Op InFINNity Deck heb ik momenteel drie camera's, allemaal van ZWO: de ASI1600MM Pro Cool, ASI290MC en ASI174MM. Van die laatste wou ik graag de backfocus weten. Volgens de handleiding van de ASI174MM zou de chip op 6.5mm (pagina 17 linksboven) achter het vlak van de behuizing zitten. Nu was het mij opgevallen dat ik de 174MM en 290MC uit kon wisselen zonder opnieuw te moeten focussen. Op zich erg handig, maar de handleiding van de ASI290MC leert ons dat de backfocus van deze camera 5.0mm is (pagina 17 linksboven: 12.5mm - 7.5mm = 5.0mm). Kennelijk is een van de twee handleidingen niet correct, maar hoe weten we nu welke van de twee dat is? Daartoe een klein experiment opgezet: uit een plaatje matglas heb ik met een diamantboor voor keramische tegels een schijfje van 55mm diameter gezaagd. Dit gaat heel gemakkelijk onder de kolomboor in een bakje met water, het boren/zagen duurt maar een paar minuten (met wat meer geduld worden de randen wat mooier). Voor het gemak meteen een tweede, kleiner, schijfje gezaagd voor inbouw in een nog te maken metalen houder. De eerste onderstaande foto toont beide, de grote met de matte kant naar boven, de kleine andersom. Die grote heb ik vervolgens met de matte kant naar beneden op de focuser van mijn Bresser 130 f/5 Newton geplakt (zie tweede foto). De matte kant maakt daarbij dus contact met het oppervlak waar straks de camera op gemonteerd wordt. Kijk je nu in de focuser-tube, dan zie je het licht dat de kijker ontvangt geprojecteerd op het matglas (zie derde afbeelding). Vervolgens een Kellner 25mm oculair gepakt en dat achterstevoren op circa 10mm van het glas gehouden om het beeld sterk vergroot te kunnen analyseren (vierde afbeelding). Het beeld is door de structuur van het matglas wat korrelig. Door de focuser te draaien is het beeld eenvoudige scherp te stellen. Dit heb ik tien keer gedaan en daarbij iedere keer de afstand van het uiteinde van de focuser-tube ten opzichte van de focuser-behuizing met een schuifmaat opgemeten. Uit deze meting kwam een gemiddelde focus-afstand van 105.26mm met een standaardafwijking (1σ, 68%) van 0.09mm (PV = 0.25mm). Vervolgens het glasplaatje verwijderd en vervangen door de ZWO ASI290MC. Wederom hetzelfde object op de korrel genomen, tien keer scherpgesteld en de afstand van het uiteinde van de focuser-tube gemeten. Uit deze metingen volgde een focus afstand van 100.22m met een standaardafwijking (1σ, 68%) van 0.06mm (PV = 0.20mm). Tot slot hetzelfde met de ZWO ASI174MM gedaan. Uit deze metingen volgde een focus afstand van 100.14m met een standaardafwijking (1σ, 68%) van 0.07mm (PV = 0.27mm). Na aftrek van de meting met het glasplaatje vinden we een back-focus van 5.05mm voor de 290MC (σ=0.10mm) en 5.12mm voor de 174MM (σ=0.11mm). De meting toont dus aan dat de back-focus van beide camera's inderdaad gelijk is (althans, binnen 0.07mm, hetgeen ruimschoots binnen de meetruis valt). De gemiddelde back-focus van de twee camera's is hiermee 5.08mm (σ=0.11mm) en daarmee is aangetoond dat die van de ASI290MC correct in de handleiding staat. Navraag bij ZWO begin deze maand (mei 2021) leverde het volgende antwoord:

We have done some changes with ASI174MM, the one you have is the older version, so it has a little difference with the new mechanical diagram.

De handleiding in bovenstaande link dateert van november 2017, terwijl mijn camera in mei 2018 geleverd is, dus dat argument lijkt niet helemaal te koppen. Maar hoe het ook zij, met bovenstaande methode is de back-focus prima tot op circa 0.1mm te bepalen. Nicolàs PS: het is uiteraard van belang dat de kijker op een constante temperatuur is en dat de meting op een eenduidige manier en goed evenwijdig aan de focuser geschiedt.DSCN5452DSCN5448DSCN5449DSCN5450c

Op InFINNity Deck heb ik momenteel drie camera's, allemaal van ZWO: de ASI1600MM Pro Cool, ASI290MC en ASI174MM. Van die laatste wou ik graag de backfocus weten. Volgens de handleiding van de ASI174MM zou de chip op 6.5mm (pagina 17 linksboven) achter het vlak van de behuizing zitten. Nu was het mij opgevallen dat ik de 174MM en 290MC uit kon wisselen zonder opnieuw te moeten focussen. Op zich erg handig, maar de handleiding van de ASI290MC leert ons dat de backfocus van deze camera 5.0mm is (pagina 17 linksboven: 12.5mm - 7.5mm = 5.0mm). Kennelijk is een van de twee handleidingen niet correct, maar hoe weten we nu welke van de twee dat is? Daartoe een klein experiment opgezet: uit een plaatje matglas heb ik met een diamantboor voor keramische tegels een schijfje van 55mm diameter gezaagd. Dit gaat heel gemakkelijk onder de kolomboor in een bakje met water, het boren/zagen duurt maar een paar minuten (met wat meer geduld worden de randen wat mooier). Voor het gemak meteen een tweede, kleiner, schijfje gezaagd voor inbouw in een nog te maken metalen houder. De eerste onderstaande foto toont beide, de grote met de matte kant naar boven, de kleine andersom. Die grote heb ik vervolgens met de matte kant naar beneden op de focuser van mijn Bresser 130 f/5 Newton geplakt (zie tweede foto). De matte kant maakt daarbij dus contact met het oppervlak waar straks de camera op gemonteerd wordt. Kijk je nu in de focuser-tube, dan zie je het licht dat de kijker ontvangt geprojecteerd op het matglas (zie derde afbeelding). Vervolgens een Kellner 25mm oculair gepakt en dat achterstevoren op circa 10mm van het glas gehouden om het beeld sterk vergroot te kunnen analyseren (vierde afbeelding). Het beeld is door de structuur van het matglas wat korrelig. Door de focuser te draaien is het beeld eenvoudige scherp te stellen. Dit heb ik tien keer gedaan en daarbij iedere keer de afstand van het uiteinde van de focuser-tube ten opzichte van de focuser-behuizing met een schuifmaat opgemeten. Uit deze meting kwam een gemiddelde focus-afstand van 105.26mm met een standaardafwijking (1σ, 68%) van 0.09mm (PV = 0.25mm). Vervolgens het glasplaatje verwijderd en vervangen door de ZWO ASI290MC. Wederom hetzelfde object op de korrel genomen, tien keer scherpgesteld en de afstand van het uiteinde van de focuser-tube gemeten. Uit deze metingen volgde een focus afstand van 100.22m met een standaardafwijking (1σ, 68%) van 0.06mm (PV = 0.20mm). Tot slot hetzelfde met de ZWO ASI174MM gedaan. Uit deze metingen volgde een focus afstand van 100.14m met een standaardafwijking (1σ, 68%) van 0.07mm (PV = 0.27mm). Na aftrek van de meting met het glasplaatje vinden we een back-focus van 5.05mm voor de 290MC (σ=0.10mm) en 5.12mm voor de 174MM (σ=0.11mm). De meting toont dus aan dat de back-focus van beide camera's inderdaad gelijk is (althans, binnen 0.07mm, hetgeen ruimschoots binnen de meetruis valt). De gemiddelde back-focus van de twee camera's is hiermee 5.08mm (σ=0.11mm) en daarmee is aangetoond dat die van de ASI290MC correct in de handleiding staat. Navraag bij ZWO begin deze maand (mei 2021) leverde het volgende antwoord:

We have done some changes with ASI174MM, the one you have is the older version, so it has a little difference with the new mechanical diagram.

De handleiding in bovenstaande link dateert van november 2017, terwijl mijn camera in mei 2018 geleverd is, dus dat argument lijkt niet helemaal te koppen. Maar hoe het ook zij, met bovenstaande methode is de back-focus prima tot op circa 0.1mm te bepalen. Nicolàs PS: het is uiteraard van belang dat de kijker op een constante temperatuur is en dat de meting op een eenduidige manier en goed evenwijdig aan de focuser geschiedt.DSCN5452DSCN5448DSCN5449DSCN5450c

Op InFINNity Deck heb ik momenteel drie camera's, allemaal van ZWO: de ASI1600MM Pro Cool, ASI290MC en ASI174MM. Van die laatste wou ik graag de backfocus weten. Volgens de handleiding van de ASI174MM zou de chip op 6.5mm (pagina 17 linksboven) achter het vlak van de behuizing zitten. Nu was het mij opgevallen dat ik de 174MM en 290MC uit kon wisselen zonder opnieuw te moeten focussen. Op zich erg handig, maar de handleiding van de ASI290MC leert ons dat de backfocus van deze camera 5.0mm is (pagina 17 linksboven: 12.5mm - 7.5mm = 5.0mm). Kennelijk is een van de twee handleidingen niet correct, maar hoe weten we nu welke van de twee dat is? Daartoe een klein experiment opgezet: uit een plaatje matglas heb ik met een diamantboor voor keramische tegels een schijfje van 55mm diameter gezaagd. Dit gaat heel gemakkelijk onder de kolomboor in een bakje met water, het boren/zagen duurt maar een paar minuten (met wat meer geduld worden de randen wat mooier). Voor het gemak meteen een tweede, kleiner, schijfje gezaagd voor inbouw in een nog te maken metalen houder. De eerste onderstaande foto toont beide, de grote met de matte kant naar boven, de kleine andersom. Die grote heb ik vervolgens met de matte kant naar beneden op de focuser van mijn Bresser 130 f/5 Newton geplakt (zie tweede foto). De matte kant maakt daarbij dus contact met het oppervlak waar straks de camera op gemonteerd wordt. Kijk je nu in de focuser-tube, dan zie je het licht dat de kijker ontvangt geprojecteerd op het matglas (zie derde afbeelding). Vervolgens een Kellner 25mm oculair gepakt en dat achterstevoren op circa 10mm van het glas gehouden om het beeld sterk vergroot te kunnen analyseren (vierde afbeelding). Het beeld is door de structuur van het matglas wat korrelig. Door de focuser te draaien is het beeld eenvoudige scherp te stellen. Dit heb ik tien keer gedaan en daarbij iedere keer de afstand van het uiteinde van de focuser-tube ten opzichte van de focuser-behuizing met een schuifmaat opgemeten. Uit deze meting kwam een gemiddelde focus-afstand van 105.26mm met een standaardafwijking (1σ, 68%) van 0.09mm (PV = 0.25mm). Vervolgens het glasplaatje verwijderd en vervangen door de ZWO ASI290MC. Wederom hetzelfde object op de korrel genomen, tien keer scherpgesteld en de afstand van het uiteinde van de focuser-tube gemeten. Uit deze metingen volgde een focus afstand van 100.22m met een standaardafwijking (1σ, 68%) van 0.06mm (PV = 0.20mm). Tot slot hetzelfde met de ZWO ASI174MM gedaan. Uit deze metingen volgde een focus afstand van 100.14m met een standaardafwijking (1σ, 68%) van 0.07mm (PV = 0.27mm). Na aftrek van de meting met het glasplaatje vinden we een back-focus van 5.05mm voor de 290MC (σ=0.10mm) en 5.12mm voor de 174MM (σ=0.11mm). De meting toont dus aan dat de back-focus van beide camera's inderdaad gelijk is (althans, binnen 0.07mm, hetgeen ruimschoots binnen de meetruis valt). De gemiddelde back-focus van de twee camera's is hiermee 5.08mm (σ=0.11mm) en daarmee is aangetoond dat die van de ASI290MC correct in de handleiding staat. Navraag bij ZWO begin deze maand (mei 2021) leverde het volgende antwoord:

We have done some changes with ASI174MM, the one you have is the older version, so it has a little difference with the new mechanical diagram.

