Complete rework gedaan en data gebruikt van een bevriende astrofotograaf voor Outers 4. Volle res en meer info hier: https://www.flickr.com/photos/avdhoeven/53115813910/in/dateposted-public/  Barnard-150_SH2-129_OUT4-Eifel_aug2023_10h final-annotated small reproc

IC 5146 (ook Caldwell 19, Sh 2-125 en de Cocoonnevel) is een reflectie-/emissienevel en Caldwell-object in het sterrenbeeld Cygnus. De NGC-beschrijving verwijst naar IC 5146 als een cluster van 9,5 mag-sterren die betrokken zijn bij een heldere en donkere nevel. De sterrenhoop is ook bekend als Collinder 470. Hij bevindt zich in de buurt van de ster Pi Cygni met het blote oog, de open sterrenhoop NGC 7209 in Lacerta en de heldere open sterrenhoop M39. De cluster is ongeveer 4000 ly verwijderd, en de centrale ster die hem verlicht is ongeveer 100.000 jaar geleden gevormd; de nevel is ongeveer 12 boogminuten breed, wat overeenkomt met een spanwijdte van 15 lichtjaar. Bij het bekijken van IC 5146 is de donkere nevel Barnard 168 (B168) een onlosmakelijk onderdeel van de ervaring, die een donkere laan vormt die de cluster omringt en naar het westen uitsteekt en het uiterlijk van een spoor achter de Cocoon vormt.ic5146_cocoon-lrgb-v5-2021 logo

Hier zie je goed het verschil tussen de 2 opnamen. Er is sowieso wat anders in de kanalen verdeeld en de laatste opname laat naar mijn mening toch betere details zijn met veel minder ruis inderdaad. Dat vind ik zelf een stuk prettiger om te zien.Schermafbeelding 2021-08-12 om 10.07.22Schermafbeelding 2021-08-12 om 10.07.31

Hier zie je goed het verschil tussen de 2 opnamen. Er is sowieso wat anders in de kanalen verdeeld en de laatste opname laat naar mijn mening toch betere details zijn met veel minder ruis inderdaad. Dat vind ik zelf een stuk prettiger om te zien.Schermafbeelding 2021-08-12 om 10.07.22Schermafbeelding 2021-08-12 om 10.07.31

NGC 7822 is een emissienevel in Cepheus, op ongeveer 3000 lichtjaar afstand. Het is een wild, chaotisch deep-skygebied waar jonge sterren worden geboren, hun krachtige straling ioniseert het omringende gas en laat het gloeien. Deze energetische sterrenwinden duwen ook gas weg en creëren zo ook de stoffige stromen en pilaren die in de nevel worden gezien. In deze donkere, stoffige gebieden worden waarschijnlijk nieuwe sterren geboren, maar de krachtige straling die de lichtemissie van NGC 7822 voedt, vernietigt ook het kosmische gas en stof dat nodig is voor de geboorte van sterren, waardoor ze effectief van hun bron worden afgesneden. (bron: www.skyatnightmagazine.com/astrophotography/nebulae/ngc-7...) Deze afbeelding is gemaakt door een combinatie van opnamen die in 2014 en 2017 zijn gemaakt met een Takahashi FSQ106 met een SXV-H9 in 2014 en mijn TMB92ss met een QSI583ws in 2017. Met behulp van recente verbeteringen in astropixelprocessor kon ik deze opnamen eindelijk combineren in één resultaat waardoor vooral de centrale delen in meer detail tevoorschijn kwamen. De verwerking is volledig gedaan met behulp van astropixelprocessor en Adobe Photoshop. Deze regio is best interessant en ik denk dat mijn volgende project zal zijn om het gebied rond de nevel uit te breiden, omdat er veel meer mooie neveligheid in deze regio is.  NGC7822_widefield_03102016_color-v2021-large label

Dit zijn mijn hoogtepunten van de Neowise fotografie in de laatste 2 weken. Ben hier erg blij mee. Alles met een D810a met Tamron 24-70mm lens (ISO800).Rotterdam_KopvanZuid_komeet-18072020-borderNeowise_forgottenbridge_12072020-67p-border-1Komeet_c2020-f3_11072020-6

