Op 27 februari en 3 en 4 maart 2022 heb ik wat data van NGC4151 verzameld met de Esprit 150ED, ZWO ASI1600MM Pro Cool en ZWO LRGB filters. NGC4151 bevindt zich op een afstand van 52 miljoen lichtjaar van de Aarde en nog iets verder weg, op 311 miljoen lichtjaar, staat NGC4156, het kleine stelsel linksboven NGC4151. Voor de opname zijn 1031 subs geschoten: 581 x 60s lum en per RGB 150 x 120s, in totaal 24 uur en 41 minuten integratietijd. Opname in NINA, verwerking met APP (stacking, RGB-combine, light-pollution correction), PSP (curven), Siril (SCNR) en Topaz (denoise). Getoonde afbeelding is een crop van het origineel op mijn server. Nicolàs  SCNR (type=0, amount=1.00, preserve=true)

Dank! Voor de relatief korte totale integratietijd vond ik hem ook best wel aardig geslaagd. De nacht erop ben ik aan NGC 4151 begonnen, maar daar was 8 uur integratietijd ruimschoots onvoldoende. Vanavond dus weer verder ermee, op naar de 16 uur. De komende week kunnen we sowieso flink aan de bak :-), alleen zondagnacht zal het iets bewolkt zijn. De eerste dagen nog wat RGB objecten op de plaat zetten, dan na zondag wat smalband. Nicolàsclearoutside

De laatste tijd en komende dagen hebben we eindelijk weer helder weer. Mijn montering was gelukkig net op tijd terug uit Italië om hem volledig afgesteld te krijgen en weer wat deep-sky opnamen te kunnen maken. Na de laatste afstelbeurt op 26 februari was de PAE nog slechts 9" met een RMS van 5.0", meer dan nauwkeurig genoeg om aan de slag te gaan. Direct na dat afstellen spiraalstelsel NGC 4244 in NINA geprogrammeerd en de Esprit 150ED met ZWO ASI1600MM Pro Cool erop losgelaten. Het sterrenstelsel staat op 14.1 miljoen lichtjaar van ons in richting van het sterrenbeeld Jachthonden. Voor de opname zijn 182 subs van 60s in lum geschoten en 50 subs van 120s in rood, groen en blauw. In totaal dus net iets meer dan 8 uur integratietijd. De hier getoonde afbeelding is een crop van het origineel op mijn server. NicolàsNGC4244_crop

Vandaag was er weer een hoop activiteit op de Zon te zien. De seeing volgens de Scintillation Monitor was middelmatig (4-5"), dus heb ik het maar bij een paar full-disc foto's gelaten. Helemaal rechts zijn AR2954 en AR2955, de duidelijke groep in het midden is AR2957 met daarboven (halverwege de zonnerand) AR2958. Links van AR2957 zit een groepje kleine vlekken met nummer AR2959 en helemaal links (nabij de rand) zit AR2960. De witlicht opname is gemaakt met de Esprit 150ED, Baader ND5.0 folie en ZWO ASI1600MM Pro Cool, de H-alpha foto is met de Lunt LS80THA en ZWO ASI174MM. In beide gevallen 30 seconden gefilmd, waarbij de Esprit 230 frames opleverde en de Lunt iets meer dan 2000. Gestacked in AutoStakkert!3 (respectievelijk 15 en 25%) en nabewerkt in PSP (de Lunt-opname geïnverteerd in IMPPG). NicolàsSun220303_1023UTCSun220303_1101UTC_H-Alpha

Vandaag was er weer een hoop activiteit op de Zon te zien. De seeing volgens de Scintillation Monitor was middelmatig (4-5"), dus heb ik het maar bij een paar full-disc foto's gelaten. Helemaal rechts zijn AR2954 en AR2955, de duidelijke groep in het midden is AR2957 met daarboven (halverwege de zonnerand) AR2958. Links van AR2957 zit een groepje kleine vlekken met nummer AR2959 en helemaal links (nabij de rand) zit AR2960. De witlicht opname is gemaakt met de Esprit 150ED, Baader ND5.0 folie en ZWO ASI1600MM Pro Cool, de H-alpha foto is met de Lunt LS80THA en ZWO ASI174MM. In beide gevallen 30 seconden gefilmd, waarbij de Esprit 230 frames opleverde en de Lunt iets meer dan 2000. Gestacked in AutoStakkert!3 (respectievelijk 15 en 25%) en nabewerkt in PSP (de Lunt-opname geïnverteerd in IMPPG). NicolàsSun220303_1023UTCSun220303_1101UTC_H-Alpha

Vandaag was er weer een hoop activiteit op de Zon te zien. De seeing volgens de Scintillation Monitor was middelmatig (4-5"), dus heb ik het maar bij een paar full-disc foto's gelaten. Helemaal rechts zijn AR2954 en AR2955, de duidelijke groep in het midden is AR2957 met daarboven (halverwege de zonnerand) AR2958. Links van AR2957 zit een groepje kleine vlekken met nummer AR2959 en helemaal links (nabij de rand) zit AR2960. De witlicht opname is gemaakt met de Esprit 150ED, Baader ND5.0 folie en ZWO ASI1600MM Pro Cool, de H-alpha foto is met de Lunt LS80THA en ZWO ASI174MM. In beide gevallen 30 seconden gefilmd, waarbij de Esprit 230 frames opleverde en de Lunt iets meer dan 2000. Gestacked in AutoStakkert!3 (respectievelijk 15 en 25%) en nabewerkt in PSP (de Lunt-opname geïnverteerd in IMPPG). NicolàsSun220303_1023UTCSun220303_1101UTC_H-Alpha

