Hoi Caspar, ik ben met jouw lights, flats, bias en darks aan de slag gegaan en heb er dit resultaat uit weten te peuteren. Ik denk wel dat de flats een stuk beter kunnen en er lijkt toch nog steeds flink wat verdraaiing in de opnames te zitten, ik vermoed dat de poolafstelling beter kan. Maar om antwoord te geven op jouw oorspronkelijke vraag: ja, je kan met een C11 prima fotograferen... :-) NicolàsM81b

Hoi Hans, ook hier was de tweede helft van de nacht prut, duidelijk te zien aan de Median in deze grafiek. Nicolàs sky-quality_250302

Op 11 januari en 1 en 2 februari heb ik de SkyWatcher Esprit 80ED op de Soulnevel gericht en met de ZWO ASI1600MM Pro Cool de nodige smalbandopnames gemaakt. De Soulnevel, ook wel bekend als Westerhout 5 en Sharpless 2-199, is een emissienevel op 7500 lichtjaar van ons en bevindt zich in het midden tussen de sterrenbeelden Giraffe, Cassiopeia en Perseus. De sterrencluster in het meest linker blauwe deel van deze nevel staat bekend als CR34. De opname is gemaakt in NINA met ZWO smalbandfilters: 49 x 210s H-alpha, 105 x 210s O-iii en 101 x 210s S-ii, in totaal 255 subs, samen goed voor 14 uur en 52.5 minuten aan data. Alle subs zijn unguided geschoten met de 10Micron GM3000HPS. Verwerking met APP (Hubble SHO palette 3), Siril (green noise removal), Topaz (ruisonderdrukking) en PSP (crop, stretching). De volledige plaat staat op mijn server. NicolàsIC1848_250110c

Op 31 januari was het wederom kortstondig helder. Aangezien het gaatje beperkt was alleen een poging gedaan Jupiter en Mars vast te leggen met de gebruikelijke combi van Celestron C11 EdgeHD, TeleVue 2x PowerMate (f/20), ZWO ADC, ZWO EFW-mini met ZWO LRGB filters en ZWO ASI174MM. Eerst van Jupiter tussen 18:01UTC en 18:12UTC zes LRGB-series opgenomen van 30s per filter bij een belichting van 4ms in L en 10ms in RGB, beide bij gain 300. Stapeling gedaan in AutoStakkert4! met verscherping en 30% raw blend. De afzonderlijke LRGB-masters in WinJupos gederoteerd. In de nabewerking in PSP nog een Sharpen More toegepast de de daaruit voortvloeiende artefacten met Topaz weer weggewerkt (Severe Noise: Remove noise: 77%, Enhance sharpness 21%, Recover original detail 65%, Colour noise reduction 0%). Daarna in PSP de verzadiging 30% opgeschroefd en een 19% vibrancy toegepast. De eerste opname bleek de beste te zijn, de anderen werden in toenemende mate verslechterd door op komende hoge bewolking. De Mars-opnames waren er drie, opgenomen tussen 18:22UTC en 18:26UTC, maar slechts de tweede was goed genoeg. Wederom 30s per filter belicht bij een belichting van 2ms in L en 5ms in RGB, beide bij gain 300. Stapeling in AS4! met 30% raw blend, maar daarna geen derotatie toegepast. RGB samengesteld in PSP met de L als luminance laag. Daarna 200% opgeschaald, blauw iets gereduceerd, en vibrancy toegepast. De eerste opname toont Jupiter om 18:01UTC met rechts de maan Io en links de manen Europa (onder) en Callisto. De tweede afbeelding is Mars om 18:24UTC, de derde de animatie van Jupiter. De originelen van Mars, Jupiter en de animatie staan op mijn server. NicolàsJupiter250131_1801UTCMars_250131_1824UTCJupiter250131_ani

Op 31 januari was het wederom kortstondig helder. Aangezien het gaatje beperkt was alleen een poging gedaan Jupiter en Mars vast te leggen met de gebruikelijke combi van Celestron C11 EdgeHD, TeleVue 2x PowerMate (f/20), ZWO ADC, ZWO EFW-mini met ZWO LRGB filters en ZWO ASI174MM. Eerst van Jupiter tussen 18:01UTC en 18:12UTC zes LRGB-series opgenomen van 30s per filter bij een belichting van 4ms in L en 10ms in RGB, beide bij gain 300. Stapeling gedaan in AutoStakkert4! met verscherping en 30% raw blend. De afzonderlijke LRGB-masters in WinJupos gederoteerd. In de nabewerking in PSP nog een Sharpen More toegepast de de daaruit voortvloeiende artefacten met Topaz weer weggewerkt (Severe Noise: Remove noise: 77%, Enhance sharpness 21%, Recover original detail 65%, Colour noise reduction 0%). Daarna in PSP de verzadiging 30% opgeschroefd en een 19% vibrancy toegepast. De eerste opname bleek de beste te zijn, de anderen werden in toenemende mate verslechterd door op komende hoge bewolking. De Mars-opnames waren er drie, opgenomen tussen 18:22UTC en 18:26UTC, maar slechts de tweede was goed genoeg. Wederom 30s per filter belicht bij een belichting van 2ms in L en 5ms in RGB, beide bij gain 300. Stapeling in AS4! met 30% raw blend, maar daarna geen derotatie toegepast. RGB samengesteld in PSP met de L als luminance laag. Daarna 200% opgeschaald, blauw iets gereduceerd, en vibrancy toegepast. De eerste opname toont Jupiter om 18:01UTC met rechts de maan Io en links de manen Europa (onder) en Callisto. De tweede afbeelding is Mars om 18:24UTC, de derde de animatie van Jupiter. De originelen van Mars, Jupiter en de animatie staan op mijn server. NicolàsJupiter250131_1801UTCMars_250131_1824UTCJupiter250131_ani

