Vrijwel precies een week ma mijn vorige opname van de komeet 12P/Pons-Brooks was er gisteravond weer een korte gelegenheid deze te fotograferen. Zo rond kwart over acht begon de hemel op te klaren en waren Jupiter en de meest heldere sterren te zien. De komeet bevond zich op dat moment net iets ten noorden van Hamal, de helderste ster (magnitude 2) van het sterrenbeeld Ram (de helderste ster in de foto). Een half uurtje later was de dunne bewolking dan echt vertrokken en kon de opname beginnen. Net als vorige keer voor de zekerheid met 20 subs van 15 seconden per kanaal in RGB begonnen, met de bedoeling daarna 60 subs van 15s luminance te schieten. Uiteraard mocht dat weer niet lukken: net toen de opnames met het blauw filter begonnen, begon er zich mist te vormen. Nu zit ik gelukkig ruim 7 meter boven maaiveld, dus ik had er niet meteen last van. Maar toen het luminance filter aan bod kwam, werd al snel duidelijk dat de mist boven InFINNity Deck uit kwam. Tot overmaat van ramp had ik vergeten mijn sequence te resetten, dus na de 15e sub besloot NINA dat het welletjes was (ik had de eerste keer 45 luminance subs geschoten) en werd de montering geparkeerd. Verwerking net als de afgelopen keer: stack op de sterren (plaat 1), daar een kopie van gemaakt en de sterren verwijderd (plaat 2). Dan een stack op de komeet en daar de sterren uit verwijderd (plaat 3) en uit de stack van het blauw filter de sterren verwijderd (plaat 4). Deze vier platen eerst door Topaz AI gehaald om te voorkomen dat er bij het combineren artefacten op gaan treden. Vervolgens plaat 2 van plaat 1 afgetrokken en daar plaat 3 als screen-layer bij opgeteld. Tot slot plaat 4 daar overheen gelegd en op luminance gezet. De vier platen samengevoegd en in APP door het light pollution filter gehaald. Tot slot wat aan de curven getrokken, verzadiging wat opgeschroefd en nogmaals door Topaz gehaald. Opname met de SkyWatcher Esprit 80ED, ZWO EFW met ZWO RGB filters en ZWO ASI1600MM Pro Cool. Alles met unguided tracking op de komeet op de 10Micron GM3000HPS. De volledige plaat staat op mijn server. Nicolàs12P-Pons-Brooks_240330_1953UTCr

Gisteravond waren er wat gaatjes in de bewolking. De wind was fors, zo rond 4-5Bft, hetgeen ervoor zorgde dat de telescopen regelmatig stonden te schudden. Neem daarbij sluierbewolking en de nodige kleine cumuli en je hebt het recept voor slechte data. Toch een poging gedaan de komeet 12P/Pons-Brooks te fotograferen. Aangezien de radarbeelden al aangaven dat het gaatje klein zou zijn ben ik de opname begonnen met RGB in de hoop daarna nog voldoende luminance te schieten. Dat laatste bleek ijdele hoop, tegen de tijd dat RGB klaar was trok het volledig dicht. Evengoed 20 x 15s per kanaal voor RGB weten te schieten, dus alles bij elkaar slechts 15 minuten data. De verwerking in APP gedaan. Eerst stack op de komeet gemaakt (plaat 1), dan stack op de sterren (plaat 2) en van de laatste een sterloze versie gemaakt (plaat 3) om de komeet uit plaat 2 te verwijderen (plaat 3 van plaat 2 afgetrokken, dit is plaat 4). Door de geringe beweging van de komeet kreeg ik plaat 1 niet ster-loos, dus de sterren met het clone-penseel handmatig verwijderd. Vervolgens in Topaz  de ruis uit de platen gehaald en daarna in PSP platen 4 en 1 gecombineerd met plaat 1 boven plaat 4 als Exclusion-laag. Toen bleek dat de bewolking voor flinke banen met afwijkende kleuren in de gecombineerde plaat veroorzaakt te hadden, dus die plaat terug in APP geladen en nogmaals het Light Pollution Filter er op los gelaten. Van de opnames waren die van het blauwe kanaal het beste. De stack van dit kanaal heb ik in APP star-less gemaakt, vervolgens door het light pollution filter gehaald en tot slot in PSP als extra screen-laag gebruikt, waardoor het als extra luminance werkt. Eindbewerking in Topaz en PSP. Opname met de SkyWatcher Esprit 80ED, ZWO EFW met ZWO RGB filters en ZWO ASI1600MM Pro Cool, alles met unguided tracking op de komeet. De komeet bevond zich tijdens de opname halverwege de sterrenbeelden driehoek en vissen, een goede 3 graden onder M33. De helderste ster op de foto (net linksboven het midden) is HIP7421, de twee heldere sterren aan de linkerzijde zijn HIP7708 en HIP7733. De volledige plaat staat op mijn server. Nicolàs12P_Pons-Brooks-combined_240324r