Hoewel geen spectaculaire plaat, vond ik het toch wel de moeite van het tonen waard, vooral omdat dit betekent dat InFINNity Deck eindelijk weer operationeel is! Afgelopen november heb ik de 10Micron GM3000HPS montering eruit laten hijsen om deze terug naar de fabrikant te sturen. Reden daarvoor was dat de back-lash compensator van de RA-as niet correct afgesteld was, hetgeen in bepaalde delen van de hemel tot star-trails leidde. De hele reparatie, inclusief transport, zou ongeveer 2-3 weken duren. Door COVID, en naar ik vermoed wat andere problemen, liep dit uit tot drie en een halve maand. In die periode is de mount niet alleen opnieuw afgesteld, maar ook voorzien van de laatste generatie back-lash compensator, zowel in de RA- als in de DEC-as. Zelfs bij het waarnemen van de Zon is het al merkbaar dat deze onderdelen vervangen zijn, de montering voelt een stuk robuuster aan. Komend weekend hoop ik de eerste tests onder de sterren te doen, maar vandaag dus maar alvast naar onze eigen ster gekeken. Op de Zon zijn nu drie actieve gebieden te zien (van rechts naar links): AR2953, AR2954 en AR2955. Ar2953 is niet heel actief, maar een dun sliertje van kleine zonnevlekken, de andere twee vallen direct op. Opname met SkyWatcher Esprit 150ED en ZWO ASI1600MM Pro Cool om 11:42UTC. Opgenomen met FireCapture (30s, 221 frames), gestacked met AutoStakkert3 (15%). Nabewerkt met PSP: iets verscherpt, kleurtje gegeven en gecropped. NicolàsSun220223_1142UTC

Hoi Hans, inderdaad een heel stuk beter. Wat die reflectie betreft: Heb jij wellicht een idee waarom die aan de bovenkant afgeplat is? Haaks op die afplatting is een diffractie-spike te zien, het lijkt wel alsof je vlak langs een rand hebt gefotografeerd, kan dat kloppen? Overigens zie ik dat je foto nog iets gecropped mag worden, langs de onder- en rechterkant zit een rode rand. NicolàsIC1318b-crop-200p

Hoi Paul, Die komt overeen met de dip die weerplaza in een tweet liet zien: https://mobile.twitter.com/Weerplaza/status/1482600709254221824 Het ziet er dus naar uit dat je ze beide te pakken hebt. Nicolàsweerplaza_Tonga_schokgolf

Ik gebruik ook TOPAZ DE NOISE daar komen soms ook artefacten van. Ik gebruik Topaz ook voor vrijwel al mijn opnames, maar je moet vreselijk oppassen met de instellingen. Na vele uren spelen kwam ik tot de instellingen in onderstaande afbeelding. Bij mij werken die voor vrijwel alle typen objecten. Het kan echter zijn dat je voor jouw kijker/camera combinatie iets andere instellingen nodig hebt. Belangrijk is dat je voldoende data opneemt om de ruis zo laag mogelijk te houden. Mijn werkvolgorde is momenteel:

• in PSP: randen afsnijden
• in PSP: non-lineaire stretch
• Topaz DeNoise AI
• bij Hubble palette hue aanpassen en SCNR toepassen
• in PSP: diverse kleine nabewerkingen naar smaak (verzadiging, nog wat non-lineaire stretch, soms wat hue)

Nicolàs  TopazDeNoise_AI_settings

Ik gebruik ook TOPAZ DE NOISE daar komen soms ook artefacten van. Ik gebruik Topaz ook voor vrijwel al mijn opnames, maar je moet vreselijk oppassen met de instellingen. Na vele uren spelen kwam ik tot de instellingen in onderstaande afbeelding. Bij mij werken die voor vrijwel alle typen objecten. Het kan echter zijn dat je voor jouw kijker/camera combinatie iets andere instellingen nodig hebt. Belangrijk is dat je voldoende data opneemt om de ruis zo laag mogelijk te houden. Mijn werkvolgorde is momenteel:

• in PSP: randen afsnijden
• in PSP: non-lineaire stretch
• Topaz DeNoise AI
• bij Hubble palette hue aanpassen en SCNR toepassen
• in PSP: diverse kleine nabewerkingen naar smaak (verzadiging, nog wat non-lineaire stretch, soms wat hue)

Nicolàs  TopazDeNoise_AI_settings

Hans, Het is mij ook al een paar keer opgevallen dat je sterren erg hard zijn, er zit vrijwel geen zacht randje omheen zoals je zou verwachten (zie bijgesloten afbeelding waarin links jouw opname 300% vergroot te zien is naast een opname van mij). Als je het signaal in een grafiek zou plotten, dan behoort een ster eruit te zien als een soort van Gaussische kromme, maar bij jouw opnames ga je direct van een achtergrond signaal naar vrijwel volledig wit, iets dat ook te zien is aan het histogram (die is rechts aan het clippen). E.e.a zou ook wel eens door een teveel aan contrast veroorzaakt kunnen worden, maar ik denk dat Vincent (@supernov) gelijk heeft dat je de deconvolutie iets te enthousiast hebt toegepast. Maar ja, wellicht dat je dit mooier vindt, het is uiteindelijk een kwestie van smaak. ;-) Nicolàssterretjes

Onlangs meldde ik dat @ariebakx mij had geleerd hoe het Hubble Palette uit te werken, met goed resultaat tot gevolg. De methode die hij adviseerde was als volgt:

• eventueel stretchen;
• combineren tot kleurenplaat;
• met SCNR de groene waas verwijderen.