Op 31 januari was het wederom kortstondig helder. Aangezien het gaatje beperkt was alleen een poging gedaan Jupiter en Mars vast te leggen met de gebruikelijke combi van Celestron C11 EdgeHD, TeleVue 2x PowerMate (f/20), ZWO ADC, ZWO EFW-mini met ZWO LRGB filters en ZWO ASI174MM. Eerst van Jupiter tussen 18:01UTC en 18:12UTC zes LRGB-series opgenomen van 30s per filter bij een belichting van 4ms in L en 10ms in RGB, beide bij gain 300. Stapeling gedaan in AutoStakkert4! met verscherping en 30% raw blend. De afzonderlijke LRGB-masters in WinJupos gederoteerd. In de nabewerking in PSP nog een Sharpen More toegepast de de daaruit voortvloeiende artefacten met Topaz weer weggewerkt (Severe Noise: Remove noise: 77%, Enhance sharpness 21%, Recover original detail 65%, Colour noise reduction 0%). Daarna in PSP de verzadiging 30% opgeschroefd en een 19% vibrancy toegepast. De eerste opname bleek de beste te zijn, de anderen werden in toenemende mate verslechterd door op komende hoge bewolking. De Mars-opnames waren er drie, opgenomen tussen 18:22UTC en 18:26UTC, maar slechts de tweede was goed genoeg. Wederom 30s per filter belicht bij een belichting van 2ms in L en 5ms in RGB, beide bij gain 300. Stapeling in AS4! met 30% raw blend, maar daarna geen derotatie toegepast. RGB samengesteld in PSP met de L als luminance laag. Daarna 200% opgeschaald, blauw iets gereduceerd, en vibrancy toegepast. De eerste opname toont Jupiter om 18:01UTC met rechts de maan Io en links de manen Europa (onder) en Callisto. De tweede afbeelding is Mars om 18:24UTC, de derde de animatie van Jupiter. De originelen van Mars, Jupiter en de animatie staan op mijn server. NicolàsJupiter250131_1801UTCMars_250131_1824UTCJupiter250131_ani

Op 27 januari 2025 was het eindelijk weer eens een beetje helder. De hemel was hier bedekt met circa 30% cumuli, gecombineerd met cirrus en wat dunne stratus. Neem daarbij een forse wind van circa 6-7Bft en het mag duidelijk zijn dat de omstandigheden niet ideaal waren. 's Ochtends had ik tijdens de dagelijkse zonnevlektelling echter een seeing van gemiddeld 0.9 boogseconden gemeten, dus wat dat betreft was het veelbelovend. De voorspelling was dat de opklaring een uur of twee zou duren. Na controle van collimatie van de C11 EdgeHD ben ik begonnen met Venus. Deze stond op dat moment op een hoogte van circa 22 graden in het zuidwesten, een goede 7.5 graden boven Saturnus. Eerst de ADC afgesteld met een kleurencamera en daarna de ZWO ASI174MM gemonteerd en met Bahtinov-masker scherp gesteld. Tussen de bewolking door rond 18:03UTC een aantal opnames gemaakt en snel doorgegaan naar Jupiter. Aangezien deze in het zuidoosten stond de collimatie opnieuw gecontroleerd en wederom met de ASI174MM een serie opnames gemaakt om erachter te komen dat het filterwiel niet aangestuurd werd (typisch dingetje van FireCapture: als het filterwiel niet geïnitialiseerd is, dan kan je evengoed per filter de belichting regelen en een serie opnames maken zonder dat deze terugkoppelt dat er helemaal geen filterwiel verbonden is). Beetje jammer, van de eerste opnames en bovendien betekende het dat de opnames van Venus allemaal in luminance geschoten waren. Venus stond op dat moment op een afstand van 0.553AU van ons en had een schijnbare diameter van 30.16 boogseconden. Filterwiel geïnitialiseerd en vervolgens twee LRGB series geschoten van Jupiter van 30 seconden per filter bij een framerate van 200FPS voor luminance en 100FPS voor RGB (belichting respectievelijk 5ms en 10ms. De gestapeld met AutoStakkert3!, gederoteerd met WinJupos en nabewerkt met PSP. De tweede opname (19:02UTC) bleek de beste te zijn en toont ons Jupiter met links ervan Ganymedes (wederom met detail op deze maan) en rechts Io waarvan de schaduw prachtig te zien is op de planeet. Jupiter stond op dat moment op een afstand van 4.484AU van ons en had een schijnbare diameter van 43.97 boogseconden. Tot slot de kijker gericht op Mars en daarvan om 19:11UTC, 19:14UTC, 19:24UTC en 19:26UTC een viertal opnamereeksen gemaakt. De derde hiervan bleek door de dunne bewolking niet te redden, de overige drie waren best redelijk en die van 19:14UTC bleek de beste te zijn. Hier werd een framerate van maar liefst 364FPS in luminance (2ms belichting) en 190FPS (5ms) in RGB gehaald. Ook nu weer vier keer 30s aan beeldjes opgenomen. Stapeling weer in AS3!, verwerking zonder derotatie in PSP gedaan. Mars stond op dat moment op een afstand van 0.668AU van ons en had een schijnbare diameter van 14.02 boogseconden. Ik heb de drie planeten op dezelfde pixelschaal in één afbeelding gezet. NicolàsMarsJupiterVenus250127