Dit zijn mijn hoogtepunten van de Neowise fotografie in de laatste 2 weken. Ben hier erg blij mee. Alles met een D810a met Tamron 24-70mm lens (ISO800).Rotterdam_KopvanZuid_komeet-18072020-borderNeowise_forgottenbridge_12072020-67p-border-1Komeet_c2020-f3_11072020-6

Dit zijn mijn hoogtepunten van de Neowise fotografie in de laatste 2 weken. Ben hier erg blij mee. Alles met een D810a met Tamron 24-70mm lens (ISO800).Rotterdam_KopvanZuid_komeet-18072020-borderNeowise_forgottenbridge_12072020-67p-border-1Komeet_c2020-f3_11072020-6

Vannacht met mijn D810a en de WO Spacecat 51 opnamen gemaakt van NGC7000 vanuit mijn achtertuin. In totaal 76x180s aan opnamen. Was best blij met dit resultaat.NGC7000_d810-spacecat_40percent-24062020-76x180s-border

Hier een foto gemaakt met mijn C11 gisterenavond onder redelijke condities. Leuk om weer eens een maanfoto te maken.  Moon_tycho_square_border_04052020

Deze afbeelding toont de uitgebreide nevels rond IC59 / IC63. Deze nevel is zeer zelden te vinden op afbeeldingen, en voor zover ik weet zijn er maar een handvol afbeeldingen te vinden die deze nevel laten zien, waar de meeste slechts een zeer zwakke indruk van de nevel laten zien. Met dit beeld hoop ik mensen uit te dagen om deze prachtige regio in beeld te brengen en misschien zelfs meer details naar boven te brengen. Het is echt de moeite waard! De afbeelding werd verwerkt met astropixelprocessor en daarna werd het Starnet++ script in pixinsight gebruikt om de sterren van de nevel te scheiden. Met behulp van Niktools werd de nevel verscherpt en gestretched om meer details in het uiteindelijke beeld te laten zien. telescoop: tmb92ss camera: qsi583ws belichting: 183 x900s (46 u) met een astrodon 5 NM H-A filter49117883712_35402b2299_o

Het is inmiddels een behoorlijke tijd geleden dat ik een astrofoto maakte, maar mede dankzij de prijs van mijn zoontje werd ik weer gestimuleerd om toch weer eens aan de slag te gaan. Het afgelopen weekend heb ik 3 nachten opnamen kunnen maken van de Oostelijke Sluiernevel. Twee nachten in Ha en één nacht in OIII. Al met al viel het resultaat me eigenlijk helemaal niet tegen. Wordt toch tijd de hobby, als de tijd het toelaat, weer wat meer op te pakken TMB92SS - QSI583ws 33x900s Ha / 17x900s OIII  NGC6995_Eastern_Veil_21092019-kader

Gisteren teruggekomen uit Londen van de prijsuitreiking van de astronomy photographer of the year 2019 competitie. Ik ben nu wel supertrots, omdat Davy 'young astronomy photographer of the year' is geworden. Met deze foto heeft hij de eerste prijs gehaald. En dan kun je als vader toch alleen maar genieten? Hij was zelfs in het jeugdjournaal. (vanaf 09:18)20190912_20142420190912_20190720190912_211009

Gisteren teruggekomen uit Londen van de prijsuitreiking van de astronomy photographer of the year 2019 competitie. Ik ben nu wel supertrots, omdat Davy 'young astronomy photographer of the year' is geworden. Met deze foto heeft hij de eerste prijs gehaald. En dan kun je als vader toch alleen maar genieten? Hij was zelfs in het jeugdjournaal. (vanaf 09:18)20190912_20142420190912_20190720190912_211009

Gisteren teruggekomen uit Londen van de prijsuitreiking van de astronomy photographer of the year 2019 competitie. Ik ben nu wel supertrots, omdat Davy 'young astronomy photographer of the year' is geworden. Met deze foto heeft hij de eerste prijs gehaald. En dan kun je als vader toch alleen maar genieten? Hij was zelfs in het jeugdjournaal. (vanaf 09:18)20190912_20142420190912_20190720190912_211009