  Indien er magenta ringen om de helderste sterren of een paarse achtergrond te zien zijn verder gaan met:

• Image inverteren.
• Met SCNR wat nu groen is (was magenta) verwijderen;
• terug inverteren.

  Arie gaf al aan dat zijn methode "doorgaans teleurstellend simpel" is en dus vroeg ik me af wat er precies gebeurt bij al deze stappen. Daarom een proefje gedaan door een 10bits spectrum van internet te plukken en door SCNR heen te trekken (zie eerste afbeelding). De afbeelding toont het spectrum acht keer. Op plekken 1 en 6 staat het origineel, de overige zijn bewerkingen, de rode kaders geven eindresultaten aan. Voor die bewerkingen heb ik gebruik gemaakt van Siril (SCNR) en Paint Shop Pro (Saturation). Spectrum 2 toont wat er gebeurt bij het eenmalig toepassen van SCNR. Groen wordt keurig verwijderd en vervangen door geel- en cyaan/grijstinten. Magenta blijft onveranderd en ook rood, blauw en geel veranderen niet. Spectrum 3 toont de geïnverteerde versie van spectrum 2 en inderdaad zien we hier alle magenta uit 2 als groen tevoorschijn komen. In spectrum 4 is SCNR toegepast op 3. Wederom verdwijnt alle groen, maar ook zien we subtiele wijzigingen waar in 2 het rood te zien was. Na nogmaals inverteren krijgen we spectrum 5, het eindresultaat zoals Arie mij heeft uitgelegd. Ja, we zijn de magenta tinten kwijt, maar helaas ook bijna alle roodtinten (links is er nog iets oranje over). De tweede afbeelding laat zien wat dit betekent voor een LRGB-NB afbeelding (de afbeelding is 50% van het origineel). De linkerzijde laat de opname zien met slechts één keer SCNR, de rechterzijde met inverteren, nogmaals SCNR en terug inverteren. Duidelijk is te zien hoe de kop van de Olifantenslurfnevel z'n rood-tint kwijt is en ook andere rode sterren zijn geel geworden, net als de structuur rechtsonder. Een zoekslag op het internet leert dat men ook wel door middel van het aanpassen van de verzadiging (saturation) voor magenta de magenta ringen rond de sterren kan verwijderen. In de linker zijde van de tweede afbeelding heb ik dit reeds gedaan (-65%), evenals het reduceren van de verzadiging voor blauw (-30%). In de eerste afbeelding is in spectra 7 en 8 te zien wat deze stappen doen. Voor enkel NB-opnames is de methode van Arie prima, maar bij LRGB-NB opnames is denk ik het reduceren van de verzadiging van magenta en blauw te verkiezen. Wellicht dat er nog betere methoden zijn, dus dat hoor ik dan graag! :-) Nicolàsspectrum2-SCNR-processingSCNR_single_vs_double

Onlangs meldde ik dat @ariebakx mij had geleerd hoe het Hubble Palette uit te werken, met goed resultaat tot gevolg. De methode die hij adviseerde was als volgt:

• eventueel stretchen;
• combineren tot kleurenplaat;
• met SCNR de groene waas verwijderen.

  Indien er magenta ringen om de helderste sterren of een paarse achtergrond te zien zijn verder gaan met:

• Image inverteren.
• Met SCNR wat nu groen is (was magenta) verwijderen;
• terug inverteren.

  Arie gaf al aan dat zijn methode "doorgaans teleurstellend simpel" is en dus vroeg ik me af wat er precies gebeurt bij al deze stappen. Daarom een proefje gedaan door een 10bits spectrum van internet te plukken en door SCNR heen te trekken (zie eerste afbeelding). De afbeelding toont het spectrum acht keer. Op plekken 1 en 6 staat het origineel, de overige zijn bewerkingen, de rode kaders geven eindresultaten aan. Voor die bewerkingen heb ik gebruik gemaakt van Siril (SCNR) en Paint Shop Pro (Saturation). Spectrum 2 toont wat er gebeurt bij het eenmalig toepassen van SCNR. Groen wordt keurig verwijderd en vervangen door geel- en cyaan/grijstinten. Magenta blijft onveranderd en ook rood, blauw en geel veranderen niet. Spectrum 3 toont de geïnverteerde versie van spectrum 2 en inderdaad zien we hier alle magenta uit 2 als groen tevoorschijn komen. In spectrum 4 is SCNR toegepast op 3. Wederom verdwijnt alle groen, maar ook zien we subtiele wijzigingen waar in 2 het rood te zien was. Na nogmaals inverteren krijgen we spectrum 5, het eindresultaat zoals Arie mij heeft uitgelegd. Ja, we zijn de magenta tinten kwijt, maar helaas ook bijna alle roodtinten (links is er nog iets oranje over). De tweede afbeelding laat zien wat dit betekent voor een LRGB-NB afbeelding (de afbeelding is 50% van het origineel). De linkerzijde laat de opname zien met slechts één keer SCNR, de rechterzijde met inverteren, nogmaals SCNR en terug inverteren. Duidelijk is te zien hoe de kop van de Olifantenslurfnevel z'n rood-tint kwijt is en ook andere rode sterren zijn geel geworden, net als de structuur rechtsonder. Een zoekslag op het internet leert dat men ook wel door middel van het aanpassen van de verzadiging (saturation) voor magenta de magenta ringen rond de sterren kan verwijderen. In de linker zijde van de tweede afbeelding heb ik dit reeds gedaan (-65%), evenals het reduceren van de verzadiging voor blauw (-30%). In de eerste afbeelding is in spectra 7 en 8 te zien wat deze stappen doen. Voor enkel NB-opnames is de methode van Arie prima, maar bij LRGB-NB opnames is denk ik het reduceren van de verzadiging van magenta en blauw te verkiezen. Wellicht dat er nog betere methoden zijn, dus dat hoor ik dan graag! :-) Nicolàsspectrum2-SCNR-processingSCNR_single_vs_double

