Volgens mij is dit inderdaad vocht in de lucht. Kijk ik op mijn cloudsensor, zie bijlage, dan was het op 2-3-2025 erg vochtig waarbij zelfs de regensensor constant meldingen gaf ( de spikes binnen de rode cirkel ), maar het heeft die nacht niet geregend. Paul Afbeelding1

Hoi Caspar en Nicolàs. Ik kom ook op een rotatie van 0.86° en het centrum ligt binnen de beeldveld, een sterretje in de rechter bovenhoek zie rode cirkel. Hoogstwaarschijnlijk de volgster en dat betekend dat de poolas niet goed heeft gestaan. Bij een mirrorflop ligt het kantelpunt buiten het beeldveld. Als ik hierna de gestackte foto over deze animatie plaats en de sterren vergelijk met elkaar dan kom ik tot de conclusie dat APP ook geprobeerd heeft de stofjes in de foto mee te stacken en hiermee de losse frames heeft vervormd. Hoe je de stack ook roteer over de eerste en de laatste frame de sterren komen dan nooit precies op alle plekken. Dit betekend dat de kalibratie van de frame niet goed is gegaan of niet is uitgevoerd. Ik heb zelf geen APP maar de frames moeten eerst gekalibreerd worden met darks en flats voordat je de stack uitvoert. Dit lijk in APP niet juist zijn gegaan. Dan nog iets over de linker bovenhoek, die is in de losse frame goed wat helderheid betreft ten opzichte van de andere hoeken. Dus ook hier weer gaf je al zelf aan dat de flats waarschijnlijk niet goed zijn en dat lijkt mij ook het geval. PaulScreenshot-2025-04-10-at-20-30-09-www.Starry-Night

De maan blijft fascineren. Voor de een is het licht vervuiling en de ander vind het prachtig.Een volle maan geeft natuurlijk wel veel licht, maar een maansikkel vind ik zelf toch het mooist. Wil je het asgrauw schijnsel en de sikkel mooi weergeven dan is hier toch meer voor nodig dan je zou verwachten zomaar een klik en je heb een foto is er niet bij. Deze foto is gemaakt in de nacht van 31 maart 2025 met een Omegon 104/650 Pro telescoop. Als camera heb ik de Player-One Poseidon-M Pro gebruikt, gekoeld op -10°C. Deze camera heeft een Full-Well Capacity van 71.7 K e- en dus ideaal voor zwakke en ook heldere delen zonder overbelichting. In totaal zijn het 180 opname van 0,05 sec met een OIII filter. Elke opname is in .fit 16 bits formaat opgenomen met MaximDL. Daarna is elke opname handmatig met MaximDL omgezet naar .TIFF formaat met behoud van alle details. Automatisch was niet mogelijk van wegen het grote contrast tussen de schaduw en sikkel. De 180 TIFF files heb ik handmatig in Photoschop bewerkt met auto-contrast, ook hier weer binnen de grenzen van het histogram en gesaved als TIF files in 16bits. Door invloed van de atmosfeer zie je dat elke foto een andere structuur heeft, de maan wordt als het ware gekneed. Dus gewoon stacken met MaximDL gaat dan niet goed en kost details in de sikkel. Daarom zijn alle 180 TIF files in Autostakkert4! Gezet en gestackt met 339 alignment points op de sikkel. Van de 180 foto’s / frames is uiteindelijk 50% gebruikt voor de stack. Het resultaat van de stack is vervolgens verscherpt met Astra Images 3.0 in Lucy Richardson Deconvolutie Point Spread Function Type Moffat met een PSF Wing van 2.50 en een PSF Size van 0.5. Hierna is de foto bewerkt met PhotoShop, geroteerd voor de juiste positie, het asgrauw schijnsel is met hulp van het histogram opgekrikt en de sikkel is verscherpt met Unsharp Mask. De ontstaande ruis in het asgrauw schijnsel is weer met NoiseXterminator weggehaald. Daarna is de foto omgezet naar een JPG bestand. Paul2025-03-31 Maan sikkel_lapl4_ap339a-ai-c

Ook bij mij was het, net als bij @InFINNityDeck , op 27 januari 2025 weer eens helder. Maar wel met hindernissen. Om 17:00 u was de netspanning uitgevallen, zal je net zien, en zaten verschillende dorpen zonder stoom. Ook mijn locatie Heerhugowaard. Rond 18:30 hadden we weer spanning op het lichtnet, maar werd ik gelijk gebeld door mijn stiefmoeder, want ook daar was de stroom uitgevallen en nu deed de kachel het niet meer, dus op naar Sint-Pancras en daar de instellen van de thermostaat weer goed gezet. Thuis gekomen en meteen maar aan de slag gegaan, gelukkig want lang kon ik er niet van geniet i.v.m. de bewolking. Hoe dan ook het was wel een succes geworden. Venus ging niet meer ook van wegen de wind moest ik mijn westzijde, een wand die ik kan omklappen, recht op laten staan om de telescoop in de luwte te houden. Het eerste object was Jupiter met 2 maantjes links Ganymedes en rechts IO. De opname is gemaakt om 21:21u UTC Ik heb er meerdere opnamen van gemaakt, maar deze kwam als beste uit de bus. De telescoop is een Intes MK-72 met barlow waardoor het brandpunt 3600mm was geworden, met 7 inch opening een F/20 systeem. De camera is een Player One Saturn-C SQR. Een kleurencamera mer IMX533 sensor. Voor de camera zit een IR-cut filter en ik gebruik ook een ADC. De foto is gemaakt van 25% van de 1000 frames met een sluitertijd van 25,93ms. De opname was al in kleur dus daar hoef ik verder niets aan te doen. Stacker heb ik gedaan met AS!4 . De ruwe stack gaat bij mij door Astra Image 3.0 voor deconvolutie en unscharpmask. In PS heb ik niet veel gedaan, alleen wat aanpassen van de kleur en de verzadiging. Na Jupiter was Uranus aan de beurt, eigenlijk was de seeing te slecht om iets knaps uit Uranus te halen. De opname van Uranus is gemaakt om 21:24u UTC. Deze opname bestond uit 500 frames van 100ms elk, Ook hiervan heb ik 25% gebruikt voor de stack. Het stacken is gedaan in AS!4 en deconvolutie met Astra Image 3.0 en nabewerking in PS. Na Uranus was Mars aan de beurt en ik moest snel zijn want de bewolking kwam er aan. Uit een reeks van opnamen heb ik de beste genomen en dat was om 21:32u UTC. De opname van Mars bestaat ook uit een film van 1000 frames met nu een sluitertijd van 10,265sec. Ook deze foto is een stack van 25% van de frames met AS!4 en de deconvolutie en unsharpmask zijn met Astra Images 3.0 gedaan. Ook hier is PS alleen gebruikt voor de kleuren en verzadiging. Uiteindelijk heb ik net als Nicolãs de 3 planeten bij elkaar gezet in de zelfde pixel schaal. Lijkt mij leuk te zien hoe verschillende personen het zelfde object op verschillende manieren waarnemen en bewerken. De Intes heeft trouwens geen last van mirror-flop dus bij de meridiaan flip was collimatie niet nodig en door de kleuren camera is het wisselen van filter en daarna het corrigeren van de rotatie van met name Jupiter ook niet nodig. Om 21:40u UTC was het uit met de pret en nam de bewolking de overhand, zie AllSky foto. In de foto zie je links Mars, daarna Jupiter met links Ganymedes en rechts IO en helemaal rechts op de foto staat Uranus. Paul        Mars-Jupiter-Uranus_2025-01-27_212100-ai2a212158_0102a