De handleiding in bovenstaande link dateert van november 2017, terwijl mijn camera in mei 2018 geleverd is, dus dat argument lijkt niet helemaal te koppen. Maar hoe het ook zij, met bovenstaande methode is de back-focus prima tot op circa 0.1mm te bepalen. Nicolàs PS: het is uiteraard van belang dat de kijker op een constante temperatuur is en dat de meting op een eenduidige manier en goed evenwijdig aan de focuser geschiedt.DSCN5452DSCN5448DSCN5449DSCN5450c

Op InFINNity Deck heb ik momenteel drie camera's, allemaal van ZWO: de ASI1600MM Pro Cool, ASI290MC en ASI174MM. Van die laatste wou ik graag de backfocus weten. Volgens de handleiding van de ASI174MM zou de chip op 6.5mm (pagina 17 linksboven) achter het vlak van de behuizing zitten. Nu was het mij opgevallen dat ik de 174MM en 290MC uit kon wisselen zonder opnieuw te moeten focussen. Op zich erg handig, maar de handleiding van de ASI290MC leert ons dat de backfocus van deze camera 5.0mm is (pagina 17 linksboven: 12.5mm - 7.5mm = 5.0mm). Kennelijk is een van de twee handleidingen niet correct, maar hoe weten we nu welke van de twee dat is? Daartoe een klein experiment opgezet: uit een plaatje matglas heb ik met een diamantboor voor keramische tegels een schijfje van 55mm diameter gezaagd. Dit gaat heel gemakkelijk onder de kolomboor in een bakje met water, het boren/zagen duurt maar een paar minuten (met wat meer geduld worden de randen wat mooier). Voor het gemak meteen een tweede, kleiner, schijfje gezaagd voor inbouw in een nog te maken metalen houder. De eerste onderstaande foto toont beide, de grote met de matte kant naar boven, de kleine andersom. Die grote heb ik vervolgens met de matte kant naar beneden op de focuser van mijn Bresser 130 f/5 Newton geplakt (zie tweede foto). De matte kant maakt daarbij dus contact met het oppervlak waar straks de camera op gemonteerd wordt. Kijk je nu in de focuser-tube, dan zie je het licht dat de kijker ontvangt geprojecteerd op het matglas (zie derde afbeelding). Vervolgens een Kellner 25mm oculair gepakt en dat achterstevoren op circa 10mm van het glas gehouden om het beeld sterk vergroot te kunnen analyseren (vierde afbeelding). Het beeld is door de structuur van het matglas wat korrelig. Door de focuser te draaien is het beeld eenvoudige scherp te stellen. Dit heb ik tien keer gedaan en daarbij iedere keer de afstand van het uiteinde van de focuser-tube ten opzichte van de focuser-behuizing met een schuifmaat opgemeten. Uit deze meting kwam een gemiddelde focus-afstand van 105.26mm met een standaardafwijking (1σ, 68%) van 0.09mm (PV = 0.25mm). Vervolgens het glasplaatje verwijderd en vervangen door de ZWO ASI290MC. Wederom hetzelfde object op de korrel genomen, tien keer scherpgesteld en de afstand van het uiteinde van de focuser-tube gemeten. Uit deze metingen volgde een focus afstand van 100.22m met een standaardafwijking (1σ, 68%) van 0.06mm (PV = 0.20mm). Tot slot hetzelfde met de ZWO ASI174MM gedaan. Uit deze metingen volgde een focus afstand van 100.14m met een standaardafwijking (1σ, 68%) van 0.07mm (PV = 0.27mm). Na aftrek van de meting met het glasplaatje vinden we een back-focus van 5.05mm voor de 290MC (σ=0.10mm) en 5.12mm voor de 174MM (σ=0.11mm). De meting toont dus aan dat de back-focus van beide camera's inderdaad gelijk is (althans, binnen 0.07mm, hetgeen ruimschoots binnen de meetruis valt). De gemiddelde back-focus van de twee camera's is hiermee 5.08mm (σ=0.11mm) en daarmee is aangetoond dat die van de ASI290MC correct in de handleiding staat. Navraag bij ZWO begin deze maand (mei 2021) leverde het volgende antwoord:

We have done some changes with ASI174MM, the one you have is the older version, so it has a little difference with the new mechanical diagram.

De handleiding in bovenstaande link dateert van november 2017, terwijl mijn camera in mei 2018 geleverd is, dus dat argument lijkt niet helemaal te koppen. Maar hoe het ook zij, met bovenstaande methode is de back-focus prima tot op circa 0.1mm te bepalen. Nicolàs PS: het is uiteraard van belang dat de kijker op een constante temperatuur is en dat de meting op een eenduidige manier en goed evenwijdig aan de focuser geschiedt.DSCN5452DSCN5448DSCN5449DSCN5450c

Dagelijks neem ik de zon op de korrel voor het zonnevlekkenonderzoek van Leif Svalgaard. Zonnevlek AR2826 (de rechter van de twee groepen) was gisteren nog vrij onbeduidend, maar vandaag (08:16 UTC) toch wel redelijk spectaculair ontploft, reden genoeg dit plaatje met jullie te delen (de tweede foto was van 25 mei 2021 om 08:50 UTC). Beide opgenomen met de SkyWatcher Esprit 150ED, Baader ND5.0 witlicht filter en ZWO ASI1600MM Pro Cool. Slechts 65 frames kunnen schieten, waarvan 26 gestacked. Nabewerking in PSP (kleurtje, verscherpen, crop). NicolàsSun210526_0816UTCSun210525_0850UTC

Dagelijks neem ik de zon op de korrel voor het zonnevlekkenonderzoek van Leif Svalgaard. Zonnevlek AR2826 (de rechter van de twee groepen) was gisteren nog vrij onbeduidend, maar vandaag (08:16 UTC) toch wel redelijk spectaculair ontploft, reden genoeg dit plaatje met jullie te delen (de tweede foto was van 25 mei 2021 om 08:50 UTC). Beide opgenomen met de SkyWatcher Esprit 150ED, Baader ND5.0 witlicht filter en ZWO ASI1600MM Pro Cool. Slechts 65 frames kunnen schieten, waarvan 26 gestacked. Nabewerking in PSP (kleurtje, verscherpen, crop). NicolàsSun210526_0816UTCSun210525_0850UTC