Hoi Arie, gisteren eindelijk een poging kunnen doen 12P/Pons-Brooks vast te leggen. Het moest door de mist en sluierbewolking heen en op dat moment was de komeet al tot onder de 10 graden altitude gezakt. Het plan was 40 x 15s lum en 20 x 15s RGB te verzamelen, maar verder dan de lum kwam ik niet en zelfs daarvan moest meer dan de helft de prullenbak in. Uiteindelijk 17 frames gestacked op de sterren en een beetje gestretched met PSP. Opname rond 21:00 UTC met de SkyWatcher Esprit 80ED en ZWO ASI1600MM Pro Cool, unguided met tracking op de komeet. Beeldveld 2°30\' x 1°53\'. Nicolàs 12P-Pons-Brooks_240318

Op 7 en 8 maart werden we verwend met twee vrijwel heldere nachten. De eerste nacht was een kwartiertje met lichte bewolking, de tweede waren het drie perioden van 5 tot 20 minuten waarop bewolking de opname verstoorde. Gelukkig was dit in beide gevallen tijdens de opname van luminance, dus de RGB-opname was compleet. Onderwerp van de sessie was NGC 2685, ook wel bekend als de Helix Galaxy, welke zich op een afstand van 42 miljoen lichtjaar van ons in de richting van Ursa Major bevindt. Men denkt dat dit stelsel ontstaan is uit een botsing van twee sterrenstelsels. Het resulterende stelsel is 50.000 lichtjaar in diameter. Opname is gedaan met de SkyWatcher Esprit 150ED, ZWO EFW met ZWO LRGB filters en ZWO ASI1600MM Pro Cool. Voor de opname zijn 652 luminance subs van 60s gebruikt en 60 van 120s voor R, G en B. In totaal is dit 16 uur en 52 minuten. Opname unguided met NINA, processing met APP, Siril, PSP en Topaz. De hier getoonde plaat is een circa 50% crop, de volledige plaat staat op mijn server. NicolàsSCNR (type=0, amount=1.00, preserve=true)

Het laatste object dat het resultaat was van de heldere periode van begin januari 2024 is Sh2-261, beter bekend als Lower's Nebula. Het betreft een emissienevel in het sterrenbeeld Orion op een afstand van circa 3000 lichtjaar van onze rots. De nevel is vernoemd naar Harold en Charles Lower die hem in 1939 ontdekten. Opname op 10 en 26 januari met de SkyWatcher Esprit 150ED in smalband, waarbij 57 subs van 420s (7m) werden genomen in H-alpha en 42 subs van 420s in zowel O-iii als S-ii, in totaal 16 uur en 17 minuten. Opname is gedaan unguided in NINA, processing in APP, Siril, PSP en Topaz. De volledige plaat staat op mijn server. Nicolàs  SCNR (type=0, amount=1.00, preserve=true)

Tijdens de eerste vier heldere nachten van dit jaar had ik ook wat data opgenomen van NGC5906, ook wel bekend als het Splinter Galaxy of Knife Edge Galaxy. NGC5906 bevindt zich in het sterrenbeeld Draak op 50 miljoen lichtjaar van ons en werd op 5 mei 1788 door de Duits-Britse astronoom William Herschel ontdekt. De opname is gemaakt met de SkyWatcher Esprit 150ED, ZWO H-alpha en LRGB filters en ZWO ASI1600MM Pro Cool. Tijdens de eerste sessie op 11 januari is de LRGB-data geschoten, op 27 januari de H-alpha data. Ik had gehoopt wat stervormingsgebieden te gaan zien in H-alpha, maar dat bleek niet het geval. In totaal werden 282 subs van 60s geschoten in luminance en 30 subs van 120s per kanaal in RGB. Daarnaast nog 30 subs van 420s in H-alpha. De totale integratietijd komt daarmee op 11 uur en 12 minuten. Verwerking is gedaan in APP (LHaRGB2), Topaz en PSP. De originele plaat staat op mijn server. Nicolàs  NGC5906_240127