Ook bij mij was het, net als bij @InFINNityDeck , op 27 januari 2025 weer eens helder. Maar wel met hindernissen. Om 17:00 u was de netspanning uitgevallen, zal je net zien, en zaten verschillende dorpen zonder stoom. Ook mijn locatie Heerhugowaard. Rond 18:30 hadden we weer spanning op het lichtnet, maar werd ik gelijk gebeld door mijn stiefmoeder, want ook daar was de stroom uitgevallen en nu deed de kachel het niet meer, dus op naar Sint-Pancras en daar de instellen van de thermostaat weer goed gezet. Thuis gekomen en meteen maar aan de slag gegaan, gelukkig want lang kon ik er niet van geniet i.v.m. de bewolking. Hoe dan ook het was wel een succes geworden. Venus ging niet meer ook van wegen de wind moest ik mijn westzijde, een wand die ik kan omklappen, recht op laten staan om de telescoop in de luwte te houden. Het eerste object was Jupiter met 2 maantjes links Ganymedes en rechts IO. De opname is gemaakt om 21:21u UTC Ik heb er meerdere opnamen van gemaakt, maar deze kwam als beste uit de bus. De telescoop is een Intes MK-72 met barlow waardoor het brandpunt 3600mm was geworden, met 7 inch opening een F/20 systeem. De camera is een Player One Saturn-C SQR. Een kleurencamera mer IMX533 sensor. Voor de camera zit een IR-cut filter en ik gebruik ook een ADC. De foto is gemaakt van 25% van de 1000 frames met een sluitertijd van 25,93ms. De opname was al in kleur dus daar hoef ik verder niets aan te doen. Stacker heb ik gedaan met AS!4 . De ruwe stack gaat bij mij door Astra Image 3.0 voor deconvolutie en unscharpmask. In PS heb ik niet veel gedaan, alleen wat aanpassen van de kleur en de verzadiging. Na Jupiter was Uranus aan de beurt, eigenlijk was de seeing te slecht om iets knaps uit Uranus te halen. De opname van Uranus is gemaakt om 21:24u UTC. Deze opname bestond uit 500 frames van 100ms elk, Ook hiervan heb ik 25% gebruikt voor de stack. Het stacken is gedaan in AS!4 en deconvolutie met Astra Image 3.0 en nabewerking in PS. Na Uranus was Mars aan de beurt en ik moest snel zijn want de bewolking kwam er aan. Uit een reeks van opnamen heb ik de beste genomen en dat was om 21:32u UTC. De opname van Mars bestaat ook uit een film van 1000 frames met nu een sluitertijd van 10,265sec. Ook deze foto is een stack van 25% van de frames met AS!4 en de deconvolutie en unsharpmask zijn met Astra Images 3.0 gedaan. Ook hier is PS alleen gebruikt voor de kleuren en verzadiging. Uiteindelijk heb ik net als Nicolãs de 3 planeten bij elkaar gezet in de zelfde pixel schaal. Lijkt mij leuk te zien hoe verschillende personen het zelfde object op verschillende manieren waarnemen en bewerken. De Intes heeft trouwens geen last van mirror-flop dus bij de meridiaan flip was collimatie niet nodig en door de kleuren camera is het wisselen van filter en daarna het corrigeren van de rotatie van met name Jupiter ook niet nodig. Om 21:40u UTC was het uit met de pret en nam de bewolking de overhand, zie AllSky foto. In de foto zie je links Mars, daarna Jupiter met links Ganymedes en rechts IO en helemaal rechts op de foto staat Uranus. Paul        Mars-Jupiter-Uranus_2025-01-27_212100-ai2a212158_0102a

Deze opname heb ik 8 maanden eerder gemaakt en hier geplaatst zie deze link maar nu heb ik daar een nieuwe tool op los gelaten en dat is StarXTerminalor. Deze plugin voor Photoshop werkt echt goed. De sterren haal je hier er mooi mee uit en dan kun je helemaal los gaan op de nevel en blijven de sterren hun waarde houden zonder te worden 'uitgebrand" en kleur te verliezen. Krijg je hierdoor een mooiere foto, dat weet ik niet, dat is een kwestie van smaak. Oordeel zelf maar. Paul          NGC-6960-HaOIII-Xc