Voor iedereen de beste wensen voor 2025! Het jaar begon goed met mooie heldere perioden op 2 januari. Tussen 19:15UTC en 19:29UTC een poging gedaan Jupiter vast te leggen. De seeing was niet heel geweldig. Rond 18:00UTC had ik nog een poging gedaan Saturnus vast te leggen, maar door de lage stand van deze planeet (28 graden) was de kwaliteit niet geweldig. Jupiter daarentegen stond op een hoogte van circa 50 graden en door het buiige karakter van het weer was de transparantie erg goed. Nast de planeet zijn de manen Io (links) en Ganymedes te zien, op de laatste is zelfs nog wat detail zichtbaar. Opnames gemaakt met de Celestron C11 EdgeHD, Televue 2x Powermate, ZWO ADC, ZWO EFW mini met LRGB filters en ZWO ASI174MM. De ADC is afgeregeld met een ZWO ASI290MC, scherpstellen is gedaan met een Bahtinov-masker. Belichting in L was 3ms, in RGB 9ms, hetgeen in L resulteerde in een frame-rate van circa 300fps en bijna 18000 frames in 60s. In RGB was dit respectievelijk 110fps en een kleine 7000 frames per minuut. Uiteindelijk met FireCapture drie opnames gemaakt, die met AutoStakkert! gestapeld (verscherpt met 30% blend) en met WinJupos gederoteerd. De verscherpte opnames gederoteerd, 200% opgeschaald om met unsharp mask te verscherpen en vervolgens weer teruggeschaald. Tot slot was vibrancy toegevoegd en met gifmaker samengevoegd tot deze animatie. NicolàsJupiter250102_ani

Hoi Paul, dank voor je commentaar! Zoals gewoonlijk zijn sterren en nevel tegelijkertijd bewerkt, ik maak alleen bij kometen gebruik van starless bewerkingen. Bij mijn eerste bewerking paste ik in APP ook Calibrate Star Colors toe, maar daarmee werd de plaat in z'n geheel te roze. Overigens heb ik in APP de LRGB -alpha 2 methode gebruikt voor het samenstellen van de kleurenplaat. Rood en H-alpha hebben daarbij naast 100% rood ook 20% groen en 10% blauw. De rode sterren komen voornamelijk door de toevoeging van H-alpha. Zojuist even snel de plaat zonder H-alpha verwerkt met bijgaand resultaat. Het stelsel wordt inderdaad een stuk blauwer en de sterren minder rood. Nicolàs    M33_241102_LRGB_crop

