Forum Replies Created
-
Posts
-
Mooi plaatje, dat zeker. Maar, is het opgenomen met een FSQ106? Mijn FSQ106N geeft geen spikes en geen zwart gat in het midden van de heldere sterren. Je hebt toch ook een Epsilon? Misschien door elkaar gehaald? Affijn, het blijft een mooi plaatje! :-)
Een scherpe komeet, én scherpe sterren, zal ongetwijfeld een zeer mooi resultaat geven. Komeet en sterren zijn dan wel in tijd verschoven ten opzichte van elkaar. Voor hobby doeleinden prima, geweldig zelfs. Voor wetenschappelijke doeleinden best het erbij te vermelden, denk ik.
Uitlees ruis is totaal onbelangrijk bij RGB fotografie.
“Hemellicht” zorgt al snel voor een achtergrond die uitlees ruis doet verdwijnen in de achtergrond.
Veel belangrijker zijn quantum efficiëntie, kwaliteit van de chip (kolom defecten, hot en dead pixels, amp glow, en andere shit), full well capacity, dynamisch bereik.
Wat heb je aan lage uitlees ruis als je slechts 30 seconden of korter kunt belicht voordat de opname overbelicht is.
Het maken van veel subs lijkt dan de oplossing. Ja, de ruis gaat naar beneden, maar het signaal wordt gemiddeld, niet opgeteld.
Moraal van het verhaal: de CCD camera is niet dood. Wil je echt het uiterste er uit halen, dan kun je er eigenlijk niet omheen. Helaas hangt daar wel een prijskaartje aan.
PS: neemt niet weg dat er astrofotografen onder ons zijn die werkelijk tot prachtige resultaten komen met een “simpele” DSLR. Dat zijn dan wel de mannen/vrouwen die de hobby tot in de puntjes beheersen, die weten wat te fotograferen, en waar. Laat hen los met een CCD camera onder een donkere hemel, en je weet niet wat je ziet.
Ah, dat scheelt een factor 5.
Dat verklaart, samen met de 1 stop verschil in openingsverhouding, waarom ik met de QSI583 véél langer kon belichten dan jij met een canon 6D voordat dezelfde graad van verzadiging optreedt.
Je zou natuurlijk kort en lang belichte frames kunnen combineren, en HDR bewerken.
Mijn systeem was F/5.6, dat scheelt al een stop. Aan de full-well depth zal het vast niet liggen. Kan me niet voorstellen dat die kleiner is bij de 6D dan bij de QSI583 (25.500 electrons).
Het dynamisch bereik is wel groter: 14 bit (16000) voor de 6D en 16 bit (64000) voor de ccd camera. Maar ik weet niet of dat een rol speelt.
De kern is bij mij ook zwaar overbelicht met 10 min subs. Heb dat enigszins kunnen repareren in PixInsight, maar niet het trapezium is dusdanig overbelicht dat het niet te redden viel.
Wat voor een camera gebruik je?
Hoe bedoel je dat, van dat contrast niet te kunnen halen met subs van 10 min?
Ik kwam helaas niet verder dan 8 subs per kleur. Ongeveer 24 van 10 min per kleur zou hebben laten zien wat er uit te halen viel onder de gegeven omstandigheden.
Hallo Kees,
Mijn opnamen, waaronder M13 opgenomen met een Vixen 130 mm ED refractor, kun je vinden op Astrobin.
Opname dateert van 2012, en is bewerkt met PixInsight. Hierbij gepost op dit forum. Jouw opname laat meer zien, denk ik.
Ben er een paar jaar uit geweest, maar nu volop bezig met de zaak weer op te tuigen :-).
Technisch gezien een geweldig resultaat. De bewerking vind ik persoonlijk wat minder.
Ik hou meer van subtiele kleuren. Gele en blauwe sterren met een enkele rode in plaats van een een overdaad aan paars en agressief rood.
Maar ja, waar hebben we het eigenlijk over.
Het is nog maar 40 jaar geleden dat grote 2 meter+ telescopen met enorme 4×5 inch negatieven veel minder lieten zien dan deze opname.
Overweldigende plaatjes, waarbij ik de monochrome Halpha opname prefereer.
Waarschijnlijk omdat ik onrustig wordt van hard rood :-(
Appels en peren, als je het mij vraagt.
Ben er niet zo zeker van dat de 16200 bewerking optimaal is.
Helaas worden de natrium lampen meer en meer vervangen door breedspectrum led lampen,
Waarmee het voordeel van RGB gefilterde opnamen wegvalt, helaas.
