter van kwaliteit maar mijn bewerkingen hiervan gaan nog niet zo lekker. Met 17 uur RGB in 300 seconden subs plus 15 uur H alpha in 600 seconden subs heb ik voldoende uitgangsmateriaal (december 2017-februari 2018). Deze bewerking is gedaan om de structuren in M81/M82 goed uit de verf te laten komen en  dat ging een stuk beter met het arcsinh stretchtool. De forse hoeveelheid Ha data laat ook een Ha gebied zien in Holmberg IX (PGC28757). Meestal zie je hierin alleen de blauwe sterren. Nu nog een bewerking maken waarbij zowel M81/M81 etc als de IFN goed zichtbaar zijn. Esprit 100/ QHY16200 CCD (@-20C)M81-M82-NGC3077-61R61G61Bx300sec-104x600secHa-15hrHa-17hrRGB-pub3M81-M82-NGC3077-61R61G61Bx300sec-104x600secHa-15hrHa-17hrRGB-pub3-annotated

Met de Canon 6Da had ik al aardig wat data verzameld, toen met nadruk op IFN. De QHY16200 data is wat beter van kwaliteit maar mijn bewerkingen hiervan gaan nog niet zo lekker. Met 17 uur RGB in 300 seconden subs plus 15 uur H alpha in 600 seconden subs heb ik voldoende uitgangsmateriaal (december 2017-februari 2018). Deze bewerking is gedaan om de structuren in M81/M82 goed uit de verf te laten komen en  dat ging een stuk beter met het arcsinh stretchtool. De forse hoeveelheid Ha data laat ook een Ha gebied zien in Holmberg IX (PGC28757). Meestal zie je hierin alleen de blauwe sterren. Nu nog een bewerking maken waarbij zowel M81/M81 etc als de IFN goed zichtbaar zijn. Esprit 100/ QHY16200 CCD (@-20C)M81-M82-NGC3077-61R61G61Bx300sec-104x600secHa-15hrHa-17hrRGB-pub3M81-M82-NGC3077-61R61G61Bx300sec-104x600secHa-15hrHa-17hrRGB-pub3-annotated

Nog een ArcsinhStretch voorbeeld, M57, de Ringnevel in Lier. M57 is enorm helder zoals te zien is aan het ongestretchte beeld links (wacht wat? Ja, een nevel die al zichtbaar is in de ongestretchte ruwe stack....). Een normale histogramstretch tot achtergrond 0.01 (dus nog met een hele donkere achtergrond) laat zien dat de kleur al aan het verdwijnen is, maar een arcsinh stretch tot dezelfde waarde heeft alle kleur nog. De stack is al een 2x Drizzle stack, de weergave is 300%, dus 600% totaal opgeblazen.M57-Hist-vs-arcsinh

Nog een ArcsinhStretch voorbeeld, M57, de Ringnevel in Lier. M57 is enorm helder zoals te zien is aan het ongestretchte beeld links (wacht wat? Ja, een nevel die al zichtbaar is in de ongestretchte ruwe stack....). Een normale histogramstretch tot achtergrond 0.01 (dus nog met een hele donkere achtergrond) laat zien dat de kleur al aan het verdwijnen is, maar een arcsinh stretch tot dezelfde waarde heeft alle kleur nog. De stack is al een 2x Drizzle stack, de weergave is 300%, dus 600% totaal opgeblazen.M57-Hist-vs-arcsinh

M35 en NGC2158, twee open sterhopen met totaal verschillende ster populaties, M35 bestaat uit jonge, blauwe sterren, NGC2158 is veel ouder waardoor de blauwe sterren weg zijn zodat er nu geel-rode over zijn gebleven. Nu ben ik niet zo dol op open sterhopen, maar hier is de uitdaging natuurlijk om de blauwe en rood-oranje kleuren te laten zien. Om dat zo goed mogelijk uit de verf te laten komen gebruikte ik een HDR van 2 stacks met 30 en 120 seconden belichting. Inmiddels al 4 dagen aan het ploeteren om de blauwe kleur weer te geven...... Kortom dit pakte heel anders uit dan ik van tevoren dacht. Uiteindelijk terecht gekomen bij de Inverse Hyperbolische Sinus stretch funktie in PI, het Arcsinhstretch tool. Hierbij wordt de kleur informatie van de helderste pixel even goed bewaard als die van de donkerste pixel. Maar het is niet een heel simpel instrument om te gebruiken....  Links het beste resultaat met de standaard handmatige histogram stretch in kleine stappen met telkens gemaskerde kleurverzadiging stap. Rechts het Arcsinh resultaat in 3 stappen. De sterkleur wordt beter bewaard, alleen hebben de sterbeelden nu een andere halo. Ik zie duidelijk voordelen van arcsinh en waardeer zelfs de sterbeelden...Histo-vs-arcsinh

