Forum Replies Created
-
Posts
-
Toevallig begin deze maand een tweedehands (maar van nog geen maand oud) Daystar Quark Chromosphere gekocht. Ik gebruik deze in combinatie met een FC-76DS apo, maar zoals hier geschreven volstaat het gebruik te maken van een eenvoudige achromaat. Ik gebruik geen (duur) ERF voor het objectief, maar een UV/IR blocking filter voor het prisma. Volgens de handleiding is dat tot 150 mm objectiefopening mogelijk (veilig). Ik vind het beeld dat de Quark Chromosphere oplevert contrastrijker dan dat van een 70 mm Lunt die ik in het verleden heb gehad. Protuberansen zijn ook beter te zien dan ik had verwacht.
Hieronder een kort filmpje om een indruk te krijgen van de mogelijkheden van H-alpha zonnefilter.
<iframe width=”560″ height=”315″ src=”https://www.youtube.com/embed/jLoX0qlRafI” title=”YouTube video player” frameborder=”0″ allow=”accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture” allowfullscreen></iframe>
Bedankt voor het compliment, Vincent. Je wist in die tijd (gelukkig) niet beter.
Toch had het moeten wachten op de resultaten wel zijn charmes. Het was altijd een spannend moment om na het openen van de envelop de dia’s tegen het licht te houden om te zien of “het erop stond”.
Toen ik begon met astrofotografie heb ik gewerkt met een Olympus OM-1 kleinbeeldcamera. Uiteraard volgen met behulp van een volgkijker en kruisdraadoculair (autoguiders kwamen net in opkomst en lagen toen buiten het bereik van mijn budget). Na de OM-1 verder gegaan met een Mamiya M645 middenformaatcamera. Rond 2006 ben ik overgestapt op digitaal.
Je gebruikt het liefst een film met een hoge roodgevoeligheid tot en met de H-alpha emissielijn (656 nm). Ikzelf werkte voornamelijk met Kodak Ektachroma 200 diafilm. Zeker op middenformaat prachtig om te projecteren, maar met een goede diascanner ook prima te digitaliseren (en desgewenst wat na te bewerken). Op mijn site kun je nog tal van resultaten uit het analoge tijdperk bekijken. https://www.mauricetoet.nl/DeepSky/
Hieronder een voorbeeld van de Noord-Amerikanevel. Een half uur belicht op Kodak Ektachrome 200 met een Mamiya M645 en BORG 101 mm f/3,9 ED-refractor vanuit Puimichel, Frankrijk (2 oktober 2005).
De samenstelling van filmemulsies wordt regelmatig door producenten gewijzigd. Bij het moderniseren van films is de roodgevoeligheid in H-alpha juist steeds minder geworden. Dit om (lichte) huidtinten natuurlijker over te laten komen. Zo was Fuji Provia 400F lange tijd een geliefde film, totdat die eind jaren ’90 in gewijzigde vorm werd uitgebracht. Je zult op de websites van filmproducenten de spectrale respons na moeten gaan. En verder natuurlijk gewoon veel experimenteren. Dat is leuk en leerzaam. Op het cloudynights forum is overigens nog een speciaal subforum voor analoge fotografie. De activiteit is daar echter zeer laag. Er wordt nog nauwelijks aan analoge astrofotografie gedaan.
Ik doe dat in Photoshop als volgt. Met ‘Selective Color’ selecteer je de sterren. Met het pipetje dat voorzien is van een plusteken kun je de selectie met meerdere sterkleuren uitbreiden. Volgens vergroot ik de selectie 5 tot 10 pixels via Select > Modify > Expand. Daarna verzacht ik de selectie 3 tot 8 pixels via Select > Modify > Feather. Tot slot laat ik het ‘Minimum Filter’ op de selectie los via Filter > Other > Minimum. Vink daarbij ‘preserve roundness’ aan en kies een waarde van 0,2 tot 0,8 pixels. Het vraagt wat experimenteren (trial & error) om erachter te komen wat het beste effect geeft. Sowieso de bewerking uitvoeren op een nieuwe laag (kopie van het origineel), zodat desgewenst de doorzichtigheid van de laag aangepast kan worden om de sterkte van de bewerking te verminderen.