De “soap bubble nebula” is de bekende naam voor de planetaire nevel pn g75.5+1.7. Deze nevel werd pas ontdekt door amateur astronoom Dave Jurasevich op 6 juli 2008. De ontdekking werd onafhankelijk bevestigd en gemeld door Keith Quattrocchi en Mel Helm op 17 juli 2008. Pn g75.5+1.7 is gelegen in het sterrenbeeld cygnus, zeer dicht bij de crescent nevel (ngc 6888). De nevel is ingebed in een grote diffuse nevel die, in combinatie met zijn lage oppervlaktehelderheid, de reden is dat deze pas recent werd ontdekt. Ngc 6888, ook wel bekend als de crescent nebula, is een kosmische bubbel van 25 lichtjaar doorsnede, ontstaan door de sterrenwind van de centrale, heldere, enorme ster. Deze afbeelding maakt gebruik van smalband data die licht zichtbaar maakt van waterstof en zuurstof atomen in de nevel. De zuurstof atomen produceren de blauw-groene tint die de gedetailleerde plooien en filamenten lijken te bedekken. Zichtbaar binnen de nevel, is de centrale ster van ngc 6888 geclassificeerd als een wolf-rayet ster (wr 136). De ster schudt zijn buitenste lagen af, waardoor het equivalent van de massa van de zon elke 10,000 jaar wordt verwijderd. De complexe structuren van de nevel zijn waarschijnlijk het resultaat van deze sterke wind die interactie heeft met materiaal dat in een eerdere fase is uitgeworpen. Met de snelheid waarmee deze ster door zijn brandstofvoorraad ploegt moet deze ster uiteindelijk zijn leven eindigen met een knal in een spectaculaire supernova explosie. (bron: apod) Ik heb in 2015 besloten dat ik wilde zien of ik de zeer zwakke soapbubbel nevel kon vangen met mijn 9.2 cm refractor. Ik ben begonnen met opnamen maken in 2015, maar toen kreeg ik maar 4 beelden voordat het weer dwars ging liggen. In 2016 heb ik meer opnamen van deze regio kunnen vangen om te zien wat er uit zou komen. In augustus 2016 nam ik 5 dagen op rij foto’s van deze nevel in Ha en OIII. In 2018/2019 heb ik besloten om de Ha gegevensset verder uit te breiden en in de loop van deze twee jaar is het gelukt om veel meer Ha-data te verzamelen. Apparatuur: Telescoop: TMB92ss Camera: QSI583ws Montering: skywatcher neq6 Belichtingen: H-alpha: 115 x900s (29 u) OIII: 32 uur (11 uur) Totaal: 40 uurngc6888-soap_proc2019

De “soap bubble nebula” is de bekende naam voor de planetaire nevel pn g75.5+1.7. Deze nevel werd pas ontdekt door amateur astronoom Dave Jurasevich op 6 juli 2008. De ontdekking werd onafhankelijk bevestigd en gemeld door Keith Quattrocchi en Mel Helm op 17 juli 2008. Pn g75.5+1.7 is gelegen in het sterrenbeeld cygnus, zeer dicht bij de crescent nevel (ngc 6888). De nevel is ingebed in een grote diffuse nevel die, in combinatie met zijn lage oppervlaktehelderheid, de reden is dat deze pas recent werd ontdekt. Ngc 6888, ook wel bekend als de crescent nebula, is een kosmische bubbel van 25 lichtjaar doorsnede, ontstaan door de sterrenwind van de centrale, heldere, enorme ster. Deze afbeelding maakt gebruik van smalband data die licht zichtbaar maakt van waterstof en zuurstof atomen in de nevel. De zuurstof atomen produceren de blauw-groene tint die de gedetailleerde plooien en filamenten lijken te bedekken. Zichtbaar binnen de nevel, is de centrale ster van ngc 6888 geclassificeerd als een wolf-rayet ster (wr 136). De ster schudt zijn buitenste lagen af, waardoor het equivalent van de massa van de zon elke 10,000 jaar wordt verwijderd. De complexe structuren van de nevel zijn waarschijnlijk het resultaat van deze sterke wind die interactie heeft met materiaal dat in een eerdere fase is uitgeworpen. Met de snelheid waarmee deze ster door zijn brandstofvoorraad ploegt moet deze ster uiteindelijk zijn leven eindigen met een knal in een spectaculaire supernova explosie. (bron: apod) Ik heb in 2015 besloten dat ik wilde zien of ik de zeer zwakke soapbubbel nevel kon vangen met mijn 9.2 cm refractor. Ik ben begonnen met opnamen maken in 2015, maar toen kreeg ik maar 4 beelden voordat het weer dwars ging liggen. In 2016 heb ik meer opnamen van deze regio kunnen vangen om te zien wat er uit zou komen. In augustus 2016 nam ik 5 dagen op rij foto’s van deze nevel in Ha en OIII. In 2018/2019 heb ik besloten om de Ha gegevensset verder uit te breiden en in de loop van deze twee jaar is het gelukt om veel meer Ha-data te verzamelen. Apparatuur: Telescoop: TMB92ss Camera: QSI583ws Montering: skywatcher neq6 Belichtingen: H-alpha: 115 x900s (29 u) OIII: 32 uur (11 uur) Totaal: 40 uurngc6888-soap_proc2019