Onder de heldere kern is dan wat van de onderzijde van de stofband aan de andere kant te zien? De stofband is helemaal rondom te volgen, dat lukt alleen met HDRMulti dinges.... Niet de standaard, maar een instelling na een hele serie test instellingen.M104-Before-after-HDRM

Niet het beste object voor mijn kleine Esprit 100, maar weer een leuke uitdaging omdat hij zo klein is (9'x4') en zo laag aan de zuidelijke hemel staat, zelfs hier in Portugal. Daarom maar een klein "window" om opnamen te maken. 23 feb+24feb 2018:12x300sec Rood, 8x300sec Groen en 8x 300 sec Blauw. In APP gestackt met 2x Drizzle om de resolutie nog wat op te krikken, verder bewerkt in PI waarbij het voor mij de uitdaging was om de "achterkant" van de stofband in beeld te brengen die normaal wordt overstraald door de zeer heldere kern, maar ook de halo die de Sombrero zo bijzonder maakt. Deze uitsnede met de kleurrijke sterren (sorry) rechts geeft denk ik een evenwichtige compositie weer voor dit kleine stelsel. Wikipedia pagina over M104.    Flickr link   Astrobin linkM104-12x300secR-8x300secG-8x300secB-hist-etc-Badj-01-a-full-scale-HDRM05_2-processing-B-HDres

Nu met minder rood aandeel, statisch gezien is de achtergrond nu te blauw....(0.08, 0.09, 0.11)M013-51R45G58B-combi-crop-DBE-back-col-hist-etc-01-rotated-final-03-Radjust

De achtergrond is behoorlijk neutraal, zie stats/histogram van de preview in deze 200% weergave (r:0.11 g:0.97 b:0.11)m13-back

Dit is mijn 3e poging (de laatste paar jaar) om M13 goed op de foto te krijgen. De uitdaging bij M13 is het weergeven van het dynamisch bereik, met name "de propellor/ Mercedes ster" en de sterkleuren. Voor deze poging zijn subs gemaakt op 18,21 en 22 februari 2018, 51x Rood 120 sec, 45 x Groen 120 sec en 58 x Blauw 120sec (Qhy16200 CCD/Esprit100) Stacks in APP, RGBcombine en verdere bewerking in PI. M13 bevat, zoals alle bolvorminge sterrenhopen alleen blauwe sterren en rode reuzen, (veel minder gele sterren, bij bolhopen is een "gat" in het HR diagram te zien, geen "linksboven naar rechtsonder" lijn/wolk.) Zie hier een simulatie van de banen van de sterren in een Bolvormige sterrenhoop. Veel van de sterren die je "buiten" M13 ziet maken dus deel uit van M13. (Meer simulaties). Flickr link   Astrobin LinkM013-51R45G58B-combi-crop-DBE-back-col-hist-etc-01-rotated-final-02

De naam "Little Rosette Nebula" wordt genoemd in de Sharpless Catalog. Deze emissienevel (het is een bolvormige schil) ligt in hetzelfde deel van de Monoceros arc spiraalarm als grote broer Sh2-275 (De Rosette nevel), de Fox Fur/Christmas tree en NGC2282 (Rechtsboven op deze Ha opname).De open sterhoop in Sh2-284 is Dolidze 25, een cluster met metaal armoede. Opnamedata: 20,21,22,23 Feb 2018, 37x 600 sec (ca 6 uur) 7nm Ha, QHY16200 / Esprit100.NGC2282_Sh2_284_St_37x600sec_Ha__ABE-etc-01-cropNGC2282_Sh2_284_St_37x600sec_Ha__ABE-etc-full-01-annotated

De naam "Little Rosette Nebula" wordt genoemd in de Sharpless Catalog. Deze emissienevel (het is een bolvormige schil) ligt in hetzelfde deel van de Monoceros arc spiraalarm als grote broer Sh2-275 (De Rosette nevel), de Fox Fur/Christmas tree en NGC2282 (Rechtsboven op deze Ha opname).De open sterhoop in Sh2-284 is Dolidze 25, een cluster met metaal armoede. Opnamedata: 20,21,22,23 Feb 2018, 37x 600 sec (ca 6 uur) 7nm Ha, QHY16200 / Esprit100.NGC2282_Sh2_284_St_37x600sec_Ha__ABE-etc-01-cropNGC2282_Sh2_284_St_37x600sec_Ha__ABE-etc-full-01-annotated