Hoi Nicolàs, Je heb helemaal gelijk er zit maar één 2x barlow voor ik heb mij daar in vergist. Dat komt omdat ik dit ook wilde doen voor de Intes MK72 en daar zit standaard een 2x Barlow achter en de hele verwarring heeft te maken met een wijziging die ik heb aangebracht aan de camera in combinatie met een 2x Barlow. Ik zal uitleggen wat ik heb gedaan en misschien ook voor andere interessant dit te weten. Het doel was een Full-Disk in de guiderscope te krijgen met een zo hoog mogelijke resolutie. De camera die ik hiervoor gebruik is die POA Saturn-C SQR met een sensor van 3008x3008 pixels en een pixelsize van 3,76um. Verder heb ik een twee identieke merkloze 2x barlows zie foto 1. Zet ik een van deze barlows voor de camera dan kreeg ik een zon van 3100 pixels met de Robtics 80ED met een brandpunt van 560mm, net iets groter dan die 3008 pixels van de camera. Na berekening bleek dat de barlow geen 2x vergroting had, maar 2,3x . Klopt ook wel want de barlow heeft een M42 T-draad aan het einde en zou zo in de camera geschroefd kunnen worden, dat gaat echter niet want ik wilde ook het IR-Block filter er tussen hebben en die is 1½ inch. Zie foto 2 en daardoor komt de barlow lens wat verder van de sensor dan waar hij voor bedoeld is. Nu kan de lens van de barlow eraf geschroefd worden en die heb ik in de voorkant van het IR-Block filter gedaan dat past allemaal en werkte ook prima zie foto 3 en 4. Nu is in deze configuratie de afstand van de barlow-lens naar de sensor weer iets te klein waardoor de barlow nu een vergroting heeft van 1,88x en daarmee komt de zon in full-disk op 2536 pixels. Ik denk als ik nog een lege filter ringetje van 5mm tussen de barlowlens en het IR-Block filter plaats ik precies op een vergroting van 2x uitkom, maar zo'n ringetje heb ik niet liggen. Komt misschien wel eens een keer. Deze aanpassing van barlow en lens wilde ik ook op de Intes MK72 uitvoeren, een telescoop van 180/1800mm waar al een 2x barlow achter zit en dat met met de POA Apollo-M een IMX174mm sensor zou volgens mij hele mooie zonnevlekken in wit-licht kunnen weergeven. Maar toen bedachten de weergoden dit maar eens te blokkeren en de bewolking nam de overhand met nog slechtere seeing en om mooie plaatjes te krijgen met een brandpunt van 7200mm moet je wel een goede seeing hebben, wordt vervolgd....  IMG_20240415_134734IMG_20240415_142357IMG_20240415_134839IMG_20240415_135001

Hoi Nicolàs, Je heb helemaal gelijk er zit maar één 2x barlow voor ik heb mij daar in vergist. Dat komt omdat ik dit ook wilde doen voor de Intes MK72 en daar zit standaard een 2x Barlow achter en de hele verwarring heeft te maken met een wijziging die ik heb aangebracht aan de camera in combinatie met een 2x Barlow. Ik zal uitleggen wat ik heb gedaan en misschien ook voor andere interessant dit te weten. Het doel was een Full-Disk in de guiderscope te krijgen met een zo hoog mogelijke resolutie. De camera die ik hiervoor gebruik is die POA Saturn-C SQR met een sensor van 3008x3008 pixels en een pixelsize van 3,76um. Verder heb ik een twee identieke merkloze 2x barlows zie foto 1. Zet ik een van deze barlows voor de camera dan kreeg ik een zon van 3100 pixels met de Robtics 80ED met een brandpunt van 560mm, net iets groter dan die 3008 pixels van de camera. Na berekening bleek dat de barlow geen 2x vergroting had, maar 2,3x . Klopt ook wel want de barlow heeft een M42 T-draad aan het einde en zou zo in de camera geschroefd kunnen worden, dat gaat echter niet want ik wilde ook het IR-Block filter er tussen hebben en die is 1½ inch. Zie foto 2 en daardoor komt de barlow lens wat verder van de sensor dan waar hij voor bedoeld is. Nu kan de lens van de barlow eraf geschroefd worden en die heb ik in de voorkant van het IR-Block filter gedaan dat past allemaal en werkte ook prima zie foto 3 en 4. Nu is in deze configuratie de afstand van de barlow-lens naar de sensor weer iets te klein waardoor de barlow nu een vergroting heeft van 1,88x en daarmee komt de zon in full-disk op 2536 pixels. Ik denk als ik nog een lege filter ringetje van 5mm tussen de barlowlens en het IR-Block filter plaats ik precies op een vergroting van 2x uitkom, maar zo'n ringetje heb ik niet liggen. Komt misschien wel eens een keer. Deze aanpassing van barlow en lens wilde ik ook op de Intes MK72 uitvoeren, een telescoop van 180/1800mm waar al een 2x barlow achter zit en dat met met de POA Apollo-M een IMX174mm sensor zou volgens mij hele mooie zonnevlekken in wit-licht kunnen weergeven. Maar toen bedachten de weergoden dit maar eens te blokkeren en de bewolking nam de overhand met nog slechtere seeing en om mooie plaatjes te krijgen met een brandpunt van 7200mm moet je wel een goede seeing hebben, wordt vervolgd....  IMG_20240415_134734IMG_20240415_142357IMG_20240415_134839IMG_20240415_135001