Onlangs meldde ik dat @ariebakx mij had geleerd hoe het Hubble Palette uit te werken, met goed resultaat tot gevolg. De methode die hij adviseerde was als volgt:

• eventueel stretchen;
• combineren tot kleurenplaat;
• met SCNR de groene waas verwijderen.

  Indien er magenta ringen om de helderste sterren of een paarse achtergrond te zien zijn verder gaan met:

• Image inverteren.
• Met SCNR wat nu groen is (was magenta) verwijderen;
• terug inverteren.

  Arie gaf al aan dat zijn methode "doorgaans teleurstellend simpel" is en dus vroeg ik me af wat er precies gebeurt bij al deze stappen. Daarom een proefje gedaan door een 10bits spectrum van internet te plukken en door SCNR heen te trekken (zie eerste afbeelding). De afbeelding toont het spectrum acht keer. Op plekken 1 en 6 staat het origineel, de overige zijn bewerkingen, de rode kaders geven eindresultaten aan. Voor die bewerkingen heb ik gebruik gemaakt van Siril (SCNR) en Paint Shop Pro (Saturation). Spectrum 2 toont wat er gebeurt bij het eenmalig toepassen van SCNR. Groen wordt keurig verwijderd en vervangen door geel- en cyaan/grijstinten. Magenta blijft onveranderd en ook rood, blauw en geel veranderen niet. Spectrum 3 toont de geïnverteerde versie van spectrum 2 en inderdaad zien we hier alle magenta uit 2 als groen tevoorschijn komen. In spectrum 4 is SCNR toegepast op 3. Wederom verdwijnt alle groen, maar ook zien we subtiele wijzigingen waar in 2 het rood te zien was. Na nogmaals inverteren krijgen we spectrum 5, het eindresultaat zoals Arie mij heeft uitgelegd. Ja, we zijn de magenta tinten kwijt, maar helaas ook bijna alle roodtinten (links is er nog iets oranje over). De tweede afbeelding laat zien wat dit betekent voor een LRGB-NB afbeelding (de afbeelding is 50% van het origineel). De linkerzijde laat de opname zien met slechts één keer SCNR, de rechterzijde met inverteren, nogmaals SCNR en terug inverteren. Duidelijk is te zien hoe de kop van de Olifantenslurfnevel z'n rood-tint kwijt is en ook andere rode sterren zijn geel geworden, net als de structuur rechtsonder. Een zoekslag op het internet leert dat men ook wel door middel van het aanpassen van de verzadiging (saturation) voor magenta de magenta ringen rond de sterren kan verwijderen. In de linker zijde van de tweede afbeelding heb ik dit reeds gedaan (-65%), evenals het reduceren van de verzadiging voor blauw (-30%). In de eerste afbeelding is in spectra 7 en 8 te zien wat deze stappen doen. Voor enkel NB-opnames is de methode van Arie prima, maar bij LRGB-NB opnames is denk ik het reduceren van de verzadiging van magenta en blauw te verkiezen. Wellicht dat er nog betere methoden zijn, dus dat hoor ik dan graag! :-) Nicolàsspectrum2-SCNR-processingSCNR_single_vs_double

Onlangs meldde ik dat @ariebakx mij had geleerd hoe het Hubble Palette uit te werken, met goed resultaat tot gevolg. De methode die hij adviseerde was als volgt:

• eventueel stretchen;
• combineren tot kleurenplaat;
• met SCNR de groene waas verwijderen.

  Indien er magenta ringen om de helderste sterren of een paarse achtergrond te zien zijn verder gaan met:

• Image inverteren.
• Met SCNR wat nu groen is (was magenta) verwijderen;
• terug inverteren.