De heldere nachten van afgelopen week heb ik besteed aan M33, ook wel bekend als de Driehoeksnevel (Triangulum Galaxy). Dit sterrenstelsel is onderdeel van de Lokale Groep waar ook M31 en onze Melkweg deel van uitmaken (M33 staat overigens op slechts 15 graden van M31, symmetrisch ten opzichte van de ster Mirach). Het staat op een afstand van circa 2.73 miljoen lichtjaar van ons in het sterrenbeeld Driehoek (Triangulum) en nadert ons met een snelheid van 182km/s. Dit laatste lijkt snel, maar door de enorme afstand duurt het nog circa 4.5 miljard jaar voordat het ons bereikt heeft. Tegen die tijd heeft de Zon waarschijnlijk al het einde van haar leven bereikt en haar binnenplaneten, en dus ook ons, opgeslokt, voordat ze in een witte dwerg verandert. De grootte, helderheid en afstand van M33 maakt dat dit stelsel het verst afgelegen object is dat een mens nog zonder kijker kan waarnemen, al zal dit in Nederland door de lichtvervuiling waarschijnlijk niet lukken. De schijnbare diameter is 73 × 45 boogminuten, met circa 31 boogminuten zijn de Maan en de Zon dus schijnbaar ruimschoots kleiner dan dit stelsel. M33 werd voor 1654 ontdekt door Giovanni Battista Hodierna (1597 – 1660), een Italiaanse astronoom aan het hof van Giulio Tomasi, hertog van Palma. Hij stelde een catalogus samen van kometen en andere hemellichamen met ongeveer 40 vermeldingen, waaronder minstens 19 echte en verifieerbare nevelachtige objecten die verward zouden kunnen worden met kometen. M33 was dus een ervan en werd op 25 augustus 1764 herontdekt door Charles Messier en aan diens inmiddels zeer bekende lijst toegevoegd. De hier getoonde opname werd gemaakt in de nachten van 2 en 3 november met de SkyWatcher Esprit 80ED, ZWO EFW met ZWO filters en ZWO ASI1600MM Pro Cool, alles unguided op een 10Micron GM3000HPS. Belicht werd in luminance (900 × 30s), RGB (80 × 60s per filter) en H-alpha (99 × 210s), in totaal 17 uur en 17 minuten. Opname met NINA, verwerking met APP, nabewerking met PSP en Topaz. De hier getoonde afbeelding is een crop, de volledige plaat staat op mijn server. NicolàsM33_16_9

Tien dagen na mijn vorige foto van de komeet en twee dagen na die van Tim toch op 24 oktober nog een keer kans gezien hem te vereeuwigen (maar niet eerder de tijd gehad het hier te laten zien). Inmiddels was de afstand tot de Zon (0.786AU) en Aarde (0.730AU) flink toegenomen en de komeet daardoor flink in helderheid afgenomen. Inmiddels was C/2023 A3 Tsuchinshan-Atlas opgeschoven naar het sterrenbeeld Slangendrager en bevond ie zich ruim 10 graden ten zuiden van Rasalhague. Net als vorige keer de opname gemaakt met de SkyWatcher Esprit 80ED, ZWO EFW met ZWO LRGB filters en ZWO ASI1600MM Pro Cool, alles unguided maar met tracking op de komeet. De opname was kort en vond plaats tussen 18:03UTC en 18:21UTC: 20 x 10s voor RGB en 60 x 5s voor L, in totaal dus 15 minuten data. Stapeling wederom in APP, verdere verwerking in PSP, Siril en Topaz. Het drukke sterrenveld waar de komeet langzaam voorlangs schoof maakte de bewerking er niet eenvoudiger op, de sterren lieten zich niet helemaal wegrekenen. Mijn normale procedure is het produceren van twee stacks: eentje met registratie op de komeet en eentje met registratie op de sterren. Die tweede is in APP makkelijk sterloos te maken en die sterloze versie trek je dan af van de oorspronkelijke stack om alleen de sterren over te houden. De eerste stack (geregistreed op de komeet) verliest normaal gesproken automatisch z'n sterren bij het stapelen, maar omdat de eigenbeweging laag was lukte dat nu niet. Uiteindelijk de net niet helemaal sterloze plaat handmatig opgeschoond en daarna de komeet er weer netjes overheen gelegd. De originele plaat staat op mijn server. Nicolàs  C-2023-A3-Tsuchinshan-Atlas_241024_1812UTC

Afgelopen mei hadden we al een voorproefje van deze komeet, ik liet toen een opname van 25 mei zien. De komeet was toen nog vrij klein en die opname was destijds daarom met de SkyWatcher Esprit 150ED. Inmiddels is de komeet tot een naked-eye-object uitgegroeid en past deze niet eens meer in het beeldveld van de Esprit 80ED. Met het blote oog kon ik de staart volgen tot aan Unulkalhai, een ster van magnitude 2.6 op ruim 14 graden vanaf de nucleus van de komeet. Opname tussen 18:01 en 18:12 UTC gemaakt in LRGB waarbij 20 x 5s belicht in RGB (per kanaal) en 40 x 5s in L. Verwerking in twee stappen in APP: eerst gestapeld als deep-sky object voor de sterren, daarna als komeet. Die twee stacks eerst door het light-pollution filter gehaald om de gradiënten te verwijderen (het was nog niet helemaal donker en bovendien waren er wat flarden dunne bewolking). Die eerste plaat star-less gemaakt en in PSP van het origineel afgetrokken om de versmeerde komeet weg te werken, welke vervolgens als sterren-laag in PSP toegepast is op de tweede stack. Daarna nog wat nabewerkt in PSP, Siril en Topaz. De volledige plaat staat op mijn server. NicolàsC-2023-A3-Tsuchinshan-Atlas_241014