Hoi Nicolàs, Je heb helemaal gelijk er zit maar één 2x barlow voor ik heb mij daar in vergist. Dat komt omdat ik dit ook wilde doen voor de Intes MK72 en daar zit standaard een 2x Barlow achter en de hele verwarring heeft te maken met een wijziging die ik heb aangebracht aan de camera in combinatie met een 2x Barlow. Ik zal uitleggen wat ik heb gedaan en misschien ook voor andere interessant dit te weten. Het doel was een Full-Disk in de guiderscope te krijgen met een zo hoog mogelijke resolutie. De camera die ik hiervoor gebruik is die POA Saturn-C SQR met een sensor van 3008x3008 pixels en een pixelsize van 3,76um. Verder heb ik een twee identieke merkloze 2x barlows zie foto 1. Zet ik een van deze barlows voor de camera dan kreeg ik een zon van 3100 pixels met de Robtics 80ED met een brandpunt van 560mm, net iets groter dan die 3008 pixels van de camera. Na berekening bleek dat de barlow geen 2x vergroting had, maar 2,3x . Klopt ook wel want de barlow heeft een M42 T-draad aan het einde en zou zo in de camera geschroefd kunnen worden, dat gaat echter niet want ik wilde ook het IR-Block filter er tussen hebben en die is 1½ inch. Zie foto 2 en daardoor komt de barlow lens wat verder van de sensor dan waar hij voor bedoeld is. Nu kan de lens van de barlow eraf geschroefd worden en die heb ik in de voorkant van het IR-Block filter gedaan dat past allemaal en werkte ook prima zie foto 3 en 4. Nu is in deze configuratie de afstand van de barlow-lens naar de sensor weer iets te klein waardoor de barlow nu een vergroting heeft van 1,88x en daarmee komt de zon in full-disk op 2536 pixels. Ik denk als ik nog een lege filter ringetje van 5mm tussen de barlowlens en het IR-Block filter plaats ik precies op een vergroting van 2x uitkom, maar zo'n ringetje heb ik niet liggen. Komt misschien wel eens een keer. Deze aanpassing van barlow en lens wilde ik ook op de Intes MK72 uitvoeren, een telescoop van 180/1800mm waar al een 2x barlow achter zit en dat met met de POA Apollo-M een IMX174mm sensor zou volgens mij hele mooie zonnevlekken in wit-licht kunnen weergeven. Maar toen bedachten de weergoden dit maar eens te blokkeren en de bewolking nam de overhand met nog slechtere seeing en om mooie plaatjes te krijgen met een brandpunt van 7200mm moet je wel een goede seeing hebben, wordt vervolgd....  IMG_20240415_134734IMG_20240415_142357IMG_20240415_134839IMG_20240415_135001

Hoi Nicolàs, Je heb helemaal gelijk er zit maar één 2x barlow voor ik heb mij daar in vergist. Dat komt omdat ik dit ook wilde doen voor de Intes MK72 en daar zit standaard een 2x Barlow achter en de hele verwarring heeft te maken met een wijziging die ik heb aangebracht aan de camera in combinatie met een 2x Barlow. Ik zal uitleggen wat ik heb gedaan en misschien ook voor andere interessant dit te weten. Het doel was een Full-Disk in de guiderscope te krijgen met een zo hoog mogelijke resolutie. De camera die ik hiervoor gebruik is die POA Saturn-C SQR met een sensor van 3008x3008 pixels en een pixelsize van 3,76um. Verder heb ik een twee identieke merkloze 2x barlows zie foto 1. Zet ik een van deze barlows voor de camera dan kreeg ik een zon van 3100 pixels met de Robtics 80ED met een brandpunt van 560mm, net iets groter dan die 3008 pixels van de camera. Na berekening bleek dat de barlow geen 2x vergroting had, maar 2,3x . Klopt ook wel want de barlow heeft een M42 T-draad aan het einde en zou zo in de camera geschroefd kunnen worden, dat gaat echter niet want ik wilde ook het IR-Block filter er tussen hebben en die is 1½ inch. Zie foto 2 en daardoor komt de barlow lens wat verder van de sensor dan waar hij voor bedoeld is. Nu kan de lens van de barlow eraf geschroefd worden en die heb ik in de voorkant van het IR-Block filter gedaan dat past allemaal en werkte ook prima zie foto 3 en 4. Nu is in deze configuratie de afstand van de barlow-lens naar de sensor weer iets te klein waardoor de barlow nu een vergroting heeft van 1,88x en daarmee komt de zon in full-disk op 2536 pixels. Ik denk als ik nog een lege filter ringetje van 5mm tussen de barlowlens en het IR-Block filter plaats ik precies op een vergroting van 2x uitkom, maar zo'n ringetje heb ik niet liggen. Komt misschien wel eens een keer. Deze aanpassing van barlow en lens wilde ik ook op de Intes MK72 uitvoeren, een telescoop van 180/1800mm waar al een 2x barlow achter zit en dat met met de POA Apollo-M een IMX174mm sensor zou volgens mij hele mooie zonnevlekken in wit-licht kunnen weergeven. Maar toen bedachten de weergoden dit maar eens te blokkeren en de bewolking nam de overhand met nog slechtere seeing en om mooie plaatjes te krijgen met een brandpunt van 7200mm moet je wel een goede seeing hebben, wordt vervolgd....  IMG_20240415_134734IMG_20240415_142357IMG_20240415_134839IMG_20240415_135001

Deze opname is van 14 april 2024 12:27:54 UTC gemaakt met een Robtics 80ED f/7 met 2 keer 2x barlow waardoor het bandpunt op 2240mm komt. De opname is gemaakt in wit-licht met een Baader ND3.8 voor de lens en een IR-Block filter voor de camera. De camera is een POA Saturn-C SQR met een IMX533 sensor 3008 x 3008 pixels. De zon paste met deze combinatie nog prima als full-disk op de sensor. De omstandigheden waren niet al te best met een gemiddelde seeing van 4" heb ik de trigger van de SSSMonitor tussen de 3,3" en de 4,3" gezet. De opname bestaat uit één filmpje van 1000 frames waarvan 15% gebruikt is voor de stack. De full-size afbeelding staat op mijn site De bewerking is gedaan met Astra Image en Photoshop.  Zon_witlicht_2024-04-14_142754_-ai-rot-color-b