  Arie gaf al aan dat zijn methode "doorgaans teleurstellend simpel" is en dus vroeg ik me af wat er precies gebeurt bij al deze stappen. Daarom een proefje gedaan door een 10bits spectrum van internet te plukken en door SCNR heen te trekken (zie eerste afbeelding). De afbeelding toont het spectrum acht keer. Op plekken 1 en 6 staat het origineel, de overige zijn bewerkingen, de rode kaders geven eindresultaten aan. Voor die bewerkingen heb ik gebruik gemaakt van Siril (SCNR) en Paint Shop Pro (Saturation). Spectrum 2 toont wat er gebeurt bij het eenmalig toepassen van SCNR. Groen wordt keurig verwijderd en vervangen door geel- en cyaan/grijstinten. Magenta blijft onveranderd en ook rood, blauw en geel veranderen niet. Spectrum 3 toont de geïnverteerde versie van spectrum 2 en inderdaad zien we hier alle magenta uit 2 als groen tevoorschijn komen. In spectrum 4 is SCNR toegepast op 3. Wederom verdwijnt alle groen, maar ook zien we subtiele wijzigingen waar in 2 het rood te zien was. Na nogmaals inverteren krijgen we spectrum 5, het eindresultaat zoals Arie mij heeft uitgelegd. Ja, we zijn de magenta tinten kwijt, maar helaas ook bijna alle roodtinten (links is er nog iets oranje over). De tweede afbeelding laat zien wat dit betekent voor een LRGB-NB afbeelding (de afbeelding is 50% van het origineel). De linkerzijde laat de opname zien met slechts één keer SCNR, de rechterzijde met inverteren, nogmaals SCNR en terug inverteren. Duidelijk is te zien hoe de kop van de Olifantenslurfnevel z'n rood-tint kwijt is en ook andere rode sterren zijn geel geworden, net als de structuur rechtsonder. Een zoekslag op het internet leert dat men ook wel door middel van het aanpassen van de verzadiging (saturation) voor magenta de magenta ringen rond de sterren kan verwijderen. In de linker zijde van de tweede afbeelding heb ik dit reeds gedaan (-65%), evenals het reduceren van de verzadiging voor blauw (-30%). In de eerste afbeelding is in spectra 7 en 8 te zien wat deze stappen doen. Voor enkel NB-opnames is de methode van Arie prima, maar bij LRGB-NB opnames is denk ik het reduceren van de verzadiging van magenta en blauw te verkiezen. Wellicht dat er nog betere methoden zijn, dus dat hoor ik dan graag! :-) Nicolàsspectrum2-SCNR-processingSCNR_single_vs_double

Vandaag dankzij @ariebakx weer wat geleerd! Zijn Hubble palette opnames vond ik altijd al beter dan de mijne, maar ik kreeg het niet gedaan. Dus Arie maar eens een mail gestuurd en die kwam met een waardevolle tip: SCNR (Subtractive Chromatic Green Noise Reduction). Mijn resultaten hebben inderdaad nog steeds vrij veel groen en dat komt van nature vrijwel niet voor in het heelal. Met SCNR valt dit mooi te neutraliseren. De routine is te vinden in PixInsight en in Siril. Die laatste heb ik gedownload en gebruikt om mijn opname van 28 oktober 2021 nogmaals te bewerken met onderstaand resultaat. Arie bedankt! Nicolàs PS: de meester had me gezegd dat ik na de eerste keer SCNR moet inverteren, nogmaals SCNR toepassen en terug inverteren om paarse halo's en achtergrond te voorkomen/verwijderen. Bij deze gecorrigeerd!NGC7380_211028c

Vandaag dankzij @ariebakx weer wat geleerd! Zijn Hubble palette opnames vond ik altijd al beter dan de mijne, maar ik kreeg het niet gedaan. Dus Arie maar eens een mail gestuurd en die kwam met een waardevolle tip: SCNR (Subtractive Chromatic Green Noise Reduction). Mijn resultaten hebben inderdaad nog steeds vrij veel groen en dat komt van nature vrijwel niet voor in het heelal. Met SCNR valt dit mooi te neutraliseren. De routine is te vinden in PixInsight en in Siril. Die laatste heb ik gedownload en gebruikt om mijn opname van 28 oktober 2021 nogmaals te bewerken met onderstaand resultaat. Arie bedankt! Nicolàs PS: de meester had me gezegd dat ik na de eerste keer SCNR moet inverteren, nogmaals SCNR toepassen en terug inverteren om paarse halo's en achtergrond te voorkomen/verwijderen. Bij deze gecorrigeerd!NGC7380_211028c

Vandaag dankzij @ariebakx weer wat geleerd! Zijn Hubble palette opnames vond ik altijd al beter dan de mijne, maar ik kreeg het niet gedaan. Dus Arie maar eens een mail gestuurd en die kwam met een waardevolle tip: SCNR (Subtractive Chromatic Green Noise Reduction). Mijn resultaten hebben inderdaad nog steeds vrij veel groen en dat komt van nature vrijwel niet voor in het heelal. Met SCNR valt dit mooi te neutraliseren. De routine is te vinden in PixInsight en in Siril. Die laatste heb ik gedownload en gebruikt om mijn opname van 28 oktober 2021 nogmaals te bewerken met onderstaand resultaat. Arie bedankt! Nicolàs PS: de meester had me gezegd dat ik na de eerste keer SCNR moet inverteren, nogmaals SCNR toepassen en terug inverteren om paarse halo's en achtergrond te voorkomen/verwijderen. Bij deze gecorrigeerd!NGC7380_211028c

Het aantal heldere nachten dat we in Nederland tot onze beschikking hebben is een regelmatig terugkerend onderwerp. Een week of drie geleden is mijn montering voor service naar Italië vertrokken en dus is er tijd voor andere zaken, zoals het bijhouden van statistieken van dit jaar. Hoewel het jaar nog lang niet voorbij is, is de kans op een aantal extra heldere nachten gering, hooguit een handvol. Dit jaar begon hoopvol, vooral in februari konden we flink aan de bak! Daarna vlakte het flink af en werd het tot de zomer net zo'n jaar als 2019. Na de zomer bleef het echter matig met slechts een derde van het aantal heldere nachten ten opzichte van de afgelopen twee jaren. Tot op heden staat de teller op 34 nachten, ben benieuwd hoe het anderen vergaan is. NicolàsInFINNity Deck Imaging Periods 2018 - 2021