Vanochtend weer de dagelijkse zonnevlektelling gedaan, was er snel klaar mee: één stuks (de kleine op de foto's waren met de GTT60 niet te zien)... ;-) Zoals gewoonlijk maak ik dan ook altijd een foto in witlicht en vandaag voor de afwisseling ook een paar in H-alpha: Opname 1 om 09:03UTC: 30s, 237 frames, 25% stack met de SkyWatcher Esprit 150ED, Baader witlicht filter en ZWO ASI1600 Pro Cool. Opname 2 om 09:17UTC: 30s, 1853 frames, 25% stack met de Lunt LS80THA en ZWO ASI174. Opname 3 om 10:01UTC: 30s, 1001 frames, 15% stack met de Lunt LS80THA, TeleVue 4x PowerMate en ZWO ASI174. Alle opnames gemaakt met FireCapture, gestackt met AS3!, post-processing met PSP (contrast, kleur en verscherpen). Opnames 2 en 3 zijn bovendien met IMPPG bewerkt om de protuberansen tevoorschijn te halen. NicolàsSun210520_0903UTCSun210520_0917UTC_H-alphaSun210520_1001UTC_H-alpha

Vanochtend weer de dagelijkse zonnevlektelling gedaan, was er snel klaar mee: één stuks (de kleine op de foto's waren met de GTT60 niet te zien)... ;-) Zoals gewoonlijk maak ik dan ook altijd een foto in witlicht en vandaag voor de afwisseling ook een paar in H-alpha: Opname 1 om 09:03UTC: 30s, 237 frames, 25% stack met de SkyWatcher Esprit 150ED, Baader witlicht filter en ZWO ASI1600 Pro Cool. Opname 2 om 09:17UTC: 30s, 1853 frames, 25% stack met de Lunt LS80THA en ZWO ASI174. Opname 3 om 10:01UTC: 30s, 1001 frames, 15% stack met de Lunt LS80THA, TeleVue 4x PowerMate en ZWO ASI174. Alle opnames gemaakt met FireCapture, gestackt met AS3!, post-processing met PSP (contrast, kleur en verscherpen). Opnames 2 en 3 zijn bovendien met IMPPG bewerkt om de protuberansen tevoorschijn te halen. NicolàsSun210520_0903UTCSun210520_0917UTC_H-alphaSun210520_1001UTC_H-alpha

Vanochtend weer de dagelijkse zonnevlektelling gedaan, was er snel klaar mee: één stuks (de kleine op de foto's waren met de GTT60 niet te zien)... ;-) Zoals gewoonlijk maak ik dan ook altijd een foto in witlicht en vandaag voor de afwisseling ook een paar in H-alpha: Opname 1 om 09:03UTC: 30s, 237 frames, 25% stack met de SkyWatcher Esprit 150ED, Baader witlicht filter en ZWO ASI1600 Pro Cool. Opname 2 om 09:17UTC: 30s, 1853 frames, 25% stack met de Lunt LS80THA en ZWO ASI174. Opname 3 om 10:01UTC: 30s, 1001 frames, 15% stack met de Lunt LS80THA, TeleVue 4x PowerMate en ZWO ASI174. Alle opnames gemaakt met FireCapture, gestackt met AS3!, post-processing met PSP (contrast, kleur en verscherpen). Opnames 2 en 3 zijn bovendien met IMPPG bewerkt om de protuberansen tevoorschijn te halen. NicolàsSun210520_0903UTCSun210520_0917UTC_H-alphaSun210520_1001UTC_H-alpha

Hoi Hans, ja, het was mooi helder afgelopen avond. Zelf heb ik een uur in het observatorium gezeten in een poging wat zinnigs uit Mercurius te persen met de C11 EdgeHD. De seeing was hopeloos, ik kon niet eens goed beoordelen wat scherpe focus was. Dus vervolgens een stuk of 10 filmpjes geschoten van 5500 frames (120s) ieder bij verschillende focus-standen en daar kwam deze opname van 20:05UTC als beste uit rollen (niet lachen ;-)). De plaat is dus niet geweldig, maar de geeft wel een aardig idee van schaal door hem in mijn planeten-rijtje te plakken. Opname met FireCapture in monochroom met C11 EdgeHD, ZWO ADC, Televue 2x PowerMate, ZWO ASI174MM. Daarvan 3% gestacked in AS3!, nabewerkt in PSP. NicolàsMercury210519planets_JSVMMU

Hoi Hans, ja, het was mooi helder afgelopen avond. Zelf heb ik een uur in het observatorium gezeten in een poging wat zinnigs uit Mercurius te persen met de C11 EdgeHD. De seeing was hopeloos, ik kon niet eens goed beoordelen wat scherpe focus was. Dus vervolgens een stuk of 10 filmpjes geschoten van 5500 frames (120s) ieder bij verschillende focus-standen en daar kwam deze opname van 20:05UTC als beste uit rollen (niet lachen ;-)). De plaat is dus niet geweldig, maar de geeft wel een aardig idee van schaal door hem in mijn planeten-rijtje te plakken. Opname met FireCapture in monochroom met C11 EdgeHD, ZWO ADC, Televue 2x PowerMate, ZWO ASI174MM. Daarvan 3% gestacked in AS3!, nabewerkt in PSP. NicolàsMercury210519planets_JSVMMU

Vandaag waren er weer twee groepjes zonnevlekken te zien. De ene heet AR2822 en was gisteren reeds zichtbaar, de andere is nieuw en zal naar ik mag aannemen AR2823 gaan heten. Opname in witlicht met de Esprit 150ED en ZWO ASI1600MM Pro Cool. H-alpha opnames met de Lunt LS80THA en ZWO ASI174MM, de details met tussenkomst van een 4x PowerMate. Opnames met FireCapture, verwerking met AutoStakkert3, IMPPG en PSP. NicolàsSun210510_1211_H-alphaSun210510_1154UTCSun210510_1216_H-alpha_earthSun210510_1215_H-alpha_earth