Daags na mijn opname van de Kokonnevel was er nog een heldere avond voorspeld. Nou ja, helder, de verschillende websites gaven verschillende momenten waarop hoge bewolking zou binnendrijven. Daarom gekozen voor een relatief makkelijk object: Messier 39. Deze open cluster is ook wel bekend als NGC 7092 en bevindt zich in de richting van Cygnus op een afstand van circa 1010 lichtjaar van ons. M39 is in 1749 door de Frans astronoom Guillaume Le Gentil ontdekt en in 1764 door zijn Franse collega Charles Messier op de bekende lijst van Messier-objecten gezet. Gezien de wisselende voorspelling voor de zekerheid toch maar voor de hele nacht opnames gepland, eerst in RGB en vervolgens de rest van de nacht in luminance. Uiteindelijk bleek uit de history data van NINA het vanaf circa 00:37UTC toch iets bewolkt te zijn geworden, duidelijk te zien aan het aantal sterren dat gevonden werd (circa 25% minder dan voor die tijd): Twee keer de data verwerkt, eerst een dataset die beperkt is tot 00:37UTC, daarna met alle data. Die eerste gaf duidelijk een betere plaat en dat is dus degene die hier te zien is. De beperkte dataset bestaat uit 20 x 120s voor R, G en B en 172 x 60s luminance, in totaal net geen vijf uur data (4h52m). Opname met de SkyWatcher Esprit 150ED, ZWO EFW met ZWO LRGB filters en ZWO ASI1600MM Pro Cool, alles unguided op de 10Micron GM3000HPS. De volledige plaat staat op mijn server. Nicolàs  M39_241005

De recente heldere nachten heb ik gebruikt om IC5146, beter bekend als de Cocoon Nebula (Kokonnevel), te fotograferen. Andere aanduidingen zijn Caldwell 19, Sh 2-125, Collinder 470 en Barnard 168. De donkere nevel die er omheen zit en zich buiten beeld veel verder uitstrekt is bekend als Barnard 168. Het is een reflectie- en emissie-nevel die zich op ongeveer 4000 lichtjaar van ons in de richting van Cygnus bevindt. De radius van de nevel is circa 7.5 lichtjaar. Opname is gedaan op 20 en 21 september en 3 en 4 oktober in luminance (644 x 60s), RGB (80 x 120s per kanaal) en H-alpha (20 x 420s) met de SkyWatcher Esprit 150ED, ZWO EFW met ZWO filters en ZWO ASI1600MM Pro Cool op -15°C. Totale integratietijd is 21 uur en 4 minuten, allemaal unguided. De getoonde afbeelding is een crop, het origineel staat op mijn server. NicolàsIC5146_240920_LRGB_Ha_final_crop

Na mijn avontuur met de Vleermuis en Inktvis stond er afgelopen week weer een 'dier' op het programma: een hobbelpaard! De Hobbelpaard Cluster, ook wel bekend als NGC6910 en Inchworm Cluster (letterlijk: Spanrups Cluster) bevindt zich in het sterrenbeeld Cygnus (Zwaan) en is door WIlliam Herschel ontdekt op 17 oktober 1786 en later, op 18 september 1828, ook door John Herschel. De cluster bevindt zich op een afstand van 3710 lichtjaar van onze planeet en betreft het kleine groepje linksonder in de foto (135 graden linksom draaien om er een hobbelpaard in te zien). De opname is gemaakt met de SkyWatcher Esprit 150ED, ZWO EFW met ZWO filters en ZWO ASI1600MM Pro Cool. In de nacht van 11 op 12 augustus werden 20 subs van 120s in R, G en B geschoten, 90 subs van 60s in luminance en 15 subs van 420s in H-alpha, allemaal unguided op 10Micron GM3000HPS montering. De totale integratietijd komt daarmee op 5 uur en 15 minuten. Opname in NINA, verwerking in APP, PSP en Topaz. NicolàsNGC6910_240811

Hoi Arie, ja, het was een hele klus, jij nog bedankt voor je uitleg en jouw versies van verwerking van mijn data, ik heb er een hoop van geleerd! Het grootste probleem dat ik had was het kwijtraken van de lichtvervuiling in het O-iii kanaal, dankzij jou realiseerde ik me dat ik dat per kanaal moest oplossen met bovenstaand resultaat tot gevolg. :-) Voor de anderen: bijgaand het O-iii kanaal na toepassen van het Light Pollution Filter, maar voor het via een masker optrekken van de inktvis. Nicolàs  Sh2-129_Blue