Een klein experimentje gedaan met het waarnemen van de zon in wit-licht met een kleurencamera. Normaal gesproken gebruik ik een monochrome camera zoals de Basler acA1280 en de POA (Player-One-Astronomy)  Apollo-M voor de zon en dit gaat prima. Ik heb ook nog een POA Saturn-C kleuren camera, deze heeft een IMX533 SQR chip met 3008x3008 pixels die kan op de Robtics 80ED zelfs, met een 2x barlow de zon in Full-Disk weergeven. Maar de kleuren vind ik niet goed, zeker in combinatie met een solar filter zowel glas als folie. Nu heb ik de camera met een IR-block filter achter de Robtics 80ED geplaatst met voor de telescoop een ND3.8 filter, dit geeft de groene afbeelding links weer, iets wat mij wat kleur betreft niet echt aanstaat, maar wel een mooie beeld geeft met veel detail in o.a. het granulaat. Ik heb daarna de afbeelding in PS zwartwit gemaakt en de kleur toegevoegd zoals ik dat altijd met de monochrome camera’s voor de zon doe en dat ziet er een stuk beter uit. Foto rechts. PaulZon_witlicht_2024-04-07_143132_lapl6_ap1817-ai-aZon_witlicht_2024-04-07_143056_lapl6_ap1811-ai2-color

Een klein experimentje gedaan met het waarnemen van de zon in wit-licht met een kleurencamera. Normaal gesproken gebruik ik een monochrome camera zoals de Basler acA1280 en de POA (Player-One-Astronomy)  Apollo-M voor de zon en dit gaat prima. Ik heb ook nog een POA Saturn-C kleuren camera, deze heeft een IMX533 SQR chip met 3008x3008 pixels die kan op de Robtics 80ED zelfs, met een 2x barlow de zon in Full-Disk weergeven. Maar de kleuren vind ik niet goed, zeker in combinatie met een solar filter zowel glas als folie. Nu heb ik de camera met een IR-block filter achter de Robtics 80ED geplaatst met voor de telescoop een ND3.8 filter, dit geeft de groene afbeelding links weer, iets wat mij wat kleur betreft niet echt aanstaat, maar wel een mooie beeld geeft met veel detail in o.a. het granulaat. Ik heb daarna de afbeelding in PS zwartwit gemaakt en de kleur toegevoegd zoals ik dat altijd met de monochrome camera’s voor de zon doe en dat ziet er een stuk beter uit. Foto rechts. PaulZon_witlicht_2024-04-07_143132_lapl6_ap1817-ai-aZon_witlicht_2024-04-07_143056_lapl6_ap1811-ai2-color

In maart komt de zon weer boven de rand van mijn observatorium en is het weer tijd om de zon waar te nemen, Deze is de eerste opname van de zon dit jaar. De opname is gemaakt op 8 maart 2024 om 11:52:18u UTC. Het is 1 filmpje van 8 sec met 1000 frames waarvan er 25% gebruikt zijn voor het stacken. De telescoop is een Intes MK-72 met 2x barlow daarmee heb ik een opening van 180mm bij f/20. Aan de voorkant van de telescoop is een Baader ND3.8 filter aangebracht. De camera is een Player-One Apollo-M met een IMX174MM sensor en voor de camera zit een Baader continuum filter. De gemiddelde seeing van deze opname was 2.75 arcsec ( variatie 1,93 - 3,79 ). De opname is gemaakt met Firecapture 2.7 en het stacken is gedaan met AS!3. De verdere bewerking is gedaan met Astra Image en Photoshop. In de opname is links AR3605 te zien. In het midden AR3600 en rechts AR3599Zon_witlicht_2024-03-08_125218_lapl6_ap2692-ai-color

Hoi Nicolàs Dit ziet er al wat beter uit. Wat ik gedaan heb met de Curves de grijswaarde op de binnen kant van de ring van Saturnus gelegd. Daarna vond ik het nog iets scherper kon dus met Unscharp Mask de Ammount waarde op 53 gezet en de Radius op 1,8 dit 2x uitgevoerd en daarna deruis nog iets weggewerkt met NoisXterminator met een Denoise waarde van 60% en een Detail waarde op 20%. Dit alles met PS 5.0. Hieronder het resultaat en bedenk wel dat dit allemaal met de .jpg is gedaan.    Saturn231125_1742UTC_200p-750x539

Gisteren eindelijk een heldere nacht maar wil lichtvervuiling val de lodge van de buren. Gemaakt in Namibië Damaraland Vingerklip lodge. Geen superfoto. Het is een singleshot met een Nikon D5200 verder niet veel aangedaan. Paul    DSC_7243-Edit-Edit2

24-9-2023 begon als een bewolkte dag, maar halverwege de middag trok het open. Voor mij moest ik toch nog wachten tot na 17:00u omdat de zon achter de schoorsteen verdwenen was. Hoe dan ook deze opname zijn van tussen 17:00 en 18:00u. De seeing was matig, ook al omdat de zon laag aan de hemel stond. De SSSMonitor gaf een gemiddelde waarde van 3,2 arcsec, De opname is gemaakt met een Intes MK-72 met 2x barlow en de camera is een POA Apollo-M . Voor de telescoop zit een Baader ND3.8 filter en voor de camera een Baader continuum filter. De hoeveelheid zonnevlekken in AR3445 is bijna niet te tellen,volgens SolarMonitor.org zijn het er 24  maar ik zit al boven de 60. Opnam ezijn gemaakt met FireCapture en het stacken met AS!3, verdere bewerking met Ps.  Zon_2023-09-24_172647_AR3445-color-aZon_2023-09-24_172539_AR3435-color