Gisteravond was ik in Leiden in Rijksmuseum Boerhaave om het gesprek bij te wonen tussen conservator Tim Huisman, Huib Zuidervaart en Bert Degenaar. Gebruik makende van 55 objecten uit de collectie van die laatste is onlangs een nieuwe pronkkast in het museum geopend en het gesprek ging over een drietal objecten daaruit. Nu ken ik Huib en Bert al een paar jaar en na afloop zijn we nog even naar Huib gegaan om na te tafelen. Dat ik bij Huib voor de deur parkeerde en naar boven keek, merkte ik de Maan op. Nu was dit niet verwonderlijk, want het was bijna volle Maan, maar wat vooral opviel was een prachtige halo eromheen, veroorzaakt door een dunne laag bewolking. Aangezien Huib tegenover de Leidse Sterrenwacht woont, was het niet zo moeilijk een van de koepels ervan in het beeld op te nemen. Het betreft de Heliometertoren (ook wel bekend als de Zunderman-koepel) aan de noordwest-zijde van de sterrenwacht. Opname met Samsung A6 mobiele telefoon. Verwerking in PSP en Topaz Denoise. NicolàsMaan-halo_Sterrenwacht-Leiden

Een van de eerste deep-sky objecten die ik ooit vastlegde was de Tovenaarsnevel, ook bekend als Sharpless2-142, een emissienevel rondom de open sterren cluster NGC 7380. Het geheel bevindt zich op circa 8500 lichtjaar van ons in het sterrenbeeld Cepheus. Destijds werkte ik nog met de oude ZWO smalbandfilters welke tot flinke meervoudige halo's leidde. Ook werkte ik destijds nog met 120s subs, hetgeen ik later verlengde tot 300s ten einde een betere signaal/ruis verhouding te krijgen. Onlangs verscheen er een video van Robin Glover, de auteur van SharpCap, waarin deze uitlegt dat voor mijn locatie het beter is de smalbandopnames nog iets langer te nemen. Aan de hand van zijn tabel op 21:00 in de video, kon ik berekenen dat circa 420s (7 minuten) een betere opnameduur per sub zou zijn. Dus nadat ik de laatste luminance voor NGC 4236 geschoten had de rest van de nacht gebruikt om de Tovenaar met 3 x 20 subs van 420s per stuk nogmaals te schieten, in totaal dus 7 uur data (tegen 6 uur bij mij vorige poging). Ondanks dat ik nu marginaal meer data gebruikt heb, is het resultaat stukken beter dan destijds: minder halo's, maar vooral veel minder ruis. NicolàsNGC7380_211028

De 24e nog getracht flink wat luminance aan de plaat toe te voegen, maar wederom werd die poging na een goed uur de das om gedaan. Uiteindelijk werd het de 28e weer mooi helder met goede seeing en dus kon er eindelijk nog een paar uren luminance geschoten worden. In totaal zit er nu 424 minuten luminance in. Totale integratietijd is nu 10 uur en 54 minuten. NicolàsNGC4236_211029

En dan  hier nog de Lunt detail foto...ZWO ASI174MM_211028_105315_AS_P5_lapl5_ap495_UM_LRD_INV_Earth

Vandaag was het fantastisch weer: een strakblauwe hemel en een seeing van 1.5" - 2.0" volgens de seeing monitor. Na eerst de dagelijkse zonnevlektelling gedaan te hebben de Zon op vier manieren gefotografeerd: - full-disc in witlicht (SkyWatcher Esprit 150ED, Baader ND5.0 folie, ZWO ASI1600MM Pro Cool): 10:11UTC; - in detail in witlicht (Celestron C11 EdgeHD, Baader ND5.0 folie en Continuum filter, TeleVue 2x PowerMate en ZWO ASI174MM): 10:22UTC en 10:27UTC; - full-disc in H-alpha (Lunt LS80THA en ZWO ASI174MM): 10:46UTC; - detail in H-alpha (Lunt LS80THA, TeleVue 4x PowerMate en ZWO ASI174MM): 10:53UTC. Helemaal rechts zijn AR2886 en 2890, in het midden AR2887, links daarvan AR2889 en helemaal links AR2891. NicolàsZWO ASI174MM_211028_104610_AS_P25_lapl5_ap949_IMPPG2Sun211028_1011UTCZWO ASI174MM_211028_102709_AS_P10_lapl5_ap766_UM_LRD_EarthZWO ASI174MM_211028_102207_AS_P2_lapl5_ap1255_UM_LRD_Earth

Vandaag was het fantastisch weer: een strakblauwe hemel en een seeing van 1.5" - 2.0" volgens de seeing monitor. Na eerst de dagelijkse zonnevlektelling gedaan te hebben de Zon op vier manieren gefotografeerd: - full-disc in witlicht (SkyWatcher Esprit 150ED, Baader ND5.0 folie, ZWO ASI1600MM Pro Cool): 10:11UTC; - in detail in witlicht (Celestron C11 EdgeHD, Baader ND5.0 folie en Continuum filter, TeleVue 2x PowerMate en ZWO ASI174MM): 10:22UTC en 10:27UTC; - full-disc in H-alpha (Lunt LS80THA en ZWO ASI174MM): 10:46UTC; - detail in H-alpha (Lunt LS80THA, TeleVue 4x PowerMate en ZWO ASI174MM): 10:53UTC. Helemaal rechts zijn AR2886 en 2890, in het midden AR2887, links daarvan AR2889 en helemaal links AR2891. NicolàsZWO ASI174MM_211028_104610_AS_P25_lapl5_ap949_IMPPG2Sun211028_1011UTCZWO ASI174MM_211028_102709_AS_P10_lapl5_ap766_UM_LRD_EarthZWO ASI174MM_211028_102207_AS_P2_lapl5_ap1255_UM_LRD_Earth