Afgelopen donderdagavond kwamen de Maan en Jupiter rond in ecliptische conjunctie. Om 19:53:38UTC hadden beide objecten een ecliptische lengtegraad van 36°10'48.5" en wees de, op dat moment vrijwel rechte, terminator van de Maan Jupiter aan (de Maan was op dat moment 57.1% verlicht). Twee uur voor dat moment kon ik, de op dat moment nog niet volledige, samenstand met de SkyWatcher Esprit 80ED op f/5 en met een ZWO ASI1600MM Pro Cool in één beeld vangen. Tijdens de conjunctie zelf was ik in Alkmaar bij de bijeenkomst van onze werkgroep astrofotografie van AWSV Metius en kon ik de opname niet nogmaals maken. Nu was dat zonder de camera te verdraaien overigens ook niet gelukt, omdat beide objecten dan niet meer in één beeldveld pasten (daartoe was een rotatie van circa 30° vereist). De opname is gemaakt met FireCapture. In 30 seconden werden 277 beeldjes opgenomen bij een sluitertijd van 1.9ms. Met AutoStakkert v4.09 werd hiervan 30% (83 beeldjes) gestapeld. De normale stack werd als basis gebruikt, maar de vier manen van Jupiter komen uit de verscherpte stack die met 30% raw blend gemaakt werd, dit omdat de manen anders te donker bleven. De hier getoonde platen zijn een combinatie van de twee stacks. Het samenstellen werd gedaan in PSP. De plaat met alleen Jupiter en de manen is een crop die vervolgens 400% opgeschaald is. De originele plaat staat op mijn server. NicolàsMoon_and_Jupiter240118_1734UTCJupiter240118_1734UTC_400p

Afgelopen donderdagavond kwamen de Maan en Jupiter rond in ecliptische conjunctie. Om 19:53:38UTC hadden beide objecten een ecliptische lengtegraad van 36°10'48.5" en wees de, op dat moment vrijwel rechte, terminator van de Maan Jupiter aan (de Maan was op dat moment 57.1% verlicht). Twee uur voor dat moment kon ik, de op dat moment nog niet volledige, samenstand met de SkyWatcher Esprit 80ED op f/5 en met een ZWO ASI1600MM Pro Cool in één beeld vangen. Tijdens de conjunctie zelf was ik in Alkmaar bij de bijeenkomst van onze werkgroep astrofotografie van AWSV Metius en kon ik de opname niet nogmaals maken. Nu was dat zonder de camera te verdraaien overigens ook niet gelukt, omdat beide objecten dan niet meer in één beeldveld pasten (daartoe was een rotatie van circa 30° vereist). De opname is gemaakt met FireCapture. In 30 seconden werden 277 beeldjes opgenomen bij een sluitertijd van 1.9ms. Met AutoStakkert v4.09 werd hiervan 30% (83 beeldjes) gestapeld. De normale stack werd als basis gebruikt, maar de vier manen van Jupiter komen uit de verscherpte stack die met 30% raw blend gemaakt werd, dit omdat de manen anders te donker bleven. De hier getoonde platen zijn een combinatie van de twee stacks. Het samenstellen werd gedaan in PSP. De plaat met alleen Jupiter en de manen is een crop die vervolgens 400% opgeschaald is. De originele plaat staat op mijn server. NicolàsMoon_and_Jupiter240118_1734UTCJupiter240118_1734UTC_400p