24-9-2023 begon als een bewolkte dag, maar halverwege de middag trok het open. Voor mij moest ik toch nog wachten tot na 17:00u omdat de zon achter de schoorsteen verdwenen was. Hoe dan ook deze opname zijn van tussen 17:00 en 18:00u. De seeing was matig, ook al omdat de zon laag aan de hemel stond. De SSSMonitor gaf een gemiddelde waarde van 3,2 arcsec, De opname is gemaakt met een Intes MK-72 met 2x barlow en de camera is een POA Apollo-M . Voor de telescoop zit een Baader ND3.8 filter en voor de camera een Baader continuum filter. De hoeveelheid zonnevlekken in AR3445 is bijna niet te tellen,volgens SolarMonitor.org zijn het er 24  maar ik zit al boven de 60. Opnam ezijn gemaakt met FireCapture en het stacken met AS!3, verdere bewerking met Ps.  Zon_2023-09-24_172647_AR3445-color-aZon_2023-09-24_172539_AR3435-color

In 1773 heeft Charles Messier de Andromeda nevel in zijn catalogus opgenomen onder nummer M31. In die tijd dacht hij nog dat het om een nevel ging, maar sinds de ontdekking van Cepheïden in deze nevel, door Edwin Hubble in 1923, is de Adromeda nevel een Galaxy geworden. Voor mij is M31 een van de moeilijkste objecten om vast te leggen en dan met name de bewerking. Ik ben nu als meer dan 12 jaar bezig met de digitale astrofotografie hobby, maar het is mij nog steeds niet gelukt om er een knap plaatje uit te krijgen. Toch probeer ik het steeds weer en nu ook met de nieuwe camera. In deze test begint het er dan eindelijk een beetjes op te lijken. De opname is gemaakt op 20 augustus 2023 met een Omegon Pro 104/650 telescoop met flatner en een POA Poseidon-M Pro camera gekoeld op -10°C. De opname bestaat uit 60 subs in LRGB van 30 seconden bin1x1. Het stacken is gedaan in MaximDL en de bewerking in Photoshop. De originele resolutie is 6252x4176 dat is te groot voor de site dus heb ik de foto wat moeten verkleinen. Tijdens het stacken is alleen gebruik gemaakt een master-BIAS  verder geen darks of flats.M31-LRGB-ea-small

De Veil Nebula of sluiernevel in sterrenbeeld de zwaan is een ideaal object om small-band opname te testen. Dit object is een van de eerste tests geweest voor mijn nieuwe camera, waar ik nu, eindelijk, ook alle filter bij heb. De opname is gemaakt op 13 augustus 2023 en die avond heb ik 6x Ha van 300sec, 5x OIII in 300sec en 5x Ha 600sec met 4 x OIII in 600sec kunnen maken. Alle opnamen waren in bin2x2 uiteindelijk heb ik de 600sec opnamen gebruikt voor de stack in MaximDL. De verdere bewerkingen is gedaan in Photoshop. Bij de bewerking is Ha gebruikt voor het rode kanaal en OIII voor het blauwe kanaal. Het groene kanaal heb ik kunstmatig gemaakt vanuit het rode en blauwe kanaal (Synthesize Green channel from Red en Blue). Daarna zijn de sterren uit de foto gehaald en is de nevel bewerkt. Na de bewerking heb ik de sterren weer teruggezet. De gebruikte telescoop is een Omegon Pro 104/650 met flatner en de camera is een POA Poseidon-M Pro gekoeld tot -10°C. Voor het guiden heb ik gebruikgemaakt van de Robtics 80ED telescoop met een POA Saturn-C camera. De montering is een iOptron CEM120.      NGC6960-2e

Deze opname van de Dubbel cluster in Perseus heb ik op 15 en 20 augustus 2023 gemaakt. Tussen de wolken door en echt super ging dit niet. De opname is gemaakt met een Omegon Pro 104/650 telescoop met flatner. De camera is een POA Poseidon-M Pro gekoeld op -10°c. De opname bestaat uit 10x LRGB van 60 sec. De opname en het stacken ging met MaximDL en de nabewerking in Photoshop en gecropt op de clusters. Het stacken ging in MaximDL ging niet lekker, op de een of andere manier kon MaximDL niet de juiste sterren vinden, misschien was het er gewoon te veel. De originele resolutie was 6552x4176, Na handmatig 2 sterren per sub gekozen te hebben ging alles wel goed. Het grappige is dat @inFINNityDeck ook op 20 aug 2023 een opname heeft gemaakt van deze dubbel cluster.NGC869NGC884-LRGB-d-cw-FH

Ik heb in de namiddag nog wat kunnen opnemen met een H-aplha filter, maar ook hierin zie ik geen protuberansen, Ik zie ook dat het stacken de rand te veel verscherpt en daardoor kleine details weg laat. Het opnemen was lastig vanmiddag steeds wolken er tussendoor.Bij een volgende poging zal ik proberen de volle well-capaciteit van de pixels te gebruiken door de Gain op 0 te zetten. Kijken of de 73K-e pixel capaciteit wat uit maakt. Hier onder de foto met een Astronomic H-alpha. van ik dacht 35nm niet echt super small-band en dat zie je ook wel een beetje. H-beta werkt echte wel beter.  Zon_2023-07-25_174940_lapl5_ap2781-ai2

Ik heb jouw ruwe stackt nog eens bekeken en opnieuw bewerkt. Inderdaad daar zie je de protuberansen opkomen. je moet wel de rand flink optrekken, maar toch het zit erin. In mijn foto is de rand te licht zwak ik moet daar meer op letten om er iets uit te halen. Hieronder twee bewerkingen, een voor alleen de stack en dan zie je toch dat er meer uit get granulaat te halen is. De in tweede foto heb ik de rand gescheiden van de bol en beide apart bewerkt. De foto's heb ik wel iets moeten verkleinen voor het oploaden.ZWO-ASI1600MM-Pro_230628_164016_H-alpha_AS_P50_lapl5_ap115-ai2-cb-color-2660ZWO-ASI1600MM-Pro_230628_164016_H-alpha_AS_P50_lapl5_ap115-ai2-ca-color-a-2660