Vandaag was het fantastisch weer: een strakblauwe hemel en een seeing van 1.5" - 2.0" volgens de seeing monitor. Na eerst de dagelijkse zonnevlektelling gedaan te hebben de Zon op vier manieren gefotografeerd: - full-disc in witlicht (SkyWatcher Esprit 150ED, Baader ND5.0 folie, ZWO ASI1600MM Pro Cool): 10:11UTC; - in detail in witlicht (Celestron C11 EdgeHD, Baader ND5.0 folie en Continuum filter, TeleVue 2x PowerMate en ZWO ASI174MM): 10:22UTC en 10:27UTC; - full-disc in H-alpha (Lunt LS80THA en ZWO ASI174MM): 10:46UTC; - detail in H-alpha (Lunt LS80THA, TeleVue 4x PowerMate en ZWO ASI174MM): 10:53UTC. Helemaal rechts zijn AR2886 en 2890, in het midden AR2887, links daarvan AR2889 en helemaal links AR2891. NicolàsZWO ASI174MM_211028_104610_AS_P25_lapl5_ap949_IMPPG2Sun211028_1011UTCZWO ASI174MM_211028_102709_AS_P10_lapl5_ap766_UM_LRD_EarthZWO ASI174MM_211028_102207_AS_P2_lapl5_ap1255_UM_LRD_Earth

Vandaag was het fantastisch weer: een strakblauwe hemel en een seeing van 1.5" - 2.0" volgens de seeing monitor. Na eerst de dagelijkse zonnevlektelling gedaan te hebben de Zon op vier manieren gefotografeerd: - full-disc in witlicht (SkyWatcher Esprit 150ED, Baader ND5.0 folie, ZWO ASI1600MM Pro Cool): 10:11UTC; - in detail in witlicht (Celestron C11 EdgeHD, Baader ND5.0 folie en Continuum filter, TeleVue 2x PowerMate en ZWO ASI174MM): 10:22UTC en 10:27UTC; - full-disc in H-alpha (Lunt LS80THA en ZWO ASI174MM): 10:46UTC; - detail in H-alpha (Lunt LS80THA, TeleVue 4x PowerMate en ZWO ASI174MM): 10:53UTC. Helemaal rechts zijn AR2886 en 2890, in het midden AR2887, links daarvan AR2889 en helemaal links AR2891. NicolàsZWO ASI174MM_211028_104610_AS_P25_lapl5_ap949_IMPPG2Sun211028_1011UTCZWO ASI174MM_211028_102709_AS_P10_lapl5_ap766_UM_LRD_EarthZWO ASI174MM_211028_102207_AS_P2_lapl5_ap1255_UM_LRD_Earth

Met excuses voor de Engelstalige titel van deze post, maar probeer dit maar eens in het Nederlands te doen... ;-) Een paar weken geleden kon ik van een bevriend astro-amateur een QHYCCD QHY163 overnemen omdat hij er toch drie van had liggen. Twee daarvan waren mono, derde kleur, dus een van de monochroom-exemplaren kwam deze kant op. De reden dat ik de camera wou hebben, is dat ik binnenkort mijn ASI1600MM Pro Cool voor langere tijd achter de SkyWatcher Esprit 80ED ga monteren en ik nog wel full-disc opnames wil kunnen maken met de Esprit 150ED. Aangezien de QHY163 dezelfde beeldchip gebruikt als de ASI1600MM, kon ik dezelfde uitsnede verwachten. Er zat echter ook een belangrijk verschil tussen de twee camera's: de ASI1600MM gebruikt een global shutter, terwijl de QHY163 een rolling shutter gebruikt (het verschil tussen de twee wordt hier uitgelegd). De eerste tests die ik met de camera liet duidelijk het verschil zien: bij bewegingen/trillingen van de kijker zien de beeldjes van de QHY163 er duidelijk verstoord uit, terwijl dit bij een global-shutter camera niet het geval is. Zelfs de trillingen van de focusmotor waren zichtbaar in de opnames als een zigzag patroon. De oorzaak bleek toch in de drivers te zitten. Met de drivers die ik rechtstreeks van de QHYCCD site gehaald had, kwam de update-rate tijdens het fotograferen niet boven de 10fps, ongeacht de belichtingstijd. Uiteinde vond ik via CN het stukje software UpdateCheck0.1.2.3. Na dat gedraaid en de aanbevolen drivers geïnstalleerd te hebben, deed de camera het stukken beter en zijn update-rates van 30fps makkelijk haalbaar, zelfs bij ROI van meer dan 2k. Vandaag werkte het weer dan uiteindelijk mee: het was volledig onbewolkt en de seeing volgens de Solar Seeing Scintellation Monitor was rond de 2-3". Een serie foto's werd genomen met eerst de ZWO ASI174MM (die heeft een global shutter), vervolgens de QHY163 en uiteindelijk nogmaals met de ZWO ASI174 om te zien of de seeing nog veranderde. Zoals uit onderstaande afbeeldingen afbeelding duidelijk mag zijn, was de seeing bij het maken van de laatste opname minder goed dan bij de eerste (twee linker opnames in de eerste foto), al kan het ook een focusfout geweest zijn. De twee QHY foto's zijn in tijd tussen de twee ZWO foto's in genomen en zien er beide prima uit. Uit deze test blijkt dat dat er niet veel verschil zit tussen het fotograferen met een rolling- of global-shutter. Het grote voordeel voor mij is dat, door de kleinere pixels van de QHY-camera, bij goede seeing ik meer keuze in resolutie heb. De tweede foto toont een ZWO-opname naast die van de QHY op hun werkelijke pixelgrootte. Nicolàs  ZWO174_vs_QYH163ZWO174_vs_QHY163_native_scale