Januari begon met een cadeautje: drie en een halve nacht heldere en maanloze hemel. In de nacht van 9 op 10 januari de SkyWatcher Esprit 150ED op Caldwell 25 (C25) gericht en de hele nacht laten fotograferen. C25 is ook wel bekend als NGC2419 en heeft als bijnaam The Intergalactic Wanderer (De Intergalactische Wandelaar of Zwerver). De naam is te danken aan de foutieve aanname dat, op een afstand van circa 300.000 lichtjaar, deze bolhoop geen onderdeel van de Melkweg uitmaakte. Hoewel C25 zich op grotere afstand bevindt dan de Magelhaense Wolken, is deze toch wel degelijk 'gevangen' in de zwaartekracht van onze Melkweg. Maar door de enorme afstand doet een rondje rondom het centrum wel een slordige 3 miljard jaar. Zoals vele objecten is ook deze ontdekt door William Herschel, in dit geval op de laatste dag van 1788. De absolute magnitude is -9.42 en het bevat een massa die 900.000 keer die van de Zon is. C25 bevindt zich in het sterrenbeeld Lynx. De opname is gemaakt met de Esprit 150ED, ZWO EFW met ZWO LRGB filterset en ZWO ASI1600MM Pro Cool. De subs hadden een lengte van 60 in luminance en 120s in RGB. In totaal is 10 uur en 20 minuten data opgenomen, waarvan 290 minuten (4h50m) luminance en 110 minuten (1h50m) per RGB-filter. Het origineel staat op mijn server. NicolàsC25_240110

Mijn laatste deep-sky opname was Kemble's Cascade op 14 september 2023. Vervolgens werd het bewolkt en regenachtig tot eergisteren, ruim drie maanden later, het dan eindelijk weer eens helder werd. De eerste nacht, 7 januari, was slechts tot middernacht helder, maar daarmee toch goed voor vier en een half uur data. De tweede nacht daar nogmaals vier en een half uur aan toegevoegd om zo to negen uur data van M45 te verzamelen. Opname met de SkyWatcher Esprit 80ED, ZWO EFW met ZWO LRGB filters en ZWO ASI1600MM Pro Cool in LRGB, waarbij vier en een half uur luminance (30s subs) en anderhalf uur per R, G en B (60s subs). Alles uiteraard unguided. Even snel gekopieerd van WikiPedia: De Pleiaden (Oudgrieks (αἱ Πλειάδες hai Pleiádes) waren zeven nimfen uit de Griekse mythologie, de dochters van de Titaan Atlas en de Oceanide Pleione. Het sterrenbeeld heet ook wel het zevengesternte genoemd en is tevens bekend als Messier 45 (M45). De sterren staan daadwerkelijk bij elkaar en bevinden zich op 440 lichtjaar van aarde. Deze sterrengroep was zelfs in de prehistorie bekend, zoals duidelijk geworden is dankzij de Hemelschijf van Nebra uit de 16e eeuw voor onze jaartelling. Rondom de sterren zijn reflectienevels en interstellair stof aanwezig zoals hier mooi te zien is. De volledige plaat staat op mijn server. Nicolàs  M45_240108

In opvolging van een dergelijk topic over het aantal heldere nachten in 2022, hierbij de nieuwste grafiek, nu dus over het jaar 2023 (zie eerste grafiek). Het resultaat is bedroevend te noemen. In de periode voor het 'zomerreces' had ik door werkzaamheden 4 heldere nachten gemist en tijdens de zomermaanden (periode circa 20 mei - 20 juli) waren er nog heel wat, maar niet interessant voor deep-sky fotografie vanwege het beperkt aantal uren dat dan per nacht data verzameld kan worden. Onder een heldere nacht versta ik overigens een nacht waarin het observatorium open kan blijven staan omdat er geen (significante hoeveelheid) bewolking en/of regen voorspeld is. Ook het aantal dagen waarop ik zonnevlekwaarnemingen gedaan heb, zie tweede grafiek, is dit najaar minder dan in najaar 2022 met december als dieptepunt. Vanaf 5 november 2021 tot 20 februari 2022 was de montering voor onderhoud naar Italië, hetgeen de oorzaak van het minimum in die periode is. Om die reden heb ik dat stuk lichter gemaakt. Nicolàsimaging periods 2018-2023solar_obs_per_month_2021-2023.