Ik heb jouw ruwe stackt nog eens bekeken en opnieuw bewerkt. Inderdaad daar zie je de protuberansen opkomen. je moet wel de rand flink optrekken, maar toch het zit erin. In mijn foto is de rand te licht zwak ik moet daar meer op letten om er iets uit te halen. Hieronder twee bewerkingen, een voor alleen de stack en dan zie je toch dat er meer uit get granulaat te halen is. De in tweede foto heb ik de rand gescheiden van de bol en beide apart bewerkt. De foto's heb ik wel iets moeten verkleinen voor het oploaden.ZWO-ASI1600MM-Pro_230628_164016_H-alpha_AS_P50_lapl5_ap115-ai2-cb-color-2660ZWO-ASI1600MM-Pro_230628_164016_H-alpha_AS_P50_lapl5_ap115-ai2-ca-color-a-2660

Deze opname is van 20 juli 2023 8:46:55u UTC en gemaakt met mijn guiderscope een Robtics 80ED carbon en een Player-One Saturn-C SQR camera. Het is een opname in wit licht met voor de telescoop een Baader ND3.8 filter en voor de camera een Baader H-beta 8,5nm filter. De opname is een film van 1000 frames gecropt op 1808x1830, waarvan 15% gebruikt is voor de stack. De Saturn-C is een kleurencamera met een IMX533 beeldchip. De kleur van de zon is de H-beta kleur. Wat uit deze foto opgemaakt kan worden is dat een small-band filter in combinatie met ND3.8 het granulaat prima laat weergeven. PaulZon_witlicht_104655_lapl4_ap1572-ai-b

Vandaag, 6 juli 2023, even een testje gedaan met een nieuwe camera, een Player-One-Astronomy Apollo-M, die als vervanger fungeerde voor de ASI174MM die ik onlangs heb opgeblazen omdat deze camera niet beveiligd was tegen overspanning van de USB hub. De Apollol-M is daar wel tegen beveilig, maar dat even ter zijde . Ook de POA Apollo-M heeft een IMX174 beeldchip en heeft een passieve koeling en een ACS. De opname is van AR3359. De camera heb ik achter de Intes MK-72 met 2x barlow gezet. De opname is tussen de wolken door genomen, maar wel met een goede seeing van gemiddeld 2.2 arcsec, zie SSSMonitor bijlage. De opname is een filmpje van 1000 frames en daar zijn maar 15 frames van gebruikt voor de stack. Veelal werkt ik met zo'n 15% van de frames, maar na het verder bestuderen en lezen van artikelen in het boek Solar Astronomy van Christian Viladrich ben ik er achter gekomen dat het stacken van minder frames bij turbulentie door warmte, wat je toch al gauw hebt bij het waarnemen van de zon, het resultaat beduidend beter is dan wanneer je meer frames neemt voor de stack. Beelden zijn veel scherper. Met minder frames zou de ruis hoger moeten zijn, maar met de moderne cmos camera's merk je daar echt weinig van. De opname is verscherpte met Astra Images 3.0 en de kleur heb ik  er met Photoshop ingezet, verder is daar niets aan gedaan. De afbeelding is een crop. PaulZon_witlicht_111357_lapl4_ap2831-ai2-a-color-cropSSSMonitor

Vandaag, 6 juli 2023, even een testje gedaan met een nieuwe camera, een Player-One-Astronomy Apollo-M, die als vervanger fungeerde voor de ASI174MM die ik onlangs heb opgeblazen omdat deze camera niet beveiligd was tegen overspanning van de USB hub. De Apollol-M is daar wel tegen beveilig, maar dat even ter zijde . Ook de POA Apollo-M heeft een IMX174 beeldchip en heeft een passieve koeling en een ACS. De opname is van AR3359. De camera heb ik achter de Intes MK-72 met 2x barlow gezet. De opname is tussen de wolken door genomen, maar wel met een goede seeing van gemiddeld 2.2 arcsec, zie SSSMonitor bijlage. De opname is een filmpje van 1000 frames en daar zijn maar 15 frames van gebruikt voor de stack. Veelal werkt ik met zo'n 15% van de frames, maar na het verder bestuderen en lezen van artikelen in het boek Solar Astronomy van Christian Viladrich ben ik er achter gekomen dat het stacken van minder frames bij turbulentie door warmte, wat je toch al gauw hebt bij het waarnemen van de zon, het resultaat beduidend beter is dan wanneer je meer frames neemt voor de stack. Beelden zijn veel scherper. Met minder frames zou de ruis hoger moeten zijn, maar met de moderne cmos camera's merk je daar echt weinig van. De opname is verscherpte met Astra Images 3.0 en de kleur heb ik  er met Photoshop ingezet, verder is daar niets aan gedaan. De afbeelding is een crop. PaulZon_witlicht_111357_lapl4_ap2831-ai2-a-color-cropSSSMonitor