Vandaag waren er weer twee groepjes zonnevlekken te zien. De ene heet AR2822 en was gisteren reeds zichtbaar, de andere is nieuw en zal naar ik mag aannemen AR2823 gaan heten. Opname in witlicht met de Esprit 150ED en ZWO ASI1600MM Pro Cool. H-alpha opnames met de Lunt LS80THA en ZWO ASI174MM, de details met tussenkomst van een 4x PowerMate. Opnames met FireCapture, verwerking met AutoStakkert3, IMPPG en PSP. NicolàsSun210510_1211_H-alphaSun210510_1154UTCSun210510_1216_H-alpha_earthSun210510_1215_H-alpha_earth

Vandaag waren er weer twee groepjes zonnevlekken te zien. De ene heet AR2822 en was gisteren reeds zichtbaar, de andere is nieuw en zal naar ik mag aannemen AR2823 gaan heten. Opname in witlicht met de Esprit 150ED en ZWO ASI1600MM Pro Cool. H-alpha opnames met de Lunt LS80THA en ZWO ASI174MM, de details met tussenkomst van een 4x PowerMate. Opnames met FireCapture, verwerking met AutoStakkert3, IMPPG en PSP. NicolàsSun210510_1211_H-alphaSun210510_1154UTCSun210510_1216_H-alpha_earthSun210510_1215_H-alpha_earth

Vandaag waren er weer twee groepjes zonnevlekken te zien. De ene heet AR2822 en was gisteren reeds zichtbaar, de andere is nieuw en zal naar ik mag aannemen AR2823 gaan heten. Opname in witlicht met de Esprit 150ED en ZWO ASI1600MM Pro Cool. H-alpha opnames met de Lunt LS80THA en ZWO ASI174MM, de details met tussenkomst van een 4x PowerMate. Opnames met FireCapture, verwerking met AutoStakkert3, IMPPG en PSP. NicolàsSun210510_1211_H-alphaSun210510_1154UTCSun210510_1216_H-alpha_earthSun210510_1215_H-alpha_earth

De afgelopen dagen nog met @ariebakx en @musquetier naar de data gekeken om er zoveel mogelijk uit te halen. Ik had gehoopt meer naar het echte Hubble palet te gaan, maar dat lukte niet zonder de sterren er onnatuurlijk uit te laten zien. Wel is het, door iets meer rood te gebruiken, gelukt om wat meer detail in de nevels te laten zien en heb ik de plaats iets lichter en iets meer het groen eruit gehaald. Zowel Arie als Rob worden hartelijk bedankt voor hun input, ik heb weer een hoop geleerd! NicolàsIC_1396

Inmiddels zijn we weer een maand verder en heb ik de afgelopen tijd (de ochtenden van 21 en 23 april) nog wat luminance (240 x 60s) en RGB (40 x 120s per kleur) bijgeschoten. Het verwerken viel niet mee, ik ben zeker een stuk of zes keer opnieuw begonnen. Achteraf bleek het vooral door de verwerking in APP te komen, daar had ik bij het maken van twee van de masters geen of niet de juiste flats en darks gekozen (typisch geval van PICNIC). Nadat ik dat gecorrigeerd had, was de verwerking opeens een stuk eenvoudiger... :-) Ik heb gekozen voor het LRGBSHO palet met zowel L als H op 100% voor de luminance. Daarna slechts een beetje aan de kleuren getrokken om de oranje sterren beter tot hun recht te laten komen, en met het contrast gespeeld om meer detail in de donkere kolom aan de rechter kant te krijgen. In totaal nu 23 uur integratietijd: L : 240 x 60s R : 40 x 120s G : 40 x 120s B : 40 x 120s H-alpha : 52 x 300s O-iii : 64 x 300s S-ii : 64 x 300s Er is een hoop te zien, veel kijkplezier! NicolàsIC1396-new3

Het weer van vandaag onderbreekt een serie ononderbroken zonswaarnemingen die op 16 april begon. Gisteren wist ik de zon nog wel te fotograferen, maar die plaat deed zwaar onder in kwaliteit doordat deze door de bewolking heen geschoten werd en is dus niet in de animatie opgenomen. De animatie begint helemaal links met zonnevlek 2816, een paar dagen later ontstaat rechts zonnevlek 2817, terwijl links 2816 aan de rand gevolgd wordt door 2818 (2816 zit dan inmiddels in het midden). Het gebied rond 2818 wordt vervolgens flink actiever en krijgt een groep erbij met het nummer 2820 (2819 is een klein vlekje rechtsboven het midden van de Zon). De animatie eindigt met zonnevlekken 2818, 2820 en 2821 rechtsonder het midden van de zon. Alle opnamen met de SkyWatcher Esprit 150ED en ZWO ASI1600MM Pro Cool, daarbij gebruik makende van een Baader folie filter. Processing met AutoStakkert3! en PSP. NicolàsSun_April2021_ani-630_630

Het weer van vandaag onderbreekt een serie ononderbroken zonswaarnemingen die op 16 april begon. Gisteren wist ik de zon nog wel te fotograferen, maar die plaat deed zwaar onder in kwaliteit doordat deze door de bewolking heen geschoten werd en is dus niet in de animatie opgenomen. De animatie begint helemaal links met zonnevlek 2816, een paar dagen later ontstaat rechts zonnevlek 2817, terwijl links 2816 aan de rand gevolgd wordt door 2818 (2816 zit dan inmiddels in het midden). Het gebied rond 2818 wordt vervolgens flink actiever en krijgt een groep erbij met het nummer 2820 (2819 is een klein vlekje rechtsboven het midden van de Zon). De animatie eindigt met zonnevlekken 2818, 2820 en 2821 rechtsonder het midden van de zon. Alle opnamen met de SkyWatcher Esprit 150ED en ZWO ASI1600MM Pro Cool, daarbij gebruik makende van een Baader folie filter. Processing met AutoStakkert3! en PSP. NicolàsSun_April2021_ani-630_630