Dankjewel, Kees. Ik heb voor de D810a simpelweg (nog) geen bibliotheek aan darkframes. De donkerstroom van moderne camera’s is echter dermate laag en aangezien ik tussen de opnamen dither, vraag ik mij af of het toepassen van dark een significante verbetering gaat opleveren. In elk geval geldt: liever geen darks dan te weinig of verkeerde darks.
Ik moet me nog wat verder verdiepen in hoe de Aladin Sky Atlas gebruikt kan worden om te annoteren. De database wordt in elk geval gebruikt voor platesolven in PixInsight, de sky survey overlays in Stellarium etc.
Onder tabblad 0 kun je kiezen voor ‘Hydrogen Alpha’; een algoritme dat Mabula speciaal geschreven heeft voor debayering van H-alpha data belicht met een CFA sensor.
Dank je Maurice, bedoel je zoals deze versie?
Inderdaad, Kees. Ik kwam hier op uit. Ook een weergave in negatief. Dat geeft vaak nóg meer details prijs.
Fantastisch resultaat, Kees! En uiteraard ook met dank aan Mabula.
Ik zou er zelf voor kiezen de afbeelding een stuk contrastrijker weer te geven; dan komen de subtiele nevelslierten duidelijker naar voren. Als je het op prijs stelt, kan ik je een wat krachtigere ‘stretch’ van de opname laten zien.
EDIT: ik zie dat je eerdere bewerking van het mozaïek (toen nog wat kleiner) meer in de buurt komt van wat ik bedoel.
Start-up time was 2.5 seconds. Haven’t removed the log files (red about it just now).
System: MacBook Pro; 2.2 GHz Intel Core i7; 16 GB 1600 MHz DDR3; 251 GB Flash Drive.Thank you, @bula. I’ll follow your suggestions and try to reproduce your result.
I have 2 arguments why this 6-panel is actually very hard to get perfect.
1) collimation problems, I noticed that the data was collected during several days. And collimation wasn’t constant over these days. Some panels have good stars in all 4 corners, but some have star shapes that are semi-circles instead of circles. This has a clear effect on the optical distortion pattern in your data, which isn’t constant, and also on the star lokation precision and the number of stars that are found in the corners particularly.
2) Rather small overlap between the frames. The overlap areas are less than 10% of the panels width/height. This is rather small. I suggest to have at least 10% and preferably 15% overlap. This will help a lot in gettting perfect distortion correction and thus perfect registration. More overlap between the panels will also make the success of the mosaic less dependant on not constant collimation over all imaging sessions.
Both are true. Collimation of the scope wasn’t perfect at that time. Focus comes very critical (@ f/2.8). When slightly off, collimation errors show up more pronounced. Especially when the frames don’t benefit from a before and after meridian “dither” (rotation of 180 degrees).
Next time when preparing a mosaic image, I’ll take care in creating large enough overlaps.
@bula Thanks again for all your effort. Your suggested strategy makes sense. Haven’t thought of that before.
I’ll send you the data (all the raw files) as soon as I’m behind my computer (I’m currently typing on my phone). I’ll probably give it another try myself next weekend.
Maybe, it’s a good idea to create that panel with LZ3, it probably gives a better SNR, Signal to Noise Ratio, I think.
Yeah, you’re right. I was exploring to many settings at a time.
So this is a problem in the pattern recognition engine which I’ll try to fix.
It would be great if you can find a problem and fix it. 7% overlap is indeed pretty low though.
Too little overlap between the panels might cause the issue. “Hollandse zuinigheid” ;-) I’ll send you all (6) panels.
Thank you very much @bula. I did some further experimenting with your suggested settings, especially for analysing stars (3). Still need to tweak / further experiment with the settings. Whats happens is that at one of the seams I get double stars; see attachment. In the end I cheated and mixed two versions (with double stars at different postions) in Photoshop.
Now I can provide a link to the full size version (which is actually ~50% of the image at its native, true resolution).
http://www.mauricetoet.nl/Deep-sky/i-fQnSpV7/O