In opvolging van een dergelijk topic over het aantal heldere nachten in 2022, hierbij de nieuwste grafiek, nu dus over het jaar 2023 (zie eerste grafiek). Het resultaat is bedroevend te noemen. In de periode voor het 'zomerreces' had ik door werkzaamheden 4 heldere nachten gemist en tijdens de zomermaanden (periode circa 20 mei - 20 juli) waren er nog heel wat, maar niet interessant voor deep-sky fotografie vanwege het beperkt aantal uren dat dan per nacht data verzameld kan worden. Onder een heldere nacht versta ik overigens een nacht waarin het observatorium open kan blijven staan omdat er geen (significante hoeveelheid) bewolking en/of regen voorspeld is. Ook het aantal dagen waarop ik zonnevlekwaarnemingen gedaan heb, zie tweede grafiek, is dit najaar minder dan in najaar 2022 met december als dieptepunt. Vanaf 5 november 2021 tot 20 februari 2022 was de montering voor onderhoud naar Italië, hetgeen de oorzaak van het minimum in die periode is. Om die reden heb ik dat stuk lichter gemaakt. Nicolàsimaging periods 2018-2023solar_obs_per_month_2021-2023.

Mooie poging Paul, qua kleur komen we dichter bij elkaar. Het probleem met het verscherpen is de ruis, ik had simpelweg meer data moeten opnemen of wat extra pogingen moeten doen. Voor dat laatste had ik eerder moeten beginnen omdat mijn kijker gecollimeerd is voor het oostelijk halfrond (door de meridiaanflip verliest hij zijn collimatie). Ook ik heb nogmaals een poging gedaan de afbeelding wat beter qua kleur en scherpte te krijgen, zie bijlage. Het valt gewoon niet mee Saturnus momenteel goed vast te leggen. NicolàsSaturn231125_1742UTC_200p_800x600c

Hoi Paul, wat die witbalans betreft kon je wel eens gelijk hebben, dus laat maar eens zien wat jij ervan gemaakt hebt! Voor de witbalans heb ik de "automagische" functie in PSP gebruikt en die is niet altijd even goed (en behoorlijk magisch, geen idee soms wat ie doet). Beter wellicht dit handmatig te doen, zoals in de bijlage (zelfde functie, maar dan via Advanced Options en dan met de schuiven spelen. Dat Saturnus erg laag staat kwam de scherpte niet ten goede, hopelijk krijg ik binnenkort nog een herkansing. NicolàsSaturn231125_1742UTC_200p_800x600b

Nadat ik Saturnus en Jupiter gefotografeerd had, toch ook maar eens de kijkers op de Maan gericht. Ik fotografeer de Maan slechts zelden en dan meestal monochroom, simpelweg omdat de enige kijker die de Maan full-disc in beeld kan brengen tot voor kort de SkyWatcher Esprit 150ED is en dat die met een monochroomcamera uitgerust is en de Maan bovendien erg grijs lijkt. Ik had de afgelopen jaren echter diverse kleurenopnames gezien van de Maan die toch duidelijk toonden dat de Maan geen saaie grijze bol is. Dus om 22:05UTC een LRGB-serie geschoten van 30 seconden per filter op 12FPS, dus circa 360 frames per filter. De maanleeftijd was 13.2 dagen (wassende Maan) en daardoor 97.4% verlicht. De belichting was 0.5ms in L en 1.0ms in RGB. Stapeling in AutoStakkert!3 waarbij 75% L en circa 65% RGB gestapeld werd. Nabewerking in PSP: 40% verzadiging en een beetje verscherpen. De volledige plaat staat op mijn server. NicolàsMoon231125_2206UTC

Een paar uur nadat ik Saturnus gefotografeerd had, was Jupiter aan de beurt. Wederom met de C11 EdgeHD, TeleVue 2x PowerMate, ZWO ADC en ZWO ASI174MM een LRGB-serie van 60s per filter opgenomen. Nu 3ms voor L (circa 8000 frames) en 10ms voor RGB (circa 5500 frames), waarvan 55% gestapeld werd met AutoStakkert!3. In WinJupos vervolgens de-rotatie toegepast en de manen Io (links) en Europa apart met een RGB-combine verwerkt omdat WinJupos deze niet correct wist te de-roteren. Jupiter stond op dit moment op een hoogte van circa 49 graden in de richting zuid-zuid-oost (azimut circa 165°) op een afstand van 609 miljoen kilometer van Aarde, waardoor de schijnbare diameter 48.43" was. NicolàsJupiter231125_2103UTC