Dit jaar eens een draak van een object beetgenomen: de Vliegende Vleermuis en Inktvis Nevel, ook wel bekend als Sh2-129 of The Flying Bat and Squid Nebula. De vleermuis was snel gevangen, daartoe waren 28 subs van drie en een halve minuut toereikend. De eerste belichting in O-iii was net zo lang en toonde precies niets (nou ja, een hint van de helderste delen van de inktvis). Dus nog maar wat O-iii bijgeschoten totdat het totaal op maar liefst 442 subs van 210 seconden uitkwam (25 uur en 47 minuten), vervolgens nog wat H-alpha bijgeschoten totdat deze op 4 uur en 40 minuten zat en nog 6 uur en 11 minuten aan S-ii om de vleermuis wat meer kleur te geven. In totaal dus 36 uur en 38 minuten integratietijd (628 subs). Opnames gemaakt met SkyWatcher Esprit 80ED op f/5, ZWO EFW met ZWO filters en ZWO ASI1600MM Pro Cool in de nachten van 22 april, 3, 8, 13 en 18 mei, 29, 30 en 31 juli en 1 en 5 augustus. Alles unguided op 10Micron GM3000HPS. Opname in NINA, verwerking in APP, PSP en Topaz. Daarbij is het light pollution filter in APP per master gedaan is in plaats van over de gecombineerde plaat omdat de O-iii opnames veel meer last hadden van lichtvervuiling dan de andere kanalen. Vervolgens gecombineerd tot een kleurenplaat en deze in PSP weer in RGB gesplitst om met een masker de inktvis in O-iii opname iets op te trekken. NicolàsSh2-129_240422

12P/Pons-Brooks is nog niet verdwenen en er is alweer een ander exemplaar te bewonderen: C/2023 A3 Tsuchinshan-Atlas is een komeet uit de Oortwolk, ontdekt door het Purple Mountain Observatory op 9 januari 2023 en onafhankelijk gevonden door ATLAS Zuid-Afrika op 22 februari 2023. Naar verwachting zal de komeet het perihelium passeren op een afstand van 0,39 AU (58 miljoen km) op 27 september 2024 en tegen die tijd kon het wel eens met het blote oog zichtbaar zijn. Zover is het echter nog niet, de hier getoonde afbeelding is gemaakt met de SkyWatcher Esprit 150ED (beeldveld circa 1 bij 0.75 graad) op 25 mei 2024 rond 22:10UTC. Unguided opname in LRGB (20 x 30s RGB en 40 x 30s L) met de ZWO ASI1600MM Pro Cool, ZWO EFW en ZWO LRGB filters. Momenteel bevindt de komeet zich in het sterrenbeeld Maagd, rond de zomer verdwijnt hij in het zonlicht, maar rond midden oktober komt ie weer tevoorschijn. Hopelijk gaat ie z'n verwachting waar maken en volgen er nog vele opnames. NicolàsC-2023-A3-Tsuchinshan-Atlas_240525

Vanochtend was de seeing weer eens uitstekend en had ik tijd om ook de Lunt in stelling te brengen. Na de dagelijkse zonnevlektelling met de GTT60 eerst rond 08:10UTC de Zon in witlicht gefotografeerd met de SkyWatcher Esprit 150ED en ZWO ASI1600MM op f/7 en vervolgens om 08:42UTC met de Lunt LS80THA en QHYCCD QHY163mono (zelfde Panasonic chip als de ZWO camera) op f/14 door toepassen van een 2x TeleVue telecentrische Barlow bij een seeing van 2.5 - 3.0". De opname in witlicht is een stapeling van de beste 23 beeldjes van 250 stuks, die in H-alpha 88 beeldjes van 250 stuks. Processing van de witlicht opname bestaat een een Sharpen More in PSP, gevolgd door mijn standaard 'sausje'. De processing H-alpha opname was iets ingewikkelder: eerst in PSP een Gaussian Blur van 0.55px voor het verwijderen van de Bayer-patroon-artefacten, gevolgd door een Unsharp Mask van 1.1px en sterkte van 500, gevolgd door nog een Unsharp Mask van 10px en een sterkte van 20. Daarna in ImPPG het histogram geïnverteerd en het resultaat weer in PSP geopend, daar nogmaals een 0.55px Gaussian Blur gegeven, nu om artefacten van de vorige stappen te verwijderen. Vervolgens een Histogram Adjustment toegepast met 0.55 als Gamma om de afbeelding iets donkerder te maken, het standaard sausje eroverheen gegoten, gevolgd door een Sharpen More, wat Vibrancy (19) en de afbeelding horizontaal gespiegeld, aangezien deze via de diagonaal opgenomen is. Ik had een tijdje terug een artikel gelezen over dome seeing, turbulentie die ontstaat door het opwarmen van de ruimte binnen de koepel. Moderne observatoria worden daarom voorzien van ventilatie-openingen voor het voorkomen ervan. Om die reden dit ook bij mijn observatorium getest. Het zit op de tweede verdieping en door zowel de tuindeur als de twee deuren naar het observatorium open te zetten, ontstaat er een flinke natuurlijke luchtstroom. Van de zes opnames waren de laatste twee, die gemaakt waren na het openzetten van de deuren, beduidend scherper dan de eerste vier. Wellicht dat het toeval was, want de Solar Scintillation Seeing Monitor (SSSM) gaf aan dat de transparantie gedurende de opnames toenam (en dat de seeing afnam), maar het resultaat is dermate bemoedigend dat ik er vaker mee ga testen. NicolàsSun240513_0810UTCSun240513_084208UTC_H-alpha_crop