De zon op 21 juni 2023, de langste dag, met opname van nagenoeg de zelfde tijd als de opname van @InFINNityDeck. Alle foto's zijn de detail opname zoals Nicrolàs dat noemde, gemaakt met een Omegon Pro 104/650 met 4x powermate en een DayStar ION 0.7Å actief filter. De camera is een Basler acA1280. De seeing was erg goed en dat komt meestal na een regenbui zoals die van gisteren. De SSSMontior gaf een gemiddeld seeing van 2.3 arcsec. Veelal ook onder de 2 arcsec grens. De eerste opname is de protuberans links onder op de zon, gemaakt om 07:51u UTC. Dan hebben we een opname van AR3339 om 08:07uUTC in kleur en rond de zelfde tijd een panorama van AR3339 en AR3341 in zwart/wit. Alle opname zijn een stack van 15% van filmpjes van 1000 frames. De filmpjes zijn gemaakt met FireCapture en getriggerd met de SSSMonitor. Na het stacken met AutoStakkert 3 is de deconvolutie gedaan in Astra Image 3.0. De nabewerking heb ik met Photoshop gedaan. Ik heb ook nog een animatie gemaakt van de protuberans uit de eerste opname en die animatie bestaat uit 21 opname met een interval van 60sec. Eigenlijk verrassend dat er weinig verloop is in de protuberans, maar juist wel in de spicules aan de rand van de zon. Ik heb de animatie 180° clock wise gedraaid. Paul    Zon_095145_lapl4_ap2922-ai-b-colorZon_100748_AR3339-ai-a-colorPanorama-AR3339-AR3341-aAnimatie-crop-a-180cw

De zon op 21 juni 2023, de langste dag, met opname van nagenoeg de zelfde tijd als de opname van @InFINNityDeck. Alle foto's zijn de detail opname zoals Nicrolàs dat noemde, gemaakt met een Omegon Pro 104/650 met 4x powermate en een DayStar ION 0.7Å actief filter. De camera is een Basler acA1280. De seeing was erg goed en dat komt meestal na een regenbui zoals die van gisteren. De SSSMontior gaf een gemiddeld seeing van 2.3 arcsec. Veelal ook onder de 2 arcsec grens. De eerste opname is de protuberans links onder op de zon, gemaakt om 07:51u UTC. Dan hebben we een opname van AR3339 om 08:07uUTC in kleur en rond de zelfde tijd een panorama van AR3339 en AR3341 in zwart/wit. Alle opname zijn een stack van 15% van filmpjes van 1000 frames. De filmpjes zijn gemaakt met FireCapture en getriggerd met de SSSMonitor. Na het stacken met AutoStakkert 3 is de deconvolutie gedaan in Astra Image 3.0. De nabewerking heb ik met Photoshop gedaan. Ik heb ook nog een animatie gemaakt van de protuberans uit de eerste opname en die animatie bestaat uit 21 opname met een interval van 60sec. Eigenlijk verrassend dat er weinig verloop is in de protuberans, maar juist wel in de spicules aan de rand van de zon. Ik heb de animatie 180° clock wise gedraaid. Paul    Zon_095145_lapl4_ap2922-ai-b-colorZon_100748_AR3339-ai-a-colorPanorama-AR3339-AR3341-aAnimatie-crop-a-180cw

De zon op 21 juni 2023, de langste dag, met opname van nagenoeg de zelfde tijd als de opname van @InFINNityDeck. Alle foto's zijn de detail opname zoals Nicrolàs dat noemde, gemaakt met een Omegon Pro 104/650 met 4x powermate en een DayStar ION 0.7Å actief filter. De camera is een Basler acA1280. De seeing was erg goed en dat komt meestal na een regenbui zoals die van gisteren. De SSSMontior gaf een gemiddeld seeing van 2.3 arcsec. Veelal ook onder de 2 arcsec grens. De eerste opname is de protuberans links onder op de zon, gemaakt om 07:51u UTC. Dan hebben we een opname van AR3339 om 08:07uUTC in kleur en rond de zelfde tijd een panorama van AR3339 en AR3341 in zwart/wit. Alle opname zijn een stack van 15% van filmpjes van 1000 frames. De filmpjes zijn gemaakt met FireCapture en getriggerd met de SSSMonitor. Na het stacken met AutoStakkert 3 is de deconvolutie gedaan in Astra Image 3.0. De nabewerking heb ik met Photoshop gedaan. Ik heb ook nog een animatie gemaakt van de protuberans uit de eerste opname en die animatie bestaat uit 21 opname met een interval van 60sec. Eigenlijk verrassend dat er weinig verloop is in de protuberans, maar juist wel in de spicules aan de rand van de zon. Ik heb de animatie 180° clock wise gedraaid. Paul    Zon_095145_lapl4_ap2922-ai-b-colorZon_100748_AR3339-ai-a-colorPanorama-AR3339-AR3341-aAnimatie-crop-a-180cw

De zon op 21 juni 2023, de langste dag, met opname van nagenoeg de zelfde tijd als de opname van @InFINNityDeck. Alle foto's zijn de detail opname zoals Nicrolàs dat noemde, gemaakt met een Omegon Pro 104/650 met 4x powermate en een DayStar ION 0.7Å actief filter. De camera is een Basler acA1280. De seeing was erg goed en dat komt meestal na een regenbui zoals die van gisteren. De SSSMontior gaf een gemiddeld seeing van 2.3 arcsec. Veelal ook onder de 2 arcsec grens. De eerste opname is de protuberans links onder op de zon, gemaakt om 07:51u UTC. Dan hebben we een opname van AR3339 om 08:07uUTC in kleur en rond de zelfde tijd een panorama van AR3339 en AR3341 in zwart/wit. Alle opname zijn een stack van 15% van filmpjes van 1000 frames. De filmpjes zijn gemaakt met FireCapture en getriggerd met de SSSMonitor. Na het stacken met AutoStakkert 3 is de deconvolutie gedaan in Astra Image 3.0. De nabewerking heb ik met Photoshop gedaan. Ik heb ook nog een animatie gemaakt van de protuberans uit de eerste opname en die animatie bestaat uit 21 opname met een interval van 60sec. Eigenlijk verrassend dat er weinig verloop is in de protuberans, maar juist wel in de spicules aan de rand van de zon. Ik heb de animatie 180° clock wise gedraaid. Paul    Zon_095145_lapl4_ap2922-ai-b-colorZon_100748_AR3339-ai-a-colorPanorama-AR3339-AR3341-aAnimatie-crop-a-180cw