Het weer is de laatste tijd prut, maar vanavond was er zowaar een flink gat in de bewolking en zagen de sterren er rustig uit. Saturnus had ik alweer ruim een maand geleden voor het laatst op de plaat gezet, dus tijd voor een nieuw poging. De planeet is alweer 10% kleiner dan een maand geleden en staat nu op een afstand van 1457 miljoen kilometer, waardoor de schijnbare diameter 39.75″ is. Een paar minuten voor de meridiaanpassage, bij een maximum hoogte van een kleine 25 graden, een LRGB-serie gestart met FireCapture van 60 seconden per filter. De opstelling was zoals gebruikelijk de C11 EdgeHD met TeleVue 2x PowerMate, ZWO ADC en ZWO ASI174MM. De ADC afgesteld met een ZWO ASI290MC, scherpgesteld met een Bahtinov-masker op een nabijgelegen ster. De sluitertijd voor L was 20ms (circa 80% histogram gevuld), voor RGB 40ms (circa 40% gevuld), hetgeen resulteerde in respectievelijk 6000 en 3000 beeldjes per filter. Stapelen gedaan in AutoStakkert waarbij de verscherpte uitvoer met 30% raw blend gebruikt werd om een kleurenplaat te genereren met L als extra Luminance-laag. Vervolgens de afbeelding 200% bicubisch opgeschaald en in Topaz met de instelling Severe Noise de ruis verminderd. Daarna in PSP de witbalans gecorrigeerd en de kadrering gedaan. NicolàsSaturn231125_1742UTC_200p

Vanavond 'scheerde' een rotsblokje van circa 250m diameter aan de Aarde voorbij (officieel is de diameter geschat op 144 à 322m). Gelukkig miste het object ons afgelopen nacht op een afstand van grofweg 1.2 miljoen kilometer, dus iets meer dan drie keer de afstand van de Aarde tot de Maan. Op het moment van de opname was de afstand tot 1998 HH49 circa anderhalf miljoen kilometer en wij deze net onderweg van het sterrenbeeld Waterman naar Vissen. De planetoïde is een van de 18232 Apollo-class Asteroids, hetgeen inhoudt dat het een object is dat de baan van de Aarde kruist. 1998 HH49 draait in een baan om de Zon van 705 dagen (een kleine twee jaar) met een baansnelheid van circa 15km/s (met variaties van circa 4km/s). Vanwege de korte afstand tot de Aarde was de schijnbare snelheid circa 21 boogseconden per minuut, hetgeen goed te zien is aan de sterstrepen op de foto die 60 seconden belicht is. Opname in een enkele sub van 60s rondom 19:28:14UTC met de SkyWatcher Esprit 150ED, ZWO ASI1600MM Pro Cool en ZWO luminance filter. Nicolàs1998_HH49_231017_192814UTC

Op 14 september 2023 heb ik Kemble's Cascade in beeld gebracht, een asterisme dat naar de open sterrenhoop NGC1502 leidt. Deze sterrenhoop bevindt zich op circa 3500 lichtjaar van ons in de richting van het sterrenbeeld Camelopardalis. NGC1502, in de linkerbenedenhoek van de afbeelding, werd op 3 november 1787 ontdekt door William Herschel. De Cascade werd geïntroduceerd door pater Lucian Kemble (1922–1999), een franciscaner monnik en amateurastronoom die er een brief over schreef aan Walter Scott Houston, een Amerikaanse popularisator van amateurastronomie. Kemble noemde het asterisme "een prachtige waterval van zwakke sterren die vanuit het noordwesten naar de open sterrenhoop NGC 1502 tuimelen". Houston schreef op zijn beurt een artikel over het asterisme in Sky & Telescope en gaf het de naam Kemble's Cascade. De opname vond plaats in LRGB, er werd in totaal zes uur en veertig minuten aan data verzameld voor deze foto: 380 x 30s luminance, 70 x 60s per RGB. Gefotografeerd met de SkyWatcher Esprit 80ED, ZWO EFW met ZWO LRGB filters en ZWO ASI1600MM Pro Cool. De volledige plaat staat op mijn server. NicolàsKembles-Cascade_230914