Vanochtend was de seeing weer eens uitstekend en had ik tijd om ook de Lunt in stelling te brengen. Na de dagelijkse zonnevlektelling met de GTT60 eerst rond 08:10UTC de Zon in witlicht gefotografeerd met de SkyWatcher Esprit 150ED en ZWO ASI1600MM op f/7 en vervolgens om 08:42UTC met de Lunt LS80THA en QHYCCD QHY163mono (zelfde Panasonic chip als de ZWO camera) op f/14 door toepassen van een 2x TeleVue telecentrische Barlow bij een seeing van 2.5 - 3.0". De opname in witlicht is een stapeling van de beste 23 beeldjes van 250 stuks, die in H-alpha 88 beeldjes van 250 stuks. Processing van de witlicht opname bestaat een een Sharpen More in PSP, gevolgd door mijn standaard 'sausje'. De processing H-alpha opname was iets ingewikkelder: eerst in PSP een Gaussian Blur van 0.55px voor het verwijderen van de Bayer-patroon-artefacten, gevolgd door een Unsharp Mask van 1.1px en sterkte van 500, gevolgd door nog een Unsharp Mask van 10px en een sterkte van 20. Daarna in ImPPG het histogram geïnverteerd en het resultaat weer in PSP geopend, daar nogmaals een 0.55px Gaussian Blur gegeven, nu om artefacten van de vorige stappen te verwijderen. Vervolgens een Histogram Adjustment toegepast met 0.55 als Gamma om de afbeelding iets donkerder te maken, het standaard sausje eroverheen gegoten, gevolgd door een Sharpen More, wat Vibrancy (19) en de afbeelding horizontaal gespiegeld, aangezien deze via de diagonaal opgenomen is. Ik had een tijdje terug een artikel gelezen over dome seeing, turbulentie die ontstaat door het opwarmen van de ruimte binnen de koepel. Moderne observatoria worden daarom voorzien van ventilatie-openingen voor het voorkomen ervan. Om die reden dit ook bij mijn observatorium getest. Het zit op de tweede verdieping en door zowel de tuindeur als de twee deuren naar het observatorium open te zetten, ontstaat er een flinke natuurlijke luchtstroom. Van de zes opnames waren de laatste twee, die gemaakt waren na het openzetten van de deuren, beduidend scherper dan de eerste vier. Wellicht dat het toeval was, want de Solar Scintillation Seeing Monitor (SSSM) gaf aan dat de transparantie gedurende de opnames toenam (en dat de seeing afnam), maar het resultaat is dermate bemoedigend dat ik er vaker mee ga testen. NicolàsSun240513_0810UTCSun240513_084208UTC_H-alpha_crop

Naar aanleiding van het G5 event van afgelopen nacht heb ik dit subforum aangemaakt onder Astrofotografie/Atmosfeer. Op 10 mei 2024 was een flinke Coronal Mass Ejection (CME) verantwoordelijk voor een G5 event, iets dat al in 20 jaar niet meer gebeurt was. Het resultaat was spectaculair: noorderlicht tot in Florida aan toe! In Castricum hebben we ruimschoots mee kunnen genieten, het noorderlicht was zelfs ten zuiden van de zenith nog zichtbaar met rood in de zenith en in het oosten en westen en groen richting het noorden. Opnames gemaakt met ZWO ASI290MC en de standaard ZWO fish-eye lens. Helaas zit er geen UV/IR-cut filter in de camera en was mijn mounted 1.25" versie te klein om voor de lens te monteren. Hierdoor zijn de kleuren niet geweldig, maar niettemin is het indrukwekkende schouwspel goed te zien. FireCapture werd gebruikt voor de opname, waarbij darks en, in PreProcessing, een stapeling van 3 beeldjes voor ruisonderdrukking werden toegepast. De eerste opname is vanaf 22:09:35 tot en met 22:23:31UTC, de tweede vanaf 22:23:50 tot en met 22:39:21UTC. Bij de eerste opname stond de camera gericht op het noordwesten bij een hoogte van 45 graden, bij de tweede opname kee de camera naar de zenith waarbij het noorden richting beneden is. De video's staan op mijn YouTube kanaal: https://youtu.be/rX89eQoMVrw https://youtu.be/2yWX97Fs6Lg NicolàsAuroraBorealis_240510_2216UTCAuroraBorealis_240510_2231UTC