Vandaag was de seeing bij tijd en wijlen erg goed en dus komen er dan ook mooie platen uit de opnames. Hierbij de Zon van vandaag, de eerste met de SkyWatcher Esprit 150ED en ZWO ASI1600MM Pro Cool (10% van 222 frames in 30s), de tweede met de Lunt LS80THA en ZWO ASI174MM (25% van 3627 frames in 30s). Opname met FireCapture, verwerking in PSP (de Lunt-opname eerst geïnverteerd met IMPPG). NicolàsSun210426_0901Sun210426_0912UTC_H-alpha

Vandaag was de seeing bij tijd en wijlen erg goed en dus komen er dan ook mooie platen uit de opnames. Hierbij de Zon van vandaag, de eerste met de SkyWatcher Esprit 150ED en ZWO ASI1600MM Pro Cool (10% van 222 frames in 30s), de tweede met de Lunt LS80THA en ZWO ASI174MM (25% van 3627 frames in 30s). Opname met FireCapture, verwerking in PSP (de Lunt-opname eerst geïnverteerd met IMPPG). NicolàsSun210426_0901Sun210426_0912UTC_H-alpha

Hoi Frank, je hebt helemaal gelijk, voortaan niet meer op mijn laptop verwerken... of bij @musquetier de Spyder weer even lenen om het scherm te kalibreren. Vraag is nu: is deze versie van het uiltje beter? Het origineel staat wederom op mijn server en de vorige verwerking ook. Ja, ik had gezien dat M108 ook op de sensor past... mits ik deze draai... en dat doe ik liever niet... :-) NicolàsM97c

Nu @frankt en @paulvolman ook zonnefoto's gaan posten, dan moet er van mij maar weer eens een deep-sky plaat volgen. ;-) Dit projectje ben ik op 29 maart mee begonnen. Het was toen volle maan en dus was ik op zoek naar een smalband-object en dat werd dus de Owl-nebula (M97). M97 is een planetary nebula op circa 2030 lichtjaar van ons in het sterrenstelsel Grote Beer en is op 16 februari 1781 door de Franse astronoom en landmeter Pierre Méchain ontdekt. Aan Méchain hebben we niet alleen de Owl nebula te danken, maar ook, en bovenal, de meter. Om de lengte daarvan te bepalen heeft hij samen met collega Jean Baptiste Joseph Delambre een flink deel van de meridiaan over Parijs (van Duinkerken tot Barcelona) zeer nauwkeurig opgemeten om de omtrek van de aarde te meten. Deze omtrek werd vervolgens door 40 miljoen gedeeld en voilà, daar was de meter! Afijn, die eerste avond dus eerst H-alpha (30 x 300s) en O-iii (30 x 300s) verzameld. Vervolgens verzand in andere objecten, zoals ISS, M106 en natuurlijk de nodige zonnefoto's. In de nacht van 17 op 18 april 120 x 60s luminance geschoten, direct gevolgd door 20 x 120s in rood. Daarna gooide bewolking roet in het eten trok pas vanaf 4:25UTC de hemel weer open, waardoor slechts 10 subs van 120s in blauw overbleven van de geplande 30, terwijl alle 30 groene subs van 120s de prullenbak in konden. Het wachten was dus op een nieuwe kans om groen bij te schieten en de balans tussen rood en blauw te herstellen. Die kans kwam al snel, want in de nacht van 19 op 20 april kwam daar nog 30 x 60s lum, 30 x 120s rood, 50 x 120s groen, en 40 x 120s blauw bij. Alles bij elkaar dus 12.5 uur aan integratietijd. Opnames gemaakt met SkyWatcher Esprit 150ED en ZWO ASI1600MM Pro Cool. Verwerking met APP, post-processing met PSP. De getoonde afbeelding is een crop, het origineel staat op mijn server. Nicolàs  M97c

Vanwege het zonnevlekken-onderzoek gaat iedere keer als de zon schijnt (en ik thuis ben) even het dak open om onze ster te bekijken. Vandaag was het weer eens wat drukker op de zon wat zonnevlekken betreft. Bovendien was de seeing best redelijk en dus ook maar meteen in H-alpha wat opnames gemaakt. De opname in witlicht is met de SkyWatcher Esprit 150ED in combinatie met ZWO ASI1600MM Pro Cool gemaakt (15% van 235 frames in 30 seconden). De H-alpha full-disc opname is met de Lunt LS80THA in combinatie met de ZWO ASI174MM gemaakt (20% van 4443 frames). De twee details zijn met deze zelfde combinatie gemaakt en bestaan uit 15% van 14055 frames in 60s en 15% van 4794 frames in 32s. NicolàsSun210419_1129UTCSun210419_1141UTC_H-alphaSun210419_1157UTC_H-alphaSun210419_1200UTC_H-alpha

Vanwege het zonnevlekken-onderzoek gaat iedere keer als de zon schijnt (en ik thuis ben) even het dak open om onze ster te bekijken. Vandaag was het weer eens wat drukker op de zon wat zonnevlekken betreft. Bovendien was de seeing best redelijk en dus ook maar meteen in H-alpha wat opnames gemaakt. De opname in witlicht is met de SkyWatcher Esprit 150ED in combinatie met ZWO ASI1600MM Pro Cool gemaakt (15% van 235 frames in 30 seconden). De H-alpha full-disc opname is met de Lunt LS80THA in combinatie met de ZWO ASI174MM gemaakt (20% van 4443 frames). De twee details zijn met deze zelfde combinatie gemaakt en bestaan uit 15% van 14055 frames in 60s en 15% van 4794 frames in 32s. NicolàsSun210419_1129UTCSun210419_1141UTC_H-alphaSun210419_1157UTC_H-alphaSun210419_1200UTC_H-alpha