Hoi Paul, lastig is het zeker, vooral om de juiste kleur te pakken te krijgen. Ik heb een poging gedaan de plaat wat minder geel te maken, zodat de blauwe details wat beter naar voren komen. Interessant object en zeker niet de laatste keer dat ik M31 op de korrel neem. NicolàsM31_230909c

Het moest er dan toch maar eens van komen, sommige objecten zijn nu eenmaal te groot, zelfs voor de SkyWatcher Esprit 80ED op f/5 in combinatie met de ZWO ASI1600MM Pro Cool. Ik had M31 al een eerder gefotografeerd, gewoon als test om te kijken of bovenstaande kijker een beetje beviel. Die opname bestond uit slechts één paneel, waardoor niet heel M31 op de plaat paste. Nu wou ik toch wat meer ruimte hebben en dus dan toch maar een mozaïek in twee panelen, met 20% overlap, het Andromeda stelsel op de plaat gezet. Het idee was dit allemaal in één nacht te doen, maar door een verkeerde instelling in NINA bij het tweede paneel ging dat paneel vreselijk de mist in en kon ik alle subs weggooien. De volgende nacht werd het onverwachts helder en dus dat tweede paneel geschoten. Het voordeel ervan was dat ik in dezelfde richting kon beginnen en dus dezelfde lichtvervuiling moest zien te trotseren. Nadeel was, dat de eerste nacht lang niet zo helder was als de tweede, terwijl in de tweede nacht wat hoge bewolking voor wat sluier zorgde. Ik hoopte dat APP dit alles zoals altijd probleemloos zou oplossen, maar dat bleek nog niet zo eenvoudig. Met name de lum-panelen bleken qua contrast zover uit elkaar te liggen, dat het gezamenlijke lum-paneel heel wat hoofdbreken kostte om fatsoenlijk te maken. Maar ook de RGB-panelen bleken niet 100% uit APP te komen, waardoor de rechter helft richting magenta neigde en de linker helft richting groen. @paulvolman had meldde al dat het "...een van de moeilijkste objecten om vast te leggen [is] en dan met name de bewerking." Een gewaarschuwd mens telt voor twee en dat hebben we geweten... Afijn, uiteindelijk de volgende aanpak gekozen: eerst de acht losse panelen geproduceerd zoals enkelvoudige opname verwerkt worden en daarbij LNC op 1st degree gezet met 3 iterations en MBB op 7%. Die acht panelen vervolgens als lights in APP geladen en met zeven verschillende instellingen gestapeld in mosaic-mode. Uiteindelijk bleken de volgende combinaties te werken (die gaven het minste verschillen tussen de twee panelen): L - 1st order LNC, 1 iteration, 20% MBB R - 1st order LNC, 1 iteration, 20% MBB G - 1st order LNC, 1 iteration, 30% MBB B - 1st order LNC, 3 iterations, 20% MBB Uiteindelijk die vier panelen in RGB-combine geladen en tot kleurenplaat verwerkt. De rechter helft bleek nog erg paars, dus in Siril de hele plaat geïnverteerd (Negative Transformation) en Remove Green Noise erop losgelaten. Na wederom positief maken was de plaat al een stuk beter. Vervolgens de achtergrond en sterkleuren links en rechts zoveel mogelijk gelijk gemaakt en in het midden de overlap van de panelen in helderheid gecorrigeerd. Daarna nog wat cosmetische handelingen (verzadiging, beetje aan de curven trekken, hier en daar wat lichte en donker banen corrigeren), met onderstaande afbeelding tot resultaat. Alle correctie voelen als prutswerk, maar van @ariebakx heb ik geleerd dat dit Post-editing heet... ;-) Zo heb ik weer wat geleerd voor de volgende keer. In vervolg zal ik toch mijn best doen beide panelen onder gelijke omstandigheden proberen te schieten. Dus nacht 1 eerst paneel 1 en dan paneel 2 en dan de tweede nacht de volgorde omdraaien, zodat beide panelen ongeveer gelijke omstandigheden hebben. Opname bestaat per paneel uit 180 x 30s luminance en 45 x 60s RGB. Totale integratietijd is dus 6 uur (3 uur per paneel). NicolàsM31_230909