Naar aanleiding van het G5 event van afgelopen nacht heb ik dit subforum aangemaakt onder Astrofotografie/Atmosfeer. Op 10 mei 2024 was een flinke Coronal Mass Ejection (CME) verantwoordelijk voor een G5 event, iets dat al in 20 jaar niet meer gebeurt was. Het resultaat was spectaculair: noorderlicht tot in Florida aan toe! In Castricum hebben we ruimschoots mee kunnen genieten, het noorderlicht was zelfs ten zuiden van de zenith nog zichtbaar met rood in de zenith en in het oosten en westen en groen richting het noorden. Opnames gemaakt met ZWO ASI290MC en de standaard ZWO fish-eye lens. Helaas zit er geen UV/IR-cut filter in de camera en was mijn mounted 1.25" versie te klein om voor de lens te monteren. Hierdoor zijn de kleuren niet geweldig, maar niettemin is het indrukwekkende schouwspel goed te zien. FireCapture werd gebruikt voor de opname, waarbij darks en, in PreProcessing, een stapeling van 3 beeldjes voor ruisonderdrukking werden toegepast. De eerste opname is vanaf 22:09:35 tot en met 22:23:31UTC, de tweede vanaf 22:23:50 tot en met 22:39:21UTC. Bij de eerste opname stond de camera gericht op het noordwesten bij een hoogte van 45 graden, bij de tweede opname kee de camera naar de zenith waarbij het noorden richting beneden is. De video's staan op mijn YouTube kanaal: https://youtu.be/rX89eQoMVrw https://youtu.be/2yWX97Fs6Lg NicolàsAuroraBorealis_240510_2216UTCAuroraBorealis_240510_2231UTC

Afgelopen maandag (2e paasdag) was het even helder en besloot ik na de komeet 12/P Pons-Brooks een datasetje te creëren voor uitleg van Astro Pixel Processor (APP) aan leden van de Werkgroep Astrofotografie van AWSV Metius te Alkmaar. Ik had een niet te grote dataset nodig om deze gemakkelijk onder de leden te kunnen verdelen en dus besloot ik een LRGB-opname van M67 te maken. Hoewel M67 het 67e object uit de Messier-catalogus is, wordt de ontdekking ervan toegeschreven aan Johann Gottfried Koehler die de cluster in 1779 ontdekte. Het bevindt zich in het sterrenbeeld Kreeft op circa 2600-2900 lichtjaar van onze rots. Een opname van 15 x 120s R, G en B en 45x 60s luminance werd met NINA gemaakt en verwerkt in APP, Topaz en PSP. Direct nadat de vier stacks in APP gecombineerd waren, viel mij een RGBL-spoor op dat zich onder de cluster bevindt. Dit spoor moest het resultaat zijn van een bewegend object, maar was te traag voor een satelliet. De hoeksnelheden waren namelijk 0.7057 sec/uur in RA en -3.2227 \"/uur in DEC. ​Navraag op AF leverde de nuttige tip op de positie en tijd van opname aan MPChecker te geven om te zien of deze het object kende. Ondertussen was @paulvolman ook al driftig aan het zoeken geslagen in Starry Night Pro. Vrijwel gelijktijdig (Paul even eerder) presenteerden we ons resultaat: het betreft de planetoïde (38) Leda, een steen van ruim 100km diameter die zich in een baan tussen Mars en Jupiter bevindt. De hier getoonde afbeelding toont een crop van de eerste en laatste sub van die avond waarin Leda mooi te zien is. Opname met de SkyWatcher Esprit 150ED, ZWO EFW met ZWO LRGB filters en ZWO ASI1600MM Pro Cool op -10°C en Unity Gain. De volledige plaat in kleur staat op mijn server. NicolàsM67-object

Waarschijnlijk is deze foto de laatste kans voordat 12P/Pons-Brooks definitief in het licht verdwijnt. Opname van gisteravond tussen 19:35UTC en 20:08UTC in LRGB, waarbij 20subs van 15s per RGB geschoten is en 60 subs van 15s in luminance. Bij de start van de opname (met rood-filter) was het nog niet helemaal donker, bij het einde zat de komeet nog maar op een hoogte van 10 graden. De komende dagen schuift de komeet steeds verder op richting het zuiden en komt deze steeds lager aan de horizon te staan, terwijl het steeds later donker wordt. Op de 13e staat hij in lijn met Jupiter en Uranus. P12/Pons-Brooks bevond zich op het moment van de opname net ten zuiden van Hamal in het sterrenbeeld Ram op een afstand van 241 miljoen kilometer van de aarde (1,611AU). De heldere ster in de punt van zijn staart is HIP10657, de ster links is HIP10795. De komeet beweegt niet erg snel, er is zelfs overlap met de foto van 30 maart (rechter bovenhoek van deze foto overlapt de linker onderhoek van de vorige). Het beeldveld is circa 2.5 x 2 graden. Processing als te voren met dat verschil dat nu niet het blauw-kanaal als luminance gebruikt is. Nicolàs  P12-Pons-Brooks_240401_1952UTCr