Zo ontzettend leuk. Diploma uitreiking vorige week op de middelbare school waar ik natuurkunde geef. Stel je voor dat je in een ruimtepak loopt op een podium van een theater met 1500 zitplaatsen met een afbeelding van m106 op het scherm op de achtergrond die je zelf verwerkt hebt met behulp van gegevens uit verschillende bronnen. Nou dat was een van mijn coolste momenten  (ja, dat ben ik in het pak...) M106 afbeelding credits: Processing and assembly: André van der Hoeven (overall processing) /Roberto Colombari (color layer used)/Robert Gendler (color layer used)/Jay Gabany (H-alpha)/Fabian Neyer (nebulosity data) Data: Hubble Legacy Archive, Canadian Astronomy Data Center, Japanese National Observatory, Tzec Maun Foundation, Jay Gabany, Giovanni Paglioli, Fabian Neyer Voor alle info over de afbeelding kan je hier kijken: http://www.astro-photo.nl/deepsky/galaxies/m106-high-resolution-image-amateurpro-combination?fbclid=IwAR2EIfAENyW76rRFHguymazb-XZkamaSV20d3tXn-jgo9TslMR-IPGNOXvw  66968942_10157330280679720_382761983566413824_oM106_CFHT_HST_TZMAUN_color-gendler_colombari_gabany-5000px-distcorr-final20032016-1600px

Zo ontzettend leuk. Diploma uitreiking vorige week op de middelbare school waar ik natuurkunde geef. Stel je voor dat je in een ruimtepak loopt op een podium van een theater met 1500 zitplaatsen met een afbeelding van m106 op het scherm op de achtergrond die je zelf verwerkt hebt met behulp van gegevens uit verschillende bronnen. Nou dat was een van mijn coolste momenten  (ja, dat ben ik in het pak...) M106 afbeelding credits: Processing and assembly: André van der Hoeven (overall processing) /Roberto Colombari (color layer used)/Robert Gendler (color layer used)/Jay Gabany (H-alpha)/Fabian Neyer (nebulosity data) Data: Hubble Legacy Archive, Canadian Astronomy Data Center, Japanese National Observatory, Tzec Maun Foundation, Jay Gabany, Giovanni Paglioli, Fabian Neyer Voor alle info over de afbeelding kan je hier kijken: http://www.astro-photo.nl/deepsky/galaxies/m106-high-resolution-image-amateurpro-combination?fbclid=IwAR2EIfAENyW76rRFHguymazb-XZkamaSV20d3tXn-jgo9TslMR-IPGNOXvw  66968942_10157330280679720_382761983566413824_oM106_CFHT_HST_TZMAUN_color-gendler_colombari_gabany-5000px-distcorr-final20032016-1600px

Deze afbeelding laat een beeld zien van de volle maan gemaakt met een DSLR camera. Met behulp van verzadiging in photoshop werden de kleuren in de afbeelding enorm versterkt zodat de geologische structuren op het oppervlak van de maan zichtbaar werden. Deze kleuren zijn niet echt kunstmatig, maar echte kleuren die vele malen versterkt zijn. Het is leuk om bijvoorbeeld de stralen van tycho en de blauwe materialen rondom jongere kraters op het oppervlak te zien. Ook de lava velden kunnen duidelijk onderscheiden worden door hun bruine kleuren.colors_of_the_moon 2019-logo