Met excuses voor de Engelstalige titel van deze post, maar probeer dit maar eens in het Nederlands te doen... ;-) Een paar weken geleden kon ik van een bevriend astro-amateur een QHYCCD QHY163 overnemen omdat hij er toch drie van had liggen. Twee daarvan waren mono, derde kleur, dus een van de monochroom-exemplaren kwam deze kant op. De reden dat ik de camera wou hebben, is dat ik binnenkort mijn ASI1600MM Pro Cool voor langere tijd achter de SkyWatcher Esprit 80ED ga monteren en ik nog wel full-disc opnames wil kunnen maken met de Esprit 150ED. Aangezien de QHY163 dezelfde beeldchip gebruikt als de ASI1600MM, kon ik dezelfde uitsnede verwachten. Er zat echter ook een belangrijk verschil tussen de twee camera's: de ASI1600MM gebruikt een global shutter, terwijl de QHY163 een rolling shutter gebruikt (het verschil tussen de twee wordt hier uitgelegd). De eerste tests die ik met de camera liet duidelijk het verschil zien: bij bewegingen/trillingen van de kijker zien de beeldjes van de QHY163 er duidelijk verstoord uit, terwijl dit bij een global-shutter camera niet het geval is. Zelfs de trillingen van de focusmotor waren zichtbaar in de opnames als een zigzag patroon. De oorzaak bleek toch in de drivers te zitten. Met de drivers die ik rechtstreeks van de QHYCCD site gehaald had, kwam de update-rate tijdens het fotograferen niet boven de 10fps, ongeacht de belichtingstijd. Uiteinde vond ik via CN het stukje software UpdateCheck0.1.2.3. Na dat gedraaid en de aanbevolen drivers geïnstalleerd te hebben, deed de camera het stukken beter en zijn update-rates van 30fps makkelijk haalbaar, zelfs bij ROI van meer dan 2k. Vandaag werkte het weer dan uiteindelijk mee: het was volledig onbewolkt en de seeing volgens de Solar Seeing Scintellation Monitor was rond de 2-3". Een serie foto's werd genomen met eerst de ZWO ASI174MM (die heeft een global shutter), vervolgens de QHY163 en uiteindelijk nogmaals met de ZWO ASI174 om te zien of de seeing nog veranderde. Zoals uit onderstaande afbeeldingen afbeelding duidelijk mag zijn, was de seeing bij het maken van de laatste opname minder goed dan bij de eerste (twee linker opnames in de eerste foto), al kan het ook een focusfout geweest zijn. De twee QHY foto's zijn in tijd tussen de twee ZWO foto's in genomen en zien er beide prima uit. Uit deze test blijkt dat dat er niet veel verschil zit tussen het fotograferen met een rolling- of global-shutter. Het grote voordeel voor mij is dat, door de kleinere pixels van de QHY-camera, bij goede seeing ik meer keuze in resolutie heb. De tweede foto toont een ZWO-opname naast die van de QHY op hun werkelijke pixelgrootte. Nicolàs  ZWO174_vs_QYH163ZWO174_vs_QHY163_native_scale

De laatste tijd zijn heldere nachten een schaars goed, maar afgelopen weekend konden we dan toch wat doen. De 8e begon ik wat laat, maar wist ik toch nog 140 minuten luminance, 35 minuten rood, 40 minuten groen en 40 minuten blauw te verzamelen. De 9e werd het pas rond middernacht helder en stond de apparatuur weer lekker te snorren. Helaas was de pret na een uur alweer over en kon ik 's ochtends slechts constateren dat alleen het eerste uur luminance gelukt was. De RGB opnamen bleken allemaal door opkomende stratus volledig mislukt. In totaal dus 315 minuten data verzameld (06h15m). Het object dat op de korrel genomen werd was NGC 4236, ook wel bekend als Caldwell 3, een balkspiraalstelsel dat zich 'midden-boven' het pannetje van de grote beer bevindt (op circa twee keer de diepte van het pannetje boven de rand ervan) en op 6 april 1793 ontdekt werd door de Duits-Britse astronoom William Herschel. Het stelsel bevindt zich op een afstand van circa 11.7 miljoen lichtjaar van ons (14.5 miljoen lichtjaar volgens WikiPedia) in het sterrenbeeld Draak. Het heeft een diameter van 75000 lichtjaar, en omvat circa 100 miljard sterren. Opname met de SkyWatcher Esprit 150ED, ZWO 36mm filters en ZWO ASI1600MM Pro Cool. Verwerking in APP, PSP, Topaz en nogmaals PSP. NicolàsNGC4236_211009