Vanwege het zonnevlekken-onderzoek gaat iedere keer als de zon schijnt (en ik thuis ben) even het dak open om onze ster te bekijken. Vandaag was het weer eens wat drukker op de zon wat zonnevlekken betreft. Bovendien was de seeing best redelijk en dus ook maar meteen in H-alpha wat opnames gemaakt. De opname in witlicht is met de SkyWatcher Esprit 150ED in combinatie met ZWO ASI1600MM Pro Cool gemaakt (15% van 235 frames in 30 seconden). De H-alpha full-disc opname is met de Lunt LS80THA in combinatie met de ZWO ASI174MM gemaakt (20% van 4443 frames). De twee details zijn met deze zelfde combinatie gemaakt en bestaan uit 15% van 14055 frames in 60s en 15% van 4794 frames in 32s. NicolàsSun210419_1129UTCSun210419_1141UTC_H-alphaSun210419_1157UTC_H-alphaSun210419_1200UTC_H-alpha

Vanwege het zonnevlekken-onderzoek gaat iedere keer als de zon schijnt (en ik thuis ben) even het dak open om onze ster te bekijken. Vandaag was het weer eens wat drukker op de zon wat zonnevlekken betreft. Bovendien was de seeing best redelijk en dus ook maar meteen in H-alpha wat opnames gemaakt. De opname in witlicht is met de SkyWatcher Esprit 150ED in combinatie met ZWO ASI1600MM Pro Cool gemaakt (15% van 235 frames in 30 seconden). De H-alpha full-disc opname is met de Lunt LS80THA in combinatie met de ZWO ASI174MM gemaakt (20% van 4443 frames). De twee details zijn met deze zelfde combinatie gemaakt en bestaan uit 15% van 14055 frames in 60s en 15% van 4794 frames in 32s. NicolàsSun210419_1129UTCSun210419_1141UTC_H-alphaSun210419_1157UTC_H-alphaSun210419_1200UTC_H-alpha

Afgelopen nacht was het weer eens helder en heb ik M106 (NGC4258) en omgeving maar eens op de korrel genomen. M106 bevindt zich in het sterrenbeeld Jachthonden (Canes Venatici) op een afstand van circa 23 Mly. De omgeving is lekker druk, al blijkt uit de afstanden dat ze vooral in elkaar verlengde liggen: NGC4217 (82 Mly), NGC4226 (391 Mly), NGC4231 (0.34 Gly), NGC4232 (0.33 Gly), NGC4248 (24 Mly). Opname gemaakt met de SkyWatcher Esprit 150ED, ZWO ASI1600MM Pro Cool en ZWO filterset: 120 x 60s luminance, 34 x 120s R, G en B. In totaal 324 minuten (5:24). Processing in APP, Topaz en PSP. Nicolàs  M106

Hoewel er met de Galileo-telescoop geen zonnevlekken zichtbaar waren, waren er wel een paar kleine met de Esprit 150ED te zien. Pas echt geinig werd het door de Lunt LS80THA, daarmee waren een flink aantal protuberansen waar te nemen. Esprit opname (de opname zonder protuberansen) is om 08:32 UTC genomen met de ZWO ASI1600MM Pro Cool en een witlicht foliefilter. De full-disc met de Lunt en ZWO ASI174MM om 15:45 UTC, de detailopname met dezelfde combinatie, maar met een 4x PowerMate ertussen om 15:55 UTC. Rechtsboven in de detailopname heb ik de Aarde-op-schaal afgebeeld. NicolàsZWO ASI174MM_210411_154527_AS_P25_lapl5_ap49imppgZWO ASI174MM_210411_155559_AS_P25_lapl5_ap79imppg_earthSun210411_0832

Hoewel er met de Galileo-telescoop geen zonnevlekken zichtbaar waren, waren er wel een paar kleine met de Esprit 150ED te zien. Pas echt geinig werd het door de Lunt LS80THA, daarmee waren een flink aantal protuberansen waar te nemen. Esprit opname (de opname zonder protuberansen) is om 08:32 UTC genomen met de ZWO ASI1600MM Pro Cool en een witlicht foliefilter. De full-disc met de Lunt en ZWO ASI174MM om 15:45 UTC, de detailopname met dezelfde combinatie, maar met een 4x PowerMate ertussen om 15:55 UTC. Rechtsboven in de detailopname heb ik de Aarde-op-schaal afgebeeld. NicolàsZWO ASI174MM_210411_154527_AS_P25_lapl5_ap49imppgZWO ASI174MM_210411_155559_AS_P25_lapl5_ap79imppg_earthSun210411_0832

Hoewel er met de Galileo-telescoop geen zonnevlekken zichtbaar waren, waren er wel een paar kleine met de Esprit 150ED te zien. Pas echt geinig werd het door de Lunt LS80THA, daarmee waren een flink aantal protuberansen waar te nemen. Esprit opname (de opname zonder protuberansen) is om 08:32 UTC genomen met de ZWO ASI1600MM Pro Cool en een witlicht foliefilter. De full-disc met de Lunt en ZWO ASI174MM om 15:45 UTC, de detailopname met dezelfde combinatie, maar met een 4x PowerMate ertussen om 15:55 UTC. Rechtsboven in de detailopname heb ik de Aarde-op-schaal afgebeeld. NicolàsZWO ASI174MM_210411_154527_AS_P25_lapl5_ap49imppgZWO ASI174MM_210411_155559_AS_P25_lapl5_ap79imppg_earthSun210411_0832

Hoewel er met de Galileo-telescoop geen zonnevlekken zichtbaar waren, waren er wel een paar kleine met de Esprit 150ED te zien. Pas echt geinig werd het door de Lunt LS80THA, daarmee waren een flink aantal protuberansen waar te nemen. Esprit opname (de opname zonder protuberansen) is om 08:32 UTC genomen met de ZWO ASI1600MM Pro Cool en een witlicht foliefilter. De full-disc met de Lunt en ZWO ASI174MM om 15:45 UTC, de detailopname met dezelfde combinatie, maar met een 4x PowerMate ertussen om 15:55 UTC. Rechtsboven in de detailopname heb ik de Aarde-op-schaal afgebeeld. NicolàsZWO ASI174MM_210411_154527_AS_P25_lapl5_ap49imppgZWO ASI174MM_210411_155559_AS_P25_lapl5_ap79imppg_earthSun210411_0832