Davy, mijn zoon van 11, deed vorig jaar mee aan de astrophotographer of the year competitie en wilde dit jaar graag weer meedoen. Hij wilde nu echter graag een deepsky opname maken, dus in november zijn we samen eens gaan kijken of we een leuk project konden vinden waar hij mee aan de gang kon. Hij is gaan zoeken op internet om te kijken welk object hij wilde fotograferen en kwam met de Rosettenevel. Hij bestudeerde verschillende foto's en toen heb ik heb hem vervolgens de astroplanner software gegeven en hem laten bepalen hoe hij de nevel in beeld wilde zetten. Vervolgens zijn we in november aan de slag gegaan en hebben we toen samen 3 nachten opnamen gemaakt van deze nevel in Ha, OIII en SII. Het voordeel van SGP is dat zelfs een kind het werk kan doen :) Als alles goed is ingevoerd loopt SGP gewoon zijn programma af en heb je in de ochtend een mooie folder met opnamen. Deze data had ik zelf al eens eerder bewerkt om te kijken of de kwaliteit ok was, maar nu wilde ik dat hij het zelf deed. Daarom heb ik hem toen eerst met een andere opname laten zien hoe je een foto kunt maken in APP en dan combineren naar een RGB opname. Vervolgens hoe je met PS dan nog wat kleurcorrecties kunt doen om tot een eindresultaat te komen. Daarna heb ik hem de dataset gegeven (lights, flats, bpm en bias) en hem vervolgens zijn gang laten gaan. Dit is wat er uit kwam... Soms kun je als vader toch zo trots zijn :) Rosetta_davy_26022019

Terug in het verleden... Vanwege het gebrek aan goed weer en nieuwe data is het soms leuk om terug te kijken. Ik bladerde door mijn beelden en dacht: "Wat is het beeld waar ik de laatste jaren het meest blij mee was?" Ik denk dat het deze is. Deze toont Barnard 344 in het sterrenbeeld Zwaan, vlakbij de ster Sadr. Deze werd zelfs een APOD (mijn eerste genomen met mijn eigen apparatuur): https://apod.nasa.gov/apod/ap150422.html Vooral de kleuren in deze afbeelding en het mooie contrast tussen de nevels en de gebieden zonder stof/gas spraken mij erg aan. Ik hoop echt dat als weer het weer toelaat dat ik ooit weer zo'n beeld kan nemen, want de sterrenhemel is zo mooi. Clear skies voor iedereen!barnard344_artwork_version

De rosetta nevel is een heel mooi winter object om te observeren wanneer de nachten hier langer worden op het noordelijk halfrond. Deze afbeelding werd genomen, in samenwerking met mijn oudste zoon (hij deed de keuze van het object en de compositie van het beeld) en hielp met het maken van de opnamen. De opname is gemaakt met mijn tmb-92 met een qsi583ws met astrodon smalband filters. Ha: 19 x900s OIII: 25 x900s SII: 21 x900s Totaal: 16,3 uurNGC2237_rosetta_18112018-logo

Deze opname toont een hele diepe belichting van M13. Voor deze opname werden opnamen gemaakt met een TEC140 en de CFF185 van Andre van Zegveld in Spanje gebruikt. In de opname zijn zo'n 160 sterrenstelsels op de achtergrond te zien tot wel een magnitude van 23.0. Belichting: CFF185/SBIG-STL11000 Lum: 19x180s + 17x600s TEC140/QSI583ws Lum: 19x300s + 10x600s RGB: 3 x 12x300sM13_final_27082018 logoM13_final_27082018_Annotated inverted info

Deze opname toont een hele diepe belichting van M13. Voor deze opname werden opnamen gemaakt met een TEC140 en de CFF185 van Andre van Zegveld in Spanje gebruikt. In de opname zijn zo'n 160 sterrenstelsels op de achtergrond te zien tot wel een magnitude van 23.0. Belichting: CFF185/SBIG-STL11000 Lum: 19x180s + 17x600s TEC140/QSI583ws Lum: 19x300s + 10x600s RGB: 3 x 12x300sM13_final_27082018 logoM13_final_27082018_Annotated inverted info