Hoewel er met de Galileo-telescoop geen zonnevlekken zichtbaar waren, waren er wel een paar kleine met de Esprit 150ED te zien. Pas echt geinig werd het door de Lunt LS80THA, daarmee waren een flink aantal protuberansen waar te nemen. Esprit opname (de opname zonder protuberansen) is om 08:32 UTC genomen met de ZWO ASI1600MM Pro Cool en een witlicht foliefilter. De full-disc met de Lunt en ZWO ASI174MM om 15:45 UTC, de detailopname met dezelfde combinatie, maar met een 4x PowerMate ertussen om 15:55 UTC. Rechtsboven in de detailopname heb ik de Aarde-op-schaal afgebeeld. NicolàsZWO ASI174MM_210411_154527_AS_P25_lapl5_ap49imppgZWO ASI174MM_210411_155559_AS_P25_lapl5_ap79imppg_earthSun210411_0832

Zoals eerder gemeld doe ik momenteel m'n best zo vaak mogelijk zonnevlekken te tellen. Iedere keer probeer ik daarbij de zon ook met de Esprit 150ED en een witlicht filter vast te leggen. Afgelopen week kwam er een mooi, doch bescheiden, treintje zonnevlekken langs. Jammer genoeg was ik twee dagen niet in staat waar te nemen: de 28e was het bewolkt en de 31e was ik de hele dag elders voor werk bezig. Evengoed geeft het wel een aardig beeld van de draaiing van de zon... NicolàsSun_March2021_ani-630_630

Dit is het resultaat bij f/40. De rit was niet soepel, de C11 leek in een soort resonantie terecht te komen, dus de meeste frames van de ruim 4000 waren bewogen. Onderstaande was de beste en is dus 1 frame. Van te voren de collimatie gecontroleerd en afgesteld en met een Bahtinov mask scherp gesteld op (ik meen) Alhena (ongeveer op de maximale hoogte waar ISS zou komen). Afijn, volgende keer beter... ;-) NicolàsZWO ASI174MM_210330_184137_F_00004131

Geïnspireerd door de fraaie foto van Francis Sneyers (@swimmaster) vanavond ook maar eens een poging gedaan. Ik moet zeggen dat dit nog helemaal niet meevalt. De montering kan ik weliswaar automatisch op de baanparameters laten volgen, maar de C11 in combinatie met 2x PowerMate prikte toch mooi net even naast ISS. Dus snel de handcontroller gepakt om bij te sturen en toen kwam ie in beeld... voor even, want vervolgens zat de koepel in de weg. controller van de koepel gepakt en bijgestuurd... en toen was ISS overbelicht... dus keyboard gepakt en belichting aangepast, ging ISS weer achter de koepel schuil... Wat een stress, maar oh, wat is dit geinig! :-) De foto komt niet in de buurt van die van Francis (ook bij mij maar 1 frame mooi scherp, de animatie laat het effect van seeing mooi zien), maar het begin is er! NicolàsZWO ASI174MM_210329_192931_F_00000040ZWO ASI174MM_210329_192931_pipp2_crop

Geïnspireerd door de fraaie foto van Francis Sneyers (@swimmaster) vanavond ook maar eens een poging gedaan. Ik moet zeggen dat dit nog helemaal niet meevalt. De montering kan ik weliswaar automatisch op de baanparameters laten volgen, maar de C11 in combinatie met 2x PowerMate prikte toch mooi net even naast ISS. Dus snel de handcontroller gepakt om bij te sturen en toen kwam ie in beeld... voor even, want vervolgens zat de koepel in de weg. controller van de koepel gepakt en bijgestuurd... en toen was ISS overbelicht... dus keyboard gepakt en belichting aangepast, ging ISS weer achter de koepel schuil... Wat een stress, maar oh, wat is dit geinig! :-) De foto komt niet in de buurt van die van Francis (ook bij mij maar 1 frame mooi scherp, de animatie laat het effect van seeing mooi zien), maar het begin is er! NicolàsZWO ASI174MM_210329_192931_F_00000040ZWO ASI174MM_210329_192931_pipp2_crop

oh, en dit is de ruwe stack van 25% van 501 frames met 113 AP's in AutoStakkert, niet verscherpt, geen postprocessing. Nicolàs PS: Noord is beneden...Sun210329_1242UTC_raw

Hoi Francis, hierbij een zonnefoto van een 20 minuten geleden. Scherpstellen gaat het beste op een zonnevlek. Ik vergroot die tot circa 500-800%, dus echt flink opblazen. Voor de belichting kan je het beste je histogram raadplegen, ik probeer die voor circa 90% vol te krijgen, die laatste 10% is nodig om bij het processen geen clipping te veroorzaken. Even voor de zekerheid: zonnefotografie gaat in principe focaal, dus zonder oculair in de lichttrein. Deze foto is dus genomen in witlicht met alleen de telescoop (Esprit 150ED) voor de camera, geen Barlow, geen oculair. Voor jouw camera is een Barlow wel raadzaam (maar daar hebben we het al over gehad ;-)). NicolàsSun210329_1242UTC

Een van de nachten dat ik met IC1396 bezig was, heb ik de tijd, totdat het olifantje hoog genoegd stond, gevuld met het fotograferen van planetoïde (4) Vesta en onderstaande plaat van NGC 4656 (Koevoet) en NGC 4631 (Walvis). Deze laatste twee staan op circa 23 miljoen lichtjaar van de Aarde tussen de Haar van Berenice en de Jachthonden in. Boven de Walvis is nog een derde sterrenstelsel te zien: NGC 4627, welke iets dichter bij ons staat dan de rest (circa 1 miljoen lichtjaar). Ook het gebogen uiteinde van de Koevoet is een apart sterrenstelsel: NGC 4657, beter bekend als het vishaak-sterrenstelsel. Dit sterrenstelsel ligt met 40 miljoen lichtjaar een flink stukje verder weg. Voor de opname zijn de volgende opnames gemaakt: 60 x 60s lum, 25 x 120s R, 25 x 120s G, 25 x 120s B, bij elkaar drie en een half uur data. Opname met SkyWatcher Esprit 150ED en ZWO ASI1600MM Cool Pro, verwerking met APP, Topaz en PSP. NicolàsKoevoetWalvis